Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawiez 24 lutego 2009 r., sygn. IPPP2/443-1796/08-2/MK
Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
TezaW jaki sposób rozliczyć podatek VAT od dokonanego importu? Czy jest to wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czy też zwykły import? Jeżeli import to w jaki sposób ująć go w deklaracji VAT-7, a jeśli wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów to w jaki sposób wypełnić kwartalną deklaracje wwnt jeśli kontrahent nie ma NIP-u? Kto powinien wydać decyzję o wysokości zobowiązania podatkowego: ustala go sam importer, czy inna instytucja na podstawie posiadanych dokumentów?
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r., Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 08.12.2008 r. (data wpływu 12.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zakwalifikowania zaimportowanych uprzednio z Korei na terytorium Niemiec towarów oraz sposobu wykazania tej transakcji w deklaracji VAT-7 oraz sposobu wykazania w kwartalnej informacji podsumowującej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 grudnia 2008 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zakwalifikowania zaimportowanych uprzednio z Korei na terytorium Niemiec towarów oraz sposobu wykazania tej transakcji w deklaracji VAT-7 oraz sposobu wykazania w kwartalnej informacji podsumowującej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka została uruchomiona w m-cu 05.2008r. Jedynym właścicielem udziałów kapitałowych jest spółka koreańska.
Firma powołana została w celu uruchomienia produkcji podzespołów do samochodów produkowanych przez spółkę G Obecnie spółka znajduje się na etapie przygotowania warunków do rozpoczęcia produkcji tzn. organizuje bazę do zainstalowania linii produkcyjnych na terenie F. Całość inwestycji jest finansowana z funduszy centrali koreańskiej. W miesiącu październiku Spółka importowała z Korei sprzęt: formy i materiały (jako towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży), które w myśl uzgodnień z firmą G podlegają testowaniu zgodności z założonymi parametrami (proces testowania został zaplanowany na okres od 11.2008r. do 01.2009r.
Płatność za ww. materiały firma G zobowiązała się realizować po pomyślnym zakończeniu procesu testowania). Sprzęt odprawiony został w Niemczech przez firmę pośredniczącą P na nasze zlecenie. Na granicy zostały uiszczone tylko opłaty celne, podatek VAT nie został zapłacony. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: W jaki sposób rozliczyć podatek VAT od dokonanego importu? Czy jest to wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czy też zwykły import? Jeżeli import to w jaki sposób ująć go w deklaracji VAT-7, a jeśli wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów to w jaki sposób wypełnić kwartalną deklaracje wwnt jeśli kontrahent nie ma NIP-u?
Kto powinien wydać decyzję o wysokości zobowiązania podatkowego: ustala go sam importer, czy inna instytucja na podstawie posiadanych dokumentów? Zdaniem wnioskodawcy zaistniała sytuacja jest importem z krajów trzecich i z tego tytułu powinien być odprowadzany do urzędu skarbowego 22% podatek. Spółka z o.o. nie umie jednak rozliczyć tego w deklaracji VAT-7. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl postanowień art. 2 pkt 7 ww. ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że tylko wtedy, gdy towary zostaną wyjęte z określonej procedury celnej na terytorium Polski, będziemy mieli do czynienia z importem towarów (art. 36 ust. 1 ustawy).
Jeśli procedura celna zostanie zakończona na terytorium innego państwa członkowskiego, import będzie dokonany w tym państwie. W przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Stosownie do dyspozycji art. 9 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
Z kolei w art. 11 ust. 1 ustawy ustawodawca postanowił, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.
W myśl postanowień art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9 - 12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej „informacjami podsumowującymi”, za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.
W ust. 3 omawianego art. 100 ustawy wskazano, iż informacja podsumowująca powinna zawierać w szczególności następujące dane: nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9; nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9; właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany mu w państwie członkowskim, z którego dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wyrażoną zgodnie z art. 31, oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów.
Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka nabyła sprzęt : formy i materiały (jako towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży) od kontrahentów z Koreii, które zostały wprowadzone na terytorium Unii Europejskiej w Niemczech, gdzie firma pośrednicząca P na zlecenie Spółki D Sp. z o.o. - dokonała odprawy celnej. Skoro towary zostały odprawione i dopuszczone do wolnego obrotu w Niemczech, oznacza to, że importu dokonano na terytorium tego kraju. Podkreślić należy, że Wnioskodawca dla tej transakcji działa w innym państwie członkowskim (tj. na terytorium Niemiec) w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej.
Bowiem o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług), czy też nie, nie decyduje fakt zarejestrowania się dla celów tego podatku, ale charakter czynności wykonywanych przez ten podmiot. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w tym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to de facto występuje w charakterze podatnika z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, tj. importu towarów.
Towary zostały zaimportowane do Niemiec w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej) oraz mają służyć czynnościom wykonywanym przez Spółkę, jako podatnika podatku od towarów i usług, na terytorium kraju. Dalsze przemieszczenie własnych towarów, uprzednio zaimportowanych i dopuszczonych do obrotu w Niemczech, będzie stanowić już wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o czym stanowi cytowany wyżej art. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.
Nie ma przy tym znaczenia, czy podatnik dokonując importu towarów na terytorium danego państwa członkowskiego, a następnie przemieszczając te towary z terytorium tego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, dopełnił wszystkich warunków wynikających z przepisów dotyczących podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim, w którym dokonano odprawy celnej. W związku z powyższym w świetle postanowień art. 100 ust. 1 i 3 ww. ustawy, jako podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Spółka zobowiązana jest do wykazania wszystkich dokonanych w danym kwartale transakcji w informacji podsumowującej VAT UE.
Powołane wyżej przepisy stanowią, iż należy przy tym podać właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany w państwie członkowskim, poprzedzony dwuliterowym kodem tego państwa, a w przypadku jego braku, numer podatkowy świadczący o zidentyfikowaniu kontrahenta dla podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nietransakcyjnym przemieszczeniem towarów z państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju dokonane przez Wnioskodawcę, który wcześniej dokonał importu tych towarów. W takim przypadku dostawcą i nabywcą towarów jest ten sam podmiot.
Konkludując wskazać należy, że w zakresie uznania przedstawionej we wniosku transakcji należy określić ją jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług. Ponadto transakcję tę należy ująć w informacji podsumowującej. Jednakże, mając na uwadze specyfikę przedmiotowej transakcji oraz to, że faktycznie czynności na terenie kraju, z którego dokonywane jest nietransakcyjne przemieszczenie towarów, dokonywane są przez firmę pośredniczącą Pac-Tra – w informacji podsumowującej jako numer kontrahenta należy wykazać numer tej firmy oraz kod Niemiec.
W niniejszej interpretacji organ wydający nie odniósł się do kwestii związanej z brakiem numeru identyfikacji podatkowej pośrednika dokonującego odprawy na terytorium Niemiec (przedstawiciel podatkowy) – gdyż, aspekt ten nie podlega unormowaniom ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszaw, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.