Stanowisko Wnioskodawcy
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług (dalej: podatek VAT) jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. ponadto obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Z powyższego wynika, że składową obrotu będą wyłącznie dotacje (1) związane z ceną towarów/ usług, (II) towarów i usług sprzedawanych/świadczonych przez podatnika, oraz (III) których związek z tymi czynnościami jest bezpośredni. Przez dotacje/subwencje mające wpływ na cenę, należy rozumieć wszelkie kwoty otrzymywane przez podatnika od określonych instytucji/agencji, pozostające w związku z dokonywaniem przez niego czynności opodatkowanych VAT tj. dostawą towarów lub świadczeniem usług. A contrario, opodatkowaniu VAT nie powinny podlegać dotacje stanowiące dopłaty do towarów/usług nabywanych przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Niezależnie należy wskazać, że w powyższym zakresie, przepisy ustawy o VAT realizują zapisy dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Wobec czego, w celu właściwej wykładni pojęcia „bezpośredniego wpływu na cenę” zawartego w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, należy uwzględnić orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: ETS).
Przykładowo, ETS w wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Office de Produits Wallons Asbf przeciwko państwu belgijskiemu, wskazał, że (tłumaczenie spółki) kluczowym do uznania dotacji za kształtującą cenę jest obiektywne zbadanie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana świadczącemu usługi, pozwala mu świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w przypadku braku tej dotacji”. ETS uznał bowiem, że sformułowanie dotacje „bezpośrednio związane z ceną” należy interpretować w taki sposób, aby dotyczyło ono wyłącznie dopłat odpowiadających całości lub części wynagrodzenia za sprzedawane towary/ świadczone usługi, które wypłacane jest sprzedawcy lub dostawcy przez stronę trzecią.
ETS wskazał również, że (tłumaczenie Spółki) „( ) dotacje operacyjne na pokrycie części kosztów prowadzenia działalności — niemal zawsze mają wpływ na kalkulowaną na bazie kosztów cenę towarów i usług dostarczanych/świadczonych przez podmiot dotowany. W takim zakresie w jakim oferuje on określone towary lub usługi może on zazwyczaj oferować je po cenach, których nie byłby w stanie zaproponować, gdyby musiał jednocześnie pokryć swoje koszty i osiągnąć zysk. Jednakże sam fakt, że dotacja wpływa na cenę (...) nie wystarcza, aby dotacja ta podlegała opodatkowaniu.
Aby dotacja była bezpośrednio powiązana z ceną takich dostaw w rozumieniu art. 11(a) VI dyrektywy konieczne jest także (...) by była ona wypłacana danemu podmiotowi bezpośrednio w celu umożliwienia mu dostarczania określonych towarów lub świadczenia usług. Analogiczne wnioski można znaleźć w wyrokach ETS z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C- 353/00 Keeping Newstastle Warm Limited oraz z 15 października 2002 r. w sprawie C- 427/98. Z powyższego wynika zatem, że wyłącznie dotacje przyznane na pokrycie części ceny lub jako rekompensata z powodu obniżki ceny jako spełniające warunek bezpośredniego związku z ceną podlegają wliczeniu do podstawy opodatkowania VAT.
Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, dotacje tzw. zakupowe, których związek z ceną nie jest bezpośredni nie powinny stanowić obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Powyższe potwierdza linia interpretacyjna Ministra Finansów. Przykładowo w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 listopada 2008 r. znak ILPP2/4441-17/08 2/SJ wskazano, że „ (...) pozyskana dotacja nie ma jakiegokolwiek związku ze sprzedażą, nie jest przyznawana jako dopłata do ceny usługi, a przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów w ramach realizowanego programu.
Oznacza to, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. W konsekwencji w związku z realizacją projektu spółka nie otrzymuje wynagrodzenia za świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a jedynie zwrot poniesionych przez spółkę kosztów.
Zatem otrzymana przez wnioskodawcę dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych przez spółkę usług, nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług a tym samym nie podlega opodatkowaniu.” Analogiczne stanowisko wyrażono w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 maja 2011 r. znak IBPP4/443-231/11/EJ, w której uznano że „dotacja otrzymana na realizację projektu (...) jeśli faktycznie nie została udzielona jako dopłata do ceny szkolenia lecz w celu pokrycia kosztów organizacji szkoleń. to nie stanowi dopłaty do ceny towaru lub usługi, tym samym nie będzie stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT”.
Również w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 9 czerwca 2011 r. znak ITPP1/443-375/11/DM wskazano, że „podstawę opodatkowania podatkiem od towarowi usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji konkretnego zadania).
(...) w opisanej sytuacji wystąpi dofinansowanie o charakterze zakupowym (kosztowym) nie mające na celu sfinansowanie ceny sprzedaży, a więc dofinansowanie nie jest przyznawane jako dopłata do ceny usługi a przeznaczone jest na pokrycie poniesionych kosztów w ramach realizowanego projektu.” Biorąc pod uwagę powyższe przyznana dotacja w części dotyczącej realizacji projektu szkoleniowego wyłącznie dla pracowników Spółek w ocenie Wnioskodawcy nie powinna stanowić obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym dotacja została przekazana na pokrycie kosztów realizacji projektu tj. stanowi wyłącznie dopłatę do zakupywanych przez nią towarów/usług koniecznych do przeprowadzenia szkolenia. Spółka jest zdania, że dotacja do projektu szkoleniowego w omawianej części stanowi wyłącznie dotację kosztową/zakupową, która nie jest wypłacana na pokrycie części ceny lub jako rekompensata z powodu obniżki ceny usług świadczonych przez Wnioskodawcę. Kwalifikacji tej nie zmienia również fakt, że Spółki przekazują do Wnioskodawcy gotówkowy wkład własny, które to środki również służą pokryciu kosztów przeprowadzenia projektu.
Konsekwentnie dotacja stanowi wyłącznie dofinansowanie przeznaczone na pokrycie wydatków Wnioskodawcy związanych z realizacją szkolenia (w przedmiotowej części dla pracowników Spółek) i nie ma bezpośredniego wpływu na ceną usług świadczonych przez Wnioskodawcę.
Niezależnie wnioskodawca stoi na stanowisku, że wliczenie do podstawy opodatkowania VAT dotacji przekazanej przez PARP na potrzeby realizacji projektu szkoleniowego w części dotyczącej Spółek spowodowałoby w efekcie finansowanie budżetu państwa ze środków europejskich (w nie więcej niż 85%) oraz co budzi jeszcze większe wątpliwości Wnioskodawcy finansowanie z budżetu krajowego (w nie mniej niż 15%) stwarzałoby to sytuację, w której budżet państwa byłby równocześnie beneficjentem oraz płatnikiem przedmiotowej dotacji.
Z ekonomicznego punktu widzenia, opodatkowanie dotacji spowodowałoby również, że realna kwota dofinansowania przeznaczonego na projekt szkoleniowy byłaby mniejsza niż wynika to z zawartej z PARP umowy wsparcia. W konsekwencji uniemożliwiłoby to Wnioskodawcy realizację zapisów umowy wsparcia ze względu na brak wystarczającej ilości środków pieniężnych na pokrycie wszystkich niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia wydatków. Podsumowując, wnioskodawca uważa, iż dotacja udzielona przez PARP przekazana na cele szkoleniowe dotyczące Spółek, nie ma wpływu na cenę projektu szkoleniowego.
W analizowanej sytuacji nie może być zatem mowy o dotacji zwiększającej obrót opodatkowany VAT, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania otrzymanego dofinansowania uznaje się za prawidłowe. W tym miejscu wskazać należy że w zakresie pytania drugiego i trzeciego przedstawionego przez Wnioskodawcę wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.