Pytanie
Spółki dotyczy Galerii w Jankach oraz znaków towarowych, których zakup planowany jest na 2008 r. Jednakże, w celu zachowania kompletności opisu stanu faktycznego, Spółka pragnie wskazać, że istnieje możliwość nabycia od innego podmiotu (spółki Gx Rxxx Exxxxx Pxxxxx Sp. z o.o.) hipermarketu znajdującego się w tej samej lokalizacji co Galeria. Kwestia ta jest przedmiotem odrębnej oferty negocjowanej przez Spółkę z Gx Rxxx Exxxxx Pxxxxx Sp. z o.o. i stanowi dla Spółki przedmiot odrębnego wniosku o interpretację przepisów podatkowych.
Spółka pragnie zaznaczyć, że Sprzedający również wystąpił z odpowiednim wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do traktowania na gruncie podatku VAT sprzedaży Galerii w Jankach, która jest przedmiotem złożonej Spółce oferty. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. W powyższym stanie faktycznym Spółka wnosi o potwierdzenie, że: W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT transakcja sprzedaży Galerii w Jankach stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, podlegającą opodatkowaniu VAT. Zdaniem Wnioskodawcy. W opinii Spółki, zakup Galerii oraz związanych z nią składników majątkowych podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów.
W stanie faktycznym będącym przedmiotem zapytania wyłączenie z zakresu opodatkowania VAT wynikające z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie ma bowiem zastosowania. Uzasadnienie Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zdaniem Spółki nie ulega wątpliwości, że transakcja sprzedaży Galerii powinna podlegać opodatkowaniu VAT. Nie zachodzą bowiem przesłanki wyłączające zastosowanie do niej przepisów ustawy o VAT.
W szczególności, w przypadku opisanej transakcji nie zostaną spełnione warunki umożliwiające uznanie sprzedaży składników majątkowych wchodzących w skład Galerii w Jankach za transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT). Pojęcie „przedsiębiorstwo lub zakład samodzielnie sporządzający bilans” nie zostało zdefiniowane na gruncie obowiązującej ustawy o VAT. W doktrynie prawa podatkowego (np. Michalik T .„VAT 2004 - Komentarz”, Wydawnictwo CH.
Beck, Warszawa 2004, s. 60; Zubrzycki J. „Leksykon VAT 2004”, Oficyna wydawnicza Unimex, Wrocław 2004, s. 52), jak również w orzecznictwie (wyrok NSA z 6 listopada 2003 r. sygn. III SA 30/02; wyrok NSA z 9 lutego 2000r., sygn. I SA/Gd 2036/97; wyrok SN z 20 grudnia 2000r., sygn. III RN 163/00) i interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych przez organy podatkowe powszechnie przyjmuje się jednak, że do odczytania tego pojęcia należy zastosować definicję zawartą w art. 551 KC (np. informacja o zakresie stosowania prawa podatkowego z 17 listopada 2004 r. wydana przez Urząd Skarbowy w Przemyślu, sygn. US.IX/443-87HM/04; informacja o zakresie stosowania prawa podatkowego z 10 listopada 2004 r., wydana przez Urząd Skarbowy w Pabianicach, sygn. USIA/415/30/2004; Interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 stycznia 2008r., sygn. ILPP1/443-330/07-2/MK, interpretacja Urzędu Skarbowego w Tucholi z dnia 10 maja 2005 r., sygn. PP-443-01 0/05).
Zgodnie z definicją „przedsiębiorstwa” zawartą w art. 551 KC, jest ono zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmującym w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zarówno organy podatkowe, jak i sądy zgodne są ponadto co do tego, że dla kwalifikacji przedmiotu zakupu jako przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT istotne jest, czy nabywany majątek stanowi u zbywcy przedsiębiorstwo w rozumieniu KC (np. wyrok Sądu Najwyższego z 20 grudnia 2001 r. o sygn. III RN 163/00 lub wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 1999 r. o sygn. I SA/Kr 1189/99). Ważne jest przy tym, aby przedmiot dostawy stanowił całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym.
Zbycie przez podatnika tylko części aktywów z definicji nie może być zaś kwalifikowane jako zbycie przedsiębiorstwa, nawet jeżeli wartość nabywanych składników majątkowych jest znaczna w stosunku do aktywów ogółem (np. wyrok SN z 30 stycznia 1997 r. o sygn. III CKN 28/96 oraz wyrok NSA z 6 października 1995 r. o sygn. SA/Gd 1959/94). W ramach planowanej transakcji, Sprzedający nie zbędzie wszystkich składników prowadzonej przez niego działalności. Przedmiot oferty oraz planowanej sprzedaży nie stanowi zatem przedsiębiorstwa prowadzonego przez Sprzedającego. Z punktu widzenia Spółki, zamierza ona dokonać nabycia poszczególnych aktywów wchodzących w skład Galerii.
Nie jest wolą Spółki nabycie przedsiębiorstwa. Za tym, że przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży Galerii nie jest przedsiębiorstwo, przemawiają dodatkowo następujące fakty: w ramach planowanej transakcji nie dojdzie do przejścia całości lub części prowadzonego przez Sprzedającego zakładu pracy na Spółkę — na warunek przejęcia przez nabywcę pracowników wskazywał w swoim wyroku z 4 marca 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn.
SA/Lu 476/95); zgodnie z art. 552 KC, „czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład tego przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych.” - w związku z faktem, iż w przedstawionej we wniosku sytuacji transakcja ma dotyczyć tylko część posiadanego przez Sprzedającego majątku, przedmiot transakcji nie może zostać uznany za przedsiębiorstwo (por. interpretacja przepisów prawa podatkowego z dnia 30 listopada 2007 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego w imieniu Ministra Finansów, sygn. IP-PP2-443- 382/07-2/IB); w ramach transakcji nie nastąpi przeniesienie ksiąg handlowych na Spółkę.
Oznacza to, zgodnie z poglądem władz skarbowych, iż „nie zostaną spełnione przesłanki warunkujące uznanie, iż dochodzi do sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy” (interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana przez Opolski Urząd Skarbowy z dnia 1 lipca 2007r., sygn. PP/443-59-1-GK/05); w 2008 r. Sprzedający sprzedał jeden z lokali użytkowych wchodzących w skład Galerii na rzecz odrębnego podmiotu. Lokal sprzedany został razem z określonym (przypisanym do lokalu) udziałem we własności gruntu, na którym wybudowana została Galeria. Powyższe okoliczności, zdaniem Spółki, wskazują, że przedmiotem planowanej transakcji kupna- sprzedaży Galerii nie jest przedsiębiorstwo.
Skoro zaś zbycie poszczególnych składników majątkowych wchodzących w skład Galerii nie stanowi sprzedaży przedsiębiorstwa, a Galeria nie sporządza samodzielnie bilansu, do transakcji będącej przedmiotem zapytania nie stosuje się przepisów art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Oznacza to, że sprzedaż przez Gxxxx na rzecz Spółki poszczególnych składników majątkowych (a nie Galerii jako całości) powinno podlegać opodatkowaniu VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – o podatku od towarów i usług (Dz.
U Nr 54, poz. 535 ze zm.)- zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od podatku od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dostawa towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy to przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy towary to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Artykuł 6 ustawy o podatku od towarów i usług określa katalog wyjątków od reguły, którą jest opodatkowanie zdarzeń związanych z dysponowaniem towarami.
I tak zgodnie z art. 6 ww. ustawy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie stosuje się do: transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans; czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy; działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie. Pojęcie „transakcja zbycia”, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ww. ustawy, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” (w ujęciu art. 7 ust. 1 przedmiotowej ustawy), tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie aportu. Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm. ) nie zawierają definicji pojęcia „przedsiębiorstwo”.
Dlatego też dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulacje zawarte w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 551 ustawy Kodeks cywilny przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Reasumując przedsiębiorstwo to zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, powiązanych z sobą funkcjonalnie i organizacyjnie, przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. W art. 551 Kodeksu cywilnego, ustawodawca wylicza przykładowe elementy, z których to przedsiębiorstwo się składa. Zgodnie z art. 552 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych przez powyższy przepis, dlatego też Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny, czy majątek będący przedmiotem transakcji wskazanej we wniosku jest przedsiębiorstwem w rozumieniu doktryny prawa cywilnego.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że: Spółka zamierza nabyć Galerię Handlową w Jankach. W ramach planowanej transakcji, Sprzedający nie zbędzie wszystkich składników prowadzonej przez niego działalności. Przedmiotowa transakcja nie będzie obejmowała: ksiąg handlowych Sprzedającego; należności i zobowiązań powstałych do dnia sprzedaży Galerii, w szczególności zobowiązań Sprzedającego wynikających z finansowania inwestycji lub działalności bieżącej kapitałem obcym (pożyczki); środków pieniężnych Sprzedającego. Będąca przedmiotem oferty Galeria nie jest oddziałem, wyodrębnionym zakładem – nie sporządza samodzielnie bilansu.
Po dokonaniu sprzedaży Galerii, Sprzedający nie zakończy działalności, lecz będzie ją nadal prowadzić. W ocenie Spółki przedmiotowej transakcji nie można uznać, za zbycie przedsiębiorstwa jako całości. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że o ile nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny, to nabycie przez Spółkę Galerii w Jankach będzie podlegało w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przedmiotowej sytuacji nie będzie miał zastosowania. Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.