Stanowisko Wnioskodawcy
Diecezji nie przysługuje prawo odzyskania podatku VAT poniesionego na pokrycie kosztów zadania jakim jest „Odnowienie elewacji zewnętrznej i dachów zabytkowego kościoła św. Antoniego” bowiem nabywane usługi i towary nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Według art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przeprowadzony remont nie będzie służył wykonywaniu czynności opodatkowanych.
Dlatego podatek od towarów i usług winien być dla Parafii kosztem kwalifikowalnym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Z opisu przedstawionego we wniosku stanu sprawy wynika, że Wnioskodawca zrealizował projekt pn. „Odnowienie elewacji zewnętrznej i dachów zabytkowego kościoła św. Antoniego ”. Przedmiotowy projekt jest finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego. W ramach zadania wykonano prace konserwatorskie i budowlane. Przeprowadzony remont ma na celu zachowanie dziedzictwa kulturowego i historycznego na tym obszarze, wpłynie na rozwój turystyki, podniesie atrakcyjność turystyczną gminy. Wyremontowana elewacja i dachy kościoła nie będą służyły prowadzeniu działalności objętej podatkiem VAT. Kościół jest miejscem kultu religijnego i udostępniany jest nieodpłatnie.
Ponadto z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione obydwa podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy – Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz dokonane zakupy nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną.
W związku z powyższym zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy w ramach realizowanego projektu. Ponadto należy uznać, iż Zainteresowany nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. W zakresie przedmiotowego projektu nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.).
Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004r. Jeśli Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.
Reasumując na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Diecezja nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego VAT w związku z ponoszeniem wydatków związanych z realizacją projektu „Odnowa elewacji zewnętrznej i dachów zabytkowego kościoła św. Antoniego”. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym opisie sprawy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.