Stanowisko Wnioskodawcy
W ocenie podatnika ma tu miejsce zbieg przepisów dwóch aktów prawnych: ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy prawo upadłościowe i naprawcze.
W ocenie podatnika wszystkie zobowiązania podatkowe powstałe do marca 2010 roku (miesiąca ogłoszenia upadłości spółki podatnika) niezależnie od tego czy miały one swoje źródło w niezapłaconym podatku VAT (jak miało to miejsce w miesiącu październiku 2009 roku) czy też w dokonaniu przez Urząd Skarbowy zwrotu podatku w kwocie wyższej niż Urząd Skarbowy winien tego dokonać, gdyby podatnik prawidłowo ustalił kwoty w deklaracjach podatku VAT (jak w miesiącach lipiec 2009, październik 2009, grudzień 2009, styczeń 2009) są zobowiązaniami masy upadłości. Podlegają zatem one zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym.
Zgłoszona wierzytelność podlega dalej procedurze przewidzianej w prawie upadłościowym i może być zaspokojona jedynie zgodnie z jej przepisami. Za okres przed ogłoszeniem upadłości podatnik posiada również powstałe w miesiącach listopad 2008 oraz grudzień 2008 należności w postaci podatku VAT o które zamierza wystąpić do Urzędu Skarbowego (odpowiednio 12.943 zł listopad 2008 i 31.846 zł grudzień 2008), które to w postępowaniu upadłościowym zamierza potrącić z wierzytelnością Urzędu Skarbowego.
W zakresie rozliczeń podatku VAT Urzędem Skarbowym zamiarem podatnika jest złożenie wniosku o zwrot nadpłaty podatku VAT za listopad 2008 i grudzień 2008 wraz z wnioskiem o zaliczenie kwoty zwrotu na konto zobowiązań powstałych za miesiące lipiec 2009, październik 2009, grudzień 2009 i styczeń 2010. W okresie po ogłoszeniu upadłości podatnika Urząd Skarbowy dokonał za miesiąc kwiecień 2010 zwrotu podatku w kwocie 129.000 zł co było zgodne ze skorygowaną deklaracją VAT za ten miesiąc. Za miesiąc maj 2010 podatnik miał według skorygowanej deklaracji VAT zobowiązanie do zapłaty w kwocie 22.891 zł którego nie uiścił.
Na skutek zwrotu za miesiąc czerwiec 2010 podatku VAT w kwocie 50.000 zł zamiast prawidłowej kwoty 42.462 zł podatnik ma zobowiązanie do zwrotu kwoty 7.538 zł. Oba te zobowiązania powstały po dacie ogłoszenia upadłości i zgodnie z art. 230 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego zobowiązania te winny zostać uznane za koszty postępowania i uiszczone na rachunek Urzędu Skarbowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art.. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm. – dalej ustawa). Zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.
Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a tej ustawy).
Na podstawie ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki: dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji; wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny; wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni; wierzytelności nie zostały zbyte; od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona; wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.
Z kolei w myśl art. 89b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia.
Zgodnie natomiast z art. 89b ust. 2 ww. ustawy w przypadku częściowego uregulowania należności przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Z opisu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od marca 2010r. postanowieniem Sądu jest w stanie upadłości. Zgodnie z oświadczeniem Spółki część wierzycieli Wnioskodawcy skorzystała z ulgi za złe długi przewidzianej w przepisie art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług i wezwała Wnioskodawcę do złożenia korekt podatku VAT poprzez obniżenie podatku naliczonego.
Wnioskodawca złożył stosowne korekty za okres od października 2008r. do grudnia 2010r. W opisie stanu faktycznego Spółka przedstawiła szczegółowe wyliczenie podatku naliczonego i należnego powstałe w wyniku złożenia korekt deklaracji. Biorąc pod uwagę przepisy prawa podatkowego odnoszące się do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy wskazać, że Wnioskodawca prawidłowo postąpił składając korekty deklaracji podatkowych za powyższe okresy i dokonał pomniejszenia podatku naliczonego, po otrzymaniu informacji od wierzycieli Spółki o zamiarze skorygowania przez nich podatku należnego.
Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących zaległości podatkowych powstałych w wyniku złożonych korekt oraz ewentualnego uregulowania ich ze środków masy upadłościowej Spółki bądź do zaliczenia kwot do zwrotu wynikających z rozliczenia podatku VAT i uznania ich za zobowiązania upadłego, które winny zostać zgłoszone do masy upadłościowej, należy wskazać, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W myśl art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisy prawa podatkowego to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Ponieważ przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku VAT nie odnoszą się do powyższych kwestii rozstrzyganie o zaliczeniu zaległości podatkowych do masy upadłościowej bądź o uznaniu zobowiązań za zobowiązania upadłego nie należy do kompetencji Ministra Finansów.
Zatem udzielenie odpowiedzi w powyższym zakresie, w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku VAT, nie jest możliwe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.