Stanowisko Wnioskodawcy
Ad. 1.
Rozwiązanie przez Wnioskodawcę odpisu aktualizującego wartość należności z tytułu Pożyczki, której stroną była Spółka Przejęta będzie neutralne podatkowo dla Spółki (nie powstanie przychód ani koszt uzyskania przychodu) z punktu widzenia ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: Ustawa o CIT) w rozumieniu art. 12 Ustawy o CIT ani podatkowe różnice kursowe w rozumieniu art. 15a Ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4e) Ustawy o CIT przychodami jest w szczególności równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn, dla których dokonano tych odpisów.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 Ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się:
pobranych otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów);
kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).
Do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się natomiast naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) (art. 16 ust. 1 pkt 11 Ustawy o CIT).
Ponadto, przepisy Ustawy o CIT pozwalają - pod pewnymi warunkami - zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek wyłącznie bankom.
Spółka Przejęta dokonała odpisu aktualizującego wartość należności z tytułu Pożyczki zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy o rachunkowości, obciążając wartością odpisu pozostałe koszty operacyjne i nie zaliczając tej wartości do kosztów uzyskania przychodów.
Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, warunkiem koniecznym uznania rozwiązania odpisu aktualizacyjnego za przychody - stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 4e) ustawy o CIT - jest uprzednie zaliczenie odpisu do kosztów uzyskania przychodów.
Dodatkowo, zgodnie z art. 93 § 1 (i następne) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), Spółka, jako osoba prawna, która przejęła Spółkę Przejętą w procesie połączenia spółek prawa handlowego na podstawie przepisów Kodeksu Spółek Handlowych, wstąpiła we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki Przejętej.
W związku z tym, że Spółka Przejęta nie zaliczyła odpisu aktualizacyjnego, który Wnioskodawca zamierza rozwiązać, do kosztów uzyskania przychodu, brak podstaw do uznania, że rozwiązania odpisu może one stanowić przychody po stronie Wnioskodawcy w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 4e) Ustawy o CIT.
Rozwiązanie odpisu aktualizującego wartość należności z tytułu Pożyczki nie wiąże się z dokonaniem spłaty pożyczki ani odsetek, nie wiąże się z powstaniem przychodu należnego ani poniesieniem kosztu uzyskania przychodu ani faktycznymi przepływami środków pieniężnych. Rozwiązanie odpisu aktualizującego wartość należności z tytułu Pożyczki nie oznacza także udzielania nowej pożyczki Pożyczkodawcy czy ustalenia nowych warunków korzystania z Pożyczki. Tym samym rozwiązania odpisu aktualizującego wartość należności nie spowoduje powstania przychodów albo kosztów uzyskania przychodów na gruncie Ustawy o CIT, w tym także z tytułu różnic kursowych w rozumieniu art. 15a Ustawy o CIT.
Ad. 2.
Alokowanie przez Spółkę do Oddziału składnika majątku Spółki w postaci wierzytelności z tytułu Pożyczki (kwota główna Pożyczki wraz z odsetkami naliczonymi do momentu alokacji będzie neutralne pod względem podatkowym w Polsce (nie spowoduje powstania przychodu ani kosztów jego uzyskania dla Spółki, w tym z tytułu różnic kursowych) z punktu widzenia Ustawy CIT, jako przesunięcie składników majątkowych dokonane w ramach jednego podmiotu.
Oddział przedsiębiorcy nie stanowi odrębnej od niego osoby prawnej i w sensie prawnym powinien być traktowany, jako część tego przedsiębiorcy. Oddział jest wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie częścią działalności gospodarczej wykonywanej przez Spółkę poza głównym miejscem wykonywania działalności.
W związku z powyższym, alokowanie wierzytelności z tytułu Pożyczki pomiędzy Oddziałem a Spółką nie powinno być traktowane jako odrębna transakcja i jako takie nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce. Nie dojdzie bowiem w tym przypadku do żadnej transakcji, a jedynie do przesunięcia składników majątku wewnątrz jednego podmiotu gospodarczego jakim jest Spółka i jej Oddział.
Alokacja nie spowoduje w szczególności powstania podatkowych różnic kursowych dla Spółki w rozumieniu art. 15a Ustawy o CIT. Alokacja wierzytelności z tytułu Pożyczki do majątku Oddziału nie wiąże się z dokonaniem spłaty pożyczki ani odsetek, nie wiąże się z powstaniem przychodu należnego ani poniesieniem kosztu uzyskania przychodu. Nie wiąże się faktycznymi przepływami środków pieniężnych pomiędzy Spółką a Oddziałem czy Spółką, Oddziałem a Pożyczkodawcą. Przeniesienie wierzytelności z tytułu Pożyczki do Oddziału nie oznacza także udzielania nowej pożyczki Pożyczkodawcy czy ustalenia nowych warunków korzystania z Pożyczki.
W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.