Stanowisko Wnioskodawcy
Przy założeniu, że nabycie od kontrahenta Licencji spełnia wszystkie warunki uznania za nabycie nowej technologii w rozumieniu art. l8b ust. 2 i ust. 2a ustawy o CIT, po spełnieniu pozostałych warunków określonych w art. 18b ustawy o CIT, Spółka uprawniona jest do uwzględnienia w kalkulacji podstawy ustalenia wielkości odliczenia związanego z ulgą na nabycie nowych technologii podatku u źródła, który został pobrany i wpłacony do urzędu skarbowego w związku z wypłaceniem przez Spółkę należności z tytułu nabycia Licencji od kontrahenta zagranicznego.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Zgodnie z treścią art. 18b ust. 4 ustawy o CIT, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z przepisem art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę - ich nabycia.
Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o C1T, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Biorąc pod uwagę powyższe warunki, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków spełniających kumulatywnie poniższe warunki, tj.: wydatki zostały uwzględnione w wartości początkowej WNiP oraz zostały poniesione przez podatnika na nabycie nowej technologii, oraz zostały zapłacone podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym wprowadzono nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następnym, oraz nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Mając na uwadze powyższe, Spółka uważa, że podatek u źródła z tytułu wypłaty należności licencyjnych na rzecz kontrahenta, pobrany i wpłacony do urzędu skarbowego, spełnia warunki włączenia do podstawy ustalenia wielkości odliczenia związanego z ulgą na nabycie nowej technologii, które pomniejszy podstawę opodatkowania wykazaną przez Spółkę w zeznaniu podatkowym. Spółka podkreśla, że należności wypłacane przez Spółkę podmiotowi, który udostępnił Spółce prawo do Licencji, są bez wątpienia związane z nabyciem nowej technologii.
Należy zwrócić uwagę, iż kwoty podatku u źródła pobranego i wpłaconego do urzędu skarbowego z tytułu wypłaty należności licencyjnych na rzecz kontrahenta zagranicznego, zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, stanowią część głównego składnika wartości początkowej nowej technologii, tj. „kwoty należnej zbywcy”, która następnie powiększona może być przez inne koszty związane z zakupem środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
Spółka podkreśla, że pewną modyfikację do wzajemnych rozliczeń Spółki jako nabywcy Licencji oraz jej kontrahenta wnosi wprowadzona przez ustawodawcę konstrukcja, która nakłada na Spółkę obowiązki płatnika w zakresie regulowania rozliczeń podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych. Na mocy postanowień przepisu art. 26 ustawy o CIT, Spółka zobowiązana jest, w przypadku wypłat należności z tytułu nabycia Licencji, do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat. Niemniej, za kwotę należną zbywcy Licencji uznać należy całą kwotę, do której otrzymania uprawniony jest zbywca i do której zapłaty zobowiązana jest Spółka.
Kwotą tą jest cena nabycia wykazana na fakturze sprzedaży wystawionej przez kontrahenta, która jest ceną brutto, a więc zawierającą podatki. Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT cenę tę (kwotę należną) obniża się jedynie w pewnych sytuacjach o podatek od towarów i usług. Brak jest natomiast podstawy do jej obniżenia o należny podatek dochodowy płacony z dochodu (przychodu) przez zbywcę lub (jak w tej sytuacji) pobierany przez płatnika.
Zdaniem Spółki, za uznaniem pobranej i wpłaconej do urzędu skarbowego kwoty podatku u źródła za kwotę zapłaconą podmiotowi uprawnionemu w rozumieniu art. l8b ust. 4 ustawy o CIT przemawia samo brzmienie przepisu art. 26 ustawy o CIT, który przedstawia trzystopniowy algorytm postępowania płatnika z kwotą podatku u źródła. Zgodnie z przepisem art. 26 ustawy o CIT, płatnik dokonując wypłaty całości kwoty należnej kontrahentowi, od wypłacanej kwoty oblicza i pobiera zryczałtowany podatek dochodowy.
W następnej kolejności, pobrany podatek u źródła przekazywany jest przez płatnika do właściwego urzędu skarbowego w terminie do siódmego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek. Wykonanie przez płatnika obowiązku wynikającego z art. 26 ustawy o CIT nie zmienia faktu, że z chwilą pobrania podatku i przekazania reszty kwoty należnej na rachunek bankowy zbywcy dochodzi do wygaśnięcia zobowiązania nabywcy do uiszczenia kwoty należnej, a zatem za zapłaconą należy uznać całą kwotę, w tym pobrany zryczałtowany podatek.
Spółka zaznacza, że poprzez pobór i wpłatę podatku u źródła, uzyskany efekt będzie identyczny w porównaniu z sytuacją, w której należność licencyjną w pełnej kwocie uzyskałby zbywca licencji, a następnie uiściłby od otrzymanego dochodu należny podatek. Pobór podatku przez płatnika pełni funkcję usprawniającą rozliczenia podatkowe. W związku z powyższym, w ocenie Spółki zasadne jest uznanie, że kwotę podatku u źródła pobraną i odprowadzoną do urzędu skarbowego przez Spółkę należy uznać za integralną część kwoty zapłaconej przez Spółkę podmiotowi uprawnionemu (zbywcy Licencji).
Przy założeniu, że nabycie od kontrahenta Licencji spełnia wszystkie warunki uznania za nabycie nowej technologii w rozumieniu art. 18b ust. 2 i ust. 2a ustawy o CIT, po spełnieniu pozostałych warunków określonych w art. 18b ustawy o CIT, Spółka uprawniona jest do uwzględnienia w kalkulacji podstawy ustalenia wielkości odliczenia związanego z ulgą na nabycie nowych technologii podatku u źródła, który został pobrany i wpłacony do urzędu skarbowego w związku z wypłaceniem przez Spółkę należności z tytułu nabycia Licencji od kontrahenta zagranicznego. W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie nadmienia się, iż w zakresie stanu faktycznego zaprezentowanego przez Spółkę w przedmiotowym wniosku wydano odrębne rozstrzygnięcie.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.