Pytanie
Spółki: W których latach Podatkowych należy rozliczać koszty rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością dla celów podatku dochodowego od osób prawnych? Stanowisko Spółki: W przypadku opłaty rocznej za prawo do dysponowania częstotliwością, opłata stanowi koszt uzyskania przychodów danego roku podatkowego, którego ona dotyczy (tj. odpowiednio lat 2007, 2008 i 2009). Dla celów rozliczania zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy, Spółka powinna rozpoznawać koszt opłaty rocznej proporcjonalnie przez 12 miesięcy.
W przypadku rozliczenia za ostatni kwartał 2007 r., do kosztów uzyskania przychodów tego roku powinna zostać zaliczona kwota 653 633,53 PLN ustalona jako opłata należna za 2007 r. Zgodnie z art. 15 ust. 4d koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Koszty opłat związanych z rezerwacją częstotliwości stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami Spółki.
Opłaty o charakterze administracyjnym nie kreują bowiem żadnego konkretnego przychodu. Poniesienie tych opłat jest warunkiem uzyskania decyzji o rezerwacji częstotliwości, która jest niezbędna do rozpoczęcia świadczenia usług telekomunikacyjnych. Stanowią więc one warunek uzyskania w przyszłości przychodów z usług telekomunikacyjnych. Koszty te nie dotyczą bezpośrednio określonych przychodów, lecz dotyczą możliwości uzyskiwania przychodów w przyszłości w okresie kolejnych lat (to jest do końca 2022 r.), przez które przysługiwać będzie Spółce prawo do częstotliwości określone w decyzji rezerwacyjnej.
W przypadku opłaty rocznej, dotyczy ona konkretnego roku podatkowego i nie rozciąga się na okresy następne (tzn. za każdy rok jest określana odrębna opłata roczna). Dla celów rachunkowych, rozliczenie powyższej opłaty powinno następować poprzez tzw. czynne rozliczenie międzyokresowe kosztów, poprzez odniesienie w koszty kwoty odpowiadającej 1/12 opłaty rocznej za każdy miesiąc w roku, za który należna jest opłata Wynika to z art. 39. 1 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym jednostki dokonują czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów, jeżeli dotyczą one przyszłych okresów sprawozdawczych.
Zgodnie z art. 15 ust 4e UPDOP za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku). W rezultacie, skoro dla celów księgowych zarachowanie kosztu powinno następować proporcjonalnie w poszczególnych miesiącach danego roku, zasada ta powinna być również stosowana dla celów podatkowych. Oznacza to, że w ciągu roku podatkowego Spółka do kosztów uzyskania przychodów 1/12 opłaty rocznej za każdy miesiąc danego roku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.