Dodatkowe informacje
Spółka zaznacza, iż nie prowadziła ani nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Jak zostało już podkreślone, wprowadzenie systemów N., S. oraz modyfikacji M. (dalej łącznie: „Systemy”) do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych nastąpiło w 2013 r. Do ustalenia wartości początkowej Systemów Spółka przyjęła wydatki na nabycie licencji oraz koszty wdrożenia przedmiotowych Systemów. Spółka ponosiła wydatki związane z nabyciem licencji i kosztami wdrożenia Systemów zgodnie z umowami zawartymi z dostawcami Systemów.
W przypadku N., koszty nabycia oraz wdrożenia systemu, ujęte przez Spółkę na wartości początkowej rozpoznanych wartości niematerialnych i prawnych, zostały przez Spółkę zapłacone w 2012 r. Natomiast koszty nabycia oraz wdrożenia pozostałych Systemów były przez Spółkę płacone w latach 2012 r. oraz 2013 r., zgodnie z umowami zawartymi z dostawcami za realizację poszczególnych etapów prac wdrożeniowych. Ponadto Spółka informuje, iż nie udzieliła ani nie zamierza udzielić jakichkolwiek praw do systemów N., S. i modyfikacji M. innym podmiotom, a wydatki na nabycie Systemów i ich wdrożenie nie zostały ani nie zostaną jej zwrócone w jakiejkolwiek formie.
W związku z otrzymanymi opiniami niezależnej od Spółki jednostki naukowej, Spółka rozważa możliwość skorzystania z ulgi na nabycie nowych technologii w rozliczeniu z tytułu CIT za 2013 r., w którym to roku doszło do wprowadzenia Systemów do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub też – gdyby kwota podatku nie pozwalała na rozliczenie całości ulgi – za lata kolejne, zgodnie z art. 18b ust. 6 ustawy o CIT.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z Systemów wraz z kosztami ich wdrożenia, ujętymi w wartości początkowej rozpoznanych przez Spółkę w 2013 r. wartości niematerialnych i prawnych, w części w której przedmiotowe wydatki zostały zapłacone przez Spółkę w 2012 r. oraz 2013 r.?
Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z Systemów wraz z kosztami ich wdrożenia, ujętymi w wartości początkowej rozpoznanych przez Spółkę w 2013 r. wartości niematerialnych i prawnych, w części w której przedmiotowe wydatki zostały zapłacone przez Spółkę w 2012 r. oraz 2013 r. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Zasady ogólne korzystania z ulgi Zgodnie z art. 18b ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.
Za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej, do której referuje art. 18b ust. 2 ustawy o CIT. Stosownie do art. 18b ust. 2a ww. ustawy, przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw.
Natomiast na mocy ust. 3 tego przepisu, prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.
Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż aby korzystać z tzw. „ulgi na nowe technologie”, muszą być spełnione następujące przesłanki: podatnik nabywa wiedzę technologiczną w drodze umowy o przeniesienie oraz korzystanie z tych praw, wiedza technologiczna ma postać wartości niematerialnych i prawnych, nabyta wiedza technologiczna umożliwia wytwarzanie nowych bądź udoskonalonych wyrobów lub usług, wiedza ta nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, podatnik posiada potwierdzającą powyższe opinię niezależnej od podatnika jednostki naukowej, podatnik nie prowadzi działalności w specjalnej strefie ekonomicznej. Ad. a) Spółka spełnia tę przesłankę.
Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, Spółka nabyła wiedzę technologiczną w postaci systemów N., S. oraz modyfikacji M. w drodze umów licencyjnych.
Ad. b) Stosownie do definicji wartości niematerialnych i prawnych znajdującej się w art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. l6c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Nabyta przez Spółkę wiedza technologiczna, zgodnie z powyżej wskazanym przepisem, ma postać wartości niematerialnej i prawnej. Zgodnie z art. 16g ustawy o CIT Spółka wprowadziła do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych licencje wraz z kosztami ich wdrożenia. Ad. c, d i e) Nabyte i wdrożone systemy N. oraz S. wraz z modyfikacją systemu M. mają wpływ na jakość świadczonych przez Spółkę usług, poprzez udoskonalenie jakości świadczonych usług maklerskich i umożliwienie dostosowania działalności Spółki do nowych funkcjonalności systemu transakcyjnego U.. Wdrożenie modyfikacji M. pozwoliło Spółce na dostosowanie do nowych funkcjonalności systemu transakcyjnego U..
W konsekwencji, z perspektywy Spółki umożliwiona została obsługa nowych typów i rodzajów zleceń. Wdrożenie modyfikacji M. pozwoliło również na szybszą i wydajniejszą obsługę zleceń oraz przesyłania i odbioru komunikatów z GPW. W związku z wdrożeniem modyfikacji M. nastąpiła zmiana rodzaju obsługiwanych transakcji oraz sposobu obsługi ewidencji i wyceny instrumentów finansowych. Z kolei, wraz z wdrożeniem systemu N. możliwe stało się znaczne zwiększenie wydajności systemu i gotowość do obsługi dużo większej liczby komunikatów/sekundę. Nowy system umożliwia obsługę 20 000 komunikatów/sekundę, co oznacza dziesięciokrotny wzrost wydajności w stosunku do poprzedniej wersji.
Ponadto, dzięki wdrożeniu systemu N. możliwe jest działanie klientów pod nowym systemem U. zaimplementowanym przez GPW oraz zaoferowanie nowych usług. Wzrost wydajności aplikacji pozwala także na udostępnienie klientom szerszego dostępu do pełnego arkusza zleceń, co z perspektywy klienta pozwala na podgląd całego obrazu rynku. Ponadto, dostosowanie systemu do komunikacji z użyciem protokołu XDP umożliwia podłączenie do innych giełd, co otwiera dla klientów nowe rynki i możliwości. Nowa wersja systemu S. umożliwia komunikację z systemem U. i implementuje wszystkie nowe funkcjonalności tego systemu. Dzięki wdrożeniu S. możliwa stała się obsługa nowych typów zleceń.
System pozwala również na obsługę większej ilości zleceń i transakcji. Ponadto, wydane przez JN opinie – Opinia M., Opinia X. oraz Opinia S. – potwierdzają, iż nabyte i wdrożone przez Spółkę Systemy stanowią nowe technologie w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o CIT. Ad. f) Spółka nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej. Reasumując, Spółka spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania ulgi na nowe technologie, o której mowa w art. 18b ustawy o CIT.
Określenie wartości ulgi Zgodnie z art. 18b ust. 4 ustawy o CIT, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględniona w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Art. 18b ust. 5 stanowi natomiast, że jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust. 4 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji.
Jednocześnie, stosownie do art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, na wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej składają się koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, pomniejszone o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku importu, cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. W konsekwencji powyższego, należy uznać, iż na wartość początkową wdrożonej nowej technologii w postaci WNiP, jakimi są Systemy, składają się zarówno wydatki na nabycie licencji na oprogramowanie, jak i wydatki na jego wdrożenie. Zaznaczyć należy, iż proces wdrożenia jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania oprogramowania oraz umożliwia dostosowanie oprogramowania do indywidualnych potrzeb Spółki.
Mając powyższe na uwadze, Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania CIT 50% kwoty wydatków na nabycie licencji i wdrożenie Systemów, które to wydatki zostały skapitalizowane na wartości początkowej rozpoznanych przez Spółkę w 2013 r. wartości niematerialnych i prawnych, w części w jakiej przedmiotowe wydatki zostały zapłacone przez Spółkę w 2012 r. i 2013 r. Stanowisko Spółki w zakresie prawa do odliczenia, zgodnie z art. 18b ust. 4 i 5 ustawy o CIT, również wydatków poniesionych w roku poprzedzającym rok wprowadzenia przez Spółkę nowej technologii do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych znajduje potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych.
Dla przykładu, stanowisko takie zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 marca 2013 r. (sygn. IPPB5/423-1241/12-4/MW), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 października 2013 r. (sygn. IPTB3/423-245/13-4/KJ), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 kwietnia 2013 r. (sygn. ITPB3/423-69b/13/PS) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 marca 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-1830/10/JD). Wobec powyższego, Spółka wnosi o potwierdzenie zaprezentowanego stanowiska.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie ustalenia: czy Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z systemu N. wraz z kosztami jego wdrożenia – jest nieprawidłowe, czy Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z systemu S. oraz modyfikacji systemu M. wraz z kosztami ich wdrożenia – jest prawidłowe. Zgodnie z art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.
U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm., dalej: updop), od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii. Stosownie do art. 18b ust. 2, za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.
U. Nr 96, poz. 615). Przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw (art. 18b ust. 2a updop). Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia (art. 18b ust. 3 ustawy).
Zgodnie natomiast z art. 18b ust. 4 ustawy, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust. 4 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji (art. 18b ust. 5).
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki, o których mowa w ust. 4 i 5. W sytuacji gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 18b ust. 6). Co istotne, odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej zgodnie z ust. 4 i 5 (art.
18b ust. 7 ustawy).
Stosownie natomiast do art. 18b ust. 8 tej ustawy, podatnik traci prawo do odliczeń związanych z nabyciem nowej technologii, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych: udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii; nie dotyczy to przeniesienia prawa w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz łączenia lub podziału dotychczasowych przedsiębiorców – dokonywanych na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, albo zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, lub zostanie postawiony w stan likwidacji, albo otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.
W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 8, podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych odliczeń, do których utracił prawo, a w razie poniesienia straty – do jej zmniejszenia o tę kwotę. W przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 3, kwotę odliczeń, do której podatnik utracił prawo, określa się proporcjonalnie do udziału zwróconych wydatków w wartości początkowej nowej technologii (art. 18b ust. 9).
Przedmiotem wątpliwości zgłoszonych przez Spółkę we wniosku jest kwestia czy Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50 % wydatków na nabycie licencji na korzystanie z Systemów (N., Sungrad oraz modyfikacji M.) wraz z kosztami ich wdrożenia, ujętymi w wartości początkowej rozpoznanych przez Spółkę w 2013 r. wartości niematerialnych i prawnych, w części w której przedmiotowe wydatki zostały zapłacone przez Spółkę w 2012 r. oraz w 2013 r. W ocenie Spółki ma ona prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z Systemów wraz z kosztami ich wdrożenia, ujętymi w wartości początkowej rozpoznanych przez Spółkę w 2013 r. wartości niematerialnych i prawnych, w części w której przedmiotowe wydatki zostały zapłacone przez Spółkę w 2012 r. oraz 2013 r. Organ podatkowy nie zgadza się ze stanowiskiem Spółki odnośnie systemu N. Z opisu stanu faktycznego wynika m.in., że Spółka poniosła wydatki związane z nabyciem licencji i kosztami wdrożenia systemu N..
Spółka dokonała nabycia systemu N. w listopadzie 2012 roku.
Wdrożenie systemu zakończyła w dniu 15 kwietnia 2013 r. Koszty nabycia oraz wdrożenia systemu zostały zapłacone przez Spółkę w 2012 r. Powyższe wydatki złożyły się na wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej wprowadzonej przez Spółkę do ewidencji w 2013 r. Jak wskazano wyżej, ustawodawca dopuścił możliwość odliczenia wydatków na nabycie nowych technologii, które zostały poczynione w roku poprzedzającym rok, w którym podatnik wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jedynie w sytuacji dokonania przez podatnika przedpłat (zadatków) na poczet wydatków, o których mowa w art. 18b ust. 4 updop.
Wynika to wprost z literalnego brzmienia przepisu art. 18b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast, w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy, Spółka poniosła wydatki na nabycie systemu N. w 2012 r., zaś jego wprowadzenie do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki miało miejsce w 2013 r. Zatem, należy podkreślić, że Spółka poniosła wydatki na nabycie systemu N. w roku poprzedzającym rok wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji pojęć „zadatek” czy „przedpłata”.
Definicji takich nie zawierają również inne ustawy podatkowe ani akty wykonawcze do nich. W konsekwencji, w celu ustalenia znaczenia pojęcia „zadatek” oraz „przedpłata” należy sięgnąć do ich definicji słownikowej. Zgodnie ze „Słownikiem Języka Polskiego” PWN (Wydawnictwo Naukowe PWN – Warszawa 1996) „zadatek” jest to suma pieniędzy dawana przy zawieraniu umowy w celu zapewnienia jej wykonania (zaliczka na poczet należności), natomiast „przedpłata” to określona suma pieniędzy wpłacana regularnie, w ustalonych terminach, w celu zapewnienia sobie otrzymania jakiegoś towaru.
Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Spółka w 2012 roku dokonała zapłaty za koszty nabycia oraz wdrożenia systemu N., to oznacza to, że właśnie w tym roku poniosła koszty nabycia nowej technologii. Dokonana w 2012 roku zapłata nie była zaliczką na poczet należności ani też nie była przedpłatą w celu zapewnienia sobie nabycia systemu.
Ponieważ rok 2012 poprzedzał rok wprowadzenia systemu do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Spółki (system N. wprowadzono do ewidencji w 2013 r.), oznacza to w rezultacie, że kwota zapłacona w 2012 r. (koszt nabycia oraz wdrożenia systemu), nie mająca charakteru przedpłaty czy zadatku – nie może być uwzględniona w odliczeniu z tytułu nabycia nowej technologii.
Jak już wyżej wskazano, zgodnie z przepisami art. 18b ust. 4 updop podstawę odliczenia stanowią wydatki na nabycie nowej technologii, a konkretnie kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z kolei, zgodnie z art. 16g ust. 14 updop, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw.
W myśl art. 16g ust. 3 ww. ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Słusznie więc zauważyła Spółka, że na wartość początkową WNiP składają się zarówno wydatki na nabycie licencji na oprogramowanie, jak i wydatki na jego wdrożenie. W definicji ceny nabycia, wskazanej w art. 16g ust. 3 updop, zostały wymienione przykładowe rodzaje kosztów poniesionych do dnia przekazania wartości niematerialnych i prawnych do używania, które powinny zostać zaliczone do wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych. Należy zauważyć, że katalog kosztów wymienionych we wskazanym przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje zwrot „w szczególności”.
W konsekwencji może on obejmować również inne koszty, nie wymienione w art. 16g ust. 3 updop, które będą miały wpływ na wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli koszty te będą związane z jej nabyciem oraz zostaną poniesione do dnia jej przekazania do używania. Tym niemniej, w ocenie organu, skoro w rozpatrywanej sprawie, koszty nabycia oraz wdrożenia systemu N. zostały zapłacone w 2012 r., to nie mogą być z powodów wskazanych powyżej odliczone od podstawy opodatkowania.
Podsumowując, w odpowiedzi na postawione przez Spółkę pytanie należy stwierdzić, że w świetle obowiązujących rozwiązań prawnych Spółka nie ma prawa do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z systemu N. wraz z kosztami jego wdrożenia, ujętymi w wartości początkowej rozpoznanej przez Spółkę w 2013 r. wartości niematerialnej i prawnej. W tym stanie rzeczy stanowisko Spółki co do postawionego pytania w zakresie systemu N. uznaje się za nieprawidłowe.
Końcowo tytułem uzupełnienia dodać należy, że będące przedmiotem niniejszej sprawy odliczenie z tytułu nabycia nowych technologii niewątpliwie należy do kategorii przywilejów podatkowych, obejmujących wszelkie ulgi w spłacie należności podatkowych, zwolnienia od podatków, odliczenia, itp. mechanizmy zmniejszające obciążenia podatkowe. Przepisy ustanawiające tego rodzaju przywileje należy wykładać ściśle, zgodnie z treścią tych przepisów, a więc stosując ich literalną wykładnię, która ma prymat przed innymi rodzajami wykładni. Nie wyklucza to korzystania z innych metod wykładni, ale tylko wówczas, gdy zastosowanie wykładni językowej nie pozwala ustalić jednoznacznej treści normy prawnej.
W tym kontekście podkreślenia wymaga, że art. 18b updop – w zakresie, jakiego dotyczy niniejsza sprawa przedstawiona przez Spółkę – nie budzi wątpliwości. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie ma powodów, aby określonej przez ustawodawcę podstawie ustalenia wielkości odliczenia (art. 18b ust. 4 updop) i czasu tego odliczenia czy też momentu, w którym winno ono nastąpić (art. 18b ust. 5 updop) – w sposób precyzyjny – na potrzeby prawnopodatkowe na gruncie updop nadawać inne, szersze znaczenie jak oczekiwała Spółka. Tym bardziej, że ustawodawca jednoznacznie kwestie te uregulował.
W odniesieniu natomiast do pozostałych systemów, tj. S. oraz modyfikacji systemu M., stanowisko Wnioskodawcy, iż ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków na nabycie licencji na korzystanie z Systemów (S. oraz modyfikacji systemu M.) wraz z kosztami ich wdrożenia, jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.