Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawiez 1 marca 2013 r., sygn. IPPB3/423-980/12-2/EŻ

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaCIT - w zakresie inwestycji obcych środkach trwałych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16.11.2012r. (data wpływu 03.12.2012r.), w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie inwestycji obcych środkach trwałych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 03.12.2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie inwestycji w obcych środkach trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka) użytkuje w swojej działalności zespół urządzeń stanowiących wyposażenie serwerowni oraz centralę telefoniczną, Omawiane urządzenia nie stanowią własności lub współwłasności Spółki, lecz zostały jej przekazane do używania na podstawie umów cywilnoprawnych. Spółka dokonuje regularnie na swój koszt nakładów na omawiane urządzenia (obce środki trwałe) prowadząc do zwiększenia ich wartości użytkowej, co wynika z konieczności dostosowania tych urządzeń do aktualnych wymogów technicznych i potrzeb Spółki. Nakłady są dokonywane na bieżąco w ciągu poszczególnych lat podatkowych. Wartość początkowa oddanego do używania pierwszego nakładu na dany obcy środek trwały jest niższa niż kwota netto 25.000 zł (bez podatku VAT). Z kolei wartość początkowa pierwszego nakładu powiększona o sumę wszystkich kolejnych nakładów dokonanych w tym obcym środku trwałym sukcesywnie w ciągu tego samego bądź kolejnych lat podatkowych przekroczyła ostatecznie limity wskazane w art. 16j ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, czyli kwoty netto (bez podatku VAT) 25.000 zł oraz 50.000 zł. Na marginesie Spółka zaznacza, iż nie wlicza do omawianych limitów kwoty podatku naliczonego VAT, ponieważ zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług jest uprawniona obniżenia kwoty podatku należnego VAT o kwotę podatku naliczonego.

Jednocześnie, w przypadku gdy wartość kolejnych nakładów dokonanych na jeden obcy środek trwały przekraczała w danym roku podatkowym limity wskazane w art. 16j. ust 1 pkt 1 Ustawy CIT Spółka przyjmowała dla tych nakładów dokonanych w danym środku trwałym niższe stawki amortyzacji (tj. 33 i 1/3 % oraz 20%) w stosunku do stawki przyjętej dla pierwszego nakładu na ten obcy środek trwały (50%).

W dniu 6 lipca 2012r. Spółka otrzymała interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wydaną 2 lipca 2012 roku w imieniu Ministra Finansów, nr IPPB3/423-215/12-2/EŻ.

Z interpretacji tej wynika, iż:

Spółka powinna traktować jako inwestycję w obcym środku trwałym sumę nakładów dokonywanych na obcy środek trwały (tj. Spółka nie powinna traktować poszczególnych nakładów jako odrębnych inwestycji w obcym środku trwałym),

stosując zasady amortyzacji określone w pkt 16j Spółka nie powinna dokonywać rocznej korekty stawek amortyzacyjnych (tj. na koniec roku) z uwagi na przekroczenie limitów wskazanych w art. 16j ust 1 pkt 1 Ustawy CIT,

Spółka powinna dokonać korekty poprzednich zeznań podatkowych, gdyby okazało się, iż w poprzednich okresach koszty uzyskania przychodów z tytułu dokonanych odpisów amortyzacyjnych od obcych środków trwałych zostały zawyżone.

Z uwagi na to, iż w świetle uzyskanej interpretacji indywidualnej nr IPPB3/423-215/12-2/EŻ pojawiły się nowe okoliczności, które budzą wątpliwości interpretacyjne, Spółka podjęła decyzję o wystąpieniu z niniejszym wnioskiem w celu uzyskania odpowiedzi na nowe pytania.

W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym Spółka zadała następujące pytania:

Czy pierwszy oddany do używania nakład na obcy środek trwały należy utożsamiać z inwestycją w tym obcym Środku trwałym, a kolejne nakłady na ten sam obcy środek trwały oddawane sukcesywnie do używania w ciągu roku lub kolejnych lat podatkowych należy traktować jako ulepszenie tej inwestycji (tj. pierwszego nakładu) i czy w związku z tym Spółka jest uprawniona do zastosowania do ulepszeń (tj. kolejnych nakładów) tej samej stawki amortyzacyjnej jaką zastosowała dla pierwszego nakładu oddanego do używania?

Czy kolejne nakłady dokonane na dany obcy środek trwały należy traktować jako ulepszenie oddanego wcześniej do używania pierwszego nakładu na ten sam obcy środek trwały w sytuacji, gdy - w dacie dokonywania kolejnych nakładów - pierwszy nakład uległ już całkowitemu zamortyzowaniu dla celów podatkowych?

Czy Spółka powinna dokonać zmiany (obniżenia) stawki amortyzacyjnej w ciągu roku podatkowego, w przypadku gdy suma nakładów w obcy środek trwały przekroczyła w ciągu danego roku kwotę netto (bez podatku VAT) 25.000 zł lub 50.000 zł, w związku z zaistnieniem następujących okoliczności: wartość netto (bez podatku VAT) pierwszego nakładu w obcy środek trwały nie przekroczyła limitu 25.000 zł w związku z czym Spółka zastosowała indywidualną stawkę amortyzacji w wysokości 50 % na podstawie art. 16j ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 16j ust. 1 pkt 1 lit a) Ustawy CIT, od miesiąca następującego po miesiącu, w którym oddano nakład do używania,

dokonywanie i oddawanie do używania kolejnych nakładów w ten sam obcy środek trwały spowodowało, iż wartość wszystkich nakładów w ten obcy środek trwały od początku jego używania przekroczyła w ciągu jednego z kolejnych lat podatkowych limity kwotowe wskazane w art. 16j. ust 1 pkt 1 Ustawy CIT (tj. 25.000 zł oraz później 50.000 zł)?

Czy Spółka jest zobowiązana do korekty zeznań podatkowych za ubiegłe lata podatkowe w przypadku, gdyby okazało, iż wskutek błędnych obniżek stawek amortyzacyjnych dokonywanych w związku z przekroczeniem limitów wskazanych w art. 16j ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT (spowodowanych dokonywaniem kolejnych nakładów na ten sam obcy środek trwały), nastąpiło obniżenie kosztów uzyskania przychodów w niektórych latach podatkowych oraz podwyższenie tych kosztów w kolejnych latach z powodu wydłużenia okresu amortyzacji?

Stanowisko Wnioskodawcy

Pytanie 1.

Zdaniem Spółki, w świetle uzyskanej już interpretacji indywidualnej nr IPPB3/423-215/12-2/EŻ z 2 lipca 2012 roku na pytanie nr 1 należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Minister Finansów w ww. interpretacji uznał bowiem, że inwestycją w obcym środku trwałym nie są poszczególne nakłady na dany obcy środek trwały, lecz wszystkie nakłady dokonane w tym obcym środku trwałym. W takim razie pierwsze oddanie do używania pierwszego nakładu dokonanego w obcym środku trwałym musi być uznane za dokonanie inwestycji w obcym środku trwałym. Z kolei dokonywanie kolejnych nakładów i sukcesywne oddawanie ich do używania musi być uznane za ulepszenie tej inwestycji (pierwszego nakładu) i zwiększenie jej wartości początkowej. W konsekwencji Spółka jest uprawniona do zastosowania do kolejnych nakładów, tej samej stawki amortyzacyjnej, którą zastosowała do pierwszego nakładu oddanego do używania (tj. stawki 50%).

Pytanie 2

Zdaniem Spółki, w świetle uzyskanej już interpretacji indywidualnej nr IPPB3/423-215/12-2/EŻ z 2 lipca 2012 roku na pytanie nr 2 należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Minister Finansów w ww. interpretacji uznał bowiem, że inwestycją w obcym środku trwałym nie są poszczególne nakłady na dany obcy środek trwały, lecz wszystkie nakłady dokonane w tym obcym środku trwałym. W takim razie oddanie do używania kolejnych nakładów na dany środek trwały musi być uznane za ulepszenie wcześniej oddanego do używania nakładu na ten środek trwały, choćby w chwili oddania do używania tego kolejnego nakładu poprzednie uległy już całkowitemu zamortyzowaniu dla celów podatkowych.

Pytanie 3.

Zdaniem Spółki w świetle art. 16j ust 4 pkt 2 w zw. z art. 16j ust 1 pkt 1Ustawy CIT zwiększanie na bieżąco wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym z uwagi na dokonywanie kolejnych wydatków na ulepszenie obcego środka trwałego nie powoduje konieczności zmiany (zmniejszenia) stawek amortyzacyjnych w ciągu roku podatkowego. Znajduje to potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej w imieniu Ministra Finansów w dniu 22 grudnia 2009r przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, nr IBPBI/2/423-l130/09/BG, a także Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej wydanej w imieniu Ministra Finansów w dniu 18 maja 2011r., nr IPPB5/423-261/11-5/RS. Pośrednio wynika to także z uzyskanej przez spółkę interpretacji indywidualnej nr IPPB3/423-215/12-2/EŻ z 2 lipca 2012 roku, w której Minister Finansów uznał, iż nie należy dokonywać zmiany stawki amortyzacyjnej z tego tytułu na koniec roku podatkowego (jednak w omawianej interpretacji Minister Finansów nie wypowiedział się co do braku konieczności dokonywania analogicznych zmian stawek amortyzacyjnych w trakcie roku podatkowego).

Pytanie 4.

W ocenie Spółki nie jest ona zobowiązana do korygowania zeznań w podatku dochodowym od osób prawnych z powodu dokonanego juz obniżania stawek amortyzacyjnych dla kolejnych nakładów dokonanych w danym obcym środku trwałym (do poziomu 33 i 1/3 % oraz 20%) w przypadku gdy dla pierwszego nakładu w tym środku przyjęto wyższą stawkę amortyzacji (50%).

Skutkiem takiej obniżki było bowiem:

obniżenie kosztów uzyskania przychodów w latach pokrywających się z okresem który powinien być przyjęty gdyby zastosowano stawkę właściwą dla pierwszego nakładu tj 50%

zwiększenie kosztów uzyskania przychodów w okresie przekraczającym okres przyjęty dla stawki właściwej dla pierwszego nakładu (obniżenie stawki spowodowało bowiem wydłużenie okresu amortyzacji).

Spółka zwraca uwagę na fakt iż art. 16j nie posługuje się określeniem stawek w sposób procentowy, lecz wskazuje jedynie na minimalny okres amortyzacji jakiemu powinien być poddany środek trwały. Wynika to z użytego w art. 16j ust 1 pkt 1 a odnoszącego się do okresu amortyzacji określenia „nie dłuższy niż”. Jeżeli zatem wartość netto (bez podatku VAT) pierwszego nakładu na obcy środek trwały była niższa niż 25 000 zł, w związku z czym Spółka zastosowała stawkę amortyzacji właściwą dla 24 miesięcy tj 50% a w stosunku do kolejnych nakładów przekraczających w danym roku limit 25 000 zł lub 50 000 zł Spółka zastosowała stawkę właściwą dla 36 miesięcy tj 33 % lub odpowiednio dla 60 miesięcy tj stawkę 20% to w wyniku takiego postępowania nastąpiło jedynie wydłużenie okresu amortyzacji w stosunku do okresu minimalnego wskazanego w ustawie. A zatem art. 16j ust 1 pkt 1 Ustawy CIT nie został naruszony gdyż ostatecznie przyjęty okres amortyzacji nie jest krótszy niż minimalny okres amortyzacji właściwy ze względu na wartość początkową pierwszego nakładu (czyli nie jest krótszy niż 24 miesiące).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Tekst u wydawcy: EUREKAPobrany 1 października 2026 r.Zgłoś dane osobowe albo błąd

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.