Stanowisko Wnioskodawcy
Spółka stoi na stanowisku, że koszty, o których mowa wstanie faktycznym związane z nabyciem udziałów w Spółce A mogą zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki w momencie ich poniesienia przez Spółkę.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków wprost wymienionych w przywołanym art. 16 ust 1 ustawy, mogą koszty uzyskania przychodów, o ile ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, a także w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Zaliczając określony wydatek w poczet kosztów uzyskania przychodów podatnik jest zobowiązany wykazać związek pomiędzy kosztów, a uzyskaniem przychodu (zachowaniem, zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy.
Zgodnie z art. 16 ust 1 pkt 8 ustawy o PDOP, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów albo akcji w spółce oraz innych papierów wartościowych. Zdaniem Spółki interpretując ten przepis stwierdzić należy, iż jako wydatki na nabycie udziałów należy traktować te z nich, które w sposób bezpośredni i konieczny związane są z zakupem udziałów, bez których nabycie udziałów nie byłoby możliwe.
Zakupione przez Spółkę usługi doradztwa inwestycyjnego, finansowego, audytorskiego, podatkowego, prawnego i specjalistycznego służyły do identyfikacji potencjalnych ryzyk związanych z planowaną transakcją. Otrzymane analizy pozwoliły Spółce na dokonanie należytej oceny skutków ekonomicznych oraz opłacalności transakcji, pozwalając jednocześnie na ustalenie racjonalnej ceny nabycia udziałów.
Raporty z prac vendor duo diligence, udostępnione Spółce podczas procesu nabycia, jak również dostęp do doradców sprzedającego, umożliwiły Spółce dostęp do informacji na temat spółki A i jej spółek zależnych, co ułatwiło U. podjęcie decyzji o zakupie, jak również uprościło i skróciło proces nabycia udziałów. Dlatego też, koszty vendor due diligence przeprowadzonego przez zewnętrznych doradców niewątpliwie pozostają w związku z przychodami Spółki w takim zakresie, jak pozostałe koszty doradztwa związanego z zakupem udziałów w Spółce A.
Wydatki dotyczące doradztwa i obsługi transakcji, w tym związane z badaniem vendor due diligence, nie są wydatkami, które warunkują nabycie udziałów, bowiem nie pozostają one w bezpośrednim związku z nabyciem udziałów - nie warunkują one skutecznego nabycia udziałów. Analogicznie, pozostałe koszty związane ze sporządzeniem umów dotyczących nabycia udziałów nie pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem udziałów, ponieważ nie warunkują ich skutecznego nabycia.
Podejście to zostało potwierdzone m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji z dn. 28.05.2010 r., sygn. IPPB3/423-180/10-2/MC, zgadzając się ze stanowiskiem podatnika stwierdził, że: „Wydatki na doradztwo inwestycyjne, audytorskie, finansowe, podatkowe i prawie związane z nabyciem akcji i obsługą transakcji nie są wydatkami, które warunkują nabycie akcji, bowiem nie pozostają one w bezpośrednim związku z nabyciem akcji. W żadnym bowiem stopniu nie warunkują ich skutecznego nabycia. Opisane wydatki mają pośredni związek z potencjalnymi przychodami, jakie Wnioskodawca osiągnie w przyszłości, w związku z czym należy je kwalifikować jako koszty ogólne funkcjonowania Spółki. Wobec tego, wydatki te nie stanowią „wydatków na nabycie akcji” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 updop.” Podejście to zostało również zaakceptowane przez sądy administracyjne. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 kwietnia 2004 r. (III SA/Wa 2893/2002) stwierdził, że: „Kosztów obsługi prawnej na etapie podejmowanie decyzji o zakupie udziałów nie możne traktować jako wydatków na nabycie udziałów w rozumieniu art. 16 ust 1 pkt 8 ustawy”.
Jak wskazano, nabycie udziałów w Spółce A ma na celu poszerzenie obszaru działalności Spółki, dotarcie do większej liczby klientów, wykorzystanie efektu synergii, a tym samym zwiększenie przychodów ze sprzedaży oferowanych przez Spółkę usług.
Jednocześnie należy zauważyć, że nabywane usługi umożliwią Spółce poznanie sytuacji rynkowej Spółki A. W szczególności dadzą sposobność poznania praktycznych problemów prawnych, finansowych, podatkowych, komercyjnych i operacyjnych, z jakimi na co dzień spotyka się ta spółka.
Abstrahując od samego nabycia Spółki A, zdobyta wiedza może pozwolić na zwiększenie przychodów Spółki, ponieważ część wiedzy uzyskane] przez U. w ramach badania Spółki A ma charakter uniwersalny i ma bezpośrednie zastosowanie w działalności Spółki.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że wydatki, o których mowa w stanie faktycznym stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki inne niż bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP. Zgodnie z tym przepisem, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącane wdacie ich poniesienia. Jeżeli jednak koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Zdaniem Spółki, nie można określić, jakiego okresu dotyczą wydatki stanowiące przedmiot niniejszego wniosku, w związku z czym należy je potrącić jako koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia.
Podobne stanowisko zajął m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji z dn. 27.01.2009 r., sygn. IPPB5/423-173/08-4/DG, zgadzając się ze stanowiskiem podatnika stwierdził, że: „Koszty ponoszone przez Spółkę z tytułu nabywania: (I) usług doradczych; (lI) usług prawnych; (III) audytów spółek, oraz (lV) podróży związanych z badaniem innych podmiotów i poszukiwaniem kontaktów na rynkach zbytu, są niewątpliwie - według terminologii używanej w ustawie o CIT - „kosztami innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami” i wmyśl art. 15 ust 4d ustawy o CIT powinny być rozpoznawane w momencie ich poniesienia. Biorąc pod uwagę, że nie można określić jakiego okresu dotyczą, koszty te powinny być rozpoznawane w całości w ciężar kosztów uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.”
Podejście takie jest powszechnie akceptowalne przez organy podatkowe. Zostało ono potwierdzone w licznych interpretacjach wydanych w imieniu Ministra Finansów przez m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPB3/423-180/10-2/MC z dn. 28.05.2010 r., sygn. IPPB5/423-173/08-4/DG z dn. 27.01.2009 r., sygn. IPPB3/423-1498/08-2/JG z dn. 15.12.2008 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPBI/2/423-815/09/AM z dn. 09.10.2009 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPB3/423-263/07-3/MC z dn. 20.02.2008 r.
Reasumując, zdaniem Spółki koszty, o których mowa wstanie faktycznym związane z nabyciem udziałów w Spółce A mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki w momencie ich poniesienia.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, 09-402 Płock, ul. 1 Maja 10.