Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Spółki, w przypadku kapitalizacji odsetek naliczonych na pożyczkach z tytułu których Spółka jest wierzycielem, odsetki te stanowią dla Spółki przychód podatkowy w dacie kapitalizacji,
Zgodnie art. 12 ust. 4 pkt 1 updop, do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). A zatem skapitalizowane odsetki stanowią dla pożyczkodawcy (kredytodawcy) przychód podatkowy.
Powołany przepis nie wskazuje wprost momentu, w którym należy rozpoznać przychód podatkowy z tytułu skapitalizowanych odsetek, niemniej jednak zdaniem Spółki taki przychód powstaje w dacie kapitalizacji odsetek.
Kapitalizacja odsetek nie jest zdefiniowana na gruncie Ustawy o pdop. W praktyce, kapitalizacja odsetek polega na ich doliczeniu do kwoty głównej długu. W wyniku kapitalizacji odsetek pożyczkobiorca niejako pozostawia je do dyspozycji pożyczkodawcy, który z kolei rozporządza nimi przez dopisanie do kwoty należności głównej. Z ekonomicznego punktu widzenia, wierzyciel na moment kapitalizacji uzyskuje korzyść majątkową w postaci zwiększenia kwoty, od której dalej będą naliczane odsetki.
Na gruncie prawnym w rezultacie kapitalizacji, odsetki tracą odrębny byt prawny jako należności uboczne i stają się częścią kwoty głównej zobowiązania (pożyczki). Tym samym, ostateczne rozliczenie nie obejmuje tych odsetek, lecz stanowi spłatę powiększonej kwoty głównej pożyczki. Wynika z tego, że kapitalizacja odsetek wywiera ten sam skutek prawny, co ich zapłata.
Mając na względzie powyższe, należy uznać, że na moment kapitalizacji (dopisania odsetek do kwot głównych pożyczek) powstanie po stronie Spółki przychód do opodatkowania tak jakby odsetki zostały faktycznie uzyskane (metoda kasowa). Po skapitalizowaniu bowiem odsetki stają się elementem należności głównej (pożyczki), której zwrot (spłata) w świetle regulacji Ustawy o pdop jest neutralny podatkowo.
Powyższe rozumowanie potwierdza również wykładnia systemowa. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od pożyczek (kredytów). Czytając art. 12 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a updop, należy stwierdzić, że w każdorazowej dacie kapitalizacji odsetek, wartość tych odsetek stanowi z jednej strony przychód podatkowy po stronie pożyczkodawcy a z drugiej koszt uzyskania przychodu po stronie pożyczkobiorcy. Znajduje to potwierdzenie m.in. w: interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 lipca 2011r., sygn. IPPB3/423-366/11-2/DP, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 listopada 2010r. sygn. IPPB3/423-692/10-2/EB, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 8 listopada 2010r. sygn. IPPB3/423-535/10-2/EB, decyzji Izby Skarbowej w Gdańsku z 8 września 2005r. ,sygn. BI/4218-0015/05 oraz piśmie Ministra Finansów z 7 marca 2000r. sygn. PB 3/722-571-94/HS/00.
Uznanie kapitalizacji odsetek za formę ich zapłaty dla celów podatkowych potwierdza również treść art. 26 ust. 7 Ustawy o pdop. Zgodnie z powołanym przepisem, wypłata, o której mowa w art. 26 ust. 1, 1c, 1d Ustawy o pdop, oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek. Wynika z tego, że skapitalizowane odsetki dla celów poboru podatku u źródła są traktowane na równi z zapłatą ponieważ wywierają ten sam skutek prawny, tzn. zmniejszają kwotę odsetek do zapłaty w przyszłości.
Reasumując, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy o pdop skapitalizowane odsetki od pożyczek będą stanowić przychód podatkowy Spółki w dacie ich kapitalizacji.
Spółka podkreśla, że I Sp. z o.o. (jako Pożyczkobiorca) również zwróciła się do właściwego organu podatkowego z wnioskiem o potwierdzenie po jej stronie skutków podatkowych opisanego powyżej zdarzenia przyszłego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.