Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Spółki odsetki realokowane pomiędzy Uczestnikiem o saldzie ujemnym (potencjalnie Spółką) a Agentem oraz Agentem a Uczestnikiem o saldzie dodatnim (potencjalnie Spółką) w wykonaniu zawartej Umowy cash-pooling nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 w związku z art. 16 ust. 7b Ustawy o CIT. Podstawą dokonywanych transferów w ramach realizowanej Umowy cash-pool nie będą bowiem pożyczki, o których mowa w art. 16 ust. 7b Ustawy o CIT, lecz subrogacja wynikająca z wstępowania Uczestników wykazujących salda dodatnie oraz Agenta w prawa zaspokojonego wierzyciela (tj. Banku).
Zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia określoną na dzień zapłaty odsetek; odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek.
Jednocześnie zgodnie z art. 16 ust. 7b Ustawy o CIT przez „pożyczkę”, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 należy rozumieć.: każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę. Zdaniem Spółki przepływy pomiędzy rachunkiem pomocniczym Agenta, rachunkiem głównym Agenta oraz rachunkami Uczestników nie mogą być traktowane jako pożyczka w rozumieniu art. 16 ust. 7b Ustawy o CIT.
Z konstrukcji systemu cash-pooling wynika, iż Agent spłacający Uczestnika o saldzie ujemnym, jak również Uczestnik o saldzie dodatnim spłacający Agenta wstępuje jedynie w prawa wierzyciela Banku wobec odpowiednio Uczestnika o saldzie ujemnym jak również Agenta. W rezultacie podmioty uczestniczące w systemie cash-pool stają się wobec siebie wierzycielami i dłużnikami z tytułu wcześniej udzielonego przez Bank kredytu (który jest udzielany przez Bank w ramach przyznanych limitów). Mamy tu zatem do czynienia z subrogacją tj. nabyciem praw wierzyciela (Banku) przez osobę, która zapłaciła cudzy dług (Agenta lub Uczestnika o saldzie dodatnim).
Podstawę prawną takich działań stanowi art. 518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż Spółka oraz inne podmioty z Grupy nie udzielają innemu Uczestnikowi lub Agentowi pożyczki w rozumieniu art. 16 ust. 7b Ustawy o CIT a w konsekwencji przy zapłacie odsetek w ramach Umowy cash-pooling nie znajdą zastosowania ww. przepisy dotyczące tzw. „niedostatecznej kapitalizacji”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz 61 ustawy o CIT.
Należy podkreślić, iż to stanowisko znajduje oparcie w licznych interpretacjach podatkowych. np.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 czerwca 2009 r. (sygn. IPPB3/423-189/09-3/MS); interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 maja 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-398/09/AP); interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 maja 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-363/09/AM); interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 sierpnia 2008 r. sygn. IBPB3/423-364/08/MS, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 lipca 2008 r. (sygn.
IPPB3-423-575/08-02/MK), oraz interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 listopada 2007 r. (sygn. ITPB1/423-58/b/07/MR). W związku z powyższym, zdaniem Spółki, zapłacone odsetki wynikające z realizacji Umowy cash-pooling w ramach opisanego zdarzenia przyszłego nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 w związku z art. 16 ust. 7b Ustawy o CIT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy w powyższym zakresie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.