Stanowisko Wnioskodawcy
Ad 1) Zdaniem Funduszu w momencie wniesienia Lokali (w stosunku do których Funduszowi przysługuje prawo własności lub spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) aportem do spółki komandytowo-akcyjnej nie powstanie po jego stronie przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3c) Ustawy CIT. Ad 4) Biorąc pod uwagę, że Fundusz zamierzał nabyte lokale sprzedać (nabył je w celu ich późniejszej sprzedaży) - nie można ich uznać za środki trwałe (lub za wartości niematerialne i prawne). Nie sposób przyjąć, że Fundusz wykorzystuje Lokale do prowadzonej działalności gospodarczej. Nie służą one również uzyskiwaniu przychodu. W sensie formalnym Fundusz ani nie wynajmuje, ani nie użycza ich Lokatorom.
Służebność polegająca na prawie do dożywotniego zamieszkiwania w Lokalu jest integralną częścią umowy dożywocia lub renty odpłatnej i stanowi jedno ze świadczeń, do których Lokator uprawniony jest na podstawie tych umów. W efekcie brak jest podstaw do amortyzowania Lokali jako środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Podejście takie jest zresztą spójne z podejściem rachunkowym przyjętym przez Fundusz (wykazywanie Lokali jako inwestycji długoterminowych). Zdaniem Funduszu ponoszone przez niego wydatki na nabycie Lokali będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie ich zbycia.
Za wydatki poniesione na nabycie Lokali można zdaniem Funduszu uznać: Koszty opłat notarialnych poniesione przy zawarciu umów dożywocia lub renty odpłatnej; Koszty wyceny Lokali poprzedzające ich nabycie w drodze umowy dożywocia lub renty odpłatnej; Koszty opłat sądowych i inne związane z wpisaniem praw do ksiąg wieczystych; Koszty jednorazowego świadczenia pieniężnego na rzecz Lokatora wypłacane na podstawie umów dożywocia lub umów renty odpłatnej; Koszty miesięcznej renty wypłacanej Lokatorom.
Koszty bieżącego czynszu oraz składek na fundusz remontowy, jak również koszty podatku od nieruchomości stanowią natomiast koszty pośrednie i mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Opłaty te nie są związane z nabyciem Lokali, ale z samym faktem bycia ich właścicielem. Ad 5) Zdaniem Funduszu zbywając Lokale spółka komandytowo-akcyjna wykaże przychód w wysokości uzyskanej ceny sprzedaży (nie niższej niż cena rynkowa) i koszt w wysokości wydatków poniesionych na nabycie Lokali tj. co do zasady renty wypłaconej Lokatorom oraz ewentualnych kosztów sprzedaży (takich jak opłaty notarialne, koszty pośrednictwa przy sprzedaży itp.).
Przychody i koszty związane ze zbyciem Lokali zostaną przypisane Funduszowi na zasadach wynikających z art. 5 Ustawy CIT czyli proporcjonalnie do udziału posiadanego w spółce komandytowo-akcyjnej.
Jednocześnie w momencie zbycia Lokali przez spółkę komandytowo-akcyjną Fundusz uprawniony będzie do pomniejszenia uzyskanego przychodu o wydatki poniesione bezpośrednio przez siebie przed dniem wniesienia Lokali aportem do spółki komandytowo-akcyjnej wymienione w punkcie 5, a więc: Koszty opłat notarialnych poniesione przy zawarciu umów dożywocia lub renty odpłatnej; Koszty wyceny Lokali poprzedzające ich nabycie w drodze umowy dożywocia lub renty odpłatnej; Koszty opłat sądowych i inne związane z wpisaniem praw do ksiąg wieczystych; Koszty jednorazowego świadczenia pieniężnego na rzecz Lokatora wypłaconego na podstawie umów dożywocia lub umów renty odpłatnej; Koszty miesięcznej renty (pomniejszonej o zryczałtowaną opłatę na poczet czynszu).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.