Pytanie
1. Udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością są z pewnością „walorami kapitałowymi” w rozumieniu Konwencji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 Konwencji „Każde inne określenie użyte w niniejszej Umowie i w niej nie zdefiniowane, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, będzie miało takie znaczenie, jakie ono posiada zgodnie z prawem tego Umawiającego się Państwa, którego podatek jest ustalony”. W polskim prawie podatkowym wprawdzie nie występuje pojęcie „walory kapitałowe”, jednak wyróżnia się pojęcie „kapitałów pieniężnych”. Przychód ze zbycia udziałów w spółce z o.o. zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza się do przychodów z kapitałów pieniężnych (art.
17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W tym przypadku powyższe zasady opodatkowania zysków kapitałowych stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 30b ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Polskie prawo podatkowe także traktuje jednolicie przychody ze zbycia udziałów w spółce z o.o., jako przychody z kapitałów pieniężnych, niezależnie od tego, czy składnikiem majątku takiej spółki jest nieruchomość, czy nie.
Wnioskodawca zamierza dokonać „innej dyspozycji” (w rozumieniu art. 14 Konwencji) udziałami w spółce z o.o., polegającej na ich wniesieniu do funduszu inwestycyjnego w zamian za certyfikaty inwestycyjnego tego funduszu.
Z Konwencji absolutnie nie wynika, aby dyspozycja udziałami w spółce z o.o., której składnikiem majątku jest nieruchomość, stanowiła „dochód z nieruchomości” w rozumieniu art. 7 Konwencji i podlegała opodatkowaniu na zasadzie tegoż art. 7. Dlatego należy przyjąć, że „inna dyspozycja walorami kapitałowymi” w postaci udziałów w spółkach z o.o. z siedzibą w Polsce polegająca na ich wniesieniu do funduszu inwestycyjnego w zamian za certyfikaty inwestycyjne tego funduszu, dokonana przez osobę fizyczna mającą miejsce zamieszkania na terytorium Stanów Zjednoczonych, zgodnie z art. 14 Konwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce (zyski z tej czynności będą zwolnione od podatku dochodowego w Polsce), także wówczas, gdy spółki te są właścicielami/użytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych w Polsce.
Pytanie
2. Podobnie rzecz się ma z certyfikatami inwestycyjnymi emitowanymi przez fundusz inwestycyjny zamknięty z siedzibą w Polsce. Certyfikaty inwestycyjne zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych (art. 121 ust. 1 ustawy) są papierami wartościowymi. Jako takie są niewątpliwie „walorami kapitałowymi” w rozumieniu art. 14 Konwencji. Dlatego „inna dyspozycja” tymi walorami kapitałowymi, polegająca na wniesieniu ich przez osobę fizyczną mająca miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych do limited liability company (LLC) z siedzibą w Stanach Zjednoczonych w zamian za prawa udziałowe w takiej spółce, zgodnie z art. 14 Konwencji będzie zwolniona od opodatkowania w Polsce.
Także w tym przypadku dla stosowania art. 14 Konwencji i zawartego w nim zwolnienia od opodatkowania w Polsce nie będzie miało znaczenia, czy fundusz, który wyemitował certyfikaty inwestycyjne, będzie bezpośrednio lub pośrednio posiadał nieruchomości położone w Polsce. Wnioskodawca nadmienił, że do podobnych wniosków w odniesieniu do dyspozycji walorami kapitałowymi w postaci udziałów w polskiej spółce z o.o., będącej właścicielem nieruchomości, a polegającej na ich sprzedaży, doszedł Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w szeregu swoich interpretacji o sygnaturach: IPPB2/415-1591/08-2/MK, IPPB2/415-1590/08-2/MG, IPPB2/415-1592/08-2/AK (wszystkie z 27 lutego 2009 r.).
W interpretacjach tych zawarto stwierdzenie, iż „W świetle ww. Umowy (tj.
Konwencji) sprzedaż udziałów w polskiej spółce z o.o. przez rezydenta Stanów Zjednoczonych stanowić będzie dochód zaliczany do zysków kapitałowych w rozumieniu art. 14. Ponieważ art. 14 ust. 1 lit. a), b) i c) oraz ust. 2 nie zawiera regulacji dotyczących opodatkowania zysków ze zbycia całości lub części akcji z udziałów w spółce, której majątek stanowią nieruchomości, stosownie do treści art. 14 ust. 1 Umowy, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z Umawiających się Państw będzie zwolniona od opodatkowania w drugim umawiającym się Państwie zysku ze sprzedaży, zamiany lub innej dyspozycji walorami kapitałowymi”.
Organ podatkowy zauważył także, iż „w zapisie zawartym w art. 14 ww. Umowy „...innej dyspozycji mieniem wymienionym w art. 7...” nie mieści się przychód ze zbycia akcji spółki, której majątek główny stanowi nieruchomość”, co potwierdza prawidłowość wniosków, zawartych w stanowisku Wnioskodawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, tym samym nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.