Pytanie
2: W ocenie Wnioskodawczyni postąpi ona prawidłowo ustalając dochód ze sprzedaży (odpłatnego zbycia) Nieruchomości jako różnicę pomiędzy przychodem z tego tytułu a wartością początkową Nieruchomości wskazaną w Ewidencji-Działalności, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, dokonanych od tej Nieruchomości w ramach Działalności. Do oceny skutków podatkowych przedstawionego zdarzenia przyszłego zastosowanie znajdzie art. 24 ust. 2 zdanie 2 pkt 1 Ustawy PIT oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy PIT.
Ze wskazanych przepisów wynika norma prawna, zgodnie z którą dochodem lub stratą z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków.
Z analizy danej normy wynika, że chcąc ustalić dochód lub stratę z odpłatnego zbycia środka trwałego należy uwzględnić trzy wartości, tj.: przychód z odpłatnego zbycia, wartość początkową środka trwałego, sumę odpisów amortyzacyjnych. Jeżeli wartość przychodu z odpłatnego zbycia będzie wyższa od wartości początkowej środka trwałego pomniejszonej o sumę odpisów amortyzacyjnych podatnik osiągnie dochód. Natomiast w sytuacji odwrotnej, tj. wartość początkowa środka trwałego pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych będzie wyższa od przychodu z odpłatnego zbycia, podatnik osiągnie stratę.
Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe Wnioskodawczyni będzie mogła pomniejszyć przychód z odpłatnego zbycia (sprzedaży) Nieruchomości o wartość początkową Nieruchomości i jednocześnie będzie zobowiązana powiększyć różnicę między przychodem ze sprzedaży Nieruchomości a wartością początkową Nieruchomości o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, dokonanych od tej Nieruchomości w ramach Działalności.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych przykładowo w: interpretacji indywidualnej z 3 lipca 2015 r. o sygn. ILPB1/4511-1-455/15-6/TW Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że: „Zainteresowana otrzyma w drodze darowizny od swojego męża lokale użytkowe, które zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych, będą wykorzystywane w działalności a w przyszłości planowana jest ich sprzedaż. (...) Dochód ze sprzedaży ww. nieruchomości ustalić należy w oparciu o art. 24 ust. 2 ww. ustawy.
(...) Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy wskazać należy, że dochód ze sprzedaży lokali użytkowych należy wyliczyć jako różnicę pomiędzy przychodem ze sprzedaży a niezamortyzowaną wartością początkową środka trwałego.”, interpretacji indywidualnej z 9 kwietnia 2015 r. o sygn. ILPB1/4511-1-51/15-7/AMN Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyraził następujący pogląd: „dochodem ze zbycia Budynku niemieszkalnego, Lokalu niemieszkalnego będzie różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych od ww. Budynku niemieszkalnego i Lokalu niemieszkalnego.”, interpretacji indywidualnej z 27 marca 2015 r. o sygn. IBPBI/1M15-1586/14/JS Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że: „w opisanym zdarzeniu przyszłym [Podatnik miał otrzymać od swojego ojca tytułem darowizny nieruchomości - przyp.
Wnioskodawczyni], w przypadku zbycia przez Wnioskodawcę innych niż grunty (prawa wieczystego użytkowania gruntów) nieruchomości, stanowiących środki trwałe w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym będzie (w odniesieniu do każdej nieruchomości) dochód ustalony zgodnie z treścią art. 24 ust. 2 zdanie drugie i pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze zbycia nieruchomości i jej wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych od tej wartości początkowej.”.
Pytanie
3: W ocenie Wnioskodawczyni postąpi ona prawidłowo zaliczając do kosztów uzyskania przychodów, proporcjonalnie do jej prawa do udziału w zysku Spółki, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej Nieruchomości wniesionej w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki równej wartości początkowej Nieruchomości ustalonej dla celów amortyzacji na potrzeby Działalności. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. a Ustawy PIT za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany.
Z przywołanego przepisu wynika, że w sytuacji gdy środek trwały, przed wniesieniem go do spółki niebędącej osobą prawną, był wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej i w ramach tej działalności był amortyzowany, i jego wartość początkowa jest równa wartości początkowej tego środka wykazanej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego środek trwały w formie aportu. Wskazać przy tym należy, że nieistotna jest forma prawna prowadzonej działalności gospodarczej, na potrzeby której wykorzystywany był środek trwały.
Istotne jest natomiast to aby aport środka trwałego dokonany został do spółki niebędącej osobą prawną, tzn. spółki niebędącej podatnikiem podatku dochodowego (art. 5a pkt 26 Ustawy PIT). W myśl zasady kontynuacji wyrażonej w art. 22h ust 3d w związku z art. 22h ust. 3 Ustawy PIT metoda dokonywania odpisów amortyzacyjnych po wniesieniu środka trwałego do spółki niebędącej osobą prawną będzie tożsama do tej jaka była stosowana przez podmiot wnoszący aport. Ponadto przy dokonywaniu odpisów amortyzacyjnych spółka niebędąca osobą prawną będzie musiała uwzględnić dotychczasową, tj. do dnia wniesienia aportu, wysokość odpisów amortyzacyjnych.
Do określenia wartości odpisów amortyzacyjnych, które zgodnie z art. 22 ust. 8 Ustawy PIT stanowią koszt uzyskania przychodów, zastosowanie znajdzie zasada proporcjonalności wyrażona w art. 8 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 Ustawy PIT. Zgodnie z tą zasadą odkreślenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat powstałych w spółce niebędącej osobą prawną dla każdego podatnika dokonuje się proporcjonalnie do jego udziału w zysku.
Odnosząc powyższe uwagi do przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że wartością początkową Nieruchomości, od której będą mogły być dokonywane odpisy amortyzacyjne po wniesieniu Nieruchomości w drodze aportu do Spółki będzie wartość początkowa Nieruchomości wykazana w Ewidencji-Działalności prowadzonej na potrzeby Działalności Wnioskodawczyni. Oznacza to, że wartość początkowa Nieruchomości w Ewidencji-Spółki będzie równa wartości rynkowej Nieruchomości wskazanej w umowie darowizny.
Z kolei wartość Nieruchomości jaka będzie podlegała amortyzacji w Spółce będzie równa różnicy pomiędzy wartością początkową Nieruchomości a wysokością odpisów amortyzacyjnych dokonanych przez Wnioskodawczynię w trakcie wykorzystania jej w Działalności. Wartość odpisów amortyzacyjnych jaką Wnioskodawczyni będzie mogła zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów będzie stosowna do jej udziału w zysku Spółki.
Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 27 marca 2015 r. o sygn. IBPBI/1/415-1587/14/JS, w której stwierdził, że: „wartość początkową nieruchomości wniesionych przez Wnioskodawcę aportem do spółki niebędącej osoba prawną, które w indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy będą stanowiły środki trwałe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić w oparciu o cyt. art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy, tj. w wartości wykazanej uprzednio w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Wnioskodawcę.”.
I dalej: „Dla Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki niebędącej osobą prawną, kosztem podatkowym będą odpisy amortyzacyjne, proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku tej spółki.”.
Pytanie
4: W ocenie Wnioskodawczyni postąpi ona prawidłowo zaliczając do kosztów uzyskania przychodów, proporcjonalnie do jej prawa do udziału w zysku Spółki, wartość początkową Nieruchomości ujętą w Ewidencji-Spółki pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonanych w ramach Działalności oraz w trakcie wykorzystywania Nieruchomości na potrzeby Spółki, w przypadku sprzedaży (odpłatnego zbycia) Nieruchomości przez Spółkę.
W art. 22 ust. 8a pkt 1 Ustawa PIT stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę niebędącą osobą prawną rzeczy i praw będących przedmiotem wkładu do takiej spółki za koszt uzyskania przychodu uważa się wartość początkową przyjętą przez spółkę w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustaloną zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych - jeżeli rzeczy te lub prawa były zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych spółki.
Analizując przywołany przepis w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić trzeba, że w sytuacji gdy Spółka dokona sprzedaży (odpłatnego zbycia) Nieruchomości wniesionej do Spółki w drodze aportu od wartości początkowej której dokonywane były odpisy amortyzacyjne, kosztem uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży będzie wartość początkowa Nieruchomości ujęta w Ewidencji-Spółki pomniejszona o sumę odpisów amortyzacyjnych. Przez sumę odpisów amortyzacyjnych należy rozumieć zarówno odpisy amortyzacyjne dokonane przez Spółkę jak również odpisy amortyzacyjne dokonane przez Wnioskodawczynię w ramach Działalności przed wniesieniem Nieruchomości do Spółki.
Do określenia wysokości kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości zastosowanie znajdzie zasada proporcjonalności wyrażona w art. 8 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 Ustawy PIT. Zgodnie z tą zasadą od kreślenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat powstałych w spółce niebędącej osobą prawną dla każdego podatnika dokonuje się proporcjonalnie do jego udziału w zysku. Tym samym Wnioskodawczyni będzie uprawniona do zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości początkowej Nieruchomości w proporcji odpowiadającej jej prawu do udziału w zysku Spółki.
Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 27 marca 2015 r. o sygn. IBPBI/1/415-1589/14/JS, w której stwierdził, że: „na podstawie art. 22 ust. 8a pkt 1 ww. ustawy, w przypadku sprzedaży nieruchomości wniesionych do spółki niebędącej osobą prawną i zakwalifikowanych w tej spółce jako środki trwałe, koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy stanowić będzie niezamortyzowana wartość początkowa sprzedawanych nieruchomości (uwzględniająca wszystkie dokonane odpisy amortyzacyjne z nimi związane - patrz zasada kontynuacji), określona proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku spółki." W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcy i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002, r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.