Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniuz 13 grudnia 2007 r., sygn. ILPP2/443-32/07-2/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. Z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy K., przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2007 r. (data wpływu 24 września 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 września 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Gmina K. jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym i budynkiem portierni. Na działce znajduje się przyłącze energetyczne, utwardzenie placu i ogrodzenie betoniarni z bramą. Gmina nie miała możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nakładów poniesionych na wybudowanie tej nieruchomości, nie poniosła też wydatków na jej ulepszenie. Zgodnie z ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy K., obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r. ww. nieruchomość stanowiła teren o funkcji przemysłowo-składowej.

Natomiast na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K., przyjętym Uchwałą Nr XXI/1XX/200X Rady Miasta i Gminy w K. z dnia 31 sierpnia 200X r. powyższa nieruchomość stanowi teren o funkcji produkcyjno-technicznej. Obecnie Gmina K. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. W księdze wieczystej Nr 56XXX figuruje zapis - tereny mieszkaniowe. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedawana przez Gminę nieruchomość wraz z gruntem, opisana we wniosku będzie zwolniona z podatku VAT na zasadzie skorzystania ze zwolnienia dotyczącego sprzedaży towarów używanych?

Zdaniem wnioskodawcy, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż ww. nieruchomości zabudowanych jest zwolniona z podatku VAT. Zwolnione są budynki używane, od których wybudowania minęło co najmniej 5 lat i nie były ulepszane, a wydatki nie przekroczyły 30% wartości. Stosownie do art. 29 ust. 5 w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych lub części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 2 pkt. 6 ww. ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Należy przy tym zauważyć, że w przypadku sprzedaży budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29 ust. 5 ww. ustawy). Dostawa gruntu w takim przypadku podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla sprzedawanych budynków lub podlega zwolnieniu, jeżeli dostawa budynków trwale związanych z gruntem objęta będzie zwolnieniem. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W przypadku obiektów budowlanych, przez towary używane rozumie się budynki i budowle lub ich części, jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Jednakże należy zaznaczyć, że zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w art. 43 ust. 2 pkt. 1, jeżeli w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych (art. 43 ust. 6 ww. ustawy).

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że sprzedający nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie ww. nieruchomości, a od końca roku, w którym ukończona została budowa minęło co najmniej 5 lat. Ponadto Gmina nie poniosła wydatków na jej ulepszenie. W związku z powyższym sprzedającemu przysługuje zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 29 ust. 5 ww. ustawy zwolnienie to obejmuje również grunty, na których znajduje się nieruchomość.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.

52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.