Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniuz 11 czerwca 2014 r., sygn. ILPP2/443-276/14-4/SJ
Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
TezaCzy Zainteresowany jest wciąż zwolniony od podatku VAT oraz czy nie traci prawa do zwolnienia od podatku VAT wykonując działalność, która w PKD figuruje razem z działalnością w zakresie doradztwa, skoro faktycznie usług w zakresie doradztwa Zainteresowany nie świadczy (oraz pod warunkiem, że w roku podatkowym nie przekracza łącznej wartości sprzedaży 150.000 zł)?
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnisokodawcy, przedstawione we wniosku z 9 marca 2014 r. (data wpływu 11 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z 25 maja 2014 r. (data wpływu 28 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT. Wniosek uzupełniono 28 maja 2014 r. o własne stanowisko w sprawie.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca od 1 września 2011 r. prowadzi działalność gospodarczą. Pierwotnie Zainteresowany był podatnikiem VAT, jednak dnia 26 listopada 2013 r. zdecydował się skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, składając deklarację VAT-R wraz z pismem wyjaśniającym. Wnioskodawca jest architektem, wiele z przedmiotów jego działalności zawiera w swoim opisie PKD doradztwo – np. 71.11.Z, 71.12.Z, 74.90.Z. Od roku 2013 (w którym Zainteresowany wystąpił o zwolnienie od podatku VAT) nie świadczy usług w zakresie doradztwa. Również w przyszłości – w okresie zwolnienia od podatku VAT – nie będzie świadczył usług doradczych.
Natomiast planuje wykonywać (lub/i wykonuje) działalność w zakresie architektury, inżynierii, działalność związaną z opracowywaniem kosztorysu oraz inne działalności w zakresie posiadanych wpisów PKD – z wyłączeniem usług w zakresie doradztwa. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Zainteresowany jest wciąż zwolniony od podatku VAT oraz czy nie traci prawa do zwolnienia od podatku VAT wykonując działalność, która w PKD figuruje razem z działalnością w zakresie doradztwa, skoro faktycznie usług w zakresie doradztwa Zainteresowany nie świadczy (oraz pod warunkiem, że w roku podatkowym nie przekracza łącznej wartości sprzedaży 150.000 zł)?
Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu z 25 maja 2014 r.), nie traci on prawa do zwolnienia od podatku VAT poprzez wykonywanie działalności, która w PKD figuruje razem z działalnością doradczą (jak opisał we wniosku Zainteresowany), skoro faktycznie usług w zakresie doradztwa nie świadczy. Według Zainteresowanego, brzmienie art. 113 pkt 13 ppkt 2: „świadczących usługi (...) w zakresie doradztwa (…)” nakazuje mniemać, że zwolnień nie stosuje się do podatników, którzy faktycznie wykonują usługi w zakresie doradztwa, nie zaś do tych, których przedmiot działalności obejmuje usługi doradcze, sklasyfikowane w PKD razem z usługami faktycznie przez nich wykonywanymi.
Wnioskodawca przytoczył kilka przykładów: celem działalności Zainteresowanego jest między innymi: (71.11.Z) „opracowanie projektów architektonicznych”, a nie „doradztwo w zakresie architektury”, (71.12.Z) „działalność w zakresie inżynierii”, a nie „związane z nią doradztwo techniczne”, (74.90.Z) „działalność związana z opracowaniem kosztorysów”, a nie np. „pozostałe doradztwo techniczne” – niesklasyfikowane w tej samej podklasie PKD. Poza powyższymi przykładami, analogiczne rozumowanie Wnioskodawca chciałby odnieść do pozostałych podklas PKD zawartych w przedmiocie jego działalności.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Jak wynika z art. 113 ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Według art. 113 ust. 9 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) – podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Wskazać należy, że na podstawie art. 1 pkt 55 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35 ze zm.), od 1 stycznia 2014 r. przepisy art. 113 otrzymały następujące brzmienie: Według art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł.
Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy – do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju; odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: transakcji związanych z nieruchomościami, usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, usług ubezpieczeniowych – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Należy zauważyć, że w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy (obowiązujący do 31 grudnia 2013 r.) – minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), obowiązującego do 31 grudnia 2013 r., określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.
W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”.
Natomiast zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy (w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r.) – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi: prawnicze, w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, jubilerskie. W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od 1 września 2011 r. prowadzi działalność gospodarczą.
Pierwotnie Zainteresowany był podatnikiem VAT, jednak dnia 26 listopada 2013 r. zdecydował się skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, składając deklarację VAT-R wraz z pismem wyjaśniającym. Wnioskodawca jest architektem, wiele z przedmiotów jego działalności zawiera w swoim opisie PKD doradztwo – np. 71.11.Z, 71.12.Z, 74.90.Z. Od roku 2013 (w którym Zainteresowany wystąpił o zwolnienie od podatku VAT) nie świadczy on usług w zakresie doradztwa. Również w przyszłości – w okresie zwolnienia od podatku VAT – nie będzie świadczył usług doradczych.
Natomiast planuje wykonywać (lub/i wykonuje) działalność w zakresie architektury, inżynierii, działalność związaną z opracowywaniem kosztorysu oraz inne działalności w zakresie posiadanych wpisów PKD – z wyłączeniem usług w zakresie doradztwa. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy świadcząc usługi w zakresie architektury, inżynierii, działalności związanej z opracowywaniem kosztorysów oraz innej działalności z zakresu posiadanych wpisów PKD, które w PKD figurują razem z działalnością w zakresie doradztwa, jeżeli faktycznie usług w zakresie doradztwa nie świadczy, nie traci prawa do zwolnienia od podatku VAT.
Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”.
Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.
Z uwagi na powyższe należy wskazać, że Wnioskodawca wykonując działalność, która w PKD figuruje razem z działalnością w zakresie doradztwa, jednakże faktycznie usług w zakresie doradztwa nie świadcząc, nadal jest zwolniony od podatku VAT – zgodnie z art. 113 ustawy – jednakże zakładając, iż obroty z prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczą kwoty 150.000 zł rocznie, a w roku bieżącym wartości proporcjonalnej do okresu prowadzenia działalności. Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego.
Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ustalenia, czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT oraz terminu od którego Wnioskodawca mógł ponownie korzystać ze zwolnienia podmiotowego.
Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
W skrócie
AIStreszczenia tej interpretacji jeszcze nie ma. Twój model napisze je z treści interpretacji.
Szukam odpowiedzi w treści interpretacji…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego interpretacji. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst interpretacji. To nie jest porada prawna.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.