Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniuz 18 października 2011 r., sygn. ILPB2/436-148/11-2/WS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2011 r. (data wpływu: 18 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązków płatnika – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 18 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązków płatnika. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Małżonkowie zamierzają sprzedać spółce z o.o. część działki gruntu o powierzchni około 1 ha, przeznaczonej w aktualnym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod teren aktywności gospodarczej; w ewidencji gruntów działka oznaczona jest jako grunty orne.

W sprawie tej w prowadzonej przez Wnioskodawcę Kancelarii Notarialnej ma zostać zawarta umowa sprzedaży wydzielonej działki gruntu. W marcu br. małżonek wystąpił do Biura Krajowej Informacji Podatkowej z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej również w zakresie wymienionej wyżej działki, lecz mimo wezwania go do uzupełnienia braków wniosku pismem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 czerwca 2011 r., braków tych nie uzupełnił, i jego wniosek został oddalony. We wniosku tym małżonek pytał, czy od sprzedaży dwóch działek należny będzie podatek. Wypełniony i podpisany przez małżonka wniosek został dołączony do niniejszego wniosku.

W uzupełnieniu uzasadnienia wniosku małżonka i podanych tam okoliczności faktycznych, Zainteresowany poinformował, że w 2007 r. małżonek zwrócił się do Urzędu Skarbowego o zajęcie stanowiska co do sprzedawanych w tamtym roku kilku działek, a tamtejszy urząd zajął stanowisko, że sprzedaż tych działek podlegała podatkowi VAT. W rezultacie od sprzedaży tych działek małżonkowie zapłacili podatek VAT. Małżonek oświadczył, że będąc rolnikiem ryczałtowym uzyskiwał przychody z działalności rolniczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy, jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych, Wnioskodawca może sporządzić umowę sprzedaży wymienionego gruntu bez pobrania naliczonego podatku, przy oświadczeniu sprzedających, że z tytułu tej sprzedaży są podatnikami podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze złożone przez małżonka wyjaśnienia, z których wynika, między innymi, że nabywał grunty orne w 1995 r. z zamiarem prowadzenia gospodarstwa rolnego, a nie z zamiarem ich odsprzedaży i gospodarstwo to nadal prowadzi, brak jest podstaw do przyjęcia poglądu, że z tytułu omawianej transakcji sprzedający jest podatnikiem podatku VAT. Zatem, od umowy sprzedaży Zainteresowany powinien pobrać PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Z kolei na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zauważyć jednak należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się zakresie przedmiotowym ustawy, np. umowa sprzedaży, jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi bowiem, że nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest: opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z kolei według definicji zawartej w art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przez „podatek od towarów i usług” rozumie się podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Z kolei, stosownie do art. 1a pkt 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, „państwo członkowskie” to państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Jednakże o wyłączeniu czynności spod działania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy są podatnikami podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona z tego podatku.

W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy powyższa transakcja podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 10 ust. 1 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika. Stosownie natomiast do art. 10 ust. 2 cyt. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie zaś z art. art. 10 ust. 3a ww. ustawy), płatnicy są obowiązani: prowadzić rejestr podatku; wpłacić pobrany podatek na rachunek organu podatkowego właściwego ze względu na siedzibę płatnika, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, a także przekazać w tym terminie deklarację o wysokości pobranego i wpłaconego podatku przez płatnika według ustalonego wzoru wraz z informacją o kwocie podatku należnego poszczególnym gminom; przekazywać, w terminie, o którym mowa w pkt 2, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na siedzibę płatnika odpisy sporządzanych aktów notarialnych dotyczących czynności cywilnoprawnych stanowiących przedmiot opodatkowania.

W myśl art. 84 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), sądy, komornicy sądowi oraz notariusze są obowiązani sporządzać i przekazywać właściwym organom podatkowym informacje wynikające ze zdarzeń prawnych, które mogą spowodować powstanie zobowiązania podatkowego. W tym miejscu – odnosząc się do analizowanego zagadnienia – należy zaznaczyć, iż żaden z ww. przepisów nie zawiera uregulowań wskazujących środki dowodowe (np. oświadczenie strony czynności cywilnoprawnej), na podstawie których notariusz jest lub nie jest zobowiązany do pobrania podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jednakże żaden z tychże przepisów nie zabrania też powoływania się na takie środki dowodowe, tudzież rzeczone oświadczenie. Reasumując, stwierdzić należy, że tutejszy Organ podatkowy – zgodnie ze złożonym wnioskiem – nie rozstrzyga w niniejszej interpretacji, czy przedmiotowa umowa sprzedaży będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Jeżeli zatem zaistnieją przesłanki, które wskazywać będą, iż przedmiotowa sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia ww. art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Tym samym, opisana we wniosku umowa sprzedaży nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika z przedmiotowego tytułu. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie, informuje się, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego, przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.

Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.