Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie przedstawione w piśmie z 12 listopada 2015 r.): W ocenie Wnioskodawcy nie będzie miał obowiązku rejestrować sprzedaży fakturą ani paragonem fiskalnym (korzystając ze zwolnienia wynikającego z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. i poz. 37 załącznika tego rozporządzenia) dokonywanej na terenie kraju za pośrednictwem sprzedaży wysyłkowej na rzecz krajowych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT, sprzedaż towaru na rzecz konsumentów powinna być zaewidencjonowana w kasie rejestrującej. Od tej zasady są jednak pewne wyjątki.
Spółka może bowiem korzystać z pewnych zwolnień z ewidencjonowania, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. poz. 1544).
Z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia i poz. 37 załącznika do tego rozporządzenia wynika, że zwolniona z ewidencjonowania jest dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), pod warunkiem, że: dostawa towarów następuje w systemie wysyłkowym, dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo–kredytowej, z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres), podatnik nie dokonuje dostaw towarów określonych w § 4 rozporządzenia.
Zatem ww. warunki są spełnione i Spółka nie ma obowiązku ewidencjonowania sprzedaży wysyłkowej towarów na kasie w kasie fiskalnej na rzecz krajowych konsumentów. Ponadto zgodnie z przepisami o VAT, sprzedaży wysyłkowej krajowej dokonywanej dla konsumentów (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej mieszkających w Polsce) nie trzeba również dokumentować fakturą. Jeżeli jednak konsument krajowy wystąpi z żądaniem wystawienia faktury w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar (bądź otrzymano całość lub część zapłaty), Spółka ma obowiązek taką fakturę wystawić zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez sprzedaż – art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 2 pkt 23 ustawy – przez sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz: podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej.
Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o VAT. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Stosownie do treści art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.
Natomiast kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, od 1 stycznia 2015 r. obowiązuje w tym zakresie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r. poz. 1544). Zgodnie z § 2 ust. 1, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.
W poz. 37 rozporządzenia wymieniono dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), pod warunkiem że dostawca towaru otrzyma zapłatę za wykonaną czynność w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo–kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo–kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres).
Niektóre usługi zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania bez względu na wysokość obrotów. Szczegółowo zostały one określone w § 4 powołanego rozporządzenia.
Aby zatem podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki: dostawa towarów następuje w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi); dostawca towaru (podatnik) otrzyma zapłatę za wykonaną czynność w całości za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika; z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres) oraz Wnioskodawca nie dokonuje dostaw towarów usług określonych w § 4 rozporządzenia.
Niespełnienie jednego z ww. warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej. W rozpatrywanej sprawie Spółka otwarła sklep internetowy umożliwiając konsumentom zakup towarów z mniejszych miejscowości i wsi zakup towarów oraz z innych krajów Unii Europejskiej. Sprzedaż przez Internet jest realizowana w systemie wysyłkowym wyłącznie przez kuriera lub Pocztę Polską. Sprzedaż towarów przez Internet jest realizowana w systemie wysyłkowym wyłącznie za pośrednictwem kuriera lub Pocztę Polską.
Sprzedaż jest realizowana przez Spółkę w dwóch wariantach: Za pobraniem – konsument składa zamówienie podając swoje dane osobowe, adres oraz e–mail. Następnie towar jest wysyłany przez Spółkę za pośrednictwem kuriera lub poczty, którzy dostarczają towar i pobierają zapłatę od konsumenta. Zapłata ta jest następnie zbiorczo wraz z innymi pobraniami wpłacana przez kuriera lub pocztę na rachunek bankowy Spółki. Dodatkowo kurier przesyła zestawienie płatności raz na tydzień jakich przesyłek pobrania dotyczyły oraz dane nabywcy oraz jego adres, które jest następnie drukowane i podpinane pod wyciąg bankowy.
Przelewowy – konsument składa zamówienie podając swoje dane osobowe, adres oraz e–mail i dokonuje przelewu za pośrednictwem firmy D. na platformie finansowej przelewy24, którą następnie wpłaca zbiorczo pieniądze konsumentów, którzy dokonali płatności na rachunek bankowy Spółki udostępniając w swoim systemie informatycznym dane osób, które zapłaciły. Spółka drukuje zestawienia osób, które dokonały płatności wraz z adresem oraz nr zamówienia, które następnie drukuje i załącza pod wyciągi bankowe.
Mając na względzie przywołane regulacje oraz okoliczności przedstawione we wniosku stwierdzić należy, że w zakresie sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym, za które Wnioskodawca otrzyma zapłatę w całości za pośrednictwem banku bezpośrednio lub przy udziale podmiotów pośredniczących – kuriera lub operatorów kart płatniczych, na firmowy rachunek bankowy, a z dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika jakiej konkretnej czynności zapłata dotyczy – korzystać będzie ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej.
Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania tych transakcji za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r., nie dłużej niż do końca 2016 r. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania sprzedaży wysyłkowej paragonem fiskalnym. Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku dokumentowania sprzedaży wysyłkowej fakturą, należy odnieść się do przepisu art. 106b ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1. Przepis ten wskazuje że w przypadku sprzedaży wysyłkowej w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy podmiot dokonujący dostawy będzie zawsze zobowiązany do wystawienia faktury.
Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 -jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
W świetle omawianego przepisu, obowiązek wystawiania faktur nie spoczywa na podatniku dokonującym sprzedaży, w sytuacji gdy nabywca nie mieści się w ww. kategorii podmiotów. Jednakże należy zwrócić uwagę na treść art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, który zakłada, że wszyscy nabywcy niebędący podmiotami, o których mowa w art. 106b ust. 1 ustawy, mogą otrzymać od sprzedawcy fakturę, po wcześniejszym zgłoszeniu takiego żądania. Natomiast art. 106h ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.
Zasadą jest zatem dokumentowanie sprzedaży wystawianiem faktur VAT. W przypadku gdy sprzedaż jest dokonywana na rzecz konsumentów krajowych (krajowych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej), sprzedawca obowiązany jest wystawić fakturę VAT jedynie w sytuacji, gdy nabywcy tego zażądają w terminie określonym w art. 106b ust. 3 ustawy. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.