Stanowisko Wnioskodawcy
(oznaczone we wniosku nr 1): jest on uprawniony do zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży biletów za pomocą biletomatów, gdyż spełnia warunki zwolnienia z tego obowiązku, o których mowa w poz. 40 załącznika do FiskR. Uzasadnienie: Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy o VAT. Zgodnie z ust 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Z powyższej regulacji wynika, że zasadniczo każda sprzedaż dokonywana przez czynnych podatników VAT. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych wiąże się z obowiązkiem prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Równocześnie, na mocy delegacji ustawowej zawartej w art .111 ust. 8 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Na podstawie ww. delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (FiskR).
Zgodnie z § 2 ust 1 FiskR zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia (dalej Załącznik). W związku z tym Wnioskodawca poniżej przedstawia szczegółowe uzasadnienie do poszczególnych pytań zadanych we Wniosku.
Uzasadnienie do Pytania nr 1. W zwolnieniu zawartym w poz. 40 załącznika do FiskR wymieniono: „Usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie lub banknotach, lub innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła”.
Dodatkowo, należy wskazać, że zgodnie z § 7 ust 4 FiskR: „W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się”. Zgodnie z powyższym istnieją cztery podstawowe warunki uprawniające podatnika do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w poz. 40 załącznika do FiskR. Warunek nr 1: okoliczności transakcji.
Pozycja 40 załącznika do FiskR dla zastosowania zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej ustanawia warunek, by usługi były świadczone „przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność”. Oznacza to, że możliwość zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej dają jedynie transakcje dokonane przy pomocy automatu obsługiwanego samodzielnie przez usługobiorcę, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność.
Biletomaty będą obsługiwane przez Klienta będą również bezobslugowo przyjmować należność (zapłata będzie dokonywana kartą płatniczą przez nabywcę biletu), po przyjęciu płatności będą wydawać Klientowi bilet, w związku z tym Wnioskodawca uważa, ze wypełni ww. warunek. Warunek nr 2: forma dokonywanych płatności Pozycja 40 przewiduje, że płatność może być dokonana w „bilonie” lub „banknotach” lub „innej formie (bezgotówkowej)”. Klienci będą dokonywali płatności bezgotówkowych w Biletomatach (przy użyciu kart płatniczych) płatności Klientów będą przekazywane z ich rachunku (w banku lub SKOK) na rachunek Pośrednika (w banku lub SKOK).
W dalszej kolejności Pośrednik będzie przekazywał Spółce należne jej środki z tytułu sprzedaży biletów (po potrąceniu ewentualnych wierzytelności przysługujących Pośrednikowi wobec Spółki np. prowizji) na rachunek Spółki w banku lub SKOK. Płatności wynagrodzenia dokonywane przez Klienta będą miały charakter płatności elektronicznych, bezgotówkowych, realizowanych za pośrednictwem banków (lub SKOK) zatem będą wypełniały przesłankę formy płatności „bezgotówkowej” wskazanej w poz. 40 załącznika.
Warunek nr 3: ewidencja płatności Warunkiem do zwolnienia na podstawie pozycji 40 załącznika jest to aby „z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła”. Chodzi więc o to, aby podatnik był w stanie udokumentować (zaewidencjonować) transakcję sprzedaży w taki sposób, by dana płatność była przyporządkowana do konkretnej sprzedaży Przykładowo zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 czerwca 2013 r. sygn..
IBPP3/443-495/13/KG (która dotyczyła wprawdzie zwolnienia zawartego w poz. 37 załącznika, ale wnioski z niej płynące można odnieść również do zwolnienia zawartego w poz. 40 załącznika, organ podatkowy stwierdził, ze jeżeli podatnik ma do dyspozycji informacje dotyczące transakcji takie jak data transakcji, typ operacji (wpłata od klienta, wypłata na własne konto). ID transakcji, kwota operacji, pobrana prowizja, saldo po operacji, opis transakcji (co zakupiono i kto zakupił), wówczas prowadzona przez niego ewidencja spełnia warunki do skorzystania ze zwolnienia.
Wnioskodawca będzie dysponował m.in. następującymi danymi: numer identyfikacyjny (ID) transakcji, data transakcji, kwota transakcji, tytuł operacji oraz inne dane pozwalające w sposób jednoznaczny zidentyfikować nabywcę/posiadacza karty płatniczej. Dodatkowo, „numer identyfikacyjny (ID) transakcji” wskazywać będzie jakiej konkretnie transakcji zakupu biletów dotyczy dana sprzedaż. W oparciu o zestawienie transakcji przekazywane przez Pośrednika Wnioskodawca będzie w stanie rozbić zbiorczą płatność otrzymywaną od Pośrednika na poszczególne transakcje zrealizowane w okresie rozliczeniowym i wykazać jednostkowe transakcje sprzedaży dokonywane na rzecz zindywidualizowanego Klienta.
Ww. dane, które będą wynikały zestawienia przesyłanego przez Pośrednika, będą wystarczające dla powiązania transakcji przez unikalne ID z płatnością i opisem, z którego będą wynikały dane Klienta tj. posiadacza karty płatniczej.
Ww. zwolnienie nie precyzuje formy, w jakiej ma być prowadzona ewidencja sprzedaży niezbędna dla zastosowania omawianego zwolnienia, dlatego też w ocenie Wnioskodawcy każda wiarygodna forma ewidencji będzie wystarczająca pod warunkiem, że będzie zawierała informacje, o których mowa powyżej W ocenie Wnioskodawcy może on w szczególności prowadzić ewidencję w formie elektronicznej np. w formie raportu z systemu księgowego, zawierającego dane z zestawienia przekazanego przez Pośrednika (które będą pozwalały na powiązanie danej sprzedaży z kwotą otrzymanej płatności), co będzie spełniało warunek prowadzenia ewidencji, o której mowa w poz. 40 Załącznika.
Reasumując Spółka uważa, że będzie prowadziła ewidencję, o której mowa w poz. 40 załącznika. W ocenie Wnioskodawcy w jego przypadku nie znajdzie zastosowania ograniczenie, o którym mowa w § 7 ust 4 FiskR, który stanowi, że „W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w § 2 ust 1. w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się”. Wnioskodawca przed 1 stycznia 2013 r. dokonywał sprzedaży biletów, którą ewidencjonował na kasie rejestrującej.
Należy jednak zauważyć, że ww. regulacja uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia z ewidencjonowania na kasie rejestrującej jedynie jeśli podatnik ewidencjonował przed 1 stycznia 2013 r czynności wymienione w poz. 40 załącznika tj. sprzedaż dokonywaną za pośrednictwem bezobsługowych automatów. W przypadku Wnioskodawcy sprzedaż biletów przy użyciu Biletomatów nigdy nie była ewidencjonowana na kasie rejestrującej, zatem ww. ograniczenie nie znajduje zastosowania do Spółki. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia łącznie wszystkie warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia na podstawie poz. 40 Załącznika do FiskR.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących. Zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących określone zostało w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2012 r. poz. 1382), zwanym dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W poz. 40 załącznika wymieniono usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność: w bilonie lub banknotach, lub innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.
Zgodnie z § 7 ust. 4 ww. rozporządzenia, w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2013 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 33, 34, 39 lub 40 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych, nie stosuje się. Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza wprowadzić dodatkowe rozwiązanie w zakresie sprzedaży biletów i rozpocząć sprzedaż również za pomocą automatów biletowych. Płatność za otrzymany bilet będzie dokonywana wyłącznie bezgotówkowo przy pomocy karty płatniczej (nie będzie możliwości dokonywania płatności w formie gotówkowej).
Aby Wnioskodawca miał prawo do zwolnienia na podstawie załącznika nr 40 do cyt. wyżej rozporządzenia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej w sytuacji gdy zapłata będzie się odbywała wyłącznie w formie bezgotówkowej, z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę winno jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata. Z opisu sprawy wynika, że transakcja sprzedaży będzie obsługiwana przez agenta rozliczeniowego w rozumieniu ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych.
W momencie, gdy Klient będzie zamawiał bilet przy użyciu biletomatu, pośrednik nada transakcji indywidualny numer identyfikacyjny transakcji (ID) Informacje o transakcji przekazywane będą automatycznie do systemu księgowego Wnioskodawcy, w którym weryfikowana będzie dostępność biletu na wybraną przez klienta relację przejazdu koleją.
Na podstawie poszczególnych zestawień przekazywanych przez Pośrednika będzie można zidentyfikować numer identyfikacyjny (ID) transakcji i przypisane do tego numeru identyfikacyjnego dane takie jak m.in.: data transakcji; kwota transakcji; rodzaj transakcji (np. sprzedaż, zwrot); sześć pierwszych liter oraz cztery ostatnie cyfry widniejące na karcie płatniczej nabywcy (jako dane przypisane do karty danej osoby, pozwalające na podstawie danych posiadanych przez bank jednoznacznie zidentyfikować nabywcę). Numer identyfikacyjny (ID) transakcji ma charakter unikalny i pozwoli na jednoznaczne zidentyfikowanie transakcji i przypisanej do niej kwoty wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy.
Wnioskodawca nigdy wcześniej nie ewidencjonował za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży biletów dokonywanej za pośrednictwem bezobsługowych automatów i nie ewidencjonuje takiej sprzedaży biletów obecnie. Opis sprawy pozwala zatem uznać, że Wnioskodawca spełnia warunki do skorzystania do końca 2014 r. ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania tych transakcji za pomocą kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 40 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012r. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.
W zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kas rejestrujących sprzedaży dokonywanej przy użyciu biletomatów na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w powiązaniu z poz. 37 oraz poz. 43 załącznika do tego rozporządzenia zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.