Stanowisko Wnioskodawcy
(ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 29 listopada 2012r.): Powiat realizując projekt pn. „xxx” nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących dokonane zakupy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (…).
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura VAT, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie telekomunikacji (art. 7 ust. 1 pkt 3a cyt. ustawy o samorządzie gminnym). Z przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2010r.
Nr 106, poz. 675) wynika również, ze jednostka samorządu terytorialnego może w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej budować lub eksploatować infrastrukturę telekomunikacyjną i sieci telekomunikacyjne oraz nabywać prawa do infrastruktury telekomunikacyjnej i sieci telekomunikacyjnych. Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca realizuje zadanie pn. „xxx”. Do realizacji projektu konieczny będzie zakup: 87 zestawów komputerowych, 66 licencji na pakiet oprogramowania biurowego, 2 skanerów, 16 urządzeń wielofunkcyjnych, 1 kiosku informacyjno-multimedialnego oraz systemu biuletynu informacji publicznej.
W ramach realizacji projektu będą wykonane również tablice informacyjne, zakupione zostaną naklejki/plakietki informacyjne do oznakowania zakupionego sprzętu oraz ulotki informacyjne, zostanie zorganizowane spotkanie promocyjne dla przedstawicieli mediów i innych osób zainteresowanych realizacją projektu, zostanie też opracowana prezentacja multimedialna celem dokumentowania, promowania oraz informowania na temat celów i źródeł finansowania inwestycji zgodnie ze szczegółowym kosztorysem projektu i harmonogramem wydatków. Beneficjentem, inwestorem oraz operatorem czyli podmiotem zarządzającym inwestycją będzie Wnioskodawca.
Właścicielem majątku wytworzonego w ramach projektu będzie beneficjent - Wnioskodawca. Beneficjentem projektu oraz właścicielem budynków gdzie zostanie zainstalowany i będzie używany zakupiony sprzęt jest Wnioskodawca. Środki związane z eksploatacją nowopowstałej infrastruktury będą pochodziły z budżetu Wnioskodawcy. Projekt nie będzie generował przychodów, tym samym Wnioskodawca nie będzie osiągał żadnych dochodów z tytułu realizacji projektu. Wszystkie faktury dotyczące realizowanego projektu są wystawiane na Wnioskodawcę.
Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i składa deklarację VAT-7. Usługi świadczone drogą elektroniczną (przy użyciu towarów zakupionych do realizacji przedmiotowego projektu) będą bezpłatne i nie mają związku z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Efekty powstałe w wyniku realizowanego projektu, a tym samym towary i usługi zakupione w celu jego realizacji, nie będą wykorzystywane do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Towary i usługi zakupione w celu realizacji projektu nie będą wykorzystywane do obsługiwania czynności o charakterze cywilnoprawnym.
Wątpliwości po stronie Wnioskodawcy powstały na gruncie ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny. Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że efekty zrealizowanego projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawca powyższe wskazuje wprost w treści wniosku.
Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dokonywane przez Niego zakupy towarów i usług związane z realizacją projektu pn. „xxx”. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego (a w szczególności wykorzystania powstałego w wyniku realizacji projektu majątku do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT) udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 14 marca 2012r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.