Stanowisko Wnioskodawcy
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że rabaty będą udokumentowane. Wynikają one jednoznacznie z umowy o rabaty potransakcyjne a ich faktyczne wartości będą możliwe do zweryfikowania przy zastosowaniu precyzyjnego wzoru obliczeniowego, wskazanego w opisie zdarzenia przyszłego, a uregulowanego w umowie.
Udzielanie w stosunku do Klientów Wnioskodawcy rabatów potransakcyjnych i wystawianie zbiorczych faktur korygujących w rozumieniu ust. 3 z powołanego § 13 Rozporządzenia, na zasadach opisanych w zdarzeniu przyszłym jest prawidłowe w świetle przepisów prawa podatkowego i powoduje odpowiednie obniżenie podstawy opodatkowania, gdyż zmniejsza obrót. Obliczony zgodnie z umową rabat powinien być udzielony w fakturze zbiorczej korygującej, gdyż niezależnie od sposobu obliczenia kwoty rabatu, po jej ustaleniu rabat odnosi się do wszystkich dostaw z danego okresu, czyli jest udzielany do wszystkich faktur wystawionych w danym okresie niezależnie od tego, czy dostawy udokumentowane tymi fakturami obejmowały towary z linii produktowych, czy towary z cenami promocyjnymi, czy też jakiekolwiek inne towary z dowolnymi cenami. Rabat odnosi się do każdej dostawy wykonanej przez Wnioskodawcę do Klienta w okresie objętym rabatowaniem i poprzez jego udzielenie obrót ustalony na podstawie cen z wszystkich dostaw ulega zmniejszeniu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel /…/.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Stosownie do art. 29 ust. 4 ww. ustawy o VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Na podstawie art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
Z kolei, w myśl art. 29 ust. 4b ww. ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w:
eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;
dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju,
sprzedaży energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy,
pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.
Natomiast stosownie do art. 29 ust. 4c ww. ustawy o VAT, przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.
Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, Minister Finansów wydał obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2011r. rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem, regulujące m.in. zagadnienia związane z wystawianiem faktur korygujących.
Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.
W myśl § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:
imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
stawki podatku;
sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
Z kolei zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.
Natomiast stosownie do § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:
dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
kwotę zmniejszenia podatku należnego.
Na podstawie § 13 ust. 3 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:
numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
dane określone w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2;
okres, do którego odnosi się udzielany rabat;
kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego.
Natomiast zgodnie z § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia, jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, o których mowa w ust. 2 i 3, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
Przepisy § 5 ust. 6 i 7 i § 7 stosuje się odpowiednio do faktury korygującej, o której mowa w ust. 2 (§ 13 ust. 6 rozporządzenia).
Z kolei, stosownie do § 13 ust. 7 rozporządzenia, przepisy § 5 ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktury korygującej, o której mowa w ust. 3.
W myśl § 13 ust. 8 ww. rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA.”
Natomiast zgodnie z § 5 ust. 6 ww. rozporządzenia kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza).
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zawierać z Klientami, którzy są przedsiębiorcami, takie same co do istotnej treści umowy o rabaty potransakcyjne, na mocy których w zależności od łącznej wielkości netto zakupów dokonywanych przez danego Klienta u Wnioskodawcy oraz w zależności od pełnego i terminowego realizowania przez Klienta jego zobowiązań pieniężnych z tytułu zakupu towarów, Klientowi należeć się będą rabaty potransakcyjne kwartalne i roczne, których wysokość na dany rok kalendarzowy ustalana będzie przez Wnioskodawcę w formie załącznika do umowy.
Rabat potransakcyjny kwartalny naliczany i płatny będzie po zakończeniu każdego kwartału i będzie rabatem udzielonym do wszystkich dostaw z tego kwartału.
Rabat potransakcyjny roczny naliczany i płatny będzie po zakończeniu całego roku i będzie rabatem udzielonym do wszystkich dostaw z całego roku, a jego wyliczenie będzie polegało na obliczeniu rabatu należnego za cały rok wedle wysokości rabatu (procentu) należnego z uwzględnieniem całorocznych obrotów handlowych i pomniejszeniu uzyskanej kwoty o kwoty udzielonych rabatów kwartalnych.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości wystawienia zbiorczych faktur korygujących na udzielony poszczególnym klientom rabat potransakcyjny (kwartalny, roczny).
Odnosząc się do powyższej kwestii należy stwierdzić, iż w świetle ww. przepisów prawa w przypadku rabatów potransakcyjnych udzielanych różnym klientom istnieje możliwość wystawienia jednej faktury korygującej dla określonego klienta na rabat udzielony w danym okresie.
Na takiej zbiorczej fakturze powinny być podane wszelkie informacje, które wymienione zostały w § 13 ust. 3 rozporządzenia.
W konsekwencji powyższego, podatnik udzielający rabatu dla jednego odbiorcy w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów i usług dokonanych w danym okresie, np.: w ciągu miesiąca, kwartału, roku – może wystawić jedną zbiorczą fakturę korygującą, która zawiera co najmniej: numer i datę jej wystawienia; nazwy, adresy oraz numery NIP sprzedawcy i odbiorcy; okres, do którego rabat się odnosi; kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, a także oznaczenie „KOREKTA” lub „FAKTURA KORYGUJĄCA”.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że wystawianie zbiorczych faktur korygujących na udzielony rabat potransakcyjny dla poszczególnych klientów Wnioskodawcy jest prawidłowe z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego, należało uznać za prawidłowe.
Należy zauważyć, iż warunkiem obniżenia przez Wnioskodawcę podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej dokumentującej udzielony rabat potransakcyjny będzie spełnienie warunków określonych w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Zauważą się, iż poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia dotycząca uznania czy podpisanie umowy opisanej w zdarzeniu przyszłym wraz z załącznikiem, stanowiącym załącznik do niniejszego wniosku jest wystarczającą w świetle prawa podatkowego formą udokumentowania rabatu potransakcyjnego, a także sposób wyliczenia rabatu, będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2. 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.