Pytanie
Spółki dotyczyło rozstrzygnięcia wątpliwości, czy przychód z ww. usług powstaje w grudniu - w związku z faktem, iż wówczas kończy się rok podatkowy Spółki, czy też sformułowanie „nie rzadziej niż raz w roku” dotyczy okresu dwunastu kolejnych miesięcy wówczas przychód z wykonania ww. umowy powstałby w październiku 2010 roku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie wskazać należy, iż z uwagi na charakter opisanej przez Spółkę „usługi” pismem z dnia 12 stycznia 2010r.
Znak IBPBI/2/423-1258/09/MS wezwano Wnioskodawcę do sprecyzowania jaki charakter ma otrzymywana premia pieniężna, co jest niezbędne dla określenia momentu uzyskania przychodu z tytułu otrzymania ww. premii w świetle postanowień art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). W ww. wezwaniu wskazano również na konieczność przeformułowania pytania adekwatnie do przedstawionego stanu faktycznego oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie. W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 25 stycznia 2010r.
Spółka poinformowała, iż nie widzi potrzeby zmiany pytania i wskazała, iż oczekuje interpretacji pojęcia „nie rzadziej niż raz w roku” ujętego w treści art. 12 ust. 3c ww. ustawy. Mając powyższe na uwadze przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie wykładnia wskazanego przez Spółkę zwrotu w oderwaniu od rzeczywistego charakteru prawnego. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Stosownie do art. 12 ust. 3 tej ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Natomiast stosownie do brzmienia art. 12 ust. 3a ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności.
Z treści art. 12 ust. 3c powołanej ustawy wynika, że jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Powyższy przepis dotyczy sytuacji świadczenia usług o charakterze ciągłym, które rozliczane są w ustalonym okresie rozliczeniowym. Dokonując analizy przytoczonego przepisu, należy stwierdzić, iż w jego treści ustawodawca określił następujące możliwe daty powstania przychodu: ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub, ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego na wystawionej fakturze.
Jednocześnie z przepisu tego wynika, iż rozpoznanie przychodu winno następować nie rzadziej niż raz w roku. Sformułowanie „nie rzadziej niż raz w roku” oznacza, iż okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. Istotnym dla wskazania daty powstania przychodu jest okoliczność ustalenia w umowie/fakturze rozliczania usługi w okresach rozliczeniowych i ustalenie tych okresów. Wystąpienie więc tej sytuacji – zależnej wyłącznie od woli stron – skutkuje rozliczaniem przychodu w zgodzie z cytowanym przepisem art. 12 ust. 3c ww. ustawy, tj. w okresach rozliczeniowych.
W takim przypadku przychód z tytułu usług o ustalonym okresie rozliczeniowym powinien być określany w ostatnim dniu przyjętego przez strony okresu rozliczeniowego, tj. w przykładzie wskazanym przez Spółkę, np. 31 października 2010 roku, a data wystawienia faktury, termin płatności, czy też koniec roku kalendarzowego lub podatkowego nie decydują o terminie powstania przychodu. Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.