Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicachz 17 września 2012 r., sygn. IBPBI/2/423-1110/12/BG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku, przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 06 czerwca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 28 sierpnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia poniesionych wydatków na odzież służbową do kosztów uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we wniosku jako 3) - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 06 czerwca 2012r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia poniesionych wydatków na odzież służbową do kosztów uzyskania przychodów. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. Znak IBPBI/2/423-674/12/BG, IBPBII/1/415-585/12/AŻ wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 28 sierpnia 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest instytucją działającą na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665 ze zm.). Istotną cechą mającą znaczenie przy identyfikacji marketingowej Banku, oprócz logo, materiałów reklamowych jest również ubiór pracownika. W związku z powyższym Bank zamówił w zakładzie krawieckim usługę uszycia ubrań służbowych w jednolitym kolorze z wyszytym logiem i nazwą instytucji na klapie marynarki/żakietu/kieszonce koszuli. Bank posługuje się identycznym logotypem na wszystkich swoich materiałach reklamowych. Obowiązek stosowania jednolitych strojów z umieszczonym logiem Banku odnosi się do pracowników Centrali Banku, Oddziałów i Punktów Obsługi Klienta. Bank zawarł w regulacjach wewnętrznych informacje dotyczące obowiązku noszenia strojów służbowych w określonym zestawie, przez okres 18 miesięcy, warunki ich przekazywania do użytkowania, wytyczne dotyczące ich zwrotów w związku ze zwolnieniem, odejściem na rentę bądź emeryturę oraz wytyczne dotyczące okresowego ich prania (czyszczenia).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatek, w związku z zapisami w regulaminie Banku o okresie przydatności ubioru na określona liczbę miesięcy, może zostać rozłożony proporcjonalnie na równe części, które stanowiłyby koszt uzyskania przychodu w poszczególnych miesiącach okresu używalności odzieży służbowej? (pytanie oznaczone we wniosku jako 3)

Zdaniem Banku, za rozłożeniem wydatku w czasie przemawia art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), który reguluje zasady rozliczania kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami. Są one potrącalne w dacie ich poniesienia. Jednak, jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zapis regulaminu pracy wskazuje na przydatność odzieży służbowej w określonym czasie co zdaniem wnioskodawcy pozwala na zaliczenie do kosztów podatkowych poniesionych kosztów zakupu odzieży służbowej proporcjonalnie do wskazanego w regulaminie okresu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie nr 2) oraz w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 1) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.