Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, co prawda obowiązek podatkowy powstaje, jeżeli zajdzie jedna z wymienionych czynności w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, ale dla zastosowania zasady jednofazowości podatku akcyzowego nie jest istotne, czy naliczony w związku z tym zdarzeniem podatek akcyzowy został zapłacony, czy też nie. Wystarczającym do zastosowania przedmiotowej zasady, wykluczającym opodatkowanie dalszych czynności, potencjalnie mogących skutkować obowiązkiem podatkowym w akcyzie, jest zadeklarowanie akcyzy w prawidłowej wysokości od tej pierwszej czynności.
Tym samym Wnioskodawca zakupi i wprowadzi do swojego składu podatkowego alkohol etylowy poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W opinii Wnioskodawcy, wyprodukowany z tego alkoholu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy produkt nie będzie przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym, stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym. Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, wydając w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną z dnia 9 sierpnia 2012 r. sygnatura IPTPP3/443A-89/12-4/BJ, uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, równocześnie, zgodnie z art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpił od uzasadnienia prawnego.
Po zapoznaniu się z materiałami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje. Art. 8 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym zawiera katalog czynności będących przedmiotem opodatkowania akcyzą. Taką czynnością jest m.in. produkcja wyrobów akcyzowych. Równocześnie należy wskazać na jedną z podstawowych zasad obowiązujących w podatku akcyzowym, odróżniającą akcyzę od podatku od towarów i usług, płaconego na każdym etapie obrotu gospodarczego, tj. zasadę jednofazowości podatku akcyzowego.
Stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej czynności, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, to nie powstanie obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, o ile kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należytej wysokości. Należy jednocześnie podkreślić, że o zasadzie jednofazowości podatku akcyzowego możemy mówić tylko wtedy, gdy kolejnym czynnościom, potencjalnie skutkującym powstaniem obowiązku podatkowego w akcyzie, poddawany jest ten sam wyrób akcyzowy.
W tym miejscu należy jednak zauważyć, że wyroby akcyzowe, tj. alkohol etylowy zakupiony luzem oraz wódka w opakowaniach jednostkowych, od których podatek akcyzowy został prawidłowo zadeklarowany, miały zostać następnie poddane kolejnym procesom przetwórczym. Alkohol etylowy zakupiony luzem miał być wykorzystany do sporządzania zestawów wódek rozlewanych w opakowania jednostkowe, z kolei zakupiona wódka, po zdjęciu banderol z opakowań jednostkowych miała zostać zlana, a następnie ponownie rozlana w opakowania jednostkowe.
Dodatkowo wskazać należy, że na podstawie opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej można domniemywać, że podatek akcyzowy od ww. alkoholu etylowego oraz wódek nie został zapłacony. Stosownie do art. 93 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym produkcją alkoholu etylowego jest jego wytwarzanie, przetwarzanie, oczyszczanie, skażanie lub odwadnianie, a także rozlew alkoholu etylowego. Tym samym w zaprezentowanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym mamy do czynienia z planowaniem produkcji wyrobów akcyzowych, do których wytworzenia zostaną wykorzystane napoje alkoholowe zakupione od syndyka.
W konsekwencji nie znajdzie tutaj zastosowania zasada jednofazowości podatku akcyzowego, ponieważ w wyniku produkcji alkoholu etylowego w rozumieniu art. 93 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym powstanie nowy wyrób akcyzowy. Obowiązek podatkowy z tytułu produkcji wyrobów akcyzowych powstanie w omawianym przypadku w stosunku do wyprodukowanego (w rozumieniu art. 93 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym) alkoholu etylowego, a nie alkoholu etylowego zużytego w toku tej produkcji. Jednocześnie należy wskazać, że produkcja „nowych” wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym będzie się odbywała w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (pomimo, że wyroby zużyte do produkcji nie będą objęte tą procedurą).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym procedura zawieszenia poboru akcyzy jest bowiem procedurą stosowaną m.in. podczas produkcji wyrobów akcyzowych. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że stanowisko zajęte przez Wnioskodawcę oraz przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, zgodnie z którym od zakupionego alkoholu etylowego, od którego podatek akcyzowy został prawidłowo zadeklarowany, następnie wykorzystanego do produkcji nowego wyrobu akcyzowego, akcyza nie powinna być naliczona zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym, jest nieprawidłowe.
Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 23 kwietnia 2012 r., uzupełnionego pismem z dnia 31 lipca 2012 r., i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji. Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.