Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy, konstrukcja zawarta w art. 82 ustawy o podatku akcyzowym pozwala na zastosowanie tego przepisu do podmiotów, które nie tylko nabywają wyroby akcyzowe z zapłaconą na terenie kraju akcyzą bezpośrednio od podmiotu, który dokonał zapłaty tej akcyzy, ale również do przedsiębiorcy będącemu na kolejnych miejscach w łańcuchu transakcji. Warunkiem umożliwiającym skorzystanie z tej możliwości byłoby przedstawienie przez przedsiębiorcę ubiegającego się o zwrot, wszystkich dokumentów wymaganych przez przepisy i dokumentujących cały ciąg transakcji, których przedmiotem były wyroby akcyzowe, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym - w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy: podatnikowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych, albo podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowe na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego przed rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju.
Mając na względzie treść art. 22 ust. 2 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania wynika, że zwrot podatku akcyzowego jest prawem wynikającym z istoty tego podatku. Podatek akcyzowy jako podatek konsumpcyjny jest płacony jednokrotnie w kraju, w którym towar objęty tym podatkiem zostaje skonsumowany. Wobec powyższego, należy przyjąć szeroką interpretację art. 82 ustawy o podatku akcyzowym, która pozwoli również podmiotom, które potrafią wykazać tytuł prawny do towarów, od których zapłacono akcyzę - prawo do zwrotu tej akcyzy.
Nadmierne i niczym nie uprawnione zawężanie tego kręgu prowadziłoby do sprzeczności z prawem wspólnotowym, a tym samym dawałoby prawo stosowania przez podatników i organy podatkowe bezpośrednio przepisów dyrektywy. Według Wnioskodawcy z art. 22 ww. dyrektywy w związku z art. 82 ustawy o podatku akcyzowym wynika dopuszczalność zwrotu akcyzy na rzecz podmiotu, który nabył wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą i jest w stanie wykazać ciągłość prawną dokonywanych transakcji. Jest on wówczas traktowany jak podmiot, który nabył w dalszej kolejności takie wyroby od podatnika. Możliwe jest również zastosowanie szerokiej interpretacji podatnika, zawartej w art. 13 ustawy o podatku akcyzowym.
Zgodnie z przyjęciem pojęcia podatnika w znaczeniu materialnym - jest to podmiot, który ponosi całkowity ciężar podatku. W tym znaczeniu przedsiębiorca, który nabył wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą na terenie kraju, poniósł ciężar zapłaty tego podatku zawarty w cenie tego towaru. Wówczas, w razie dostawy wewnątrzwspólnotowej będzie przysługiwało mu prawo do zwrotu tego podatku, bowiem do konsumpcji na terenie kraju nie doszło, a podatek zostanie odprowadzony w innym kraju na terenie Wspólnoty.
Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, wydając w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną z dnia 18 stycznia 2010 r. sygnatura ILPP3/443-157/09-4/TK, uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej przedmiotowych wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje Zainteresowanemu zwrot akcyzy.
Po zapoznaniu się z materiałami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje: Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, pisemny wniosek o zwrot akcyzy mogą złożyć dwie kategorie podmiotów: podatnicy, którzy dokonali dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych, podmioty, które nabyły te wyroby od podatnika i dokonały następnie ich dostawy wewnątrzwspólnotowej. Zgodnie z ww. przepisem pisemny wniosek składa się do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że tylko dwie ww. grupy podmiotów mogą składać wniosek o zwrot akcyzy w związku z dostawą wewnątrzwspólnotową wyrobów, od których na terytorium kraju podatek akcyzowy został zapłacony. Należy uzupełnić, że określenie w ten sposób kręgu osób uprawnionych do występowania z wnioskiem o zwrot akcyzy zapobiega ewentualnym nieprawidłowościom oraz nadużyciom, które mogłyby się pojawić w tym wrażliwym na uszczuplenia należności publicznoprawnych obszarze. Tym samym należy uznać, że przedmiotowa regulacja należycie zabezpiecza interesy Skarbu Państwa.
Ponadto nie bez znaczenia dla tak określonego kręgu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o zwrot podatku akcyzowego w związku z ich dostawą wewnątrzwspólnotową jest również rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, z późn. zm.) oraz określona w nim grupa podmiotów obowiązanych do wskazywania kwoty akcyzy w wystawianej fakturze.
Zgodnie bowiem z § 5 ust. 14 ww. rozporządzenia na żądanie nabywcy tylko podatnik podatku akcyzowego, który nie został zwolniony z obowiązku podatkowego w tym podatku, określa w fakturze kwotę podatku akcyzowego, zawartą w wartości towarów wykazanych w tej fakturze. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nieprawidłowe jest stanowisko zajęte przez Wnioskodawcę oraz przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zgodnie z którym prawo ubiegania się o zwrot podatku akcyzowego w przypadku dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej przysługuje każdemu podmiotowi nabywającemu wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą, będącemu w stanie wykazać ciągłość prawną dokonywanych transakcji.
Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 2 października 2009 r., uzupełnionego pismem z dnia 22 grudnia 2009 r., i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji. Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.