Pytania
1. Czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prace prowadzone przez Wnioskodawcę stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? W uzupełnieniu wniosku z 22 lutego 2023 r. wskazują Państwo, że w ramach pytania pierwszego oczekują Państwo oceny, czy działalność podejmowana w ramach konkretnych czynności może zostać uznana za działalności badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 tej ustawy, co uprawniałoby Państwa do zastosowania ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 26e ust. 1 ustawy.
Wśród czynności, które uznajecie Państwo za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 tej ustawy, zalicza się: a. spotkania z klientami i opracowanie wstępnej koncepcji, b. opracowanie receptury produktu i produkcja próbna w laboratorium, c. badania prototypowego produktu i wymagania prawne, d. przygotowanie serii pilotażowej, e. pierwsza seria pilotażowa.
W uzupełnieniu wniosku z 27 lutego 2023 r. wskazujecie Państwo, że nie oczekujecie Państwo oceny, czy działalność podejmowana w zakresie wszystkich/konkretnych produktów (ich prototypów, Serii pilotażowej, Partii produkcyjnej) powstających w ramach prac, których schematy opisano we wniosku uznać można każdorazowo za prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W uzupełnieniu wniosku z 22 lutego 2023 r. wskazujecie Państwo Pod pojęciem prace prowadzone przez Wnioskodawcę należy rozumieć wszystkie z osobna zrealizowane już prace i wszystkie przyszłe prace w ramach 2 głównych obszarów opisanych we wniosku.
Dotyczy to zatem wszystkich ww. etapów tworzenia. Wszystkie ww. etapy, ze względu na: • wymagania prawne, • konieczność spełnienia pewnych określonych warunków przez klienta (rodzaj produktu, jego postać i forma), • konieczność znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy istnieje obecnie opakowanie, w które możliwe jest zapakowanie produktu, bez utraty jego właściwości, – znalazły się w zapytaniu w ramach pierwszego pytania. (przy czym w uzupełnieniu wniosku z 27 lutego 2023 r. wskazaliście Państwo jednak, że w zakresie zadanych pytań nie mieści się etap prac związany z projektowaniem/wyborem opakowań dla produktów stworzonych w ramach prac B+R).
W ramach prac własnych chodzi o wszystkie prace dotyczące wdrożonych już kosmetyków własnej marki pod nazwa XYZ i wszystkich przyszłych prac, których istota jest Wnioskodawcy znana, ale także prac dotyczących opracowania i dostosowania procesu produkcyjnego, do wyrobu przygotowanego i wstępnie wyprodukowanego w skali laboratoryjnej. Proces projektowy, dotyczący prac badawczo-rozwojowych, związanych z opracowaniem nowych produktów, rozpoczyna się od momentu spotkania z klientem i poczynienia pierwszych założeń projektowych, a kończy się na wyprodukowaniu, w warunkach rzeczywistej produkcji, pierwszej serii pilotażowej.
Opracowanie i dostosowanie procesu produkcyjnego, do wyrobu przygotowanego i wstępnie wyprodukowanego w skali laboratoryjnej, również należy zaliczyć w tym przypadku do działalności badawczo-rozwojowej, ze względu na konieczność opracowania procesu produkcyjnego, w warunkach rzeczywistej produkcji, na podstawie produkcji w skali laboratoryjnej. Jest to o tyle istotne, że jak pokazuje doświadczenie i obecna wiedza pracowników spółki, przeniesienie produkcji ze skali laboratoryjnej do skali przemysłowej nie jest możliwe w skali 1:1. Każdorazowo, na tym etapie pojawia się problem z niepewnością wyników, którego bez przeprowadzenia dodatkowych prac rozwojowych nie uda się rozwiązać.
Wynika to m.in. z: rodzaju surowców, które wykorzystywane są do produkcji wyrobów gotowych; rodzaju produktów, które mają zostać wytworzone w ramach danego projektu; zwiększenia jednostkowych ilości surowców znajdujących się w danej chwili, w procesie. Etap ten jest prowadzony w celu zapewnienia, że opracowany i sprawdzony produkt w skali laboratoryjnej, w skali przemysłowej również zostanie wykonany w taki sposób, który pozwoli na spełnienie wymagań produktowych i jakościowych.
2. Czy koszty wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 i ust. 3 Ustawy PIT a w rezultacie, czy Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi B+R w szczególności w stosunku do tych kosztów?
W uzupełnieniu wniosku z 22 lutego 2023 r. wskazujecie Państwo, że zakres pytania nr 2 dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych: a) kosztów wynagrodzeń na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 1/1a ustawy podatkowej; b) kosztów zakupu materiałów i surowców wykorzystywanych w ramach prac opisanych we wniosku w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 2 ww. ustawy; c) kosztów w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w działalności związanej z realizacją projektów B+R w oparciu o art. 26e ust. 3 ustawy; d) kosztów odpłatanego korzystania z aparatury naukowo – badawczej w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy; e) kosztów nabycia usługi wykorzystania aparatury naukowo – badawczej w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 4a ustawy; f) kosztów nabycia sprzętu specjalistycznego w związku z brzmieniem art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy.
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1) W uzupełnieniu wniosku z 22 lutego 2023 r. doprecyzowaliście Państwo stanowisko w zakresie pytania nr 1 i wskazujecie Państwo, że zdaniem Państwa wskazana w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i ich uzupełnieniu działalność Spółki: a) związana z produkcją na indywidualne zamówienia klientów (zarówno w sytuacji, gdy klienci nie podają receptury oraz kiedy ją podają), wyrobów takich jak: • kosmetyki (np. żel do higieny intymnej, krem przeciwzmarszczkowy, pianka do mycia twarzy), • suplementy diety (np. krople z (...)), • wyroby medyczne (np. spray do (...)); b) związana z pracami własnymi, polegająca na wdrożeniu nowych produktów własnych (kosmetyków), obejmująca poniższe etapy: • spotkania z klientami i opracowanie wstępnej koncepcji, • opracowanie receptury produktu i produkcja próbna w laboratorium, • badania prototypowego produktu i wymagania prawne, • przygotowanie serii pilotażowej, • pierwsza seria pilotażowa. – stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
Ad 2) Zgodnie z art. 26e ust. 2-3 ustawy o PIT od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub 30c ust. 2 ustawy o PIT, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo- rozwojową, zwane „kosztami kwalifikowanymi”.
Zgodnie z art. 26e ust. 2 powoływanej ustawy – za koszty kwalifikowane uznaje się: • poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; • poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; • nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową; • nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych; • ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej; • odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; • nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; • koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na: a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy, b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego, c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie, d) opłaty okresowe, opłaty na odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
Zgodnie z art. 26e ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 2, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2. Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością (art.
26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W myśl art. 26e ust. 5 ww. ustawy, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku. Zgodnie z art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
W myśl art. 24a ust. 1b cytowanej ustawy, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki: 1) podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, 2) koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 3) koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 4) ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5) podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ww. ustawy, 6) w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty, 7) podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, 8) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie, 9) koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wskazaliście Państwo, że ponosicie następujące rodzaje kosztów: • wynagrodzenia dla pracowników i osób współpracujących ze Spółką, • wydatki na nabycie materiałów, surowców niezbędnych do realizacji projektów, • wydatki związane z odpłatnym korzystaniem z aparatury naukowo- badawczej, • wydatki na nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej, • odpisy amortyzacyjne od wykorzystywanych w toku realizacji projektów środków trwałych.
I. Koszty osobowe Wynagrodzenia dla pracowników i osób współpracujących za opracowywanie nowych i udoskonalonych produktów oraz procesów technologicznych, realizowane w celu wytworzenia gotowych kosmetyków, wyrobów medycznych lub suplementów diety dla swoich klientów na podstawie umów cywilnoprawnych, biorących udział w realizacji działań z obszarów B+R, posiadających specjalistyczną wiedzę i doświadczenie oraz składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez Spółkę jako płatnika.
Przepis art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, daje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych należności z tytułu wynagrodzeń pracowników w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. W stosunku do osoby zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej, uprawnienie takie przyznaje przepis art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o PIT.
W tej sytuacji, kosztami kwalifikowanymi będą należności z tytułu wynagrodzeń (z wyłączeniem składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych) tych osób, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. Trzeba przy tym pamiętać, że dla możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych należności z tytułu ww. wynagrodzeń konieczne jest faktyczne uczestnictwo zatrudnionych w pracach badawczo-rozwojowych.
Nie wystarczy zatem jedynie wpisanie w dokumencie nawiązującym stosunek pracy/zlecenia umowy o dzieło do zakresu obowiązków takiej osoby prac z obszaru B+R. Jeżeli w ramach świadczonej pracy, pracownik lub osoba zatrudniona na podstawie umowy cywilnoprawnej, oprócz obowiązków związanych z działalnością badawczo-rozwojową, wykonuje inne obowiązki, należy wyodrębnić, a zatem wyłączyć z ulgi badawczo-rozwojowej, tę część wynagrodzenia, świadczeń i składek, które nie są związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Mając na uwadze powyższe, będziecie Państwo prowadzić ewidencję czasu pracy, która wykaże, ile godzin poświęca dany pracownik na działalność badawczo-rozwojową, jeśli pracownik ten będzie zajmować się też innymi czynnościami spoza obszaru B+R.
Rozpatrując kwestię wynagrodzeń pracowniczych pod kątem możliwości ich zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, nie można pominąć brzmienia przepisu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika.
Jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Należy zatem uznać, że do kosztów kwalifikowanych należy zaliczyć wszystkie elementy wynagrodzenia wymienione w przywołanym wyżej przepisie. Co więcej, zastosowanie w przepisie katalogu otwartego elementów wynagrodzenia, przez użycie zwrotu „w szczególności” oznacza, że przychodem ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, a mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy.
W ocenie Wnioskodawców, wszystkie wymienione wyżej wypłaty w postaci wynagrodzenia zasadniczego i pozostałych elementów, stanowiących przychód ze stosunku pracy, a niestanowiące opisany wyżej przedmiot wyłączenia, będą się zatem zaliczać się do kosztów kwalifikowanych ponoszonych przez pracodawcę. II.
Materiały i surowce Zgodnie z treścią art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.
Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości.
Komentarz, Wolters Kluwer, 2016). Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego, a także przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że koszty materiałów i surowców niezbędnych do realizacji projektów mogą zostać zakwalifikowane do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczone przez Wnioskodawców w ramach ulgi badawczo-rozwojowej. III.
Koszty odpłatnego korzystania z aparatury naukowo- badawczej Zgodnie art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty kwalifikowane uznaje się koszty nabycia usług wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawcy w ramach prowadzonych projektów badawczo-rozwojowych mogą korzystać usługowo z aparatury podmiotów trzecich w postaci maszyn i urządzeń.
Zakup ww. usług wykonania konkretnych prac będzie dokonywany od podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Wnioskodawcy wydatki na usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej będą stanowiły koszty kwalifikowane zgodnie art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
IV.Nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej Zgodnie z treścią art. 26e ust. 2 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4. Zdaniem Wnioskodawców koszty nabycia usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej od wyspecjalizowanego podmiotu zewnętrznego, który nie musi posiadać statusu jednostki naukowej mogą zostać zakwalifikowane do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczone przez Wnioskodawców w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.
V. Środki trwałe i WNiP W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisem art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22f ust. 3 tej ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł.
W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym. W pierwszej kolejności należy wskazać, że – co do zasady – odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, w rozumieniu art. 26e ust. 3 tej ustawy, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Choć ustawodawca nie użył w treści regulacji wskazanej w zdaniu poprzednim sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Należy zatem wyjaśnić, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, w całości, stanowią koszt kwalifikowany, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Tym samym w sytuacji, gdy składniki majątku trwałego są częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe służą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy, zdaniem Wnioskodawców mogą oni uwzględnić, a następnie rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej proporcjonalnie do wykorzystania tych środków trwałych w zakresie prowadzonych prac badawczo-rozwojowych.
W uzupełnieniu wniosku z 27 lutego 2023 r. wskazujecie Państwo, że Państwa zdaniem nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych będzie stanowić koszty kwalifikowalne i w stosunku do tych kosztów będzie również można skorzystać z tzw. ulgi B+R.
Powyższe wynika bezpośrednio z brzemienia art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Mając na uwadze powyższe, nabycie w przyszłości przez Spółkę sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej winno być uznane za koszt kwalifikowany, którego poniesienie umożliwi skorzystanie ulgi B+R.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawiliście jest częściowo prawidłowe i częściowo nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Państwa intencjami, wniosek dotyczy lat 2021-2022 oraz zdarzeń przyszłych. W myśl art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 poz. 2647 ze zm.): Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat. W świetle powyższego, wielkość przychodu przypadającego na podatnika (wspólnika spółki niebędącej osobą prawną) określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodu oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że spółka cywilna, której jesteście Pastwo wspólnikami działa na terytorium Polski. Prowadzi ona działalność gospodarczą w zakresie produkcji kosmetyków, wyrobów medycznych oraz suplementów diety. Spółka specjalizuje się w produkcji m.in.: • (...); • (...); • (...); • (...); • (...); • (...).
Zakres usług produkcyjnych oferowanych przez X, obejmuje: • opracowanie składu produktu i technologii wytwarzania; • pomoc w zgłoszeniu produktów do stosownych urzędów; • wsparcie procesu projektowania etykiety, kartonika, tuby, etc; • zakup i magazynowanie materiałów surowców, opakowań, druków; • kompleksową produkcję wyrobu; • badanie materiałów do produkcji, w tym surowców, opakowań i druków oraz jakości wyrobu gotowego. Spółka systematycznie prowadzi działania mające na celu (...).
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Zgodnie z art. 5a pkt 39 omawianej ustawy: Ilekroć w ustawie mowa jest o badaniach naukowych – oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie natomiast z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie mowa jest o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Stosownie do treści art. 4 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy prowadzą Państwo działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny, a więc metodyczny i zaplanowany.
Ww. dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań.
Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania naukowe oraz prace rozwojowe, zdefiniowane w sposób wskazany na wstępie.
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w obowiązującym art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czy też art. 5a pkt 40 ustawy podatkowej, w stanie prawnym obowiązującym do 30 września 2018 r., mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w ramach prowadzonej działalności spółka wdrożyła i certyfikowała u siebie systemy oparte o normy: • ISO (...) – dotyczy produkcji (...), • ISO (...) – dotyczy produkcji (...), • ISO (...) – dotyczy produkcji (...). Spółka nie świadczy usług prowadzenia działalności badawczej lub prac rozwojowych dla innych podmiotów. Prace badawczo-rozwojowe są inicjowane przez samą Spółkę, w ramach jej bieżącej działalności. Wypracowane w wyniku działalności badawczo-rozwojowej produkty Spółka oferuje bezpośrednio swoim klientom. Kierunek prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Spółkę wyznaczają przede wszystkim preferencje klientów Spółki.
Dodatkowo, wpływ na przebieg prac ma zmieniająca się sytuacja na konkurencyjnych rynkach, a także dążenie do utrzymania najwyższej jakości produktów i procesów technologicznych. Spółka stale monitoruje rynek surowców oraz dostępność nowych rozwiązań w zakresie sporządzania receptur, projektowania i wytwarzania gotowych produktów. Przedmiotem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych w ramach działalności Spółki są prace mające na celu poszukiwanie, projektowanie, opracowywanie nowych i udoskonalonych produktów oraz procesów technologicznych, realizowane w celu wytworzenia gotowych kosmetyków, wyrobów medycznych lub suplementów diety dla swoich klientów.
Jak wskazano we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wyszczególniono dwa główne obszary, które wprost wpisują się w definicję działalności B+R. Są to: 1. prace związane z produkcją na indywidualne zamówienia klientów: a) kosmetyków (bez receptury oraz ze wstępną recepturą); b) suplementów diety (bez receptury oraz z własną recepturą); c) wyrobów medycznych (bez receptury oraz z własną recepturą); 2. prace własne, polegające na wdrożeniu nowych produktów własnych.
Jak wynika z opisu sprawy, zgodnie z zamierzeniami Spółki – rezultatem prowadzonych prac badawczo-rozwojowych jest zarówno wprowadzenie do sprzedaży nowych produktów, unowocześnianie istniejących produktów, wprowadzanie do działalności nowych procesów technologicznych, jak również optymalizacja stosowanych metod produkcji i dostawy. We wniosku wskazano, że prace podejmowane w ramach działalności badawczo-rozwojowej wynikają bezpośrednio z potrzeb obecnych i potencjalnych klientów Spółki, a także potrzeb własnych, dotyczą produktów już obecnych na rynku, jak również nowych.
Realizowane projekty dotyczą udoskonalania rozwiązań procesów technologicznych, stosowanych na etapie produkcji oraz opracowywania i wykonywania nowych produktów spełniających wymagania klientów. Prace opisane we wniosku były/są i będą zdarzeniami unikalnymi/innowacyjnymi w skali co najmniej Spółki. Prace badawczo-rozwojowe realizowane przez Spółkę nie są nakierowane na uzyskanie rutynowych/okresowych zmian do produktów, procesów. Rozwiązania wypracowywane w ramach prowadzonych prac badawczo - rozwojowych pozwalają na realizację określonych celów Spółki.
Prace prowadzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej nie zawsze prowadzą też do osiągnięcia zakładanych rezultatów, a prace nad nowymi produktami nie zawsze skutkują wprowadzeniem nowych produktów do oferty Spółki, a prace optymalizacyjne w zakresie istniejących produktów nie zawsze skutkują uzyskaniem lepszych parametrów produktów lub optymalizacją procesu produkcyjnego. Prowadzona przez Spółkę działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona w sposób systematyczny, według harmonogramów oraz procesów opracowanych wewnętrznie w Spółce. Prace B+R są dokumentowane w ewidencji Spółki w sposób umożliwiający wyodrębnienie ich od produkcji stanowiącej podstawową działalność Spółki.
Jak wskazano we wniosku, opisana we wniosku działalność, nosi i będzie nosić znamiona działalności twórczej Spółki, podejmowanej w sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Twórczość tychże prac, podejmowana zarówno w ramach produkcji unikatowych wyrobów gotowych na zlecenie klientów zewnętrznych, jak również prac własnych, polegających na wdrożeniu nowych, wynika z unikatowego charakteru opracowywanych rozwiązań.
Za każdym razem, pracownicy Spółki mają do czynienia z nowymi sytuacjami, nierozpatrywanymi dotychczas, co jest spowodowane m.in. indywidualnością zamówienia, brakiem pewności efektu realizacji zadania w momencie określania założeń, czy nowymi potrzebami klientów firmy. We wniosku wyjaśniono przy tym, że czynności podejmowane przez Państwa nie obejmowały i nie będą obejmować badań naukowych, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Czynności podejmowane każdorazowo przez Państwa, w zakresie sprecyzowanych prac, opisanych we wniosku, każdorazowo obejmowały i będą obejmować jednak prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace te obejmowały/obejmują łącznie: • nabywanie przez Spółkę wiedzy i umiejętności, • łączenie przez Spółkę wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac); • kształtowanie wiedzy i umiejętności Spółki (tj. takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac); oraz • wykorzystywanie wiedzy i umiejętności Spółki.
Powyższe – jak wyjaśniono we wniosku – powoduje, że całość tych czynności odpowiednio służyła/służy i będzie służyć planowaniu produkcji bądź projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a nowy, ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest i nie będzie wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług. Zatem, prace rozwojowe będą służyć planowaniu produkcji, a także projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
Co istotne, wskazaliście Państwo, że przeprowadza się prace rozwojowe w zakresie wszystkich prototypów produktów w ramach „2 obszarów” opisanych we wniosku. Reasumując, w ramach wszystkich czynności wykonywanych w ramach projektów, które zmierzają do wyżej wymienionych celów (opracowanie receptur nowych lub ulepszonych produktów), a więc na każdym etapie procesu, prowadzone są prace rozwojowe. Co bardzo ważne, potwierdziliście Państwo, że prowadziliście/prowadzicie i będziecie prowadzić odrębne prace rozwojowe w celu wytworzenia każdego poszczególnego prototypu produktu, będącego przedmiotem wniosku, w ramach wskazanych 2 obszarów działalności B+R.
W szczególności, we wniosku wyjaśniono też, że, bazując na obecnie posiadanej wiedzy przez pracowników spółki, a także na podstawie wiedzy zdobywanej podczas opracowywania poszczególnych projektów, prace rozwojowe prowadzone są w ramach działalności badawczo-rozwojowej w zakresie łączenia obecnie znanych i wykorzystywanych na rynku surowców (o znanych właściwościach i działaniu), które używane są w produkcji suplementów diety, kosmetyków lub wyrobów medycznych, z substancjami, których nie stosowano wcześniej przy produkcji tego typu wyrobów, bądź połączeniu ich w taki sposób, aby mogły zostać wykorzystane jako mieszanina substancji w celu, w którym wcześniej nie były wykorzystywane – tworzone zostają ich nowe zastosowania.
Zatem, prace rozwojowe polegają również na opracowywaniu receptur (tworzeniu) nowych lub ulepszonych produktów, które oferowane są zarówno klientom zewnętrznym jak i wdrażane we własnej działalności.
Wobec powyższych okoliczności i przedstawienia wszystkich cech charakterystycznych dla działalności badawczo-rozwojowej, a wskazanych w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, w świetle którego wskazana w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i ich uzupełnieniu działalność Spółki obejmująca wskazane we wniosku etapy: • związana z produkcją na indywidualne zamówienia klientów (zarówno w sytuacji, gdy klienci nie podają receptury oraz kiedy ją podają), • związana z pracami własnymi, polegająca na wdrożeniu nowych produktów własnych (kosmetyków), – stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w ww. art. 5a pkt 38 ustawy, a w konsekwencji przysługuje Państwo prawo do zastosowania ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 26e omawianej ustawy.
Zastrzec trzeba, że zgodnie z Państwa intencjami, projektowanie/wybór opakowań prototypów Państwa produktów w ramach prac o ww. charakterze nie mieści się w zakresie Państwa wniosku, zatem niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o badawczo-rozwojowym charakterze takich prac.
Przechodząc do kwestii ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazać trzeba, że zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych [dalej również „ustawy o PIT”]: Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi".
Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3. I tak, zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy: Za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
Zaznaczenia wymaga więc, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy odnosi się do czasu faktycznie poświęconego. W sytuacji, gdy w danym miesiącu „pracownik” otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas ww. wynagrodzenie wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy.
Zatem, w przypadku gdy zatrudniona osoba na podstawie umowy o pracę wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że spółka ponosi koszty wynagrodzeń na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, zatrudnionych na podstawie umów o pracę, umów zlecenie, umowy o dzieło („Pracowników”), oraz inne świadczenia realizowane na rzecz Pracowników, będące przychodami („Wydatki Pracownicze”), a także składki na ubezpieczenia społeczne określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, których podstawą wymiaru są przychody podatkowe Pracowników, finansowane przez Wnioskodawcę („Składki”).
Na powyższe koszty składają się należności poniesione przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia pracowników, w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. Koszty osobowe obejmują swym zakresem zatrudnienia zarówno na podstawie umowy o pracę jak również w oparciu o umowę cywilnoprawną oraz płacone przez pracodawcę składki od tych należności.
Kwalifikowane są: wynagrodzenie zasadnicze, koszty składek na ubezpieczenia społeczne/emerytalne, rentowe, wypadkowe/w części finansowanej przez pracodawcę, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, nagrody i premie, diety i inne należności za czas podróży służbowych; dodatki, tj. funkcyjne, za prace w nocy, koszty abonamentu za świadczenia prywatnej opieki medycznej oraz inne koszty związane z zatrudnieniem pracownika (PPK). Odliczeniu w ramach ulgi B+R nie podlegają składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Podstawą do kalkulacji kosztów osobowych jest prowadzona co miesiąc ewidencja czasu pracy poświęconego na działalność badawczo-rozwojową.
Przedsiębiorca określa proporcję czasu pracy (liczbową lub procentową) faktycznie poświęconego na działania B+R w stosunku do ogólnego czasu pracy w danym miesiącu. Zarówno wydatki pracownicze, jak i składki, zaliczane są przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów. Potwierdziliście Państwo, że przez koszty zatrudnienia na podstawie umów o pracę, rozumieć trzeba wszystkie opisane we wniosku konkretne koszty pracownicze, które stanowiły i będą stanowić po stronie pracowników należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jako inne należności za czas podróży służbowych należy rozumieć, w razie zaistnienia takiej potrzeby koszty dojazdu na szkolenia, konferencje i wizyty studyjne, koszty noclegów i wyżywienia, diet.
Z wniosku wynika też, że przez wynagrodzenia wypłacane osobom zatrudnionym na podstawie umów o dzieło/zlecenie, rozumieć należy wyłącznie należności ze źródła określonego w treści art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Spółka zamierza – wraz z sfinansowanymi przez płatnika/spółkę składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – uznać za koszty kwalifikowane i odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi, w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, pozostawał w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
Odnosząc się do konkretnych składowych wynagrodzeń opisanych we wniosku, wskazać trzeba, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Za pracownika zatrudnionego w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej należy uznać pracownika, w zakresie obowiązków którego bądź w myśl zawartej umowy o pracę/wytycznych wewnętrznych lub innych dokumentów pozostaje czynne uczestnictwo w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych oraz z dokumentów tych wynika, że pracownicy ci zostali zatrudnieni w celu realizacji prac badawczo-rozwojowych.
Jednak istotne jest też, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że w zakresie kompetencji danego pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi też faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla podatnika koszt kwalifikowany w całości.
Zatem w przypadku, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. Mając powyższe na uwadze, należy podkreślić, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy podatkowej.
Co do zasady więc, wynagrodzenie zasadnicze, koszty składek na ubezpieczenia społeczne/emerytalne, rentowe, wypadkowe/w części finansowanej przez pracodawcę, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, nagrody i premie, diety i inne należności za czas podróży służbowych; dodatki, tj. funkcyjne, za prace w nocy, koszty abonamentu za świadczenia prywatnej opieki medycznej oraz inne koszty związane z zatrudnieniem pracowników realizujących działalność badawczo-rozwojową opisaną w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, tj. należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy podatkowej.
Podobnie też, wynagrodzenia wypłacane osobom zatrudnionym na podstawie umów o dzieło/zlecenie ze źródła określonego w treści art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi, w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, pozostawał w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu mogą – co do zasady – stanowić koszty kwalifikowane w oparciu o treść art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy podatkowej.
Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-rozwojowych należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy: materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.
Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania, itp.
Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie.
Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w roku 2021 w Spółce występowały i w kolejnych latach będą występować, koszty materiałów i surowców w postaci: • składników do stworzenia receptury produktowej, jak również serii pilotażowej (np. gliceryna, len złocisty, kwas mlekowy); • opakowań jednostkowych na produkty (np. słoik 300 ml, nakrętka z klapką). Jak wskazaliście Państwo we wniosku, materiały i surowce były/są/będą wykorzystywane do tworzenia receptur produktowych, serii pilotażowych, ale też opakowań jednostkowych, opracowywanych nowych produktów.
Jak już uprzednio wskazano, konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie. Po pierwsze z wniosku nie wynika, czy też we wniosku nie wykazano, aby projektowanie/wybór opakowań poprzedzał w tym zakresie prowadzenie prac rozwojowych.
Te zostały w szczególności opisane w aspekcie: • łączenia obecnie znanych i wykorzystywanych na rynku surowców z substancjami, których nie stosowano wcześniej przy produkcji tego typu wyrobów, • opracowywania receptur (tworzenia) nowych lub ulepszonych produktów, które oferowane są zarówno klientom zewnętrznym jak i wdrażane we własnej działalności. We wniosku nie opisano charakteru/założeń/problemów/celów/efektów takich prac w ramach projektowania opakowań poza wskazaniem, że istnieje konieczność znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy istnieje obecnie opakowanie, w które możliwe jest zapakowanie produktu, bez utraty jego właściwości.
Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 27 lutego 2022 r. wyjaśniliście Państwo, że w zakresie zadanych pytań nie mieści się etap prac związany z projektowaniem/wyborem opakowań dla produktów stworzonych w ramach prac B+R. Reasumując, wydatki opisane we wniosku (z wyłączeniem kosztów opakowań jednostkowych na produkty) wpisują się – co do zasady – w definicję materiałów i surowców, w oparciu o wskazany przez Państwa art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy, i mogą – co do zasady – stanowić koszty kwalifikowane.
Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Z cytowanego powyżej przepisu wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki: • sprzęt nie stanowi środka trwałego, • zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz • jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Zatem, przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
Jak wynika z uzasadnienia do ustawy (druk sejmowy nr 1934 z 12 października 2017 r. w zakresie art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o PIT): „Zmiana przewiduje rozszerzenie katalogu kosztów kwalifikowanych o koszty nabycia sprzętu specjalistycznego w prowadzonej działalności B+R, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych, które nie są środkami trwałymi. Dotychczasowe regulacje mogły budzić wątpliwości, czy nabycie sprzętu laboratoryjnego niebędącego środkiem trwałym, może stanowić koszt kwalifikowany.
Wątpliwości takie były zgłaszane przez partnerów społecznych w toku prac nad Białą księgą innowacji oraz w trakcie prac parlamentarnych nad ustawą z dnia 4 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw określających warunki prowadzenia działalności innowacyjnej. Rozszerzenie katalogu kosztów kwalifikowanych pozwoli wyeliminować te wątpliwości.” Przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie sprzęt oznacza „1. przedmiot użytkowy 2. przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl). Pojęcie „specjalistyczny” wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego oznacza „związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji; specjalny”.
Jak wskazano we wniosku, nie nabyliście Państwo niebędących środkami trwałymi sprzętów specjalistycznych, które byłyby wykorzystywane bezpośrednio w prowadzonej przez Spółkę działalności będącej przedmiotem pytania nr 1. Z wniosku wynika jednak, że takie koszty zostaną poniesione w przyszłości w działalności B+R Spółki, w przypadku gdy zakupywany sprzęt laboratoryjny nie spełni definicji środka trwałego (np. termometr, pH metr). Sprzęt ten będzie wykorzystywany do tworzenia receptur produktowych oraz serii pilotażowych opracowywanych nowych produktów w ramach opisanych czynności będących przedmiotem Państwa wniosku.
Jeśli więc będziecie Państwo w posiadaniu takich aktywów i w istocie będą one posiadały ww. cechy, to koszty ich nabycia stanowić będą mogły koszty kwalifikowane w oparciu o treść art. 26e ust. 2 pkt 2a omawianej ustawy.
Stosownie do treści art. 26e ust. 2 pkt 4 i pkt 4a omawianej ustawy: Za koszty kwalifikowane uznaje się: odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4. Odnośnie ww. kategorii wydatków we wniosku wskazano, że w kosztach ulgi B+R istnieje obecnie możliwość nabycia usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej od wyspecjalizowanego podmiotu zewnętrznego, który nie musi posiadać statusu jednostki naukowej.
Aby przedsiębiorca mógł ujmować w kosztach ulgi B+R wydatki z tytułu odpłatnego korzystania z aparatury naukowo- badawczej posiadać musi wykwalifikowaną kadrę, która będzie potrafiła obsłużyć daną aparaturę. W uzupełnieniu wniosku wyjaśniono, że aparatura naukowo-badawcza była/jest i będzie odpłatnie wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej działalności będącej przedmiotem pytania nr 1. Odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej nie wynika i nie będzie wynikać z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z Zainteresowanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podobnie, nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej nastąpiło/następuje/nastąpi wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej i nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej nie wynika i nie będzie wynikać z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z Zainteresowanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc pod uwagę fakt prowadzenia przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, koszty odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej, czy też koszty usług wykorzystania aparatury naukowo-badawczej, które to nie wynikały i nie będą wynikać z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z Państwem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosownie do brzmienia ww. art. 26e ust. 2 pkt 4 i pkt 4a ustawy, mogą – co do zasady – stanowić koszty kwalifikowane.
Co istotne, stosownie do art. 26e ust. 3 ww. ustawy: Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Odnośnie tej kategorii kosztów we wniosku wskazaliście Państwo, że kategoria ta obejmuje możliwość rozliczenia odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych bądź wartości niematerialnych i prawnych (WNiP).
We wniosku i jego uzupełnieniu doprecyzowaliście Państwo katalog tych kosztów wskazując na liczne środki trwałe wykorzystywane podczas opracowywania receptur oraz podczas produkcji serii pilotażowych, w tym wskazaliście Państwo również sprzęt laboratoryjny, spełniający w Państwa działalności definicję środka trwałego.
Biorąc pod uwagę brzmienie omawianego przepisu, wydatki w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych opisanych we wniosku, a wykorzystywanych w działalności, która spełnia i będzie spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej, mogą – co do zasady – stanowić koszty kwalifikowane stosownie do art. 26e ust. 3 ustawy (w takiej części, w jakiej środki trwałe będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej). Zastrzec trzeba jednak, że zgodnie z Państwa intencjami etap prac związany z projektowaniem opakowań dla produktów stworzonych w ramach prac B+R nie mieści się w zakresie zadanych pytań.
We wniosku nie opisano też charakteru/założeń/problemów/celów/efektów takich prac w ramach projektowania opakowań poza wskazaniem, że istnieje konieczność znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy istnieje obecnie opakowanie, w które możliwe jest zapakowanie produktu, bez utraty jego właściwości. Dlatego też koszty odpisów amortyzacyjnych od etykieciarki (...) - wykorzystywanej do etykietowania opakowań produkowanych serii pilotażowych, nie będą stanowić kosztów kwalifikowanych.
Przechodząc dalej do kolejnych przepisów konstruujących omawianą ulgę wskazać trzeba, że zgodnie z art. 26e ust. 5 ww. ustawy: Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku. W myśl art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. Ulga badawczo-rozwojowa polega więc na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.
Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo- rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.
W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: 1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, 2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT, 3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o PIT, 4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o PIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów, 5. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, 6. w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-rozwojowej, 7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, 8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o PIT, 9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Jak wskazaliście Państwo we wniosku: • Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej; • nie korzystaliście i nie będziecie korzystać ze zwolnień przedmiotowych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; • wszystkie koszty, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, W konsekwencji, co do zasady można uznać więc (przy założeniu, że koszty będące przedmiotem wniosku nie zostały Państwu zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania), że przysługuje Państwo – co do zasady – możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej w postaci odliczenia opisanych we wniosku kosztów kwalifikowanych.
Jak wskazaliście Państwo we wniosku, stosownie do treści art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wyodrębniacie Państwo koszty kwalifikowane działalności opisanej we wniosku w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ww. ustawy. Precyzując te informacje, wskazaliście Państwo też, że dla roku 2021 stosowane było jedynie prowadzenie ewidencji dodatkowej, w plikach formatu .xlsx, a koszty działalności badawczo-rozwojowej od 2022 roku wyodrębniane są i wpisywane/będą wpisywane w kolumnie 16 KPiR. Z treści wniosku wynika więc, że w 2021 roku stosowano jedynie ewidencję pomocniczą.
Wskazać trzeba więc w tym miejscu (co istotne z punktu widzenia Państwa wniosku i informacji wynikających z jego uzupełnienia), że zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
W myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości: Księgi rachunkowe obejmują zbiory zapisów księgowych, obrotów (sum zapisów) i sald, które tworzą: 1) dziennik; 2) księgę główną; 3) księgi pomocnicze; 4) zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych; wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz). Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o rachunkowości: Konta ksiąg pomocniczych zawierają zapisy będące uszczegółowieniem i uzupełnieniem zapisów kont księgi głównej.
Prowadzi się je w ujęciu systematycznym jako wyodrębniony system ksiąg, kartotek (zbiorów kont), komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z saldami i zapisami na kontach księgi głównej. Jak wskazaliście jednak Państwo we wniosku, prowadzicie Państwo podatkowe księgi przychodów i rozchodów, a nie księgi rachunkowe, w przypadku prowadzenia których możliwość prowadzenia ksiąg pomocniczych, zawierających, np. komputerowe zbiory danych, wynika wprost z ww. przepisów. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.
U. z 2019 r., poz. 2544): Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym", są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2. Zgodnie z załącznikiem nr 1 (wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów) kolumna 16 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym.
Po zakończeniu roku należy zsumować te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy opodatkowania.
Z przepisów § 10 oraz § 11 tego rozporządzenia wynika też, że: • podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy; • za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia, według ustalonego wzoru księgi i zgodnie z objaśnieniami do wzoru księgi; • księgę uznaje się za rzetelną również, gdy brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi, lub podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez organ podatkowy lub w terminie, w którym podatnikowi przysługuje uprawnienie do skorygowania deklaracji na podstawie art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), lub błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające warunkom, o których mowa w § 11 ust. 3. Biorąc pod uwagę opis okoliczności faktycznych, z których wynika, że Państwa wniosek dotyczy również 2021 roku, w którym nie wpisywano w kolumnie 16 podatkowej księgi przychodów i rozchodów kosztów kwalifikowanych, a stosowano jedynie ewidencję pomocniczą (arkusz komputerowy), nie sposób więc uznać, że dopełniono za 2021 rok obowiązku ewidencyjnego, a wynikającego z ww. przepisów.
Z brzmienia ww. przepisów wynika, że mieliście Państwo obowiązek w prowadzonej księdze wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej, a księgi te prowadzić trzeba rzetelnie i w sposób niewadliwy.
Konsekwencją tych okoliczności, a wiec braku dopełnienia obowiązku ewidencyjnego, jest brak możliwości skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za 2021 r. Reasumując, Państwa stanowisko, w świetle którego: • zdaniem Państwa wskazana w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i ich uzupełnieniu działalność Spółki związana z produkcją na indywidualne zamówienia klientów i z pracami własnymi, stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT - jest prawidłowe, z tym zastrzeżeniem, że nie dokonano oceny etapu związanego z projektowaniem i tworzeniem opakowań z uwagi na Państwa wyjaśnienia, w świetle których etap ten wyłączony został z zakresu tego pytania. • nabycie w przyszłości przez Spółkę sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej winno być uznane za koszt kwalifikowany, którego poniesienie umożliwi skorzystanie ulgi B+R – jest też prawidłowe.
Państwa stanowisko, w świetle którego: • zdaniem Państwa wszystkie wymienione wypłaty w postaci wynagrodzenia zasadniczego i pozostałych elementów, stanowiących przychód ze stosunku pracy można zaliczać się do kosztów kwalifikowanych przy wskazaniu w stanowisku, że będziecie Państwo prowadzić ewidencję czasu pracy, która wykaże ile godzin poświęca dany pracownik na działalność badawczo-rozwojową oraz przy wskazaniu, że w stosunku do osoby zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej, uprawnienie takie przyznaje przepis art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy; • zdaniem Państwa koszty materiałów i surowców niezbędnych do realizacji projektów mogą zostać zakwalifikowane do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczone przez Wnioskodawców w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (z wyłączeniem kosztów opakowań jednostkowych na produkty - co omówiono w treści uzasadnienia interpretacji); • zdaniem Państwa wydatki na usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej będą stanowiły koszty kwalifikowane zgodnie art. 26e ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; • zdaniem Państwa koszty nabycia usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej od wyspecjalizowanego podmiotu zewnętrznego, który nie musi posiadać statusu jednostki naukowej mogą zostać zakwalifikowane do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczone w ramach ulgi badawczo-rozwojowej; • zdaniem Państwa mogą Państwo uwzględnić, a następnie rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej proporcjonalnie do wykorzystania tych środków trwałych w zakresie prowadzonych prac badawczo-rozwojowych (z wyłączeniem kosztów odpisów amortyzacyjnych od etykieciarki (...) - wykorzystywanej do etykietowania opakowań produkowanych serii pilotażowych - co omówiono w treści uzasadnienia interpretacji); – jest natomiast – z uwagi na brak dopełnienia obowiązku ewidencyjnego w 2021 r. – nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości uznania ww. wydatków za koszty kwalifikowane tego roku podatkowego i prawidłowe w zakresie roku 2022 i lat kolejnych.
Zastrzec wypada również, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art. 26e ust. 7 ustawy). Jednocześnie zaznaczenia wymaga, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji/stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. • Zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej: Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).