Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

art. 26gb ust. 7 pkt 1 lit. a art. 26gb ust. 7 pkt 1 lit. b art. 26gb ust. 7 pkt 1 lit. c art. 26gb ust. 7 pkt 2 art. 26gb ust. 7 pkt 4

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 13 lutego 2026 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.919.2025.2.MR

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwość skorzystania z ulgi na ekspansję.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego: · jest nieprawidłowe w zakresie kosztów poniesionych na certyfikaty; · jest prawidłowe w pozostałym zakresie. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 24 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A; 2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B.A (ul. (...)). Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Zainteresowani są wspólnikami Spółki jawnej prowadzącej działalność pod firmą X z siedzibą w A, ul. B1, A, miejsce przechowywania dokumentacji Spółki Sąd Rejonowy w (...), VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, wpisanej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS: (...), NIP: (...), REGON: (...) przywoływanej w dalszej części wniosku jako: „Spółka” lub „X”.

Zainteresowani są polskimi rezydentami podatkowymi podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Dochody Zainteresowanych są opodatkowane na zasadach określonych w przepisie art. 30c ustawy o PIT, tj. podatkiem liniowym. W okresie, którego dotyczy wniosek, wspólnikami spółki jawnej, o której mowa we wniosku, były, są i będą wyłącznie osoby fizyczne. X to dynamicznie rozwijający się producent (...), realizowane głównie w oparciu o indywidualne zamówienia oraz spersonalizowane projekty przygotowywane zgodnie z oczekiwaniami odbiorców.

Działalność Spółki została sklasyfikowana w sposób następujący według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): · (...) Firma posiada wieloletnie doświadczenie w tworzeniu szerokiego spektrum produktów – (...). Wyróżnikiem firmy jest zespół specjalistów, którzy łączą wysokie kompetencje techniczne z artystyczną wrażliwością, tworząc unikalne rozwiązania. Pracownicy Spółki podejmują się tworzenia unikalnych form (...), ściśle dopasowanych do indywidualnych oczekiwań Klienta. Zaplecze Spółki oraz jej wykwalifikowany personel umożliwia tworzenie pełnych koncepcji wizualnych, od pomysłu po gotowy prototyp, zachowując przy tym najwyższe standardy estetyczne, funkcjonalne i technologiczne.

Indywidualne podejście do każdego projektu stanowi kluczowy element filozofii firmy. X traktuje każde zamówienie jako odrębne wyzwanie projektowe, wymagające nie tylko precyzyjnego wykonania, ale i zrozumienia wizji oraz wartości, jakie Klient chce przekazać poprzez (...). Na każdym etapie – od konsultacji po realizację – firma zapewnia bliską współpracę z Klientem, elastyczność i terminowość. Siłą firmy jest nowoczesny i rozbudowany park maszynowy, który pozwala na realizację nawet najbardziej wymagających projektów. Dzięki zaawansowanym technologiom takim jak: · (...) Spółka oferuje produkty najwyższej jakości, które łączą walory estetyczne z funkcjonalnością.

Jednym z obszarów, w których firma wykazuje się szczególną innowacyjnością są prace, które zdaniem Spółki noszą charakter badawczo-rozwojowy. X aktywnie inwestuje w rozwój (...). Proces prototypowania jest efektywny i ściśle zintegrowany z aktualnymi trendami rynkowymi i indywidualnymi życzeniami Klientów. Takie podejście pozwala firmie utrzymywać przewagę konkurencyjną i wyznaczać nowe kierunki w (...). Dbałość o najwyższą precyzję i jakość wykonania znajduje odzwierciedlenie w każdym aspekcie działalności firmy — od selekcji materiałów po finalny produkt. X postrzega (...). Ambicją X jest rozwój w kierunku silnej marki międzynarodowej, obecnej na kluczowych rynkach europejskich.

Firma już dziś realizuje zlecenia dla partnerów z Francji, Niemiec, Bułgarii i Włoch, dynamicznie rozszerzając swoją obecność poza granice Polski dzięki prowadzonym działaniom promocyjno-informacyjnym oraz dzięki obecności na targach krajowych i międzynarodowych. Otwartość na współpracę transgraniczną, elastyczność logistyczna i wysoki standard obsługi Klienta sprawiają, że Spółka jest wiarygodnym i konkurencyjnym partnerem również na rynku globalnym. Pozyskiwanie nowych Klientów wiąże się z koniecznością zaplanowania skutecznych działań marketingowych i promocyjnych, które umożliwią dotarcie do potencjalnych kontrahentów oraz wzbudzenie ich zainteresowania ofertą.

Opracowanie przemyślanej koncepcji rozwoju nowych grup produktowych ma kluczowe znaczenie dla budowania przewagi konkurencyjnej firmy – pozwala nie tylko na systematyczny rozwój, ale również na wdrażanie innowacyjnych rozwiązań oraz elastyczne dostosowywanie asortymentu do dynamicznie zmieniających się potrzeb i oczekiwań rynku. Spółka w ramach prowadzonej działalności ponosi koszty uzyskania przychodów w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. Wydatki te obejmują działania ukierunkowane na zwiększanie zainteresowania nowych Kontrahentów ofertą Spółki.

Koszty uczestnictwa w targach X aktywnie uczestniczy w targach branżowych zarówno na terenie Polski, jak i za granicą (targi krajowe oraz targi międzynarodowe), pełniąc rolę wystawcy promującego swoje produkty. Udział w tego typu wydarzeniach stanowi istotny element strategii marketingowej firmy, umożliwiając bezpośredni kontakt z potencjalnymi Klientami, partnerami biznesowymi oraz przedstawicielami branży. Spółka planuje kontynuować swoją obecność na najważniejszych targach sprzedażowych w przyszłości, traktując je jako platformę do zdobywania potencjalnych nowych Klientów.

Podczas wydarzeń targowych przedstawiciele X dostarczają szczegółowych informacji na temat swoich produktów oraz możliwości produkcyjnych firmy, tj. prezentują próbki produktów, omawiają możliwości współpracy oraz przedstawiają innowacyjne rozwiązania technologiczne stosowane w wytwarzanych wyrobach.

W celu uczestnictwa w targach Spółka ponosi wydatki na: a) organizację miejsca wystawowego – w szczególności: · opłaty za wyznaczenie powierzchni wystawienniczej stoiska; · opłaty za wstęp na targi dla pracowników wyznaczonych do prezentacji produktów na stoisku Spółki; · koszty zakupu mebli, regałów, statywów oraz niezbędnych akcesoriów jako wyposażenia stoiska; · opłaty za usługi wynajmu zabudowy stoisk wystawienniczych wraz z niezbędnym wyposażeniem stoiska – przy czym usługa ta obejmuje również transport, montaż i demontaż stoiska; · opłaty za obsługę techniczną w trakcie targów; · opłaty za usługi projektowania, montażu, demontażu i transportu wyposażenia stoiska; · opłaty za wpis do katalogów i ulotek targowych; · koszty związane z opłatami za zużyte media na stoisku; · koszty sprzątania stoiska; · koszty wywozu śmieci ze stoiska; · koszty wykonania przyłączy do mediów oraz opłaty za zużyte media; · koszty magazynowania podczas targów; b) zakup biletów lotniczych dla pracowników, c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników – w szczególności: · koszty noclegów pracowników delegowanych na targi; · koszty wyżywienia dla pracowników.

Koszty działań promocyjno-informacyjnych X ponosi również inne wydatki mające na celu zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów. Są to również koszty związane z prowadzeniem działań promocyjno-informacyjnych ponoszone w celu wypromowania oraz zwiększenia zainteresowania produktami Spółki.

Wydatki te stanowią koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym: · wydatki na zakup przestrzeni reklamowych; · wydatki na tworzenie filmów promujących produkty Spółki; · wydatki na przygotowanie katalogów informacyjnych i ulotek dotyczących produktów; · wydatki na przygotowanie strony internetowej; · wydatki na pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach internetowych (faktura wystawiana przez podmiot zewnętrzny); · wydatki na przygotowanie broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów; · wydatki na prowadzenie social mediów.

Koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych Spółka ponosi również koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności wydatki dotyczące certyfikacji BRC (British Retail Consortium), FSC (Forest Stewardship Council) oraz ISO. Na moment złożenia wniosku Spółka posiada następujące certyfikaty: · (...) Koszty uzyskania certyfikatów takich jak BRC, FSC czy ISO należy traktować jako inwestycję w rozwój działalności Spółki.

Certyfikacja stanowi istotny czynnik budujący przewagę konkurencyjną – potwierdza spełnianie najwyższych standardów jakości i bezpieczeństwa, a tym samym otwiera dostęp do rynków oraz potencjalnych Klientów, którzy wymagają od dostawców posiadania odpowiednich standardów.

Uzyskiwanie certyfikatów: · zwiększa możliwość pozyskiwania kontraktów – zwłaszcza w ramach procedur przetargowych, gdzie często stanowią one warunek konieczny udziału, · umożliwia dotarcie do najbardziej wymagających odbiorców, w tym międzynarodowych sieci handlowych, dużych producentów z branży (...), · buduje zaufanie partnerów biznesowych, którzy traktują certyfikaty jako potwierdzenie wiarygodności i stabilności współpracy, · przyczynia się do zwiększenia sprzedaży i rozwoju eksportu, ponieważ wiele rynków zagranicznych wymaga spełnienia norm jakościowych i środowiskowych potwierdzonych certyfikacją, · wzmacnia wizerunek Spółki jako odpowiedzialnego producenta, który stawia na transparentność, bezpieczeństwo i ekologię.

W efekcie koszty poniesione na certyfikację przekładają się bezpośrednio na możliwość zdobywania nowych rynków zbytu, zwiększenie przychodów oraz długoterminową pozycję konkurencyjną Spółki.

Wszystkie opisane wyżej koszty: · stanowiły/stanowią/będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT; · nie dotyczą towarów handlowych, lecz wyłącznie wytwarzanych przez nią produktów; · nie są uwzględniane przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o PIT; · pozwalają systematycznie zwiększać przychody; · w części jaką Wnioskodawca chce odliczyć - nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatku dochodowego.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Certyfikaty FSC, BRC oraz ISO, o których mowa we wniosku, dotyczą Spółki, a nie poszczególnych, konkretnie oznaczonych produktów. Certyfikaty te potwierdzają spełnianie przez Spółkę określonych standardów organizacyjnych, jakościowych, środowiskowych oraz bezpieczeństwa, narzuconych przez niezależne jednostki certyfikujące. Certyfikaty te nie są wymagane przez prawo. Jednocześnie, pozyskanie przedmiotowych certyfikatów jest warunkiem koniecznym do prowadzenia sprzedaży określonych produktów oferowanych przez Spółkę – inaczej mówiąc, gdyby nie uzyskanie tych certyfikatów, Kontrahenci nie podjęliby ze Spółką współpracy.

Certyfikat FSC (Forest Stewardship Council) Certyfikat FSC potwierdza, że Spółka prowadzi działalność z wykorzystaniem surowców pochodzących z odpowiedzialnie zarządzanych zasobów leśnych. Brak tego certyfikatu uniemożliwiałby sprzedaż produktów zawierających komponenty pochodzenia drzewnego na rzecz określonych odbiorców, którzy wymagają posiadania certyfikatu FSC jako warunku dopuszczenia dostawcy do współpracy. W tym zakresie certyfikat ten ma charakter niezbędny do sprzedaży części asortymentu Spółki. Certyfikat BRC (British Retail Consortium) Certyfikat BRC dotyczy bezpieczeństwa i jakości procesów produkcyjnych w sektorze spożywczym.

Posiadanie certyfikatu BRC stanowi standard rynkowy wymagany przez sieci handlowe oraz kontrahentów z branży spożywczej. W praktyce brak certyfikatu BRC skutkowałby brakiem możliwości sprzedaży produktów spożywczych Spółki na rzecz tych odbiorców. Certyfikat ten, choć formalnie nie wynika bezpośrednio z przepisów prawa, jest faktycznie obligatoryjny z perspektywy realiów rynkowych. Certyfikat ISO Certyfikat ISO potwierdza, że Spółka działa zgodnie z międzynarodowymi normami. Posiadanie certyfikatów ISO stanowi istotny element wiarygodności Spółki jako partnera handlowego i jest często wymagane przez kontrahentów na etapie postępowań ofertowych lub negocjacji handlowych.

Choć certyfikaty ISO nie są bezpośrednio wymagane przepisami prawa, ich brak mógłby istotnie ograniczyć możliwość zawierania umów oraz sprzedaży produktów Spółki. Podsumowując, certyfikaty FSC, BRC oraz ISO zostały pozyskane przez Spółkę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i w celu umożliwienia lub utrzymania sprzedaży oferowanych produktów. W odniesieniu do FSC i BRC certyfikaty te stanowią warunek niezbędny do sprzedaży określonych grup produktów, natomiast certyfikaty ISO - warunek istotny z punktu widzenia funkcjonowania Spółki na rynku i współpracy z kontrahentami. Posiadanie tych certyfikatów niewątpliwie przyczynia się do zwiększania przychodów Spółki.

Wniosek dotyczy okresu od 1 stycznia 2022 roku oraz lat przyszłych.

Pytania

1. Czy wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na uczestnictwo w targach wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT - pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT?

2. Czy wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na działania promocyjno-informacyjne wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT - pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT?

3. Czy wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na przygotowanie dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 4 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT - pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie pytania nr 1 Zdaniem Zainteresowanych, wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na uczestnictwo w targach wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT – pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT.

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2587), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r. wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców, wprowadzoną przepisami ww. ustawy jest ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję” lub „ulga prowzrostowa”. Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.

Jak czytamy w Uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej „celem wprowadzanej ulgi jest umożliwienie podwójnego uwzględnienie w rozliczeniu podatkowym kosztów związanych ze zwiększeniem przychodów ze sprzedaży produktów”. Stosownie do przepisu art. 26gb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik uzyskujący przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z pozarolniczej działalności gospodarczej, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.

Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 26gb ust. 2 ustawy o PIT, przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika. Na mocy art. 26gb ust. 3 ustawy o PIT, przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o którym mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4. Warto zauważyć, że ustawodawca przyjął, że przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym, przy czym nie wskazuje, o jaką wartość ten wzrost ma nastąpić (zatem wystarczający jest zatem wzrost nawet o 0,01 zł).

Wskazać nadto należy, że pojęcie „rzeczy” należy odnieść do definicji zawartej w przepisie art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) w świetle, którego „rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne”. Należy podkreślić, że ustawy podatkowe odwołują się odrębnie do pojęcia „rzeczy” i „praw majątkowych”. Intencją ustawodawcy przy projektowaniu przepisów art. 26gb ustawy o PIT, było objęcie przedmiotową ulgą wyłącznie produktów stanowiących rzeczy (a zatem przedmioty materialne) wytworzone przez podatnika.

Intencją ustawodawcy przy projektowaniu przepisów art. 26gb ustawy o PIT było objęcie przedmiotową ulgą produktów stanowiących rzeczy (przedmioty materialne) wytworzone przez podatnika. Ulga na ekspansję polega zatem na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych, przy czym ulga umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów, jak i w ramach samej ulgi. W przypadku spółki osobowej, transparentnej podatkowo, podatnikiem jest każdy z jej wspólników.

Do niego lokowane są przychody spółki w proporcji przysługującego mu udziału w Spółce oraz koszty jej działalności w tożsamej proporcji. Oznacza to, że każdorazowo odnosząc się do powyższych regulacji przyjąć należy, iż mówiąc o podatniku, mówimy o konkretnym wspólniku takiej spółki, a nie samej spółce.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT: „Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe”.

W myśl natomiast art. 8 ust. 2 ustawy o PIT zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do: 1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; 2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Podkreślić należy, iż skorzystanie z ulgi, zgodnie z dyspozycją art. 26gb ust. 4 ustawy o PIT, dokonywane jest „pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju”.

Na mocy przepisu art. 26gb ust. 5 ustawy o PIT, przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do ust. 6 ww. przepisu, w przypadku, gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.

Zgodnie z przepisem art. 26gb ust. 7 ustawy o PIT, za koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty: 1) uczestnictwa w targach poniesione na: a) organizację miejsca wystawowego, b) zakup biletów lotniczych dla pracowników i podatnika, c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników i podatnika; 2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów; 3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów; 4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych; 5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Koszty uczestnictwa w targach Jak wspomniano wcześniej, X aktywnie uczestniczy w targach branżowych zarówno na terenie Polski, jak i za granicą (targi krajowe oraz targi międzynarodowe), pełniąc rolę wystawcy promującego swoje produkty. Udział w takich wydarzeniach stanowi istotny element strategii marketingowej firmy, umożliwiając bezpośredni kontakt z potencjalnymi Klientami, partnerami biznesowymi oraz przedstawicielami branży. Zgodnie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Spółka planuje kontynuować swoją obecność na najważniejszych targach sprzedażowych w przyszłości.

Zdaniem Spółki, wskazane w przepisie art. 26gb ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT „koszty uczestnictwa w targach” należy rozumieć szeroko (w wypadku ich korespondowania z przypadkami wskazanymi w lit. a, b i c niniejszego punktu) z uwagi na brak jakichkolwiek ograniczeń wprowadzonych przez ustawodawcę, które zawężałby rozumienie zwrotu „kosztów uczestnictwa w targach”. W związku z powyższym, należy uznać, że wszystkie wskazane przez X koszty uczestnictwa w targach mieszczą się w przedmiotowym katalogu, ponieważ ze względu na konstrukcję przepisu należy uznać, że wystarczający jest jakikolwiek związek poniesionego wydatku z kosztami wskazanymi w treści przepisu art. 26gb ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT.

Nie ulega wątpliwości, że do kategorii „kosztów uczestnictwa w targach poniesionych na organizację miejsca wystawowego” można zaliczyć wszystkie wydatki, które X poniósł, aby móc zorganizować miejsce wystawowe. W pierwszej kolejności Wnioskodawca musi ponieść koszty związane z opłatami za wyznaczenie powierzchni wystawienniczej oraz za wstęp na targi dla pracowników wyznaczonych do prezentacji produktów X. Należy wyraźnie podkreślić, że samo miejsce wystawowe bez zabudowy, mebli, eksponatów, roll-upów, szyldów, grafik, które wiążą się z dodatkowymi kosztami, nie miałoby żadnej wartości, ponieważ bez tych elementów nie byłaby możliwa prezentacja oferowanych produktów.

Przedmioty te trzeba za każdym razem przetransportować, co wiąże się z kosztami samego transportu, ale także montażu i demontażu. Niekiedy Spółka ponosi również koszty opłat za usługi wynajmu zabudowy stoisk wystawienniczych wraz z niezbędnym wyposażeniem stoiska – przy czym usługa ta obejmuje również transport, montaż i demontaż stoiska. Oczywistym jest, że X musi ponieść także koszty dotyczące wpisów do katalogów i ulotek targowych, aby zainteresowani goście targów, czyli potencjalni Kontrahenci mogli odnaleźć właściwe stoisko Wnioskodawcy pośród setek innych wystawców prezentujących swoje stoiska w różnych halach czy pawilonach targowych.

Po zakończonych targach Wnioskodawca musi ponieść także koszty mediów, które zużyje w trakcie korzystania z miejsca wystawienniczego oraz koszty sprzątania tego miejsca (wymogi organizatorów targów). Wnioskodawca ponosi także koszty zakupu biletów lotniczych dla wyznaczonych pracowników, aby mogli dotrzeć w miejsca, w których organizowane są targi. W ramach wylotu pracowników na targi, X ponosi koszty zakwaterowania oraz wyżywienia oddelegowanych pracowników. Udział Wnioskodawcy w targach niewątpliwie przyczynia się do realizacji celu w postaci zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów poprzez pozyskiwanie nowych Klientów.

Reasumując, zdaniem Zainteresowanych, wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na uczestnictwo w targach wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT – pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT.

Państwa stanowisko w sprawie pytania nr 2 Zdaniem Zainteresowanych, wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na działania promocyjno-informacyjne wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT – pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT.

Z kolei w przepisie art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT ustawodawca, w ramach kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów wymienia także koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów. Ustawodawca nie zdefiniował jednak tego typu działań, lecz wskazał jedynie przykładowe rodzaje kosztów, które wchodzą w zakres wskazanego przepisu. Treść tego punku, szczególnie przez użycie sformułowania „w tym”, sugeruje niepełne wyliczenie i brak określenia wszystkich i zarazem jedynych dopuszczalnych kosztów.

Ustawodawca w tym przepisie jako przykładowe wymienił koszty zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów. Z powyższego wynika, iż ustawowy katalog kosztów poniesionych na działania promocyjno-informacyjne jest katalogiem otwartym na co wskazuje zwrot „w tym”. Mając powyższe na względzie, wskazać należy, że zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN promocja to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia.

Natomiast reklama to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług, plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi. Natomiast pojęcie „reklama” według Słownika języka polskiego (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu celowi.

Jak wcześniej wspomniano Wnioskodawca ponosi wydatki na działania promocyjno-informacyjne, w tym: · wydatki na zakup przestrzeni reklamowych; · wydatki na tworzenie filmów promujących produkty Spółki; · wydatki na przygotowanie katalogów informacyjnych i ulotek dotyczących produktów; · wydatki na przygotowanie strony internetowej; · wydatki na pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach internetowych (faktura wystawiana przez podmiot zewnętrzny); · wydatki na przygotowanie broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów; · wydatki na prowadzenie social mediów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na promowanie produktów za pomocą ww. środków wskazanych również w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, mające na celu zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów mieszczą się w katalogu działań promocyjno-informacyjnych, o którym mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

W ocenie Zainteresowanych, wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na działania promocyjno-informacyjne wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT – pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT.

Państwa stanowisko w sprawie pytania nr 3 Zdaniem Zainteresowanych, wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę na przygotowanie dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stanowią koszty kwalifikowane w świetle art. 26gb ust. 7 pkt 4 ustawy o PIT i w konsekwencji podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania PIT jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży w rozumieniu art. 26gb ustawy o PIT – pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków zastosowania ulgi prowzrostowej określonej w art. 26gb ustawy o PIT.

Analizując treść przepisu art. 26gb ust. 7 pkt 4 ustawy o PIT należy zwrócić uwagę, że po raz kolejny ustawodawca posłużył się jedynie hasłowym określeniem wydatku, którym jest koszt przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów. Ustawodawca w ww. przepisie, posługując się zwrotem „w szczególności” wskazał jako przykłady odpowiednio koszty dotyczące certyfikacji towarów oraz koszty rejestracji znaków towarowych. W związku z powyższym treść tej regulacji należy interpretować przez pryzmat znaczenia przywołanych zwrotów w języku powszechnym.

Wystarczającą przesłanką do wypełnienia dyspozycji przedmiotowej regulacji jest poniesienie wydatku mającego jakikolwiek związek z przytoczoną kategorią kosztów. Jak wcześniej wspomniano, Spółka ponosi koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności wydatki dotyczące certyfikacji BRC (British Retail Consortium), FSC (Forest Stewardship Council) oraz ISO. Na moment złożenia niniejszego wniosku Spółka posiada następujące certyfikaty: · (...) Koszty uzyskania certyfikatów takich jak BRC, FSC czy ISO należy traktować jako inwestycję w rozwój działalności Spółki.

W efekcie, koszty poniesione na certyfikację przekładają się bezpośrednio na możliwość zdobywania nowych rynków zbytu, zwiększenie przychodów oraz długoterminową pozycję konkurencyjną Spółki. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że przedstawione w treści stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów wypełniają dyspozycję przepisu art. 26gb ust. 7 pkt 4 ustawy o PIT. Nie sposób bowiem nie dostrzec związku pomiędzy wskazanymi przez Wnioskodawcę wydatkami z przygotowaniem dokumentacji, która umożliwia sprzedaż oferowanych produktów.

Oczywistym jest, że Spółka ponosi również koszty przygotowania dokumentacji odpowiedniej dla zagranicznych rynków zbytu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ulga na ekspansję Zgodnie z art. 26gb ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Podatnik uzyskujący przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z pozarolniczej działalności gospodarczej, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym. Przepis ten reguluje tzw. „ulgę na ekspansję”.

Podstawowym elementem tej preferencji podatkowej jest poniesienie przez podatnika kosztów uzyskania przychodów, których celem jest zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów.

Przy czym: · w odniesieniu do pojęcia produktów, ustawodawca wskazał w art. 26gb ust. 2 ustawy, że: Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika. · w odniesieniu do pojęcia „zwiększenia przychodów ze sprzedaży” wskazał w art. 26gb ust. 3 ustawy, że: Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o którym mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4. Co więcej, ustawa określa, że skorzystanie z omawianej ulgi jest możliwe, jeśli podatnik rzeczywiście osiągnie określony poziom wzrostu poziomu sprzedaży produktów.

I tak, w myśl art. 26gb ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.

Przy czym, zgodnie z art. 26gb ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów Jak wskazano, kluczowym elementem ulgi na ekspansję jest poniesienie przez podatnika kosztów uzyskania przychodów w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.

Na podstawie art. 26gb ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty: 1) uczestnictwa w targach poniesione na: a) organizację miejsca wystawowego, b) zakup biletów lotniczych dla pracowników i podatnika, c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników i podatnika; 2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów; 3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów; 4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych; 5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.

Katalog kosztów, które mogą być uwzględnione przy stosowaniu omawianej ulgi ma charakter zamknięty. Ocena, czy dany wydatek może być uznany za podlegający odliczeniu, powinna być w każdym przypadku dokonywana indywidualnie. Jednocześnie – rozważając zakres pojęć wprowadzonych przez ustawodawcę do powołanego przepisu – należy mieć na względzie, że w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni gramatycznej (językowej). W granicach wykładni nie mieści się taka interpretacja przepisów, która prowadziłaby do wykreowania nowych norm prawnych, niezawartych w treści przepisów.

Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16 czerwca 2021 r., sygn. akt III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Ulga przewidziana w art. 26gb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – tak jak wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe – jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania.

Przy wykładni przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 94/14).

Zasada stosowania ulgi przez wspólników spółki niebędącej osoba prawną W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie natomiast z ust. 2 ustawy, zasady z ust. 1 stosuje się odpowiednio do: 1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; 2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Przychody i koszty związane z działalnością spółki niebędącej osobą prawną jej wspólnicy będący osobami fizycznymi powinni więc określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku tej spółki.

Ocena Państwa sytuacji – koszty wskazane w pytaniach 1 i 2 W art. 26gb ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy, jako kategorie kosztów objętych ulgą na ekspansję, wymienione zostały: 1) koszty uczestnictwa w tragach poniesione na: organizację miejsca wystawowego, zakup biletów lotniczych dla pracowników i podatnika, zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników i podatnika; 2) koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów. Wykładnia tych przepisów, jaką przedstawili Państwo we własnym stanowisku w sprawie jest prawidłowa.

Także kwalifikacja Państwa wydatków określonych we wniosku jako „Koszty uczestnictwa w targach” oraz „Koszty działań promocyjno-informacyjnych” jest prawidłowa. Koszty te spełniają warunki umożliwiające zakwalifikowanie ich jako wydatków, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy, z uwzględnieniem art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy. Po spełnieniu pozostałych warunków przewidzianych w art. 26gb ustawy, wydatki te podlegają odliczeniu od podstawy obliczenia podatku ustalonej zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy.

Ocena Państwa sytuacji – koszty wskazane w pytaniu 3 W art. 26gb ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako kategorie kosztów objętych ulgą na ekspansję, wymienione zostały koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych. Kluczowe dla oceny Państwa stanowiska w zakresie pytania 3, jest ustalenie, jak rozumieć określenie „dokumentacja umożliwiająca sprzedaż produktów, w szczególności dotycząca certyfikacji towarów”. Niewątpliwie, ustawodawca założył, że musi istnieć obiektywny związek przyczynowy pomiędzy dokumentacją a możliwością sprzedaży produktów.

Nie chodzi więc o dokumentację, która buduje wizerunek firmy, ułatwia sprzedaż, czy relacje z klientami – ale o taką, która jest wymagana (niezbędna) dla takiej sprzedaży. Co więcej dokumentacja ma umożliwiać sprzedaż produktów – tj. konkretnych produktów. Dotyczy to także wymienionej w przepisie dokumentacji w zakresie „certyfikacji towarów”. Do odliczenia kwalifikują się wobec tego jedynie wydatki poniesione na przygotowanie takiej dokumentacji, która jest wymagana przez przepisy prawa, w szczególności takiej, która jest niezbędna do uzyskania certyfikatów koniecznych do wprowadzenia produktów na rynek.

Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, certyfikaty FSC, BRC oraz ISO nie są wymagane przez prawo. Nie są warunkiem koniecznym do prowadzenia sprzedaży określonych produktów oferowanych przez Spółkę. Jednocześnie, nie dotyczą poszczególnych, konkretnie oznaczonych produktów. Tym samym, opisane koszty certyfikacji nie stanowią i nie będą stanowić one wydatków, o których mowa w art. 26gb ust. 7 pkt 4 ustawy. Nie są i nie będą one bowiem niezbędne, aby Spółka mogła sprzedawać dane produkty. W konsekwencji, Państwa stanowisko w tym zakresie uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia; · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Tekst u wydawcy: EUREKAPobrany 29 września 2026 r.Zgłoś dane osobowe albo błąd

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.