Stanowisko Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy, wyodrębniona w strukturze Spółki jednostka organizacyjna, tj. Jednostka E PL. będzie stanowiła na moment dokonania podziału przez wydzielenie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Uzasadnienie Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się ,,organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.
Z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych; zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
W związku z powyższym, dla uznania Jednostki E PL za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki konieczne jest wyodrębnienie składników materialnych i niematerialnych zarówno na płaszczyznach organizacyjnej, finansowej, jak i funkcjonalnej. Wyodrębnienie składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań Zarówno w doktrynie, jak w praktyce organów podatkowych przyjmuje się, że w celu uznania określonego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa zespół ten powinien obejmować co najmniej jeden składnik materialny oraz niematerialny.
Podkreśla się również, że: „w kontekście uregulowań wspólnotowych oraz orzecznictwa TSUE, nie ma podstaw do przyjęcia, że tylko przeniesienie wszystkich składników materialnych i niematerialnych jest okolicznością decydującą o uznaniu danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa” (tak np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 lutego 2013 roku, sygn. ILPP2/443-1186/12-3/MR).
Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest jednak sumą poszczególnych składników, przy pomocy których można prowadzić odrębną działalność, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników, dzięki którym ma ona potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 26 października 2011 roku (sygn.
IPPB5/423-790/11-2/AS) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że „(...) zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić (zorganizować) odrębny zakład czy oddział, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.
W ocenie Spółki, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, spełnienie powyższej przesłanki na moment dokonania podziału przez wydzielenie jest w przypadku wyodrębnienia Jednostki E PL bezsporne. Do Jednostki E PL został bowiem przypisany zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do samodzielnego prowadzenia działalności. W szczególności, do Jednostki E PL zostały przypisane niezbędne z punktu widzenia prowadzonej przez nią działalności środki trwałe (w tym urządzenia techniczne i maszyny, wyposażenie biura oraz inne środki trwałe związane ze sprzedażą oraz wynajmem maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wchodzące w skład Jednostki E PL).
Ponadto, do Jednostki E PL przypisane zostały umowy związane z zakresem jej działalności, a także wynikające z tych umów należności i zobowiązania oraz przychody i koszty. Dodatkowo do Jednostki E PL zostali przypisani także pracownicy Spółki odpowiedzialni za prowadzenie działalności gospodarczej Spółki w obszarze górnictwa i inżynierii lądowej. Wyżej wymienione składniki materialne i niematerialne są ze sobą funkcjonalnie powiązane i służą do realizacji zadań gospodarczych określonych jako przedmiot działalności Jednostki E PL, tj. działalności w zakresie sprzedaży oraz wynajmu maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wraz z usługami towarzyszącymi.
Składniki te pozostają i pozostaną także na moment dokonania podziału przez wydzielenie w takich relacjach, że umożliwiają obecnie, jak i umożliwią w przyszłości prowadzenie założonej działalności gospodarczej przez Jednostkę E PL. Ponadto, zgodnie z przedstawionym powyżej opisem zdarzenia przyszłego, intencją Spółki jest co do zasady przeniesienie zobowiązań związanych funkcjonalnie z działalnością Jednostki E PL. W ocenie Spółki, nawet w przypadku braku przeniesienia niektórych zobowiązań Spółki dotyczących Jednostki E PL, przesłanka istnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych powiązanych funkcjonalnie, przeznaczonych do realizacji działań gospodarczych będzie spełniona.
Powyższe konkluzje znajdują potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 27 marca 2013 roku (sygn. akt II FSK 1896/11) stwierdził, że: „w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika bowiem jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej.
Z tych względów nie ma podstaw do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników majątkowych niektórych zobowiązań. (...) W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, a Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie poglądy te podziela, że możliwość uznania danej czynności prawnej za mającą za przedmiot zorganizowaną część przedsiębiorstwa zależna jest właśnie od tego, czy zespół ten pozwala na realizację działań gospodarczych, do których zorganizowana część przedsiębiorstwa została powołana”. Wyodrębnienie organizacyjne Ustawa o VAT nie wskazuje, co należy rozumieć przez wyodrębnienie organizacyjne.
Jednakże zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 7 lipca 2014 roku, sygn. IBPP4/443-171/14/LG). Dodatkowo „wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.” (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Lodzi z dnia 9 czerwca 2015 roku, sygn. IPTPB3/4510-109/15-2/KC).
Jak wskazano w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wyodrębnienie Jednostki E PL nastąpiło w formie uchwały zarządu. Uchwala zawiera w szczególności zestawienie materialnych i niematerialnych składników (w tym zobowiązań) oraz wykaz pracowników przyporządkowanych do Jednostki E PL. Przeniesienie tych pracowników w momencie podziału przez wydzielenie nastąpi w trybie przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2014 r„ poz. 1502 ze zm.; dalej jako „Kodeks Pracy”). Ponadto, uchwała wskazuje osobę, która jest odpowiedzialna za zarządzanie Jednostką E PL. Wyodrębnienie ma więc charakter formalnej decyzji organów statutowych Spółki.
Spółka wskazuje, iż stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w praktyce organów podatkowych, np. w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego z dnia 21 stycznia 2015 roku, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP2/443-1072/14-2/RR). Dodatkowo, z chwilą dokonania podziału Spółki przez wydzielenie, Spółka celowa przejmie umowę najmu Spółki w części dotyczącej powierzchni biurowo-warsztatowej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, w której dotychczas prowadzona była działalność związana z Jednostką E PL w zakresie działalności strefowej.
Ponadto z chwilą dokonania podziału Spółka celowa zawrze ze Spółką umowę podnajmu powierzchni biurowej oraz magazynowej w zakresie działalności związanej z Jednostką E PL. W konsekwencji, zostanie zapewniony dostęp do powierzchni biurowej oraz magazynowej (tytuł prawny do nieruchomości), ponieważ po wydzieleniu działalność Jednostki E PL będzie prowadzona w dalszym ciągu w tych samych miejscach. W konsekwencji, po podziale, Spółka celowa, do której zostanie alokowana Jednostka E PL, będzie mogła kontynuować działalność w zakresie sprzedaży i wynajmu maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wraz z usługami towarzyszącymi.
W związku z powyższym, zdaniem Spółki, należy uznać, że na moment dokonania podziału przez wydzielenie Jednostka E PL będzie spełniać wszelkie wymogi związane z wyodrębnieniem organizacyjnym w ramach Spółki dla uznania jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o VAT.
Wyodrębnienie finansowe Zdaniem Spółki, Jednostka E PL na moment dokonania podziału przez wydzielenie stanowić będzie także odrębny zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) wyodrębnionych finansowo, o czym świadczy między innymi fakt, iż ewidencja zdarzeń gospodarczych dotyczących Jednostki E PL jest prowadzona na kontach Spółki przy zastosowaniu odpowiedniej alokacji według numeru MPK (miejsce powstawania kosztów). Jednocześnie alokacja przychodów i kosztów bezpośrednich następuje w ślad za produktem/towarem, którego dotyczy dana sprzedaż (alokacja bezpośrednia).
W zakresie pozostałych przychodów i kosztów, w tym kosztów ogólnego zarządu, alokacja dokonywana jest według miejsca powstawania kosztów (MPK) - rodzaj alokacji: pośrednia oraz bezpośrednia lub tylko pośrednia. W przypadku kosztów pracowników, alokacja dokonywana jest w oparciu o MPK związane z danym pracownikiem (rodzaj alokacji: bezpośrednia oraz pośrednia lub tylko pośrednia). W konsekwencji, istnieje możliwość przyporządkowania do Jednostki E PL przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych funkcjonalnie z działalnością gospodarczą prowadzoną przez tę jednostkę.
Ponadto, prowadzona obecnie przez Spółkę ewidencja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pozwala na identyfikację środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyporządkowanych do Jednostki E PL poprzez odpowiednie oznaczenia w systemie księgowym Spółki. Jednostka E PL ma także przydzielone środki pieniężne związane z działalnością Jednostki E PL, aby umożliwić finansowanie jej bieżącej działalności.
Należy jednak podkreślić, iż Ustawa o VAT nie wskazuje, co należy rozumieć przez wyodrębnienie finansowe w rozumieniu definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w szczególności czy koniecznie jest prowadzenie odrębnych ksiąg rachunkowych czy sporządzanie bilansów. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, iż „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa” (J. Marciniuk „Podatek dochodowy od osób prawnych. Rok 2008” Komentarz; Wydawnictwo C.H.
Beck; Warszawa 2008; por. także interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2015 roku, sygn. IPTPP1/4512-388/15-2/ŻR). Ponadto, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 29 czerwca 2011 roku (sygn. IPPP1-443-702/11-2/MP) „wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku (tak, aby można było przejąć funkcje gospodarcze))”.
Mając na uwadze opisane powyżej okoliczności, zdaniem Spółki, wyodrębniona organizacyjnie Jednostka E PL będzie spełniać na moment dokonania podziału przez wydzielenie warunek wyodrębnienia finansowego, o którym mowa w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartej w ustawie o VAT. Wyodrębnienie funkcjonalne Zgodnie z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w ustawie o VAT, wyodrębnienie funkcjonalne zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) oznacza przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych.
Zespół składników majątkowych tworzących zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie tylko musi spełniać określone funkcje gospodarcze w istniejącym przedsiębiorstwie, ale powinien również być w stanie prowadzić działalność samodzielnie, jak gdyby został wydzielony z istniejącego przedsiębiorstwa. Niezwykle istotne jest zatem wystąpienie elementu organizacyjnego spajającego niejako składniki majątkowe w pewną organizacyjną całość zdolną samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, do Jednostki E PL została alokowana działalność w zakresie sprzedaży oraz wynajmu maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wraz z usługami towarzyszącymi. W tym celu do Jednostki E PL zostały alokowane składniki majątkowe konieczne do kontynuacji tej działalności w zakresie prowadzonym wcześniej przez Spółkę, w szczególności aktywa związane Jednostką E PL oraz umowy z kontrahentami w tym zakresie, a także pracownicy Spółki odpowiedzialni za prowadzenie działalności gospodarczej Spółki w obszarze górnictwa i inżynierii wodno-lądowej.
Konsekwentnie, Jednostka E PL posiada obecnie, jak również będzie posiadać na moment dokonania podziału przez wydzielenie niezależne źródło przychodów z tytułu sprzedaży oraz wynajmu maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wraz z usługami towarzyszącymi.
Zdaniem Wnioskodawcy, na funkcjonalne wyodrębnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych przypisanych do Jednostki E PL nie powinien mieć wpływu fakt, że w ramach wyodrębnienia Jednostki E PL ze struktur Spółki nie doszło do przeniesienia funkcji wspierających działalność Jednostki E PL, np. w zakresie obsługi księgowej, IT oraz administracyjnej, służących do wykonywania funkcji administracyjnych ogólnego zarządu.
W ocenie Spółki, brak jest przesłanek do powielania takich funkcji w Jednostce E PL bowiem (i) funkcje te nie są kluczowe z perspektywy możliwości prowadzenia zamierzonej działalności i nie pozbawiają składników majątku przyporządkowanych do Jednostki E PL przymiotu samodzielności, (ii) funkcje te po podziale przez wydzielenie będą zapewnione przez Spółkę lub inny podmiot z Grupy na podstawie stosownych umów. Spółka wskazuje, iż powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie również w praktyce organów podatkowych, np. w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego z dnia 13 listopada 2015 roku (sygn. IPPP3/4512-832/15-2/RM) i z dnia 25 września 2014 roku (sygn.
IPPPI/443-990/14-3/AW), wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w których potwierdzono, że „(...) z punktu widzenia oceny spełnienia przez dany zespół składników majątkowych przesłanek pozwalających na uznanie tego zespołu za ZCP, bez znaczenia pozostaje to, czy w skład ZCP wchodzą elementy przedsiębiorstwa służące do wykonywania funkcji administracyjnych ogólnego zarządu. Przedmiotowe funkcje mogą być wykonywane przez zewnętrznych usługodawców bez uszczerbku dla możliwości wykonywania przez ZCP zasadniczych zadań gospodarczych”.
Powyższe stanowisko jest zgodne także ze stanowiskiem prezentowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny, przykładowo w wyroku z dnia 23 marca 2012 roku (sygn. akt II FSK 1643/10) wydanym w zakresie CIT, jednak Ustawa o VAT zawiera analogiczną definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa jaka została określona w art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W przedmiotowym wyroku Sąd wskazał, że: zawarta w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT definicja nie wymaga, aby zespół składników, o którym w niej mowa, obejmował wszelkie elementy obsługi funkcjonowania przedsiębiorstwa, gdyż zawęża ona pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do składników materialnych i niematerialnych pozwalających na realizację określonych zadań gospodarczych, jako niezależne przedsiębiorstwo. Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów obsługujących jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe nie pozbawia tegoż przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych.
(...) istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest prowadzenie działalności gospodarczej poprzez realizację określonych zadań gospodarczych. Mogą być one wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania, jak trafnie podniósł Sąd I Instancji, mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne /outsourcing/. Usługi te, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.
Przyjęcie stanowiska organu prowadziłoby do wniosku, że podmiot gospodarczy, który realizując swoje zadania gospodarcze korzysta z zewnętrznych usług niematerialnych, na przykład w zakresie obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej, nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 K.c. Praktyka gospodarcza pokazuje natomiast coś przeciwnego - wiele przedsiębiorstw realizujących zadania gospodarcze, dla których zostały powołane, korzysta w powyższych zakresach z usług outsourcingowych, co nie wyklucza uznawania ich za przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 K.c.”.
Analogiczne stanowisko przyjął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2011 roku, (sygn. akt I FSK 1383/10), w którym wskazał, że: „istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest bowiem prowadzenie działalności gospodarczej, poprzez realizację określonych zadań gospodarczych, które mogą być wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing).
Usługi te bowiem, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego.
(...) Reasumując: dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (...) konieczny jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, co oznacza, że zespół ten nie musi obejmować działów obsługujących przedsiębiorstwo pod względem niematerialnym, w zakresie obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej, które nie są niezbędne do realizacji, przez zespół tak wyodrębnionych składników majątkowych, jego określonych zadań gospodarczych”.
W konsekwencji, zdaniem Spółki, do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży oraz wynajmie maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wraz z usługami towarzyszącymi nie jest konieczne posiadanie zasobów ludzkich odpowiedzialnych za świadczenie usług w zakresie finansów i rachunkowości, IT, itp. - usługi takie mogą bowiem zostać nabyte od zewnętrznych podmiotów. Zdaniem Spółki, ww. usługi należy traktować jako usługi pomocnicze, niemające wpływu na funkcjonowanie Spółki celowej, która nabędzie Jednostkę E PL jako niezależne przedsiębiorstwo.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, nawet jeśli część z funkcji pomocniczych nie została przypisana do Jednostki E PL (a po podziale przez wydzielenie usługi te zostaną uregulowane na podstawie odrębnych umów), fakt ten nie powinien mieć negatywnego wpływu na uznanie Jednostki E PL na moment dokonania podziału przez wydzielenie za zespół wyodrębnionych funkcjonalnie składników majątkowych i niemajątkowych. A zatem, zdaniem Spółki, należy uznać, że Jednostka E PL na moment dokonania podziału przez wydzielenie zostanie wyodrębniona także pod względem funkcjonalnym ze struktury Spółki.
Podsumowanie W ocenie Spółki, Jednostka E PL na moment dokonania podziału przez wydzielenie zostanie wyodrębniona pod względem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym. Wyodrębnienie organizacyjne - Jednostka E PL została formalnie wyodrębniona w strukturach Spółki w formie uchwały zarządu jako odrębna jednostka organizacyjna funkcjonująca w strukturach Spółki. Wyodrębnienie finansowe - dla Jednostki E PL jest prowadzona ewidencja wartościowa zgodnie z alokacją według MPK.
W rezultacie istnieje możliwość przyporządkowania przychodów i kosztów oraz aktywów i zobowiązań do Jednostki E PL. Wyodrębnienie funkcjonalne - Jednostka E PL może obecnie, jak również będzie mogła na moment dokonania podziału przez wydzielenie samodzielnie realizować zadania związane ze sprzedażą oraz wynajmem maszyn i urządzeń dla górnictwa i inżynierii wodno-lądowej wraz z usługami towarzyszącymi. Jednostka jest bowiem wyposażona w niezbędne aktywa (w tym środki pieniężne oraz pracowników), konieczne do realizowania zakładanych celów biznesowych.
Podsumowując, zdaniem Spółki, organizacyjne, finansowe i funkcjonalne wyodrębnienie Jednostki E PL pozwala na uznanie jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT. W związku z powyższym, stanowisko Spółki, iż Jednostka E PL na moment dokonania podziału przez wydzielenie będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, należy uznać za prawidłowe. Ad. 2)
Stanowisko Wnioskodawcy
W ocenie Spółki, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT opisany powyżej podział przez wydzielenie i w konsekwencji przeniesienie Jednostki E PL do istniejącej na dzień transakcji Spółki celowej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzasadnienie Główny zakres opodatkowania podatkiem VAT został określony w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wprowadza wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów tej ustawy.
W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Niemniej jednak przepisy ustawy o VAT nie regulują kwestii, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Zdaniem Spółki, definicja „zbycie” użyta w ustawie o VAT jest pojęciem szerszym niż sprzedaż i obejmuje każde rozporządzenie przedmiotem skutkujące przeniesieniem własności, tj. prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W szczególności pod pojęciem „zbycie” rozumie się także zamianę, darowiznę czy każdą inną czynność skutkującą przeniesieniem własności przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
Zatem kluczowym wymogiem pozwalającym na skorzystanie z wyłączenia z opodatkowania VAT jest by przedmiot transakcji stanowił przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym, w opinii Spółki, co prawda przeniesienie do Spółki celowej odpowiednio wyodrębnionej w strukturze Spółki Jednostki E PL w ramach podziału przez wydzielenie będzie stanowiło transakcję zbycia na gruncie ustawy o VAT, to ponieważ przedmiotem transakcji będzie jednostka spełniająca definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT (zgodnie z argumentacją przedstawioną w punkcie 1 niniejszego wniosku o interpretację), przedmiotowa transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Spółka zaznacza, iż art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 112 i dlatego powinien być interpretowany z uwzględnieniem jego celowości. Zgodnie z Dyrektywą, zasada braku opodatkowania dostawy ma zastosowanie do każdego przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, obejmującej zarówno rzeczy ruchome, jak i wartości niematerialne, które łącznie stanowią podmiot zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
W związku z powyższym, zdaniem Spółki, wszelkie czynności odnoszące się do przeniesienia własności zorganizowanej części przedsiębiorstwa w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez podział przez wydzielenie, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie zarówno w interpretacjach prawa podatkowego jak również w wyrokach sądów oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wyroku z dnia 23 lutego 2010 roku (sygn. akt I FSK 37/09), Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się co do zakresu, który obejmuje art. 6 pkt 1 ustawy o VAT stwierdzając, iż „Przepis ten jest odpowiednikiem art. 5 (8) VI Dyrektywy.
Na tle zaś tego właśnie przepisu prawa wspólnotowego wypowiadał się Europejski Trybunał Sprawiedliwości w powoływanym już w sprawie wyroku z 27 listopada 2003 r., sygn. C-497/01 Zita Modes Sarl v. Administration de l’enregistrement et des domains (ECR 2003/11B/I-14393: Lex 155324). Trybunał podkreślił, że artykuł 5 (8) jest przepisem opcyjnym i państwa członkowskie nie mają obowiązku jego wprowadzenia do krajowej legislacji. Skorzystanie z tej opcji oznacza jednak, że przeniesienie zarówno całości, jak i części majątku przedsiębiorstwa, za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia, albo ich wniesienie w drodze aportu muszą zostać wyłączone z opodatkowania”.
Ponadto, organy podatkowe wielokrotnie podkreślały w wydanych interpretacjach podatkowych, iż podział przez wydzielenie jest transakcją neutralną z perspektywy VAT. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 18 sierpnia 2010 roku (sygn.
IBPP3/443-349/10/PK) stwierdził, iż „stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przedmiotowa czynność podziału, w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych poprzez przeniesienie części majątku spółki dzielonej do spółek nowo nawiązanych - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż wyodrębniony zespół składników majątkowych wypełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawartą w art. 2 pkt 27e ww. ustawy”. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone także m.in. w następujących interpretacjach prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2015 roku (sygn.
IPPP3/4512-159/15-2/MC) oraz z dnia 2 grudnia 2014 roku (sygn. IPPP2/443-1017/14-2/KOM), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 października 2015 roku (sygn. ILPP2/443-763/14-4/MR), jak również Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 września 2014 roku (sygn. IBPP4/443-259/14/EK). W świetle powyższego, stanowisko Spółki, zgodnie z którym transakcja polegająca na przeniesieniu do nowo zawiązanej Spółki celowej w ramach podziału przez wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Jednostki E PE nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, należy uznać za prawidłowe.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, wydana interpretacja traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.