Pytanie
2 Zdaniem Wnioskodawcy planowana dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana wg. podstawowej stawki VAT jeżeli Zbywca oraz Spółka złożą przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości właściwemu dla Spółki naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że rezygnują ze zwolnienia dostawy Stacji Paliw zgodnie z art. 43 ust 10 i 11 ustawy o VAT w zw. z art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy o VAT. Uzasadnienie Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT. rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o VAT wynosi 23 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c. art. 83. art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3. art. 122 i art. 129 ust. 1 Ustawy o VAT. Oprócz stawki podstawowej, dla wybranych grup towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne lub zwolnienie od podatku.
Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Jak wynika z uregulowań, ww. zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości lub części budynków, budowli, jeżeli w momencie dostawy są już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. W art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia.
Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie więc miało miejsce wówczas, gdy obiekt wybudowany lub ulepszony przez dokonującego dostawy zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.
Zgodnie z przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego opisem Nieruchomości, Działka została wydzierżawiona na rzecz Dzierżawcy na podstawie Umowy Dzierżawy w 1996 r. Budynki i budowle wchodzące w skład Stacji Paliw zostały objęte Umową Dzierżawy po ich wybudowaniu przez Dzierżawcę i wydaniu przez właściwe organy władzy publicznej pozwolenia na użytkowanie Stacji Paliw tj. w 1998 r. W okresie dwóch lat poprzedzających datę złożenia niniejszego wniosku P Sp. z o.o. oraz poprzednio Spółdzielnia nie ponosiły wydatków na ulepszenie budynków lub budowli wchodzących w skład Stacji Paliw, które stanowiłyby przynajmniej 30% wartości początkowej tychże budynków lub budowli.
Zbywca również nie dokona tego rodzaju wydatków do dnia dostawy Stacji Paliw na rzecz Spółki. Jednocześnie, ewentualne wydatki ponoszone przez Dzierżawcę na ulepszenie budynków i budowli wchodzących w skład Stacji Paliw nie mają wpływu na moment pierwszego zasiedlenia budynków i budowli wchodzących w skład Stacji Paliw. Tym samym, zdaniem Spółki należy, uznać, iż pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli wchodzących w skład Stacji Paliw a planową datą dostawy Stacji Paliw na rzecz Spółki upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
W konsekwencji, dostawa Stacji Paliw będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, gdyż żaden z dwóch warunków wyłączających jego zastosowanie nie zostanie spełniony tzn. dostawa Stacji Paliw nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą Stacji Paliw upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jednocześnie, na podstawie art. 29 ust. 5 Ustawy o VAT. dostawa Działki, na której wybudowana została Stacja Paliw, będzie opodatkowana według stawki właściwej dla dostawy Stacji Paliw, tj.: dostawa Działki będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
Jednakże Wnioskodawca może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie dostawy Nieruchomości pod warunkiem że Wnioskodawca i Zbywca: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy VAT. oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 Ustawy o VAT, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Jak Spółka zaznaczyła powyżej w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka oraz Zbywca będą na moment sprzedaży Nieruchomości czynnymi podatnikami VAT, a zatem pierwszy z warunków dla wybrania opodatkowania VAT transakcji, wymienionych w powołanym przepisie art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, należy uznać za spełniony.
W związku z tym, w opinii Spółki, jeżeli Spółka i Zbywca złożą do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed dniem dokonania sprzedaży Nieruchomości, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 w stosunku do Stacji Paliw, dostawa Nieruchomości będzie podlegać w całości opodatkowaniu VAT według stawki podstawowej. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska przedstawionego we wniosku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Ad.
1. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459). Stosownie do ww. artykułu Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Zatem składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
Jeżeli warunki, o których mowa w art. 55¹ Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to zbycie takiego przedsiębiorstwa do innego podmiotu, nie będzie podlegało przepisom ustawy. Należy tu wskazać również art. 55² Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
Wobec powyższego, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 27e) ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Zatem, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza nabyć Nieruchomość gruntową składającą się z działki zabudowanej dwoma budynkami handlowo-usługowymi o funkcji „inne niemieszkalne” wraz z przynależną infrastrukturą (dalej: „Stacja Paliw”). Nieruchomość jest w całości przedmiotem dzierżawy na rzecz S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Dzierżawca”) na podstawie umowy dzierżawy z dnia 30 kwietnia 1996 r. zawartej pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową Lokatorsko-Własnościową a Dzierżawcą.
Zbywca wstąpił w prawa i obowiązki wynikające z Umowy Dzierżawy z mocy prawa wskutek nabycia prawa własności Nieruchomości od Spółdzielni na mocy umowy sprzedaży oraz ustanowienia służebności gruntowej z dnia 17 grudnia 2015 r. W dniu 2 czerwca 2017 r. Wnioskodawca zawarł z Zbywcą umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości, na podstawie której Zbywca zobowiązał się przenieść na rzecz Wnioskodawcy w zamian za zapłatę ceny sprzedaży tytuł prawny do Nieruchomości. Z chwilą zawarcia Umowy Ostatecznej z mocy prawa Nabywca (Wnioskodawca) wstąpi w ramach ceny sprzedaży za Nieruchomość w miejsce Spółki we wszelkie prawa i obowiązki wynikające z Umowy Dzierżawy.
Ponadto, zgodnie z Umową Przedwstępną Zbywca zobowiązała się przekazywać Nabywcy wszelką korespondencję związaną z Umową Dzierżawy dotyczącą unieważnienia, bezskuteczności, rozwiązania, naruszenia, upustów w kwocie czynszu lub renegocjacji Umowy Dzierżawy oraz do przekazania Nabywcy istotnych informacji objętych wiedzą Spółki dotyczącą wystąpienia jakichkolwiek okoliczności, które mogą prowadzić do wystąpienia powyżej wskazanych skutków.
Planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie obejmowała jakichkolwiek innych składników majątku Zbywcy, poza opisanym powyżej prawem własności Nieruchomości oraz prawami i obowiązkami wynikającymi z Umowy Dzierżawy, które przejdą na Nabywcę z mocy prawa.
W szczególności przedmiotem Umowy Przedwstępnej nie jest: (i) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo Zbywcy, (ii) środki pieniężne na rachunku bankowym oraz umowa rachunku bankowego, (iii) księgi rachunkowe i dokumenty związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa; (iv) ewentualne zobowiązania finansowe Zbywcy związane z finansowaniem Nieruchomości (v) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, (vi) koncesje, licencje i zezwolenia, (vii) patenty i inne prawa własności przemysłowej, (viii) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, (ix) tajemnice przedsiębiorstwa czy też księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (aczkolwiek jak wspomniano powyżej, przed przeniesieniem własności Nieruchomości Zbywca udostępni Nabywcy wszelką żądaną przez Nabywcę dokumentację dotyczącą Nieruchomości w ramach procesu badania Nieruchomości przez Nabywcę oraz ewentualną korespondencję dotyczącą Umowy Dzierżawy).
Zbywca nie zatrudnia pracowników, więc w ramach transakcji sprzedaży Nieruchomości nie dojdzie również do przeniesienia na Nabywcę zakładu pracy zgodnie z art. 23 ze znaczkiem 1 Kodeksu Pracy. Odpowiednie utrzymanie i obsługa Nieruchomości, pozostaje w gestii Dzierżawcy a Zbywca nie jest stroną umów związanych z utrzymaniem i obsługą Nieruchomości.
Tym samym, transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie obejmowała przeniesienia przez Zbywcę na Nabywcę praw i obowiązków z umów związanych z utrzymaniem i obsługą Nieruchomości, takich jak umowy o dostawę mediów, umów ubezpieczenia Nieruchomości, praw majątkowych autorskich i pokrewnych do projektów architektonicznych budynków oraz budowli posadowionych na Nieruchomości, jak również umów serwisowych takich jak ochrona, utrzymanie czystości w Nieruchomości, drogi publicznej oraz dbanie o zieleń. W ramach działalności przedsiębiorstwa Zbywca wydzierżawia również dwie inne nieruchomości (stacje paliw) na rzecz podmiotów prowadzących działalność w zakresie sprzedaży paliw.
Zbywca nie dokonał wyodrębnienia organizacyjnego poszczególnych nieruchomości, w tym Nieruchomości jako wydziałów, oddziałów czy innych jednostek organizacyjnych zarówno formalnie poprzez rejestrację oddziału w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego jak również wewnętrznie w drodze przyjęcia odpowiednich uchwał czy też regulaminów. Zbywca nie sporządzał dla poszczególnych nieruchomości, w tym Nieruchomości jakichkolwiek regulaminów czy innych wewnętrznych zarządzeń regulujących sposób korzystania z tychże nieruchomości. Zbywca nie przygotowuje odrębnych bilansów dla nieruchomości, w tym dla Nieruchomości.
Jednakże, z uwagi na charakter działalności Spółki, możliwe jest ustalenie wyniku finansowego działalności Zbywcy prowadzonej za pomocą poszczególnych nieruchomości, w tym Nieruchomości. Jak zostało wskazane powyżej, Zbywca nie zatrudnia pracowników. Obsługa działalności gospodarczej Zbywcy w zakresie wydzierżawiania nieruchomości jest zapewniana poprzez zakup przez Zbywcę usług zewnętrznych, w tym usług prawnych, księgowych, usług doradztwa podatkowego itp. Prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z umów zawartych z podmiotami świadczącymi usługi na rzecz Zbywcy w związku z obsługą działalności Zbywcy nie będą przedmiotem cesji na Nabywcę w ramach transakcji sprzedaży Nieruchomości.
Również osoby pełniące obecnie funkcje członków zarządu Zbywcy nie zostają zaangażowane do zarządzania Nieruchomością po jej sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy dostawa Nieruchomości będzie stanowić sprzedaż składników majątkowych, a nie zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w konsekwencji transakcja ta będzie podlegać przepisom ustawy o VAT. Analiza przedstawionego opisu sprawy prowadzi do wniosku, że do sprzedaży opisanej Nieruchomości nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy.
Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ ustawy Kodeks cywilny, gdyż jak wskazał Wnioskodawca transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa, które zostały wymienione w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki majątkowe, niezdolne bez odpowiedniego zorganizowania do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiot planowanej transakcji nie będzie również stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
Planowanej Transakcji nie będzie towarzyszyło przeniesienie jakichkolwiek należności oraz zobowiązań Zbywcy, Nieruchomość nie jest również organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i niematerialnych. Wobec powyższego, przedmiotem planowanej dostawy będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie stanowić dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe. Ad.
2 Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również tego, czy dostawa Nieruchomości będzie opodatkowana stawką podstawową VAT w przypadku złożenia przez strony transakcji zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia Nieruchomości z VAT zgodnie z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jak wynika z uregulowań, ww. zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości lub części budynków, budowli, jeżeli w momencie dostawy są już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. syg. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawa nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji,gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 ustawy i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
W odniesieniu do art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części.
Jak wynika z opisu sprawy Zbywca, który jest właścicielem Nieruchomości (taką nazwą Wnioskodawca określa nieruchomość gruntową (Działkę) zabudowaną dwoma budynkami handlowo-usługowymi wraz z przynależną infrastrukturą (Stacja Paliw), nabył prawo własności Nieruchomości od Spółdzielni Mieszkaniowej na podstawie umowy sprzedaży z dnia 17 grudnia 2015 r. Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez Zbywcę oraz Spółdzielnię o rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT, dostawa Nieruchomości była opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23% a Zbywca otrzymał zwrot podatku VAT naliczonego od transakcji nabycia Nieruchomości.
Nieruchomość jest przedmiotem umowy dzierżawy na rzecz S sp. z o.o. zawartej w dniu 30 kwietnia 1996 r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową a Dzierżawcą. Budynki i budowle wchodzące w skład Stacji Paliw zostały objęte Umową Dzierżawy po ich wybudowaniu przez Dzierżawcę i wydaniu przez właściwe organy władzy publicznej pozwolenia na użytkowanie Stacji Paliw tj. w 1998 r. Nieruchomość wykorzystywana jest do celów handlowo-usługowych tj. prowadzenia na niej stacji paliw, myjni samochodowej, sklepów z towarami powszechnego użytku, w tym akcesoriami samochodowymi oraz baru szybkiej obsługi. W dniu 2 czerwca 2017 r. Wnioskodawca zawarł ze Zbywcą umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości.
Na podstawie Umowy Przedwstępnej Zbywca zobowiązał się przenieść na rzecz Nabywcy w zamian za zapłatę ceny sprzedaży tytuł prawny do Nieruchomości na podstawie Umowy Ostatecznej, która zostanie zawarta po spełnieniu się warunków zawieszających zawartych w Umowie Przedwstępnej. Z chwilą zawarcia Umowy Ostatecznej z mocy prawa Nabywca wstąpi w ramach ceny sprzedaży za Nieruchomość w miejsce Spółki we wszelkie prawa i obowiązki wynikające z Umowy Dzierżawy.
W okresie dwóch lat poprzedzających datę złożenia niniejszego wniosku Zbywca oraz poprzednio Spółdzielnia nie ponosiły wydatków na ulepszenie budynków lub budowli wchodzących w skład Stacji Paliw, które stanowiłyby przynajmniej 30% wartości początkowej tychże budynków lub budowli. Zbywca również nie dokona tego rodzaju wydatków do dnia dostawy Stacji Paliw na rzecz Wnioskodawcy. Tym samym, należy uznać, iż pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli wchodzących w skład Stacji Paliw, a planową datą dostawy Stacji Paliw na rzecz Wnioskodawcy upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
W konsekwencji, dostawa budynków i budowli wchodzących w skład Nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż żaden z dwóch warunków wyłączających jego zastosowanie nie zostanie spełniony, tzn. dostawa budynków i budowli wchodzących w skład Nieruchomości nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Jak wynika z opisu sprawy, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości, Zbywca oraz Nabywca będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i złożą do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, tym samym, dostawa budynków i budowli wchodzących w skład Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej. Taką samą stawką należy opodatkować dostawę gruntu, na której znajdują się budynki i budowle będące przedmiotem dostawy.
Zgodnie bowiem z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Reasumując, dostawa Nieruchomości, w okolicznościach opisanych we wniosku, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a w przypadku złożenia przez strony transakcji zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia dostawy Nieruchomości z opodatkowania podatkiem VAT, oraz spełnienia pozostałych warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, transakcja będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 2 należało uznać za prawidłowe. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 , 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach – (art. 47 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.