Pytania
1. Czy Płatności Gwarancyjne, które Gwarant był lub będzie zobowiązany wypłacić Beneficjentowi w związku z realizacją Umów Gwarancyjnych lub zwrotu części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta pozostaną poza opodatkowaniem VAT, tj. nie wpływały i nie będą wpływały na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Beneficjata lub Gwaranta kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego, w szczególności z uwagi na fakt, iż Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowiły i nie będą stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Beneficjata lub Gwaranta?
2. Czy na gruncie przedstawionego stanu faktycznego Beneficjent lub Gwarant był lub będzie zobowiązany udokumentować fakturą/fakturami VAT otrzymane kwoty Płatności Gwarancyjnych, o których mowa pytaniu 1?
3. Czy w przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 i 2, strona wypłacająca świadczenie (Beneficjent lub Gwarant) będzie uprawniona do odliczenia (odzyskania) na zasadach ogólnych kwot podatku VAT naliczonego wynikających z faktur VAT wystawionych przez Beneficjata lub Gwaranta dokumentujących płatności, o których mowa w pytaniu 1, w zakresie, w jakim ponoszenie tych świadczeń było lub będzie związane z jej działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
1. Płatności Gwarancyjne, które Gwarant był lub będzie zobowiązany wypłacić Beneficjentowi w związku z realizacją Umów Gwarancyjnych lub zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjanta na rzecz Gwaranta pozostają poza zakresem opodatkowania VAT, tj. nie wpływały i nie będą wpływały na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Beneficjenta lub Gwaranta kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego, w szczególności z uwagi na to iż Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowiły i nie będą stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Beneficjenta lub Gwaranta.
2. Na gruncie przedstawionego stanu faktycznego strona otrzymującą płatność (odpowiednio Beneficjent lub Gwarant) nie będzie zobowiązana udokumentować fakturą/fakturami VAT otrzymanych kwot płatności, o których mowa w pytaniu 1. Płatności Gwarancyjne jako pozostające poza zakresem opodatkowania VAT powinny być dokumentowane innym dokumentem księgowym (np. notami księgowymi).
3. W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 i 2 strona wypłacająca świadczenie (Beneficjent lub Gwarant) będzie uprawniona do odliczenia (odzyskania) na zasadach ogólnych kwot podatku VAT naliczonego wynikających z faktur VAT wystawionych przez Beneficjenta lub Gwaranta dokumentujących płatności, o których mowa w pytaniu 1, w zakresie w jakim ponoszenie tych świadczeń było lub będzie związane z jej działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT.
Uzasadnienie Państwa stanowiska 1. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1: 1.1. Wstęp Na wstępie Zainteresowani pragną podkreślić, iż w ich interesie leży ustalenie, czy przedmiotowe płatności stanowią wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, co dalej wiązałoby się z obowiązkiem rozpoznania obowiązku podatkowego na gruncie VAT, wystawieniem faktur VAT oraz rozliczeniem podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego / korekty podatku naliczonego.
Jednocześnie, w przypadku uznania konieczności naliczania podatku VAT należnego przez stronę otrzymującą płatność (Beneficjent lub Gwarant) istotnym zagadnieniem staje się możliwość odliczenia tego podatku przez Beneficjenta lub Gwaranta. W tym kontekście, sformułowane we wniosku pytania dotyczą bezpośrednio konsekwencji podatkowych powstających dla Beneficjenta i Gwaranta i w interesie prawnym obu stron Umów Gwarancyjnych leży ustalenie prawidłowej metody rozliczenia ww. świadczeń na gruncie VAT. 1.2. Charakter prawny Płatności Gwarancyjnych Umowy Gwarancyjne zostały zawarte pomiędzy Zainteresowanymi na zasadzie swobody umów i mają charakter umów nienazwanych.
Zgodnie z informacjami przedstawionymi w opisie stanu faktycznego, cena sprzedaży przedmiotu Transakcji została skalkulowana w oparciu o założenie, że cała potencjalnie podlegająca wynajmowi powierzchnia Nieruchomości jest wynajęta na warunkach przyjętych na potrzeby kalkulacji ceny za Nieruchomości. Można więc uznać, że pełne wynajęcie Nieruchomości stanowi element, którego spodziewał się Beneficjent nabywając przedmiot Transakcji. Na wypadek jego niespełnienia - czyli niepełnego wynajęcia powierzchni w Nieruchomości lub wystąpienia innych okoliczności wpływających na rentowność Nieruchomości - Gwarant zobowiązuje się do dokonywania na rzecz Beneficjenta Płatności Gwarancyjnych.
Powyższe prowadzi do wniosku, że z cywilnoprawnego punktu widzenia Płatności Gwarancyjne stanowią przedmiot rekompensaty Gwaranta na rzecz Beneficjenta, do której zobowiązuje się on na wypadek niepełnego lub niespełniającego wymogów Beneficjenta wynajęcia powierzchni w Nieruchomościach w dniu sprzedaży i później w okresie określonym w Umowach Gwarancyjnych lub też na wypadek ziszczenia się określonych w Umowach Gwarancyjnych okoliczności powodujących brak możliwości uzyskania przez Beneficjenta dochodów na założonym poziomie.
Z punktu widzenia Beneficjenta, gwarancja ma na celu zapewnienie, że jeżeli powierzchnia w Nieruchomościach określona w Umowach Gwarancyjnych nie będzie wynajęta (lub wystąpią inne okoliczności opisane w tych Umowach Gwarancyjnych), a w konsekwencji efektywny poziom przychodów z najmu będzie niższy niż założony przez Beneficjenta i Gwaranta podczas kalkulowania ceny sprzedaży przedmiotu Transakcji (bądź z tego względu, że Nieruchomości nie będą generowały zakładanych wpływów, bądź z tego względu, że po Transakcji Beneficjent będzie ponosił koszty związane z najemcami, do których będzie zobowiązany na podstawie umów najmu bądź z innych powodów przewidzianych w Umowach Gwarancyjnych), Beneficjent otrzyma od Gwaranta odpowiednią rekompensatę w wysokości ekwiwalentnej do oczekiwanych dochodów z najmu.
Jednocześnie, w przypadku, gdy suma Płatności Gwarancyjnych za opłaty eksploatacyjne dokonana przez Gwaranta odpowiadająca wartości potencjalnych zaliczek za Niezajęte Powierzchnie będzie wyższa niż kwota rzeczywiście poniesionych kosztów, które przypadałoby na te powierzchnie, gdyby były one wynajęte, Beneficjent zobowiązany będzie do zwrócenia Gwarantowi powstałej różnicy. Do charakteru podobnej umowy odnosił się Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia 9 listopada 2006 r. (sygn. akt IV CSK 208/06) stwierdził, że umowa gwarancji nie została uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego, a jej treść może być ukształtowana przez strony zgodnie z art. 3531 Kodeksu cywilnego.
Strony mogą zatem ustanowić gwarancję mającą na celu zapewnienie jej beneficjentowi określonego przysporzenia majątkowego w określonych w umowie warunkach. W powoływanym wyroku, Sąd Najwyższy stwierdził, że w prawie polskim dopuszczalne jest udzielanie także gwarancji innych niż tworzących tylko stan zabezpieczenia, pod warunkiem określenia prawnie dopuszczalnych granic ryzyka, jakie mógłby przejąć na siebie gwarant.
1.3. Brak przesłanek do uznania, że: i) Płatności Gwarancyjne, ii) zwrot części tych Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta, stanowią wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7, w tym również: (1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; (2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; (3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W ocenie Zainteresowanych, nie ma wątpliwości, że wypłata Płatności Gwarancyjnych nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towarów, gdyż w wyniku realizacji Umów Gwarancyjnych nie wystąpi pomiędzy nimi żaden obrót towarami. Płatności Gwarancyjnych nie można też uznać za część ceny sprzedaży Nieruchomości, gdyż cena została zapłacona w całości przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta, a przedmiotowe Płatności będą dokonywane co do zasady przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta, aby zrekompensować brakującą kwotę czynszu po stronie Beneficjenta wynikającą z faktu pozostawania w Nieruchomościach Powierzchni Niewynajętej, jak również ewentualnych obniżek czynszów lub innych zachęt udzielonych najemcom.
Zatem wypłata Płatności Gwarancyjnych nie stanowi też zwrotu części ceny sprzedaży Nieruchomości, gdyż w omawianym przypadku charakter Płatności Gwarancyjnych - który odnosi się do wyrównania zakładanego poziomu dochodowości działalności polegającej na najmie nieruchomości - nie daje podstaw do przyjęcia, że świadczenia te stanowią rabat lub obniżkę ceny w stosunku do nabytej przez Beneficjenta Nieruchomości. Nie stanowią one bowiem korekty ceny, tj. nie są związane z jej zmianą na skutek pomyłki w obliczeniu ceny przy sprzedaży Nieruchomości albo z jej zmianą na skutek zdarzeń, które miały miejsce po Transakcji sprzedaży.
W przedmiotowej sytuacji, Płatności Gwarancyjne są dodatkowym świadczeniem „kupionym” w ramach ceny za Nieruchomości, stanowiącym rekompensatę w formie wyrównania zyskowności Beneficjenta zakładanej przez niego przy zakupie Nieruchomości. Ekonomicznie, sytuację tą można porównać do instrumentu finansowego o gwarantowanej stopie zwrotu, tzn. instrumentu, w przypadku którego inwestor otrzymuje określone przychody/ osiąga określony zysk z tytułu tego instrumentu, niezależnie od jego faktycznego wyniku finansowego.
Nie można też utożsamiać Płatności Gwarancyjnych z premią pieniężną, którą rozlicza się jako korektę ceny, gdyż premia jest związana ze zrealizowaniem określonych wskaźników (wielkość obrotu, szybkość płatności itp.) w relacji pomiędzy sprzedawcą i nabywcą. Tu natomiast Płatności Gwarancyjne zależą od relacji pomiędzy Beneficjentem, a podmiotami trzecimi (najemcami). Tym samym, wypłata Płatności Gwarancyjnych przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta nie wpływa na kwotę podatku naliczonego u Beneficjenta. Zdaniem Zainteresowanych, wypłata kwot Płatności Gwarancyjnych nie stanowi również wynagrodzenia za świadczenie usług.
W tym zakresie, w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że aby uznać określoną transakcję za „odpłatne świadczenie usług”, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie, czyli musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
Jednocześnie, z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę (tak, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2015 r. I SA/Kr 1141/14, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. I FSK 1540/13 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 1128/12).
Określona czynność jest zatem traktowana jako podlegająca opodatkowaniu jako świadczenie usług, gdy: istnieje stosunek prawny pomiędzy podmiotami, w ramach którego dochodzi do wymiany wzajemnych świadczeń (np. z jednej strony - czynność, a z drugiej - płatność za czynność), istnieje możliwa do zdefiniowania czynność, wynagrodzenie przekazywane jest w zamian za czynność i jest ekwiwalentne do wartości tej czynności, odpłatność pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, istnieje podmiot będący beneficjentem czynności, inny niż wykonujący czynność.
Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development oraz w wyroku z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma. W pierwszym z powyższych wyroków TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto, gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.
Natomiast w drugim wyroku podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem wyłącznie, jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy. Aby więc można było mówić o świadczeniu usług opodatkowanych VAT, konieczne jest zdefiniowanie (a) usługodawcy, (b) świadczonej usługi (świadczenia spełnianego przez usługodawcę), jak również wykazanie istnienia (c) ekwiwalentności świadczeń pomiędzy stronami oraz (d) bezpośredniego związku pomiędzy zapłatą oraz świadczeniem.
W tym ostatnim zakresie, na uwagę zasługuje opinia Rzecznika Generalnego do sprawy GFKL (C‑93/10), w której Rzecznik wskazał, że „jeżeli świadczenie wzajemne zależy od częściowo nieznanych czynników, to nie zachodzi bezpośredni związek [Przypis Rzecznika: Zobacz analogicznie wyrok z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne i Berginvest, Rec. s. I-9567, pkt 22, 23, w którym Trybunał orzekł, iż skoro dywidendy wypłacane były na podstawie decyzji powziętej jednostronnie przez kogoś innego, to uzależnione były od częściowo nieznanych czynników, a zatem bezpośredni związek nie wystąpił.]” pomiędzy świadczeniem oraz wynagrodzeniem.
Na podstawie ww. przepisów oraz wskazanego orzecznictwa, w ocenie Zainteresowanych, w niniejszej sprawie nie dojdzie do świadczenia usług przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta w związku z wypłacanymi przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta Płatnościami Gwarancyjnymi. W szczególności, sama wypłata środków pieniężnych w ramach Płatności Gwarancyjnych przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta nie stanowi odpłatności wobec braku świadczenia wzajemnego po stronie Beneficjenta.
Innymi słowy, nie jest spełniony podstawowy warunek do uznania, iż w związku z wypłacanymi przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta Płatnościami Gwarancyjnymi opisanymi w stanie faktycznym dochodzić będzie do świadczenia usług opodatkowanych VAT - warunkiem tym jest istnienie świadczenia oraz jego odpłatność.
Z kolei ewentualny zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych, do którego może dojść tylko w razie powstania nadpłaty po stronie Gwaranta, będzie miał na celu jedynie dokonanie stosownego rozliczenia rzeczywistej kwoty należnych Płatności Gwarancyjnych i również nie będzie wiązał się z uzyskaniem przez Beneficjenta od Gwaranta żadnego ekwiwalentnego świadczenia. Nie sposób również mówić w takim przypadku o jakimkolwiek przysporzeniu po stronie Gwaranta, który wskutek takiego zwrotu odzyskał jedynie nadpłaconą część Gwarantowanej Płatności z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych.
Natomiast, w opisanym stosunku prawnym wypłata środków pieniężnych w ramach Płatności Gwarancyjnych stanowi świadczenie ze strony Gwaranta, wynikające z wykonania przez niego swojego zobowiązania o charakterze gwarancyjnym wynikającego bezpośrednio z faktu sprzedaży Nieruchomości, w którym znajdowały się Powierzchnie Niewynajęte. Co więcej, świadczenie Gwaranta jest zdarzeniem niepewnym - uzależnionym od ziszczenia się przewidzianych w Umowach Gwarancyjnych zdarzeń, a w konsekwencji, w świetle cytowanej opinii Rzecznika Generalnego nie może stanowić wynagrodzenia za świadczenie usługi.
Z kolei ewentualny (o ile zajdzie taka konieczność) zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych będzie związany wyłącznie z rozliczeniem pomiędzy stronami nadwyżki wpłaconych przez Gwaranta kwot, a co za tym idzie, również w tym przypadku nie dojdzie do świadczenia usług opodatkowanych VAT. Jak wskazano powyżej, Umowy Gwarancyjne zostały zawarte na podstawie zasady swobody kształtowania umów przewidzianej przepisami art. 3531 Kodeksu cywilnego.
Wypłata Płatności Gwarancyjnych na rzecz Beneficjenta ma charakter kompensacyjny (tzn. zapewnienie jej beneficjentowi określonego przysporzenia majątkowego), a zobowiązanie do dokonywania tego typu płatności Gwaranta przyjął na siebie na zasadzie ryzyka.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Zainteresowanych, kwoty Płatności Gwarancyjnych, które Beneficjent otrzymał / otrzyma od Gwaranta, zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta, nie stanowiły / nie będą stanowić wynagrodzenia za żadne czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a ich otrzymanie nie spowodowało / nie spowoduje dla Beneficjenta lub Gwaranta jakichkolwiek konsekwencji w VAT, w szczególności nie łączyło się / nie łączy się z obowiązkiem rozpoznania obowiązku podatkowego VAT oraz rozliczeniem podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego.
Prawidłowość powyższego stanowiska została potwierdzona w licznych interpretacjach indywidualnych (por. w szczególności interpretacje indywidualne: z dnia 24 marca 2014 r. sygn. IPPP1/443-38/14-2/AP, z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. IPPP1/443-745/12-2/ISZ, z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. IPPP3/443-283/14-2/SM, z dnia 24 lipca 2014 r. sygn. IPPP3/443-433/14-2/JK, z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. IPPP3/443-431/14-2/IG, z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. IPPP1/443-1070/14-2/JL, z dnia 16 października 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.348.2017.1.JG, z dnia 2 czerwca 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.92.2017.1.RR, z dnia 25 maja 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.75.2017.1.RR, z dnia 2 lutego 2018 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.16.2018.1.KBR i sygn. 0114-KDIP1-1.4012.15.2018.1.IZ, z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.19.2018.1.KOM, z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. 0114-KDIP4.4012.289.2019.1.RK, z dnia 13 lipca 2020 r. 0114-KDIP4-1.4012.246.2020.2.DP, z dnia 28 maja 2020 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.216.2020.2.DP, z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.3.2021.1.SL oraz z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.31.2021.1.SL).
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawił tożsame stanowisko również w wydanej niedawno w analogicznym stanie faktycznym interpretacji z 10 października 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.429.2024.1.BS, w której wskazał, że: „wypłacane przez Zbywcę na rzecz Nabywcy opisane we wniosku Płatności Gwarancyjne nie są w rzeczywistości wynagrodzeniem za jakąkolwiek usługę świadczoną przez Nabywcę na rzecz Zbywcy. Zgodnie z przedstawionym opisem, Zbywca jest zobowiązany w Okresie Gwarancyjnym do wypłacenia Płatności Gwarancyjnych na podstawie Umowy Gwarancyjnej.
Umowa Gwarancyjna dotyczy powierzchni Budynku przeznaczonej pod wynajem, która na dzień Transakcji oraz przez okres maksymalnie 5 lat po jej zawarciu nie była wynajęta zgodnie z warunkami i zasadami określonymi w Umowie Gwarancyjnej (lub była wynajęta, jednak nie były spełnione pewne, przewidziane w Umowie Gwarancyjnej, warunki).
Jednocześnie Zbywca nie otrzymuje i nie będzie otrzymywał z tytułu Płatności Gwarancyjnych żadnego ekwiwalentnego świadczenia, nie jest i nie stanie się najemcą powierzchni w Budynku (nie będzie także uzyskiwał żadnego tytułu prawnego do tych powierzchni), a w szczególności nie przysługuje i nie będzie mu przysługiwało prawo do użytkowania powierzchni w Budynku objętym Umową Gwarancyjną.
Płatności Gwarancyjne mają pokrywać ubytek wpływów, jaki może wystąpić po stronie Nabywcy w związku z tym, że powierzchnie w Budynku nie były w pełni wynajęte, lub lokale nie były wydane najemcom na dzień zawarcia Umowy Sprzedaży, lub najemcy nie płacą lub nie będą płacili należnych opłat w pełnej wysokości lub jeżeli Nabywca ponosi lub będzie musiał ponieść określone dodatkowe wydatki związane z nowymi umowami najmu.
Świadczenia z tytułu Umowy Gwarancyjnej mają charakter wyrównania Nabywcy poziomu zakładanych przychodów z Nieruchomości w zakresie, w jakim Nabywca nie osiągnąłby zakładanego poziomu przychodów z wynajmu powierzchni w Budynku i nie otrzymałby od najemców odpowiedniego zwrotu kosztów eksploatacyjnych/innych kosztów. W konsekwencji, kwot Płatności Gwarancyjnych wypłacanych przez Zbywcę na rzecz Nabywcy nie można uznać za wynagrodzenie z tytułu jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT”.
1.4. Podsumowanie Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych, na gruncie przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego: Płatności Gwarancyjne, które Gwarant był/będzie zobowiązany wypłacić Beneficjentowi w związku z realizacją zapisów Umowy Gwarancyjnej, zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta nie podlegały / nie będą podlegać VAT, gdyż nie stanowiły / nie będą stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT (na podstawie przepisów ustawy o VAT), otrzymanie kwot Płatności Gwarancyjnych przez Beneficjenta od Gwaranta, zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta nie wpływały / nie wpłyną na wysokość wykazywanego w deklaracjach składanych przez Beneficjenta lub Gwaranta zobowiązania podatkowego VAT oraz na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Beneficjenta lub Gwaranta kwot podatku VAT naliczonego lub należnego.
2. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 2 Mając na uwadze, że w ocenie Zainteresowanych i zgodnie z treścią uzasadnienia Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1, otrzymanie kwot Płatności Gwarancyjnych przez Beneficjenta lub zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta nie stanowią wynagrodzenia ani za dostawę towarów, ani za świadczenie usług (tj. za dokonanie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, w rozumieniu art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT), to nie zaistniał ani nie zaistnieje po stronie Beneficjenta ani Gwaranta obowiązek udokumentowania otrzymania tych kwot fakturą/ fakturami VAT, zgodnie z art. 106b ust. 1 Ustawy o VAT.
W ocenie Zainteresowanych, skoro otrzymanie ww. płatności nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, to Nabywca albo Zbywca nie powinien dokumentować otrzymanych płatności fakturami VAT, ale wystawiając inne dokumenty księgowe (np. noty księgowe).
Możliwość wystawiania not księgowych z tytułu otrzymania Płatności Gwarancyjnych (przy jednoczesnym braku obowiązku wystawiania faktur VAT) została również potwierdzona przez Ministra Finansów oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego (porównaj w szczególności interpretacje indywidualne: z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. IPPP1/443-745/12-2/ISZ, z dnia 24 marca 2014 r. sygn. IPPP1/443-38/14-2/AP, z dnia 16 października 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.348.2017.1.JG, z dnia 25 maja 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.75.2017.1.RR oraz z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. 0114-KDIP4.4012.289.2019.1.RK).
3. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3 W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 i 2, stronie wypłacającej świadczenie (odpowiednio Gwarantowi lub Beneficjentowi) konsekwentnie powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, który ewentualnie powinien zostać wykazany w związku z rozliczeniem płatności opisanych w stanie faktycznym w zakresie, w jakim byłby on związany z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Gwaranta lub Beneficjenta.
Stosownie bowiem do treści przepisu art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem, zgodnie z zasadą neutralności VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu towarów i usług pod warunkiem, że przedmiotowe towary i usługi związane są z jego działalnością opodatkowaną VAT.
Zakładając, że rozliczenia z tytułu ww. Płatności Gwarancyjnych lub zwrotu części Płatności Gwarancyjnych zostałyby uznane za wynagrodzenie za świadczenie usług opodatkowane VAT, wówczas należy stwierdzić, że Gwarantowi (lub odpowiednio Beneficjentowi), przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur VAT wystawianych przez Beneficjenta (lub odpowiednio Gwaranta) dokumentujących takie rozliczenia, w zakresie związanym z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Gwaranta (w tym w szczególności opodatkowaną VAT sprzedażą Nieruchomości przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta) lub odpowiednio Beneficjenta.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi (świadczenia) w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Co istotne, nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy.
Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Szczególnie trafnie kwestię tę ujął WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że: Świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych.
Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest, by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą), a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek. W wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43).
Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44). Kwestia odpłatności i bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym wynagrodzeniem była wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Trybunału (wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86, wyrok z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-305/01, wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93).
Z opisu sprawy wynika, że Beneficjent prowadzi działalność gospodarczą, obejmującą wynajem nieruchomości na cele komercyjne (m.in. biurowe, usługowe i magazynowe). (…) 2024 r. Beneficjent nabył cztery Nieruchomości komercyjne. Cena sprzedaży Nieruchomości w Umowie Sprzedaży została skalkulowana w oparciu o założenie, że całkowita powierzchnia najmu w budynkach znajdujących się na Nieruchomościach będzie wynajęta i będzie generowała odpowiedni poziom przychodów. W dniu zawarcia Umów Sprzedaży część powierzchni w Nieruchomościach była niewynajęta.
W konsekwencji, w dniu podpisania Umów Sprzedaży zawarli Państwo również Umowy Gwarancyjne, które mają na celu zapewnienie Beneficjentowi zakładanego poziomu przychodów / wpływów z tytułu wynajmu powierzchni w Nieruchomościach, jakie powstałyby, gdyby całość powierzchni na dzień dokonania Transakcji była wynajęta na warunkach uwzględnionych w kalkulacji ceny sprzedaży.
W Umowach Gwarancyjnych zdefiniowali Państwo Niezajęte Powierzchnie i określili Państwo, jakie świadczenia Gwarant będzie płacił na rzecz Beneficjenta w Okresie Gwarancyjnym: [Płatności Gwarancyjne (Czynsz)] - których wartość ma rekompensować Beneficjentowi brak wpływów z tytułu czynszu najmu, który Beneficjent uzyskałby, gdyby powierzchnie te były wynajęte na zakładanych przez Beneficjenta warunkach, [Płatności Gwarancyjne (Opłata Serwisowa) - opłatę gwarancyjną, wynoszącą w pierwszym roku kalendarzowym Okresu Gwarancji określoną stawkę PLN za każdy metr kwadratowy Niezajętej Powierzchni, a w kolejnych latach ustalaną zgodnie z Umową, [Płatności Gwarancyjne (Opłaty za Wynajem)] - pokrycie kosztów usług agenta netto (opłat za Wynajem) ponoszonych przez Beneficjenta w związku z zawarciem umowy najmu przez każdego najemcę, [Płatności Gwarancyjne (Niedobór Czynszu)] - różnicę między czynszem faktycznie uzgodnionym z najemcą a minimalnym czynszem (z uwzględnieniem indeksacji 2,2% rocznie) określonym w załączniku do Umowy Gwarancyjnej - „Kryteriach Najmu”, [Płatności wynikające z zachęt dla najemców] - jeśli umowy najmu przewidują pewne obniżki czynszu w początkowym okresie obowiązywania umów (lub nawet okresy bezczynszowe), Gwarant zrekompensuje Beneficjentowi wynikającą z takich ustaleń różnicę w stosunku do ustalonych Kryteriów Najmu, [Płatności gwarancyjne za Media] - płatności, które obejmują zobowiązania Gwaranta do pokrywania kwoty wszelkich kosztów za media zużywane w Niezajętej Powierzchni, na podstawie odczytów z liczników lub na podstawie proporcji powierzchni Niezajętej Przestrzeni do całkowitej powierzchni Nieruchomości.
Co do zasady Płatności Gwarancyjne (Czynsz), Płatności Gwarancyjne (Opłata Serwisowa) i Płatności Gwarancyjne (Media) płatne są przez Gwaranta na rzecz Beneficjenta za każdy okres rozliczeniowy z góry do 5. dnia takiego okresu. Płatności Gwarancyjne (Opłata Serwisowa) podlegają rozliczeniu po zakończeniu danego roku na podstawie rzeczywistych danych.
Jeżeli rozliczenie Beneficjenta wskazuje, że łączna kwota Płatności Gwarancyjnych (Opłata Serwisowa) zapłacona przez Gwaranta w odniesieniu do danego roku kalendarzowego (lub jego części) przekroczyła rzeczywisty proporcjonalny udział w kosztach operacyjnych faktycznie poniesionych przez Beneficjenta, Beneficjent będzie zobowiązany do zwrotu Gwarantowi różnicy. W przeciwnym razie Gwarant zobowiązany będzie do zapłaty brakującej kwoty (dalej: „Rozliczenie Rocznych Opłat Eksploatacyjnych”).
Sformułowali Państwo wątpliwości, czy Płatności Gwarancyjne, które Gwarant był lub będzie zobowiązany wypłacić Beneficjentowi w związku z realizacją Umów Gwarancyjnych lub zwrotu części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Beneficjenta na rzecz Gwaranta pozostaną poza opodatkowaniem VAT, tj. nie wpływały i nie będą wpływały na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Beneficjata lub Gwaranta kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego, w szczególności z uwagi na fakt, iż Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowiły i nie będą stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Beneficjata lub Gwaranta.
Analiza przedstawionego opisu sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że wypłacone przez Gwaranta Płatności Gwarancyjne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przedstawionych we wniosku okolicznościach nie dojdzie do dostawy towarów. Zatem wypłata Płatności Gwarancyjnych przez Sprzedającego nie stanowi wynagrodzenia z tego tytułu. Płatności Gwarancyjne nie będą również wynagrodzeniem za świadczenie usług. Jak wynika z wniosku, zgodnie z Umowami Gwarancyjnymi, Gwarant nie otrzymuje i nie będzie otrzymywał z tytułu Płatności Gwarancyjnych żadnego ekwiwalentnego świadczenia.
Gwarant nie jest i nie stanie się najemcą powierzchni w Nieruchomościach (nie będzie także uzyskiwał żadnego tytułu prawnego do tych powierzchni), a w szczególności nie przysługuje i nie będzie mu przysługiwało prawo do użytkowania powierzchni w Nieruchomościach objętych Umowami Gwarancyjnymi. Gwarant nie dokonuje i nie będzie dokonywał żadnych płatności zamiast / w imieniu najemców zalegających z jakimikolwiek płatnościami z tytułu najmu powierzchni.
Świadczenia z tytułu Umów Gwarancyjnych mają charakter wyrównania Beneficjentowi poziomu zakładanych przychodów z Nieruchomości w zakresie, w jakim Beneficjent nie osiągnąłby zakładanego poziomu przychodów z wynajmu powierzchni i nie otrzymałby od najemców odpowiedniego zwrotu kosztów eksploatacyjnych / innych kosztów. Gwarant dokonując powyższych płatności na rzecz Beneficjenta zapewnia, że Nieruchomości przynoszą takie wpływy / generuje takie przepływy finansowe, jakie założone zostały przy kalkulacji ceny za nie, tj. za które Beneficjent już zapłacił w ramach ceny uzgodnionej w Umowach Sprzedaży.
Ponieważ ani Gwarant, ani Beneficjent, nie zobowiązują się do wykonania jakiegokolwiek ekwiwalentnego świadczenia wzajemnego w zamian za wypłatę Płatności Gwarancyjnych, to Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowiły i nie będą stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Beneficjata lub Gwaranta. Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. Państwa wątpliwości dotyczą też obowiązku dokumentowania fakturą/fakturami VAT otrzymanych kwot Płatności Gwarancyjnych.
Art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jak wyżej wskazano, w związku z wypłatą Płatności Gwarancyjnych nie dojdzie do wykonania jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że nie mamy do czynienia ze sprzedażą w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Tym samym w związku z otrzymanymi Płatnościami Gwarancyjnym Beneficjent nie jest/nie będzie zobowiązany do udokumentowania tego faktu poprzez wystawienie faktury. Na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT w opisanej sytuacji brak jest przeciwwskazań do wystawienia przez Beneficjenta noty księgowej.
Należy jednak zauważyć, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przepisami podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe. Odstępuję od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi na nie wyłącznie w sytuacji uznania za nieprawidłowe Państwa stanowiska w zakresie pytań nr 1 i 2 - co nie nastąpiło.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja wydana została w oparciu o przedstawiony przez Państwa opis sprawy, z którego wynika, że z tytułu wypłaty Płatności Gwarancyjnych Gwarant nie będzie otrzymywać żadnego ekwiwalentnego świadczenia, nie będzie uzyskiwał żadnych korzyści ani korzystał z jakichkolwiek usług wykonywanych przez Beneficjenta.
Zatem ta interpretacja traci swoją aktualność w przypadku stwierdzenia np. w toku postępowania podatkowego stanu faktycznego odmiennego od opisu przedstawionego we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Spółka 1 Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.