Pytanie
Czy opisana powyżej część działalności Wnioskodawcy, realizowana w ramach projektów Grupy I, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, co uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, część działalność Wnioskodawcy realizowana w ramach projektów Grupy I spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej określoną w art. 4a pkt 26-28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), co uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.
UZASADNIENIE Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej (dalej: działalność B+R) zostało zdefiniowane w art. 4a pkt. 26 ustawy o CIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe (dalej: prace B+R), podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W świetle powyższego, działalność B+R może być realizowana zarówno w drodze badań naukowych, jak i prac rozwojowych.
Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, na potrzeby ulgi na działalność badawczo-rozwojową (dalej: ulga B+R) stosuje się definicje badań naukowych oraz prac rozwojowych zawarte w art. 4 ust. 2-3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 z późn. zm.; dalej: PSWiN.
Badania naukowe są obecnie zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1-2 PSWiN: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Definicja prac rozwojowych jest obecnie zawarta w art. 4 ust. 3 PSWiN: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Na podstawie przedstawionych powyżej definicji, należy stwierdzić, że w celu uznania działalności prowadzonej przez podatnika za działalność B+R niezbędne jest łączne spełnienie poniższych przesłanek: Działalność ta musi mieć charakter twórczy, Działalność ta musi być prowadzona w sposób systematyczny, Działalność ta musi obejmować zwiększenie zasobów wiedzy bądź wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń).
Należy wskazać, że kryteria te zostały wyróżnione oraz omówione przez Ministra Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX; dalej: Objaśnienia. Część 3.2.1. tego dokumentu poświęcona jest pojęciu działalności B+R, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi B+R, co zostało wskazane w samej treści Objaśnień (pkt 31 Objaśnień).
Ponadto, wyróżnienie trzech powyższych kryteriów kwalifikacji prac jako działalności B+R znajduje również potwierdzenie w stanowiskach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 maja 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.178.2022.1.AN). 1. SPEŁNIENIE ZNAMION DZIAŁALNOŚCI TWÓRCZEJ Zgodnie z Objaśnieniami, działalność twórcza w kontekście działalności B+R obejmuje szereg działań mających na celu opracowanie nowych rozwiązań, które wnoszą istotną wartość dodaną do dotychczasowych produktów, procesów lub usług.
Działalność ta przejawiać się może m.in.: ‒ opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kreatywność w działalności B+R jest wynikiem ludzkiego wkładu i zdolności do rozwiązywania złożonych problemów w sposób niestandardowy. Kluczowym elementem działalności twórczej jest wyjście poza rutynowe działania, co oznacza, że procesy, które polegają na wprowadzaniu jedynie drobnych, rutynowych poprawek do istniejących produktów lub procesów, nie mogą zostać uznane za działalność B+R.
Przykładami działalności twórczej w ramach działalności B+R mogą być m.in. prace koncepcyjne, które obejmują poszukiwanie nowych rozwiązań technologicznych, opracowywanie nowych algorytmów, projektowanie produktów, a także działania związane z testowaniem i walidacją modeli i rozwiązań, które mają na celu sprawdzenie i potwierdzenie użyteczności nowych pomysłów. Istotnym elementem tych działań jest również wprowadzenie nowych, ulepszonych produktów, które mogą zrewolucjonizować istniejący rynek lub procesy w przedsiębiorstwie, bądź znacząco je usprawnić. Warto podkreślić, że działalność B+R nie jest ograniczona do żadnego sektora ani typu działalności gospodarczej.
Niezależnie od branży, przedsiębiorca może prowadzić działalność B+R polegającą na opracowywaniu nowych technologii, procesów czy usług, nawet jeśli podobne rozwiązania istnieją już w innych przedsiębiorstwach. Oznacza to, że istotne jest, aby rozwiązanie wprowadzane przez przedsiębiorcę stanowiło rozwój w stosunku do dotychczasowego stanu wiedzy i technologii, a jego realizacja prowadziła do wprowadzenia czegoś nowego lub znacznie ulepszonego, także w kontekście rozwoju samego przedsiębiorstwa. Innymi słowy, przedsiębiorstwo może wprowadzić rozwiązania, które są wyjątkowe i przełomowe w jego codziennej działalności, ale nie muszą one być oryginalne na poziomie krajowym czy globalnym.
W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że tożsame kryteria dla realizacji przesłanki działalności twórczej przyjął także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 kwietnia 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.28.2025.2.JG), który wskazał, że: ‒ z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo -rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.
Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). (...). Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W kontekście działalności Wnioskodawcy, należy podkreślić, że prace prowadzone w ramach projektów Grupy I są ściśle związane z tworzeniem rozwiązań, które w znaczący sposób przyczyniają się do rozwoju produktów i procesów oferowanych przez Wnioskodawcę. Pracownicy posiadają odpowiednie wykształcenie oraz wieloletnie doświadczenie w swoich dziedzinach. Angażują się w działania, które mają na celu opracowywanie nowych koncepcji oraz narzędzi, odpowiadają na aktualne potrzeby rynku, ale także poszerzają ofertę produktów oferowanych przez Wnioskodawcę.
W świetle powyższej definicji, Wnioskodawca podkreśla, że prace prowadzone w ramach projektów Grupy I podejmowane są przez pracowników Wnioskodawcy w celu opracowywania nowych koncepcji oraz rozwiązań niewystępujących dotychczas w działalności Wnioskodawcy lub rozwiązań znacząco odróżniających się od rozwiązań funkcjonujących u Wnioskodawcy uprzednio. Wśród przykładów takich działań należy wskazać przede wszystkim prace podejmowane w Obszarze I oraz Obszarze II.
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka, co w przypadku Wnioskodawcy przejawia się tym, że rozwiązania w ramach projektów Grupy I powstają jako wynik działalności pracowników Wnioskodawcy, którzy samodzielnie muszą znaleźć optymalne rozwiązania zagadnień, a rezultatem tej działalności są nowe wytwory intelektu, uzewnętrzniane m.in. w tworzonych analizach, raportach, rekomendacjach, regułach, modelach, koncepcjach, aplikacjach oraz narzędziach.
Podkreślenia wymaga również fakt, że pracownicy Wnioskodawcy, zaangażowani w realizację prac w ramach projektów B+R, to specjaliści posiadający wykształcenie w zakresie działalności będącej przedmiotem prowadzonych prac oraz mający długoletnie doświadczenie zawodowe. Równocześnie pracownicy Wnioskodawcy w sposób ciągły podnoszą swoje kwalifikacje oraz poszerzają wiedzę w dziedzinie swojej specjalizacji.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że działalność prowadzona przez Wnioskodawcę dotycząca tworzenia nowych lub rozwoju już istniejących produktów i procesów realizowana w ramach projektów Grupy I spełnia definicję działalności twórczej, stanowiącej nieodłączny element uznania prowadzonych prac za działalność B+R. 2. SPEŁNIENIE ZNAMION SYSTEMATYCZNOŚCI Jak wskazują Objaśnienia, według słownika języka polskiego PWN, słowo systematyczny może być rozumiane na trzy różne sposoby: Robiący coś regularnie i starannie: oznacza podejmowanie działań w sposób powtarzalny i z należytą starannością.
Zachodzący stale od dłuższego czasu: wskazuje na trwałość i ciągłość procesów w dłuższym okresie. Prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu: odnosi się do działań podejmowanych w sposób zorganizowany, zgodny z określonym planem i metodą. W kontekście działalności B+R słowo systematyczny odnosi się do działalności, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu. Najbardziej odpowiednią definicją systematyczności w tym zakresie jest rozumienie działalności B+R, jako działalności prowadzonej w sposób uporządkowany, według określonego systemu.
Oznacza to, że działalność B+R może być uznana za systematyczną, nawet jeśli projekt jest realizowany incydentalnie, zależnie od charakteru działalności i potrzeb rynkowych. Zgodnie z Objaśnieniami, spełnienie kryterium systematyczności nie wymaga ciągłości prowadzenia działalności B+R ani jej długotrwałości. Wystarczy, że projekt jest zaplanowany i realizowany w sposób metodyczny, z określonymi celami, harmonogramem i zasobami. Działalność ta może być uznana za systematyczną, nawet jeżeli nie jest prowadzona w sposób ciągły i nie wymaga planowania podobnych działań w przyszłości.
W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że tożsame kryteria dla realizacji przesłanki systematyczności przyjął także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2023 roku sygn. 0114-KDIP2-1.4010.157.2022.2.JF), który wskazał, że: ‒ najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu, a spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku prowadzonej przez niego działalności powyższe kryterium jest spełnione z uwagi na prowadzanie prac w ramach projektów Grupy I w oparciu o przedstawioną w opisie stanu faktycznego metodykę, w ramach której do realizacji projektu opracowywane są określone wymagania i harmonogram oraz przypisywane są adekwatne zasoby.
Wnioskodawca wskazuje, że niezależnie od spełnienia definicji systematyczności przyjętej w Objaśnieniach (tj. podejmowania prac w sposób uporządkowany, według określonej metodyki), działalność prowadzona przez Wnioskodawcę prowadzona jest w sposób systematyczny również w świetle pierwszej z przedstawionych definicji, tj. prowadzenia tego rodzaju prac w sposób stały, od dłuższego czasu. Jak podkreślono w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi tego rodzaju prace w sposób stały (jako nieodłączny element swojej działalności gospodarczej), a także zamierza prowadzić tego rodzaju działalność w przyszłości.
W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez niego działalność dotycząca tworzenia nowych lub rozwijania już istniejących produktów i procesów realizowana w ramach projektów Grupy I spełnia kryterium systematyczności, stanowiącej element uznania prowadzonych prac za działalność B+R.
3. ZWIĘKSZENIE ZASOBÓW WIEDZY I WYKORZYSTYWANIE ZASOBÓW WIEDZY DO TWORDZENIA NOWYCH ZASTOSOWAŃ Trzecim kryterium uznania danej działalności za działalność B+R jest zwiększanie zasobów wiedzy (pojęcie to odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Ustawodawca nie zdefiniował wprawdzie sformułowania zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy oceniać z perspektywy danego podatnika, a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu/czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie. Dodatkowo należy zauważyć, że w Objaśnieniach doprecyzowano, że punktem wyjścia do prac rozwojowych jest wykorzystanie już istniejącej wiedzy.
Ze względu na różnice między definicją badań naukowych a pracami rozwojowymi, co do zasady, zwiększenie zasobów wiedzy odnosi się do prowadzenia badań naukowych, natomiast wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań odnosi się do prac rozwojowych Zgodnie z Objaśnieniami, zwiększanie zasobów wiedzy należy rozumieć jako proces systematycznego pozyskiwania nowych informacji, danych lub doświadczeń, które mogą mieć istotne znaczenie dla rozwoju nauki lub technologii. Wiedza ta może odnosić się do zdobywania nowych informacji, pogłębiania dotychczasowej wiedzy lub jej reinterpretacji w nowym kontekście.
Wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań odnosi się do praktycznego zastosowania zdobytej wiedzy w celu opracowania nowych produktów, procesów, usług lub technologii, które mogą mieć nowatorski charakter. Kluczowe jest, aby proces ten miał charakter twórczy, a jego efektem były rozwiązania wcześniej nieznane lub znacząco udoskonalone. Ważnym aspektem jest również możliwość odtworzenia wyników. Nawet jeśli projekt B+R przynosi negatywne wyniki, na przykład gdy pierwotna hipoteza nie zostaje potwierdzona lub produkt nie może zostać opracowany zgodnie z założeniami, to wyniki te nadal mają wartość badawczą.
Objaśnienia podkreślają również, że działalność B+R nie musi prowadzić do natychmiastowych rezultatów ani przynosić szybkich korzyści komercyjnych. Wystarczające jest, aby jej celem było poszerzenie wiedzy oraz poszukiwanie nowych zastosowań, nawet jeśli proces ten wymaga długotrwałych badań i eksperymentów.
W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że tożsame kryteria dla realizacji omawianej przesłanki przyjął także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lutego 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.797.2024.2.ZK), który wskazał, że: ‒ pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji.
Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Odnosząc powyższe do sytuacji Wnioskodawcy, należy zauważyć, że bez wątpienia opisywana, prowadzona działalność w ramach Grupy I jest nastawiona nie tylko na wykorzystanie istniejącej wiedzy, ale także na zwiększenie jej zasobów w przedsiębiorstwie.
Prowadzone dotychczas prace w ramach Grupy I, wymagają od pracowników wykorzystania aktualnie posiadanej wiedzy, ale też jej poszerzania w obszarze prowadzonych prac oraz wykorzystywanych technologii, w celu opracowania zmian istotnych dla funkcjonowania Wnioskodawcy. Wnioskodawca podkreśla jednocześnie, że prace podejmowane przez pracowników Wnioskodawcy w toku poszczególnych prac realizowanych w ramach Grupy I, nie dotyczą prac rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do już istniejących produktów i procesów.
Nierutynowy charakter prac realizowanych w ramach Grupy I wynika z faktu, że prowadzone w ich toku prace obejmują prace koncepcyjne, opracowanie specyficznych wymagań oraz planów wykonania. W trakcie realizacji tych zadań pracownicy Wnioskodawcy często stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji.
Sytuacja ta określana jest jako tzw. niepewność badawcza, charakterystyczna dla prowadzenia prac B+R i wymaga od pracowników Wnioskodawcy samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, które nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania w ramach działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przesłanka związana ze zwiększaniem zasobów wiedzy i wykorzystywaniem zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń) będzie spełniona w odniesieniu do projektów Grupy I. Stanowisko Wnioskodawcy, iż kumulatywne spełnienie powyższych kryteriów potwierdza badawczo- rozwojowy charakter prowadzonej działalności znajduje potwierdzenie w zbliżonych do analizowanego stanu faktycznego interpretacjach, czego przykładem są m.in.: Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 września 2025 r., o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.359.2025.2.MR1 Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 lutego 2025 r., o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.744.2024.2.KW Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 grudnia 2024 r., o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.578.2024.2.MR1 Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 października 2023 r., o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.449.2023.2.AZ Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.256.2022.2.IM Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 maja 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.178.2022.1.AN Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lutego 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.594.2021.1.BM Na podstawie analizy wszystkich przedstawionych powyżej przesłanek działalności B+R, w tym twórczego charakteru prowadzonych działań, systematyczności oraz zdobywania i wykorzystywania wiedzy w celu opracowywania nowych lub istotnie ulepszonych produktów, procesów i rozwiązań, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że działalność realizowana w ramach projektów należących do Grupy I spełnia ustawową definicję działalności B+R, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia czy opisana część działalności Wnioskodawcy, realizowana w ramach projektów Grupy I, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, co uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.