Pytania
1) Czy należy uznać, że A. a.s. w 2022 r. i 2023 r. miała status polskiego podatnika VAT, zobowiązanego do składania deklaracji VAT w Polsce, mimo że nie posiadała oddziału, przedsiębiorstwa, ani nie zatrudniała personelu na terenie Polski, gdyż należy uznać, że dokonywała - poprzez swoich podwykonawców, w tym przez B. sp. z o.o. , będących polskimi podatnikami VAT - sprzedaży na terenie Polski na rzecz nabywców, którzy nie posiadali na terenie Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności?
2) Czy B. sp. z o.o. , na fakturach o numerach (…) z dnia 7 listopada 2022 r., (…) z dnia 13 grudnia 2022 r., (…) z dnia 10 stycznia 2023 r., (…) z dnia 13 stycznia 2023 r., (…) z dnia 20 lutego 2023 r. wystawionych na Spółkę, powinna naliczyć polski VAT? 3) Czy miejsce świadczenia dostaw i usług udokumentowanych ww. fakturami wystawionymi przez B. sp. z o.o. powinno być ustalone zgodnie z art. 28e czy art. 28b Ustawy o VAT? 4) W przypadku przeczącej odpowiedzi na pyt. 2, czy B. sp. z o.o. powinna wystawić faktury korygujące do ww. faktur, a następnie powinna ująć te faktury korygujące w korekcie deklaracji VAT złożonej za okres, w którym wystawiono faktury?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie A. a.s. nie posiadała siedziby i nie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w 2022 r. i 2023 r. w rozumieniu art. 11 i art. 53 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 77, poz. 1) oraz nie była i nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT w związku z czym nie miała i nie ma statusu polskiego podatnika VAT. Zdaniem Spółki, w odniesieniu do usług świadczonych przez B. sp. z o.o. nie ma zastosowania szczególne miejsce świadczenia w tym związane z nieruchomością określone w art. 28e ustawy VAT (t.j.
Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.) i art. 31a Rozporządzenia nr 282/2011. Zdaniem A. a.s. zakup tych usług na terytorium Polski nie podlegał w Polsce opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 28b ust. 1 i 2 ustawy VAT. Zdaniem B. sp. z o.o. , po wystawieniu faktur korygujących B. sp. z o.o. powinna ująć faktury korygujące w korekcie deklaracji VAT złożonej za okres, w którym wystawiono faktury korygujące zgodnie z art. 29a ust. 10, ust. 13 i ust. 14 ustawy VAT (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.).
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców Istotą pytania jest prawidłowe ustalenie czy zakupione przez A. a.s. od B. sp. z o.o. sp. z o.o. usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, czy też nie podlegają w Polsce opodatkowaniu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, W przypadku, gdy miejsce świadczenia (opodatkowania) nie znajduje się w Polsce nie podlegają one opodatkowaniu w Polsce.
W związku z tym, w ocenie Spółki, zakup usług w Polsce powinien być udokumentowany za pomocą faktur nieobejmujących polskiego podatku VAT. Miejsce świadczenia usług zależy również od tego czy są one świadczone na rzecz podatnika czy podmiotu niebędącego podatnikiem. Za podatników zgodnie z art. 28a ustawy VAT, dla celów określenia miejsca świadczenia usług uznaje się podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy VAT lub działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami państw członkowskich UE lub krajów trzecich. Wynika z tego, że status podatnika posiadają zarówno podmioty polskie jak i zagraniczne.
Jak wskazano Spółka jest spółką kapitałową prawa czeskiego prowadzącą działalność gospodarczą w Czechach i zarejestrowaną dla celów podatku VAT w Czechach i nie jest i nie była w latach 2022 oraz 2023 zarejestrowana dla celów podatku VAT w Polsce. Miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy VAT jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Zgodnie z art. 28b ust. 2 ustawy VAT, w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Spółki, dla usług wyżej opisanych nie zostało określone szczególne miejsce świadczenia w tym związane z nieruchomościami określone w art. 28e ustawy VAT (t.j.
Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.) i art. 31a Rozporządzenia nr 282/2011. Zgodnie z art. 31a ust. 1 pkt a i b Rozporządzenia nr 282/2011, usługi związane z nieruchomościami obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach: ‒ gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług; ‒ gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Zgodnie art. 31a ust. 3 pkt f), nie uznaje się za usługi związane z nieruchomościami instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości. Zadania wykonywane przez B. sp. z o.o. obejmowały usuwanie starych linii kablowych nn, szaf zasilających niskiego napięcia, montaż tras kablowych nn i AKPiA, układanie nowych linii kablowych oraz dostawę tras kablowych - w ramach modernizacji linii do ciągłego wytrawiania blach (CPL).
W ocenie Spółki, usługi świadczone przez A. a.s.nie są związane z nieruchomościami oraz A. a.s. nie posiada w Polsce siedziby i nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Regulacje w zakresie miejsca świadczenia usług na rzecz podatnika w polskich przepisach są implementacją Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 347, poz. 1).
Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 i art. 53 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 15 marca 2011 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 77, poz. 1) na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług.
A. a.s. nie posiada i nie wynajmuje w Polsce nieruchomości, magazynów, pomieszczeń biurowych oraz nie posiada żadnych zasobów technicznych, urządzeń, sprzętów innych. Nie posiada również na terytorium Polski własnego zaplecza technicznego i personalnego, nie jest uprawniona do dysponowania zapleczem technicznym i personalnym. W związku z powyższym tak jak podano na wstępie, w ocenie Spółki, zakup usług na terytorium Polski nie będzie podlegał w Polsce opodatkowaniu zgodnie z art. 28b ust. 1 i 2 ustawy VAT (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.).
W ocenie Spółek moment dokonania korekty in minus w przypadku, gdy kwota podatku VAT jest wyższa niż należna dokonuje się za okres, w których wystawiono faktury korygujące pod warunkiem, że sprzedawca (B. sp. z o.o. ) posiada dokumentację, z której wynika, że uzgodnił z nabywcą (A. a.s.) warunki obniżenia podatku należnego VAT zgodnie z art. 29a ust.10, ust.13, ust. 14 ustawy VAT (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: 1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2. eksport towarów; 3. import towarów na terytorium kraju; 4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 i 3 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...). Według art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Stosownie do art. 8 ust 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy: Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast stosownie do art. 28a ustawy: 1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; 2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Powołany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem, według tej regulacji, jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy: Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W myśl art. 29a ust. 10 ustawy: Podstawę opodatkowania obniża się o: 1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen; 2) wartość zwróconych towarów i opakowań; 3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło; 4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1. Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją.
W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał. Według art. 29a ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a–13c.
Zgodnie z art. 13a ustawy dodanym ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1598, ze zm. z Dz.U. z 2024 r. poz. 852, ze zm. z Dz.U. z 2025 r. poz. 1203), która weszła w życie 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1–3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą inną niż faktura ustrukturyzowana, z zastrzeżeniem ust. 13b i 13c.
Na podstawie art. 13b ustawy dodanego ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1598, ze zm. z Dz.U. z 2024 r. poz. 852, ze zm. z Dz.U. z 2024 r. poz. 1721, ze zm. z Dz.U. z 2025 r. poz. 1203), która weszła w życie 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1–3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą: 1) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 2-6, i udostępnił ją temu nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, 2) w postaci faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1, i udostępnił ją nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur – obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, można dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.
Jak stanowi art. 13c ustawy, dodany ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1598, ze zm. Dz.U. z 2025 r. poz. 1203), która weszła w życie 1 lutego 2026 r.: W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1–3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.
Na podstawie art. 29a ust. 14 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r: Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.: Przepisy ust. 13–13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.
Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r.: Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w przypadku: 1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów; 2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy, 4) (uchylony); 5) wystawienia faktury korygującej w postaci ustrukturyzowanej.
W myśl art. 29a ust. 15 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.: Warunku posiadania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, o którym mowa w ust. 13a, nie stosuje się w przypadku: 1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów; 2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; 3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy; 4) (uchylony) 5) (uchylony) 6) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługi wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi na fakturze korygującej.
Na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy: Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Stosownie do art. 97 ust. 1 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
Na podstawie art. 97 ust. 3 ustawy: Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy: 1) nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług; 2) świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej. W myśl art. 97 ust. 4 ustawy: Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia zgodnie z ust. 1, jako podatnika VAT UE.
Jak stanowi art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca - zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2. Natomiast kwestię dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału „Faktury” Działu XI.
W myśl art. 106a pkt 2 lit. a) ustawy: Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika.
Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 10, 12-14 i 18 ustawy: Faktura powinna zawierać: 10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; 12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9; 13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; 14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; 18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy wynika, że: Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a - danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14. Natomiast art. 106j ust. 1 ustawy stanowi, że: W przypadku gdy po wystawieniu faktury: 1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, 2) (uchylony) 3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, 4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury - podatnik wystawia fakturę korygującą.
Zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy: Faktura korygująca powinna zawierać: 1) (uchylony) 2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur; 3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5, b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą; 4) (uchylony) 5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; 6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT. Należy zauważyć, że faktura jest dokumentem sformalizowanym, który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze.
Jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, wówczas podatnik wystawia fakturę korygującą (np. pomyłka w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury). Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
Jednocześnie należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, wówczas nie powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy.
Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego.
Jeżeli jednak w skład realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Natomiast o tym, czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy z kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010).
Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług. W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń.
Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla świadczenia głównego. Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę w Czechach i jest w tym kraju zarejestrowana dla celów podatku VAT. W Polsce Spółka prowadzi działalność usługową polegającą na montażu systemu automatyki i IT. W okresie od 2019 do 2023 roku, na podstawie umowy Konsorcjum z 2019 r., Spółka realizowała w Polsce m.in. Projekt nr AC. Realizując ww. Projekt Spółka działała jako podwykonawca belgijskiej firmy C. S.A. (zmiana nazwy na D. S.A.). Z kolei C. S.A. była podwykonawcą polskiej firmy E. S.A.
Prace dotyczyły modernizacji linii do ciągłego wytrawiania blach (linia CPL) w zakładzie spółki E. S.A. w (...). Przy realizacji projektu nr AC Spółka korzystała z podwykonawców, w tym z usług B. sp. z o.o. . Podstawą współpracy Spółki i B. sp. z o.o. była umowa (zamówienie) AC-1 z 2 września 2022 r. oraz zamówienia towarzyszące, tj. zamówienie AC-2 z 29 września 2022 r. i zamówienie AC-3 z 10 stycznia 2023 r. Za wykonanie zadań wynikających z zamówień, B. sp. z o.o. wystawiła na rzecz Spółki faktury z wykazanym polskim podatkiem VAT 23%.
Zasadnicza część projektu AC została zrealizowana do stycznia 2023 roku, natomiast w maju 2024 r. zostało podpisane Świadectwo odbioru wstępnego (PAC) i Projekt został zakończony. Usługi zakupione od B. sp. z o.o. były przedmiotem sprzedaży dokonanej przez Spółkę na rzecz klienta końcowego (przedmiotem sprzedaży nie były towary). Spółka udokumentowała sprzedaż na rzecz C. S.A. fakturami, które wystawiła po podstawach inżynierii (10%), po Projekcie Wykonawczym (10%), po dostarczeniu sprzętu (45%), po pierwszym wyprodukowanym zwoju taśmowym, po odbiorze wstępnym oraz po odbiorze końcowym. Faktury te nie zawierały polskiego VAT.
Spółka wykazywała na fakturach swój czeski numer identyfikacyjny VAT oraz belgijski numer identyfikacyjny C. S.A. Spółka nie wystawiała faktur na podstawie polskiej ustawy o podatku VAT lecz na podstawie unijnej dyrektywy o podatku VAT. Spółka nie rozliczyła podatku VAT w Polsce w związku z tą transakcją i nie dokonała odliczenia polskiego podatku VAT wynikającego faktur wystawionych przez B. sp. z o.o. ponieważ uznała, że podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT była spółka C. S.A., na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy. Spółka nie posiada/nie posiadała w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności i nie jest obecnie zarejestrowana dla celów podatku VAT w Polsce.
B. sp. z o.o. jest zarejestrowana jako podatnik VAT w Polsce. C. S.A. nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności i nie jest zarejestrowana w Polsce dla celów VAT. Wątpliwości Zainteresowanych dotyczą ustalenia miejsca opodatkowania usług realizowanych przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki oraz ich dokumentowania.
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy: Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy: W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powołanych przepisów ustawy wynika, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Przy czym, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
Według art. 28e ustawy: Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
Z powołanej regulacji wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania usługi związanej z nieruchomością decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości, z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy. Zgodnie z art. 13b rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L 77 z 23 marca 2011 r. str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”: Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się: a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania; b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść; c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy; d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.
W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011: Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach: a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług; b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Według art. 31a ust. 2 lit. m rozporządzenia 282/2011: Ustęp 1 obejmuje w szczególności instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość. Natomiast stosownie do art. 31a ust. 3 lit. f rozporządzenia 282/2011: Ustęp 1 nie ma zastosowania do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.
Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że aby świadczenie usług mogło zostać uznane za związane z nieruchomością w rozumieniu tego przepisu, konieczne jest, by świadczenie to było związane z wyraźnie określoną nieruchomością i by sama nieruchomość stanowiła przedmiot tego świadczenia. Tak jest w szczególności wówczas, gdy wyraźnie określoną nieruchomość należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia (zob. podobnie wyrok z dnia 27 czerwca 2013 r., RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, C-155/12, EU:C:2013:434, pkt 34, 35).
Orzecznictwo to, jak wskazuje Trybunał w wyroku C-215/19, zostało zasadniczo skodyfikowane w art. 31a ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia 282/2011 wykonawczego, stanowiącym, że usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 47 dyrektywy VAT, obejmują jedynie te usługi, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, co ma miejsce, po pierwsze, w przypadku, gdy usługi te wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług, a po drugie, w przypadku, gdy usługi te są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
Z wniosku wynika, że od czerwca 2019 roku, na podstawie umowy Konsorcjum, Spółka realizowała w Polsce Projekt nr AC. W ramach realizacji tego Projektu Spółka działała jako podwykonawca belgijskiej firmy C. S.A., która z kolei była podwykonawcą polskiej firmy E. S.A. Umowa dotyczyła modernizacji linii (…) CPL w E. S.A. w zakładzie w (...). Zgodnie z umową, prace związane z modernizacją linii CPL obejmowały wykonanie podstawowego i wykonawczego projektu elektrycznego modernizowanych części technologicznych, zarządzanie projektem, sporządzenie dokumentacji projektowej oraz opracowanie oprogramowania aplikacyjnego dla rozbudowanych i modernizowanych części procesu technologicznego.
Przedmiotem umowy była również dostawa urządzeń technologicznych dla części elektrycznej i automatyki projektu (napędy, silniki, rozdzielnice technologiczne, elementy automatyk, aparatura AKPiA i sterownicza), prace demontażowe i montażowe części technologicznych objętych modernizacją, wymiana okablowania oraz usługi inżynieryjne na miejscu (nadzór nad instalacją, uruchomienie urządzeń, szkolenie operatorów i zespołów konserwacyjnych). Zakres projektu nie obejmował robót budowlanych ani innych rozwiązań budowlanych. Jak wskazano Spółka była podwykonawcą spółki C. S.A.
Przedmiotem umowy łączącej strony była ogólna inżynieria projektu, zarządzanie projektem, dokumentacja projektowa związana z zakresem dostawy Spółki, dostawa: Wybranych Silników i Instrumentów (w oparciu o podział zakresu Motor&Component List), transformatora SN/nn do zasilania szaf sterowniczych silników prądu przemiennego o zmiennej prędkości sekcji wyjściowej (panele WVF), centrów sterowania silnikami o stałej prędkości obrotowej + panele zasilające (MCC dla silników z rozrusznikiem bezpośrednim i silników z rozrusznikami łagodnych).
Do zadań Spółki należało również wykonanie zasilania sterownika silnika o zmiennej prędkości obrotowej (panele WVF z wbudowanymi jednostkami inwerterowymi, prostownikiem), rozbudowa istniejącego systemu automatyki (sterowniki PLC, HMI i panele RIO) (z wyłączeniem sterowników PLC dla jednostek pakietowych i podzespołów), modyfikacja istniejących i nowych lokalnych pulpitów sterowniczych dla modyfikowanych i nowych urządzeń CPL (Wejście WB, Jednostka hydrauliczna, ruch chwytacza wyjściowego, manipulacja cewką wyjściową, dostęp do linii), wyrównanie potencjałów i uziemienie (wtórne) dla nowo zainstalowanych urządzeń, system telewizji przemysłowej oraz modyfikacja/rozbudowa istniejących ścieżek kablowych.
Ponadto w gestii Spółki pozostawały usługi montażowe, nadzór nad montażem, uruchomienie, strojenie linii, test parametrów wydajności oraz szkolenie. Przy realizacji projektu nr AC Spółka korzystała z podwykonawców. Jednym z nich była B. sp. z o.o. .
2 września 2022 r. Spółka i B. sp. z o.o. zawarły umowę AC-1, której przedmiotem jest wykonanie zakresu zgodnie z ofertą na projekt: „Modernizacja CPL – prace elektryczne” na terenie D. (…).” Poza tym, Spółka złożyła zamówienia towarzyszące do ww. umowy, tj. zamówienie AC-2 z 29 września 2022 r. oraz zamówienie AC-3 z 10 stycznia 2023 r. Przedmiotem sprzedaży dokonanej na podstawie umowy AC-1 były prace elektryczne (montaż tras kablowych, układanie kabli montażu osprzętu elektrycznego wraz z podłączeniem ułożonych kabli i przewodów).
Spółka zamówiła od B. sp. z o.o. siłę roboczą do prac elektrycznych, materiały pomocnicze (kable połączeniowe), materiały konstrukcyjne (trasy kablowe do prowadzenia kabli) oraz wynajem kontenerów budowlanych. Zamówienie AC-2 dotyczyło dostawy materiału montażowego - trasy kablowej zakupionej w Polsce. Natomiast przedmiotem sprzedaży na podstawie zamówienia nr AC-3 były prace dodatkowe, tj. najem detektorów gazu i usługi nadzoru nad bezpieczeństwem i higieną pracy przy usługach elektrycznych. Spółka wskazała, że kupowała od B. sp. z o.o. usługi, w tym towary.
Jednak pomimo, że towar został ujęty w osobnej fakturze, to był ściśle związany z usługami, które B. sp. z o.o. wykonywała na rzecz Spółki. Świadczenie realizowane przez B. sp. z o.o. w ramach modernizacji linii do ciągłego wtrawiania blach obejmowało odłączenie i demontaż kabli niskiego napięcia, montaż tras kablowych, konstrukcji wsporczej poprzez przykręcenie do przygotowanych konstrukcji, montaż skrzynek przyłączeniowych i sterowniczych oraz szaf sterowniczych. Zadaniem B. sp. z o.o. była również dostawa i montaż przewodów uziemiających i wyrównawczych oraz dostawa materiałów pomocniczych (śruby, tulejki kablowe, oznaczniki kablowe, przewody uziemiające do połączeń wyrównawczych).
Usługi zakupione od B. sp. z o.o. Spółka sprzedała na rzecz C. S.A. Przedmiotem transakcji była dostawa wybranych silników, przyrządów/instrumentów (zgodnie z podziałem zakresu według listy Motor & Component List), dostawa transformatora MV/LV do zasilania szaf sterowania silników prądu przemiennego o regulowanej prędkości w sekcji wyjściowej (szafy sterownicze VVVF), centrów sterowania silnikami o stałej prędkości + szaf zasilających (MCC dla silników uruchamianych bezpośrednio oraz silników uruchamianych poprzez softstarty), układów sterowania silnikami o regulowanej prędkości (szafy VVVF z wbudowanymi przetwornicami częstotliwości i prostownikami).
Ponadto przedmiotem sprzedaży była rozbudowa istniejącego systemu automatyki (szafy sterownicze PLC, HMI oraz RIO) z wyłączeniem sterowników PLC dla urządzeń pakietowych i podzespołów, modyfikacja istniejących i nowych lokalnych pulpitów sterowniczych dla zmodyfikowanych i nowych urządzeń CPL (Entry WB, agregat hydrauliczny, ruch looper’a wyjściowego, manipulacja kręgiem na wyjściu, dostęp do linii), połączenia wyrównawcze potencjałów oraz uziemienie (wtórne) dla nowo instalowanych urządzeń, system CCTV, kable oraz modyfikacja/rozbudowa istniejących tras kablowych, usługi montażowe oraz nadzór montażowy, uruchomienie, strojenie linii oraz test parametrów wydajnościowych oraz szkolenie.
Przechodząc do wątpliwości związanych z kwalifikacją świadczeń realizowanych przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki należy zauważyć, że zgodnie ze wskazaniem Spółki – pomimo odrębnego zafakturowania dostawy towarów, Spółka nabywała od B. sp. z o.o. wyłącznie usługi, które następnie odsprzedawała C. S.A. Usługi będące przedmiotem wniosku dotyczyły modernizacji linii do ciągłego wytrawiania blach (CPL) w zakładzie spółki E. S.A. w (...). Linia do ciągłego wytrawiania blach (CPL) służy do czyszczenia i obróbki taśm stalowych w przemyśle stalowym.
Jej podstawowym celem jest usunięcie z taśmy stalowej tlenków powierzchniowych, zgorzeliny i innych zanieczyszczeń, które tworzą się podczas procesu walcowania na gorąco. Taki efekt osiąga się dzięki procesowi chemicznemu z udziałem kwasów, zwykle kwasu solnego, który zapewnia czystą, wolną od kamienia powierzchnię. Spółka wskazała, że usługi udokumentowane fakturami wystawionymi przez B. sp. z o.o. były związane z instalacjami elektryki i automatyki. Instalacje są integralną częścią linii do ciągłego wytrawiania blach i są istotne dla działania całej technologii. Bez nich, instalacja nie będzie funkcjonować.
Przy czym, instalacje zostały zainstalowane na budynku, ale nie są z nim bezpośrednio połączone. W odpowiedzi na pytanie, czy świadczenie realizowane przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki w związku z realizacją Projektu nr AC dotyczy elementu zainstalowanego na stałe w budynku lub konstrukcji, który nie może być przeniesiony bez zniszczenia lub zmiany budynku, konstrukcji czy instalacji, Spółka wskazała, że część projektu związana z elektryką i automatyką wchodząca w zakres umowy ze Spółką mogłaby zostać usunięta i przeniesiona w przypadku zaistnienia szczególnych potrzeb.
Wraz z usunięciem/przeniesieniem dostarczony sprzęt musiałby zostać wymieniony na inny, aby utrzymać system w stanie sprawności.
Spółka wskazała również, że usługi świadczone przez B. sp. z o.o. na Jej rzecz (odłączenie i demontaż kabli niskiego napięcia, montaż tras kablowych oraz konstrukcji wsporczej poprzez przykręcenie do przygotowanych konstrukcji, montaż skrzynek przyłączeniowych i sterowniczych, montaż szaf sterowniczych, dostawa i montaż przewodów uziemiających i wyrównawczych, dostawa materiałów pomocniczych (śruby, tulejki kablowe, oznaczniki kablowe, przewody uziemiające do połączeń wyrównawczych)) - nie dotyczą elementów trwale związanych z nieruchomością, tj. nie dotyczą elementów trwale zainstalowanych w budynku lub konstrukcji, których nie można przenieść bez zniszczenia lub zmiany budynku, konstrukcji lub instalacji (nie można wykluczyć, że może dojść do niewielkiego uszkodzenia instalacji lub budynku).
Ponadto Spółka wskazała, że zakres projektu nie obejmował robót budowlanych ani innych rozwiązań budowlanych, a celem usługi nie była zmiana stanu prawnego lub fizycznego nieruchomości. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, z których wynika brak trwałego związku z nieruchomością instalacji wykonanych przez B. sp. z o.o. , możliwość ich demontażu, powierzchowny charakter możliwych uszkodzeń instalacji lub budynku oraz fakt, że celem usługi nie była zmiana stanu prawnego lub fizycznego nieruchomości należy uznać, że usługi realizowane przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki nie stanowią usług związanych z nieruchomością, o których mowa w art. 28e ustawy.
Fakt, że ww. usługi zostały wykonane w obrębie określonego co do położenia budynku, tj. w zakładzie w (...) nie jest wystarczający dla zastosowania art. 28e ustawy. Z art. 31a rozporządzenia 282/2011 wynika bowiem, że instalacja lub montaż bądź utrzymanie i kontrola sprzętu stanowi usługę związaną z nieruchomością gdy sprzęt jest uznany za nieruchomość. Natomiast z art. 13b rozporządzenia 282/2011 wynika, że sprzęt jest uznany za nieruchomość gdy stanowi integralną część budynku, bez której budynek jest niepełny bądź gdy jest zainstalowany na stałe w budynku i nie może być przeniesiony bez zniszczenia lub zmiany budynku. Takie warunki nie zostały spełnione w analizowanej sprawie.
W konsekwencji, mając na uwadze art. 31a rozporządzenia 282/2011 należy uznać, że usługi świadczone przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki nie stanowią usług, o których mowa w art. 28e ustawy. Jednocześnie do ww. usług nie znajdują zastosowania inne szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. Spółka posiada siedzibę działalności w Czechach. Spółka nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest obecnie zarejestrowana w Polsce dla celów VAT.
Spółka była zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT w Polsce w latach 2009-2011, ale została wykreślona z rejestru podatników VAT z dniem 20 lipca 2011 r. na podstawie Zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej (VAT-Z). Spółka jest jednak podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy. Z wniosku wynika bowiem, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą (działalność projektową, montaż, naprawa maszyn i urządzeń elektrycznych, elektronicznych i sprzętu telekomunikacyjnego, instalacja, naprawa, przegląd i testowanie sprzętu elektrycznego) i jest zarejestrowana dla celów podatku od wartości dodanej w Czechach.
Zatem skoro Spółka (usługobiorca) jest podatnikiem posiadającym siedzibę w Czechach i jednocześnie nie posiadała i nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług świadczonych przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki - stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy - jest miejsce siedziby działalności gospodarczej Spółki, tj. terytorium Czech. Tym samym, usługi świadczone przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
W omawianym przypadku, Spółka jako nabywca usługi jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku w kraju, w którym posiada siedzibę działalności gospodarczej (Czechy), zgodnie z przepisami prawa podatkowego obowiązującymi w tym kraju.
Odnosząc się do wątpliwości związanych z ustaleniem, czy w 2022 r. i 2023 r. Spółka miała status polskiego podatnika VAT, zobowiązanego do składania deklaracji VAT w Polsce należy zauważyć, że w odpowiedzi na pytanie, czy w 2022 r. i 2023 r. Spółka wykonywała na terytorium Polski czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, tj. odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu towarów, importu towarów na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju bądź wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, Spółka wskazała, że ww. okresie świadczyła na terytorium Polski odpłatne usługi na rzecz belgijskiego podatnika - C. S.A.
Przy czym usługi te nie miały bezpośredniego związku z nieruchomościami w związku z czym, zgodnie z art. 28b ust. 1 w zw. z art. 28e ustawy, miejscem ich świadczenia jest Belgia (miejsce siedziby usługobiorcy). Zatem skoro Spółka świadczyła usługi tylko na rzecz kontrahenta z Belgii, które były opodatkowane poza terytorium kraju, to nie była zobowiązana do rejestracji jako czynny podatnik VAT w Polsce. Tym samym, Spółka nie miała statusu polskiego podatnika VAT, zobowiązanego do składania deklaracji VAT w Polsce.
Przechodząc do wątpliwości związanych z prawidłowym udokumentowaniem ww. usług przez B. sp. z o.o. należy wskazać, że jak uznałem w niniejszej interpretacji, usługi świadczone przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce lecz na terytorium Czech, na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy. Zatem, zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy, faktury wystawione przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki nie powinny zawierać stawki i kwoty podatku VAT. Przy czym, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, faktury te powinny zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.
B. sp. z o.o. uznała usługi realizowane na rzecz Spółki na podstawie zleceń nr AC- 1, AC- 2 oraz AC- 3 za usługi związane z nieruchomością, o których mowa w art. 28e ustawy, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. W związku z tym, B. sp. z o.o. wystawiła na rzecz Spółki faktury, w których wskazała polski podatek VAT (stawka 23%).
Były to faktury nr: ‒ (…) z 7 listopada 2022 r. za dostawę materiału montażowego - trasy kablowe, zgodnie z zamówieniem nr AC-1 z 1M z 29 września 2022 r. ‒ (…) z 13 grudnia 2022 r. za prace elektryczne zgodnie z zamówieniem nr AC- 1 z 2 września 2022 r. ‒ (…) z 10 stycznia 2023 r. za prace dodatkowe (tj. najem detektorów gazu i usługi nadzoru nad bezpieczeństwem i higieną pracy przy usługach elektrycznych), zgodnie z zamówieniem nr AC- 3 z 10 stycznia 2023 r. ‒ (…) z 13 stycznia 2023 r. za prace elektryczne zgodnie z zamówieniem nr AC- 1 z 2 września 2022 r. oraz ‒ nr (…) z 20 lutego 2023 r. za prace elektryczne i prace dodatkowe (budowa przyłączy do silników z rury falistej i podłączenie kolanka rur kablowych oraz wynajem rusztowań, z wyjątkiem rusztowań w komorze olejowej) zgodnie z zamówieniem nr AC- 1 z 2 września 2022 r. Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy uznać, że B. sp. z o.o. powinna skorygować błędnie wystawione faktury.
Jak bowiem wskazałem, usługi świadczone na rzecz Spółki powinny być rozliczane na zasadach wynikających z art. 28b ust. 1 ustawy i w konsekwencji powinny być opodatkowane poza terytorium Polski. Tym samym, faktury wystawione przez B. sp. z o.o. na rzecz Spółki nie mogą zawierać kwoty podatku VAT, powinny natomiast posiadać adnotację „odwrotne obciążenie”, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy. Jednocześnie, B. sp. z o.o. może skorygować wykazany na fakturach pierwotnych podatek należny i ująć korekty „na bieżąco” w momencie, w którym wystawi faktury korygujące. Zatem korekty faktur powinny być ujęte w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym zostaną wystawione faktury korygujące.
Przy czym należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy (zarówno w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r. jak i od 1 lutego 2026 r.), w przypadku świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju, obniżenie podstawy opodatkowania nie wymaga posiadania dokumentacji, z której wynikałoby uzgodnienie i spełnienie warunków do korekty.
Zatem przedstawione stanowisko, z którego wynika, że: ‒ w latach 2022-2023 Spółka nie miała statusu polskiego podatnika VAT, ‒ usługi świadczone przez B. sp. z o.o. nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski, lecz na terytorium Czech, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, ‒ sprzedaż ww. usług w Polsce powinna być udokumentowana za pomocą faktur nieobejmujących polskiego podatku VAT oraz, że ‒ B. sp. z o.o. powinna ująć faktury korygujące w korekcie deklaracji VAT złożonej za okres, w którym wystawi faktury korygujące jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Wyjaśniam również, że odniosłem się do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który został przedstawiony w języku polskim. Należy bowiem zauważyć, że Organ ma obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim, do których zalicza się postępowanie interpretacyjne. Zatem, opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawiony w języku angielskim nie może podlegać analizie.
Za element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który podlegał analizie przyjąłem więc informacje przedstawione w języku polskim. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A. a.s.(Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.