Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 października 2026 r., sygn. 0112-KDWL.4011.158.2026.2.JK

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe wycofania nieruchomości

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 17 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 września 2026 r. (wpływ 20 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem Zainteresowany będący stroną postępowania: AA Zainteresowany niebędący stroną postępowania: BB Opis zdarzenia przyszłego W spółce cywilnej wspólnikami były dwie osoby fizyczne. Dnia 30 maja 2026 roku zmarł jeden ze wspólników spółki CC. W przedsiębiorstwie w spadku udziały przysługują Pani – żonie A.A. w udziale 50/100 części i synowi B.B. w udziale 50/100 części. Jako żona zmarłego wspólnika, wraz z Państwa pełnoletnim synem B.B., powołali Państwo zarządcę sukcesyjnego, do zarządzania przedsiębiorstwem w spadku. Zarządcą sukcesyjnym od dnia 12.06.2026 r (akt powołania zarządcy sukcesyjnego Rep.

A XX) został B.B.. W związku z powyższym od dnia śmierci Pani męża, prawo do udziału w zysku spółki cywilnej, której był udziałowcem przedstawia się następująco: żyjący wspólnik ma prawo do 50% zysków, Pani z synem mają prawo do pozostałych 50% zysków. Przedmiotem działalności spółki cywilnej, był i jest najem powierzchni użytkowych oraz obrót towarami w postaci mebli. Spółka posiada środki trwałe w postaci budynku użytkowego zakupionego dnia 10.06.1994 r. Od transakcji zakupu budynku spółka cywilna odliczyła podatek VAT naliczony. W okresie ostatnich trzech lat spółka nie dokonywała nakładów przewyższających 30% wartości nieruchomości. Wartość początkowa budynku wynosiła ponad 798 tys. zł.

W roku 2024 poniesiono nakłady na remont dachu w wysokości 78 tys. zł netto co stanowi ok. 10% wartości początkowej nieruchomości. Dotychczas budynek jest amortyzowany. Miesięcznie odpis amortyzacyjny wynosi 1665 zł. Obecnie wartość nieruchomości na podstawie wyceny rynkowej oscyluje w przedziale 7-9 mln zł. Aktualnie, żyjący wspólnik i spadkobiercy, mają zamiar wycofać budynek użytkowy ze spółki cywilnej do Państwa majątków prywatnych.

Wspólnicy podejmując uchwałę o wycofaniu nieruchomości ze Spółki i przeniesieniu własności nieruchomości do majątków prywatnych postanowią, że wspólnicy/spadkobiercy wspólnika otrzymają udziały w nieruchomości proporcjonalnie do ich udziału w zyskach spółki cywilnej. Żaden ze spadkobierców zmarłego wspólnika, nie otrzyma udziału większego kosztem innego wspólnika lub spadkobiercy wspólnika. W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo, że: Wycofanie udziału w nieruchomości z majątku spółki cywilnej nie będzie miało wpływu na bieżące uprawnienia spadkobierców zmarłego wspólnika spółki cywilnej.

Wycofanie udziału w nieruchomości z majątku spółki cywilnej nie będzie miało wpływu na rozliczenia spadkobierców zmarłego wspólnika jako wspólników spółki cywilnej. Przeniesienie udziału we własności nieruchomości z majątku spółki do majątku prywatnego spadkobierców zmarłego wspólnika nie będzie związane z uregulowaniem jakichkolwiek zobowiązań, świadczenia wzajemnego względem drugiego wspólnika spółki cywilnej. Wycofanie udziału w nieruchomości z majątku spółki cywilnej będzie wynikało z posiadania przez zmarłego wspólnika udziałów w spółce cywilnej, które zostały odziedziczone przez spadkobierców w wysokości posiadanego udziału przez zmarłego wspólnika.

Spadkobiercy zmarłego wspólnika spółki cywilnej planują zawrzeć z obecnym wspólnikiem umowę nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości, mocą której nastąpi zmiana rodzaju własności nieruchomości z prawa wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej na łączne prawo spadkobierców po zmarłym wspólników i prawo własności żyjącego wspólnika. Opisane przekazanie spadkobiercom zmarłego wspólnika udziału w nieruchomości nie będzie jakimkolwiek rodzajem świadczenia dla spadkobierców zmarłego wspólnika.

Zmieni się rodzaj prawa z wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej we współwłasność w częściach ułamkowych spadkobierców zmarłego wspólnika i żyjącego wspólnika, na podstawie umowy jaką zawrą. W sytuacji, gdy wolą wspólników (spadkobierców zmarłego wspólnika i żyjącego wspólnika) jest, aby określone prawo przestało być składnikiem majątku wspólnego, a stało się składnikiem majątku odrębnego lub majątków odrębnych, niezbędne jest dokonanie stosownej czynności prawnej.

W tym celu spadkobiercy zmarłego wspólnika i żyjący wspólnik spółki cywilnej planują zawrzeć nienazwaną w Kodeksie cywilnym umowę, która będzie miała tytuł „Umowa nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości i samochodów”. Umowa zawarta zostanie na zasadzie swobody umów zgodnie z art. 353 (1) Kodeksu cywilnego, która w zakresie nieruchomości dla swej ważności i skuteczności wymagać będzie zachowania formy aktu notarialnego zgodnie z art. 158 Kodeksu cywilnego. W zakresie funkcjonowania spółki cywilnej zastosowanie mieć będą przepisy od art. 860 do art. 875 Kodeksu cywilnego.

Powyższa umowa zostanie poprzedzona uchwałą spadkobierców zmarłego wspólnika i żyjącego wspólnika spółki cywilnej, w której wyrażą zgodę na wycofanie nieruchomości z majątku spółki cywilnej i przeniesienie własności na spadkobierców zmarłego wspólnika i żyjącego wspólnika. Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795) (dalej: k.c.), przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

Jak stanowi wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 13 lipca 2018 r., sygn. akt V ACa 31/18, Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, nie może być również uznana za jednostkę organizacyjną określoną w art. 331 k.c. Nie ma także zdolności sądowej, jest wielostronnym stosunkiem zobowiązaniowym łączącym wspólników, ukształtowanym dla osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego (art. 860 k.c.). Ten cel jest realizowany za pomocą majątku, który jest wspólnym majątkiem wspólników. Cechy tego majątku – niemożność rozporządzania udziałem i zaspakajania z udziału oraz niemożność podziału majątku w czasie trwania spółki – nadaje charakter współwłasności łącznej.

Na podstawie wyraźnego przepisu ustawy (art. 864 k.c.) za zobowiązania spółki wspólnicy odpowiedzialni są solidarnie. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt V CSK 132/07, w przypadku zawiązania spółki prawa cywilnego funkcjonują równolegle obok siebie odrębne masy majątkowe należące do poszczególnych wspólników oraz spółki (wspólność łączna wspólników), przy czym ustawa nie wyklucza przesunięć majątkowych pomiędzy tymi masami. Zakazu takich przesunięć nie można też wyprowadzić z istoty spółki cywilnej, czy też szerzej z istoty stosunku zobowiązaniowego.

Dokonanie nakładów z majątku spółki cywilnej na majątek stanowiący współwłasność ułamkową wspólników tejże spółki nie jest sprzeczne z naturą tego stosunku zobowiązaniowego. Przesunięcia takie podlegają jednak wszystkim regułom odnoszącym się do przenoszenia praw podmiotowych, zarówno gdy chodzi o treść, jak i formę dokonywanych czynności. Zatem wycofanie składnika ze spółki cywilnej sprowadza się do „przekształcenia” współwłasności łącznej tego składnika we współwłasność w częściach ułamkowych.

W sytuacji, gdy wolą wspólników jest, aby określone prawo przestało być składnikiem majątku wspólnego, a stało się składnikiem majątku odrębnego lub majątków odrębnych, niezbędne jest dokonanie stosownej czynności prawnej. Spadkobiercy zmarłego wspólnika nie podjęli żadnej decyzji co do dalszego użytkowania nieruchomości, czy będzie nadal wynajmowana.

Pytanie

(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy nieodpłatne wycofanie budynku użytkowego ze spółki cywilnej do majątków prywatnych spadkobierców zmarłego wspólnika będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

W Pani ocenie nieodpłatne wycofanie budynku użytkowego ze spółki cywilnej do majątków prywatnych spadkobierców, zmarłego wspólnika nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nieodpłatne wycofanie nieruchomości z majątku Spółki do majątku spadkobierców zmarłego wspólnika nie będzie skutkowało powstaniem przychodu do opodatkowania po stronie Spółki (a w konsekwencji spadkobierców zmarłego wspólnika), a tym samym będzie neutralne podatkowo na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spadkobiercy zmarłego wspólnika i żyjący wspólnik (uchwała musi być podjęta zgodnie przez obie strony) podejmując uchwałę o wycofaniu nieruchomości ze Spółki i przeniesieniu własności nieruchomości do majątków prywatnych postanowią, że wspólnik i spadkobiercy wspólnika otrzymają udziały w nieruchomości proporcjonalnie do ich udziału w zyskach spółki cywilnej. Żaden ze spadkobierców zmarłego wspólnika, nie otrzyma udziału większego kosztem drugiego wspólnika.

Przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.

Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Zatem, wycofanie składnika majątku ze spółki cywilnej na rzecz spadkobierców zmarłego wspólnika nie spowoduje dla nich powstania przychodu, brak jest bowiem odpłatności tego przesunięcia.

Czynność nieodpłatnego wycofania nieruchomości będzie neutralna dla Spółki (a w konsekwencji dla spadkobierców zmarłego wspólnika) i nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, z uwagi na brak przychodu do opodatkowania. Nieodpłatne przekazanie środków trwałych Spółki na potrzeby własne spadkobierców zmarłego wspólnika do majątku spadkobierców, nie może być potraktowane jako przychód z odpłatnego zbycia tych składników przez Spółkę, ponieważ w opisanym zdarzeniu przyszłym własność nieruchomości będzie przekazana pod tytułem darmym, w drodze umowy nienazwanej w myśl ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j.

Dz. U. z 2026 r. poz. 795), będzie umową nienazwaną o treści i skutkach określonych w tej umowie, której celem będzie wykonanie uchwały spadkobierców zmarłego wspólnika i żyjącego wspólnika Spółki. W związku z tym nieodpłatne przekazanie spadkobiercom zmarłego wspólnika nieruchomości w wyniku jej wycofania ze Spółki nie spowoduje powstania przychodu i zobowiązania podatkowego po stronie spadkobierców zmarłego wspólnika. Powyższe stanowisko potwierdzają również liczne interpretacje podatkowe np. z 03.08.2023 r. 0114-KDIP3-2.4011.516.2023.2.MR.

Tym samym, w ocenie spadkobierców zmarłego wspólnika planowana operacja wycofania nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego spadkobierców zmarłego wspólnika nie będzie nosić cech zbycia, jak również nie będzie posiadać przymiotu odpłatności i nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od osób fizycznych. Zatem, wycofanie nieruchomości ze środków trwałych spółki cywilnej i przekazanie ich do majątku spadkobierców wspólnika nie spowoduje powstania z tego tytułu obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.). Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. W myśl art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego: Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.

Stosownie do art. 862 Kodeksu cywilnego: Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie. Przywołany przepis oznacza zobowiązanie się wspólnika do przeniesienia własności rzeczy na współwłasność łączną wspólników (w tym i jego) oraz wydania wspólnikom (spółce) tej rzeczy bez zapłaty ceny.

Zgodnie z art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego: Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika, bądź też będącego współwłasnością wszystkich wspólników tej spółki, wyłączna własność wspólnika bądź współwłasność w częściach ułamkowych z chwilą wniesienia do spółki przekształca się we współwłasność łączną. Współwłasność ta ma charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników przysługują równe prawa do całego majątku. Spółka cywilna nie posiada własnego majątku.

W spółce tej właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej. Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej i nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka, tylko poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce, ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Powyższe wynika z faktu, że spółka cywilna – na podstawie art. 5a pkt 26 w zw. z art. 5a pkt 28 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) – jest spółką niebędącą osobą prawną. Z opisu sprawy wynika, że w spółce cywilnej wspólnikami były dwie osoby fizyczne. Dnia 30 maja 2026 roku zmarł jeden ze wspólników spółki C.C.

W przedsiębiorstwie w spadku udziały przysługują Pani – żonie A.A. w udziale 50/100 części i synowi B.B. w udziale 50/100 części. Jako żona zmarłego wspólnika, wraz z Państwa pełnoletnim synem B.B., powołali Państwo zarządcę sukcesyjnego, do zarządzania przedsiębiorstwem w spadku. Zarządcą sukcesyjnym od dnia 12.06.2026 r (akt powołania zarządcy sukcesyjnego Rep. A XX) został B.B. W związku z powyższym od dnia śmierci Pani męża, prawo do udziału w zysku spółki cywilnej, której był udziałowcem przedstawia się następująco: żyjący wspólnik ma prawo do 50% zysków, Pani z synem mają prawo do pozostałych 50% zysków.

W analizowanej sprawie należy zatem w pierwszej kolejności przywołać przepisy art. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak: Zgodnie z ust. 1 ww. artykułu: Ustawa reguluje również opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów przedsiębiorstwa w spadku.

Jak stanowi art. 1a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia: 1) zarządu sukcesyjnego albo 2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2026 r. poz. 151).

W myśl art. 1a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku śmierci osoby fizycznej będącej wspólnikiem spółki cywilnej, jeżeli ustanowiono zarząd sukcesyjny, podatnikiem z tytułu udziału w tej spółce w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego jest przedsiębiorstwo w spadku, które na potrzeby ustawy traktowane jest jak wspólnik spółki cywilnej. Na mocy art. 7a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami przedsiębiorstwa w spadku są wszystkie przychody związane z działalnością prowadzoną przez to przedsiębiorstwo, w tym w formie spółki cywilnej.

Do przychodów zalicza się również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku, niezależnie od tego, kiedy zostały nabyte przez zmarłego przedsiębiorcę, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł. W tym przypadku przepisu art. 14 ust. 2c nie stosuje się. Z powyższego wynika, że przedsiębiorstwo w spadku przejmuje prawa zmarłego wspólnika do udziału w zyskach i stratach spółki cywilnej. Zarządca sukcesyjny zarządza tymi prawami, a przychody i koszty przypadające na udział zmarłego wspólnika są przypisywane właśnie do przedsiębiorstwa w spadku.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy nieodpłatne wycofanie budynku użytkowego ze spółki cywilnej do majątków prywatnych spadkobierców zmarłego wspólnika będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na powyższe wskazuję jak poniżej. Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podaje, że: Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarty jest katalog źródeł przychodów. I tak: Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Z ww. przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.

Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku: a) pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki albo zmniejszenie udziału kapitałowego w takiej spółce, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku: a) pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie, b) otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że przychód powstaje w sytuacjach określonych przez prawo. Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł ścisłej definicji przychodu, lecz w art. 14 przedstawił otwarty katalog jego źródeł. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że przychód to każde trwałe i bezzwrotne zwiększenie majątku. Sama czynność przesunięcia składników majątku (nieruchomości) z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątków odrębnych tych wspólników – bez dokonania przysporzenia przez wspólników na rzecz spółki – nie powoduje skutków w postaci przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dopiero ewentualne kolejne czynności mogą za sobą pociągać skutki podatkowe. Jednak uzależnione one są od rodzaju i charakteru tych kolejnych czynności. Planowane wycofanie wskazanej we wniosku nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników nie będzie nosić w istocie cech zbycia, jak również nie będzie posiadać przymiotu odpłatności, więc wycofanie to nie spowoduje po Państwa stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, po przeanalizowaniu opisu sprawy oraz przepisów prawa, które mają zastosowanie w sprawie stwierdzam, że nieodpłatne wycofanie budynku użytkowego ze spółki cywilnej do majątków prywatnych spadkobierców zmarłego wspólnika nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanych. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pani A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Tekst u wydawcy: EUREKAPobrany 26 października 2026 r.Zgłoś dane osobowe albo błąd

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.