Pytania
1. Czy wycofanie nieruchomości (lokali niemieszkalnych) z ewidencji środków trwałych Spółki i przekazanie ich nieodpłatnie do majątków wspólników spowoduje powstanie z tego tytułu obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy czynność wycofania nieruchomości (lokali niemieszkalnych) ze Spółki będzie neutralna dla Spółki (a w konsekwencji dla jej wspólników) na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli wspólnicy przeniosą własność nieruchomości do majątków osobistych wspólników odpowiednio do ich udziałów w Spółce, tj. po 1/2 udziału w nieruchomości?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Zainteresowanych – nieodpłatne wycofanie nieruchomości z majątku Spółki do majątku Wnioskodawcy oraz drugiego wspólnika nie będzie skutkowało powstaniem przychodu do opodatkowania po stronie Spółki (a w konsekwencji jej wspólników), a tym samym będzie neutralne podatkowo na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”).
Wspólnicy, podejmując uchwałę o wycofaniu nieruchomości ze spółki i przeniesieniu własności nieruchomości do majątków wspólników (do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską), mogą swobodnie decydować o tym, czy nieruchomość będzie objęta współwłasnością ułamkową (po 1/2 udziału). Czynność nieodpłatnego wycofania nieruchomości będzie neutralna dla Spółki (a w konsekwencji także dla jej wspólników) i nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu, z uwagi na brak przychodu do opodatkowania.
Wyłącznie w przypadku otrzymania przez jednego wspólnika Spółki udziału w nieruchomości o wyższej wartości od udziału otrzymanego przez drugiego wspólnika, u wspólnika, który otrzymałby udział o wyższej wartości powstanie przychód z działalności gospodarczej równy nadwyżce tej wartości ponad jego udział w spółce (1/2). Spółka jawna jest osobową spółką prawa handlowego i tym samym nie posiada zdolności prawnej, z punktu widzenia prawa podatkowego; podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki, czyli osoby fizyczne.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o pdof przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy). Dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce stanowi dla jej wspólnika – osoby fizycznej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu według zasad przewidzianych dla tego źródła. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o pdof opodatkowaniu pdof podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 powołanej ustawy, źródłami przychodów są: 1) pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3), 2) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8): - nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, - prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, - prawa wieczystego użytkowania gruntów, - innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy nie ma zastosowania do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy – nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy). Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o pdof stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
W przedmiotowym wniosku wskazano, że planowane jest wycofanie ze spółki jawnej środków trwałych – nieruchomości – i przekazanie ich wspólnikom, w tym Wnioskodawcy. Wycofanie to nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w ww. spółce.
Z treści przywoływanych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.
Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Zatem wycofanie wskazanych we wniosku składników majątku ze spółki jawnej na rzecz Wspólnika nie spowoduje dla Niego powstania przychodu, brak jest bowiem odpłatności tego przesunięcia.
Jednakże sprzedaż udziału w ww. nieruchomości będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej, jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik ten został wycofany z działalności spółki i dniem jego odpłatnego zbycia, nie upłynie 6 lat, co wynika z treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o pdof.
Reasumując, w ocenie Zainteresowanych nieodpłatne przekazanie środków trwałych Spółki na potrzeby własne wspólników Spółki do ich majątków osobistych nie może być potraktowane jako przychód z odpłatnego zbycia tych składników przez Spółkę, ponieważ w opisanym zdarzeniu przyszłym własność nieruchomości będzie przekazana pod tytułem darmym, w drodze umowy nienazwanej w myśl ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 459), o treści i skutkach określonych w tej umowie, której celem będzie wykonanie uchwały wspólników Spółki.
W związku z tym zasadne jest stanowisko, że nieodpłatne przekazanie wspólnikom nieruchomości w wyniku wycofania ich ze Spółki nie spowoduje powstania przychodu i zobowiązania podatkowego po stronie Zainteresowanych. Zdaniem Zainteresowanych po stronie Spółki (a w konsekwencji jej wspólników) nie wystąpi przychód związany z nieodpłatnym wycofaniem nieruchomości z majątku Spółki i przeniesieniem własności nieruchomości do majątków wspólników, w sytuacji gdy otrzymają oni udział w nieruchomości odpowiadający ich udziałom w Spółce.
W ocenie Zainteresowanych sposób rozporządzenia nieruchomością przez wspólników w wyniku wykonania uchwały o wycofaniu nieruchomości z majątku Spółki nie ma dla Spółki żadnego znaczenia, ponieważ jedynym przepisem, który wyznacza zasady powstania przychodu ze zbycia majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, jest art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f., w myśl którego o powstaniu przychodu ze zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą decyduje „odpłatność” transakcji.
Jak zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 23 czerwca 2016 r., znak: IBPB-1-1/4511-279/16/WRz, odnoszącej do wycofania nieruchomości ze spółki osobowej z jednoczesnym zniesieniem współwłasności i otrzymaniu przez każdego wspólnika nieruchomości o tej samej wartości: nie sposób również twierdzić, że na skutek dokonania ww. czynności (tj. zniesienia współwłasności wycofywanych nieruchomości) w majątku Wnioskodawcy dojdzie do przysporzenia utożsamianego z uzyskaniem przychodu podatkowego, bowiem nieruchomości, które zostaną nieodpłatnie przekazane poszczególnym wspólnikom, mają ekwiwalentną wartość.
Należy więc uznać, że w przypadku otrzymania przez każdego wspólnika nieruchomości o równej wartości (odpowiadającej jego udziałowi w spółce) nie dojdzie do powstania przychodu z tego tytułu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji stwierdzamy, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pani (…) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej: Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.