Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 9

art. 10 ust. 1 pkt 8 art. 10 ust. 2 pkt 3 art. 14 ust. 1 art. 14 ust. 2 pkt 1 art. 22 ust. 8 art. 22a ust. 1 art. 22c pkt 1 art. 5a pkt 6 art. 9

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 października 2026 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.684.2026.2.AK

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe sprzedaży nieruchomości niezabudowanej, której część była przedmiotem wynajmu a przychody z tego najmu zostały rozliczone jako przychód z prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: · prawidłowe w zakresie skutków podatkowych związanych z planowaną sprzedażą części niezabudowanej działki gruntu niewykorzystywanej w działalności gospodarczej oraz · nieprawidłowe w pozostałym zakresie. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 27 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lipca 2026 roku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo pismem z 17 sierpnia 2026 r. (wpływ 17 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 25 sierpnia 2026 r. (wpływ 27 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1. Zainteresowany będący stroną postępowania: AA; 2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: BA Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawcy, małżonkowie są właścicielami nieruchomości niezabudowanej gruntowej, działki o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 1,36 ha, położonej w (…). Na podstawie danych z ksiąg wieczystych, stwierdza się, że nieruchomość wskazana w zdaniu poprzednim, jest oznaczona w ewidencji gruntów jako grunty orne.

Działka wpisana jest do księgi wieczystej (…), prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Wnioskodawcy posiadają prawo własności nieruchomości na zasadzie wspólność ustawowej majątkowej małżeńskiej. Nieruchomości została nabyta przez małżonków w drodze notarialnej umowy sprzedaży, zawartej 16 sierpnia 1990 roku. Działka nie była nabyta w ramach działalności gospodarczej jak również nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz nie była amortyzowana przez żadnego z małżonków. Dla przedmiotowego terenu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony 28 grudnia 2007 roku, a nieruchomość jest oznaczona symbolem „2 U” – teren usług handlu i gastronomii.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony z inicjatywy Gminy. Sprzedający nie występowali z wnioskiem o jego sporządzenie. Również nie podjęto żadnych działań o charakterze inwestycyjnym, tj.: nie uzyskano pozwolenia na budowę, nie wykonano dróg wewnętrznych, nie wykonano podziału działki, nie wykonano uzbrojenia terenu ani innych prac infrastrukturalnych, budowlanych czy modernizacyjnych. Wnioskodawcy są rezydentami podatkowymi Polski. Wnioskodawca, Pan AA od roku 2015 prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą o faktycznym profilu: (…). Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawczyni, Pani BA nie posiada statusu czynnego podatnika podatku VAT.

Jest także polskim rezydentem polskim – posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Polski. Prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą w przeszłości, jednak od ponad 10 lat działalność jest wykreślona.

Należy podkreślić, iż działka będąca przedmiotem wniosku stanowi część majątku prywatnego, w którego posiadanie Wnioskodawcy małżonkowie weszli w związku z odpłatnym nabyciem w roku 1990. Fragmenty przedmiotowej działki numer 1, o wielkości odpowiednio 20 m2 w trakcie umowy najmu od 1 kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. oraz 15 m2 w trakcie trwania umowy od 1 lipca 2020 r. do 30 marca 2024 r. oraz do końca 2025 roku po wygaśnięciu umowy na podstawie indywidualnych ustaleń stron były udostępniane odpłatnie przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Najemca tj. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z własnej inicjatywy zwróciła się z pytaniem o możliwość wynajmu. Wnioskodawcy nie prowadzili żadnych działań mających na celu poszukiwanie najemcy, a nieruchomość nie była przedmiotem żadnych ogłoszeń. Spółka wynajęła część nieruchomości w celu posadowienia banera reklamowego tejże firmy, co jest zgodne z treścią umów zawartych między Wnioskodawcą a najemcą. Wnioskodawca, Pan AA, nie organizował ani nie uczestniczył w montażu konstrukcji, umieszczeniu banera reklamowego ani w żadnych innych czynnościach związanych z realizacją przedsięwzięcia. Wszystkie te czynności były wykonywane samodzielnie przez najemcę.

Wnioskodawca ze względu na posiadanie statusu podatnika podatku od towarów i usług czynnego, dokumentował wyżej wskazany wynajem, fakturą VAT wystawioną z działalności gospodarczej. Poza oddawaniem nieruchomości w najem, przez wskazany, żadne z Wnioskodawców nie wykonywało na niej czynności w ramach działalności gospodarczej. Po zakończeniu tej umowy nieruchomość nie była już w żaden sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej ani oddawana w odpłatne używanie.

W związku z zawartą przedwstępną umową sprzedaży z dnia 12 czerwca 2026 roku, Wnioskodawcy postanowili zwrócić się do tut. urzędu w zakresie skutków sprzedaży ww. działki na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych (zdarzenie przyszłe). W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na pytania. W jakim celu nabył Pan wspólnie z małżonką w 1990 r. działkę będącą przedmiotem planowanej sprzedaży? Odpowiedź: Działka została nabyta w celach uprawiania jej rolniczo – pobierania płodów rolnych.

Skoro Najemca – spółka z o.o. wynajęła część nieruchomości – działki nr 1, to w jaki konkretnie sposób – przez cały okres posiadania – była wykorzystywana pozostała część działki nr 1 (tj. ta część która nie była przedmiotem najmu)? Prosiłem aby szczegółowo opisać w jaki sposób, przez jaki okres faktycznie wykorzystywał Pan wraz z małżonką ww. działkę i do jakich czynności? Informacji należało udzielić oddzielnie dla Pana i dla Pana małżonki.

Odpowiedź: Od dnia zakupu przez około 4 lata działka była wykorzystywana na cele uprawy rolnej – po tym okresie z powodu braku opłacalności uprawy – działka nie była wykorzystywana do żadnych innych celów, w tym w szczególności nie była (z wyjątkiem reklamy) wynajmowana osobom trzecim. Czy przychody z tytułu najmu części działki były rozliczane jako przychody z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej czy zaliczał Pan te przychody do odrębnego źródła przychodów (jako najem prywatny) wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Pana – przychody zostały rozliczone jako przychód z prowadzonej działalności gospodarczej – z tytułu najmu. Czy udzielił Pan lub Pana małżonka nabywcy działki nr 1 lub jakiejkolwiek innej osobie np. pośrednikowi, pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do wystąpienia w Pana imieniu lub w imieniu Pana małżonki w sprawach, które dotyczą przedmiotowej nieruchomości?

Jeśli tak, to prosiłem aby wskazać: - jakie działania podjął podmiot działający jako Pana (i/lub Pana małżonki) pełnomocnik w związku ze sprzedażą działki nr 1; - kto (Pan/Pana małżonka, czy podmiot działający jako Pana/Pana małżonki pełnomocnik) pokrył koszty tych działań; - jaki był zakres pełnomocnictwa, które Pan (i/lub Pana małżonka) udzielił? Odpowiedź: Nie udzielili Państwo nabywcy działki lub jakiejkolwiek innej osobie żadnych pełnomocnictw lub innych umocowań prawnych do wskazanych czynności.

Czy dokonywał Pan lub Pana małżonka kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości, a jeśli tak to prosiłem aby podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości: - kiedy (prosiłem o podanie dokładnej daty/dat) i w jaki sposób weszli Państwo w posiadanie tych nieruchomości; - w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte; - w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Pana i Pana małżonkę od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży; - ile było tych nieruchomości, czy były to nieruchomości niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe); - kiedy (prosiłem o podanie dokładnej daty/dat) dokonał Pan lub Pana małżonka ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży; - na jaki cel zostały przeznaczone środki ze sprzedaży tych nieruchomości?

Odpowiedź: Sprzedane nieruchomości to: - Działka 2 – działka nabyta w sierpniu 1990 roku jako działka rolna w ramach wspólności małżeńskiej, do 1993 roku wykorzystywana rolniczo, następnie po wybudowaniu hali prowadzona była działalność gospodarcza przez Wnioskodawcę polegająca na wynajmie miejsc handlowych.

Z uwagi na sytuację związaną z pandemią COVID-19, hala wraz z działką została sprzedana w dniu 29 grudnia 2020 roku – przychód opodatkowany w ramach działalności gospodarczej środków – przeznaczanie środków – wsparcie firmy w związku z sytuacją związaną z COVID. - Lokal użytkowy położony w C – nabyty 26 lutego 1999 r. – nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej – sprzedany 27 października 2020 r. Powodem sprzedaży były rosnące koszty utrzymania lokalu, brak najemców z uwagi na pandemię covid - przychód opodatkowany w ramach działalności gospodarczej środków, Przeznaczanie środków – wsparcie firmy w związku z sytuacją związaną z COVID – pensje pracowników oraz ZUS. - Działka 3 – nabyta jako działka rolna, do 1995 roku wykorzystywana rolniczo – po tym okresie z uwagi na brak opłacalności dalszej produkcji rolnej działka nie była wykorzystywana w żadnym stopniu.

29 października 2012 r. została sprzedana jako działka rolna – sprzedaż prywatna – brak opodatkowania PIT. Przeznaczenie środków – remont domu oraz (…). - 50 % udziałów w lokalu mieszkalnym położonym w C – nabycie w ramach wsparcia osoby niepełnosprawnej, którą Wnioskodawcy opiekowali się. Osoba ta z uwagi na brak wystarczających środków oraz potrzebę dostosowania lokalu do potrzeb osób niepełnosprawnej. Nabycie miało miejsce w roku 2020. Zniesienie współwłasności po 5 latach – brak opodatkowania PIT. Przeznaczenie środków (…). Czy posiada Pan lub Pana małżonka jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz wymienionej we wniosku), jeśli tak to ile i jakie?

Odpowiedź: Wnioskodawcy posiadają jeszcze jedną nieruchomość nabytą jako działka rolna w 1990 roku. Działka w planie ogólnym gminy oznaczona jest jako rolnicza. Wnioskodawcy nie podjęli ostatecznej decyzji o jej przeznaczeniu. Działka nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej i nie była wynajmowana.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie niezabudowanej nieruchomości, na warunkach określonych w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też nie będzie stanowiło źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r., w szczególności z uwagi na upływ pięcioletniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, a w konsekwencji czy transakcja ta będzie neutralna podatkowo (nie będzie podlegała opodatkowaniu PIT)?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, przychód z tytułu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości, na warunkach określonych w opisanym zdarzeniu przyszłym nie będzie stanowił źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r., w szczególności z uwagi na upływ pięcioletniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta. Przychód nie będzie podlegał również opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z żadnego innego tytułu. Nieruchomość została nabyta w 1990 r. do majątku prywatnego Wnioskodawców, w celach niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej ani z zamiarem jej odsprzedaży.

Od momentu nabycia nieruchomość stanowi składnik majątku prywatnego Wnioskodawców. Wnioskodawcy nie ponosili wydatków inwestycyjnych mających na celu jej ulepszenie, uzbrojenie lub przygotowanie do prowadzenia działalności gospodarczej ani do obrotu nieruchomościami. Wnioskodawcy nie dokonywali odliczeń podatku VAT ani innych podatków związanych z nabyciem lub utrzymaniem nieruchomości. Wnioskodawcy nie ponosili oraz nie ujmowali żadnych wydatków związanych z przedmiotową nieruchomością w kosztach uzyskania przychodów prowadzonych działalności gospodarczych, przez cały okres posiadania nieruchomości.

Nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie była amortyzowana ani w inny sposób traktowana jako składnik majątku wykorzystywany w działalności gospodarczej. Wnioskodawca, Pan AA, prowadzi działalność gospodarczą o faktycznym profilu niezwiązanym z obrotem nieruchomościami.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W ocenie Wnioskodawców, z uwagi na spełnienie powyższych przesłanek, w szczególności ze względu na upływ pięcioletniego terminu od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości, przychód z tytułu odpłatnego zbycia tejże nieruchomości nie jest przychodem stanowiącym podstawę opodatkowania.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły.

Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7 maja 2008 r. I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu.

W ocenie Wnioskodawców nieruchomość nie była przedmiotem stałego ani zorganizowanego wykorzystania w działalności gospodarczej. Jej odpłatne wykorzystanie miało charakter sporadyczny na tle okresu posiadania nieruchomości w majątku Wnioskodawców i zdaniem Wnioskodawców czynności te nie wypełniają definicji zorganizowania i ciągłości prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu lub obrotu nieruchomościami. Najem miał charakter oderwany od zakresu faktycznie wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, nie wiązał się z podejmowaniem działań marketingowych ani poszukiwaniem kolejnych najemców po zakończeniu umów.

Zgodnie z powyższą argumentacją, w ocenie Wnioskodawców, nie należy uznać przychodu z odpłatnego najmu nieruchomości za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, sam fakt osiągnięcia incydentalnego przychodu z tytułu najmu nie powinien wpływać na kwalifikację planowanej sprzedaży nieruchomości jako dokonanej w ramach działalności gospodarczej, a tym samym sprzedaż ta powinna być oceniana wyłącznie w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Powyższa argumentacja znajduje również odzwierciedlenie w Interpretacjach Organów Skarbowych i uchwałach sądów, m.in. interpretacja indywidualna z dnia 31 października 2023 r., Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.609.2023.1.PS oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., sygn. akt II PPS 1/21.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest: · prawidłowe w zakresie skutków podatkowych związanych z planowaną sprzedażą części niezabudowanej działki gruntu niewykorzystywanej w działalności gospodarczej oraz · nieprawidłowe w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Art. 10 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy stanowi, że: Przepisów ust. 1 pkt 8 ustawy nie stosuje się do składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.

Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.

Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7 maja 2008 r. I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.

Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu.

Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą), w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.

W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r. przepis ten wskazywał, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących środkami trwałymi – ujętych w ewidencji środków trwałych.

Od dnia 1 stycznia 2015 r. przepis ten stanowi jednak, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (…).

Zmiana treści powyższego przepisu wynikała z przyjętej ostatecznie przez sądy administracyjne linii orzeczniczej, ukształtowanej uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. akt II FPS 8/13. W ocenie Sądu, poprzednie brzmienie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmowało swoim zakresem przychód z odpłatnego zbycia wyłącznie tych składników majątku, które podatnik wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a nie wszystkich składników majątku.

Tym samym, przychód ze sprzedaży składników majątku spełniających ustawową definicję środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, których podatnik nie ujął w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, mimo że zbyciu podlegały składniki majątku w rzeczywistości służące tej działalności, a nie celom prywatnym podatnika. Ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2014 r., poz. 1328), ustawodawca doprecyzował brzmienie ww. przepisu i objął jego zakresem skutki podatkowe odpłatnego zbycia wszystkich składników majątku spełniających ustawowe kryteria uznania ich za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, bez względu na to, czy podatnik wpisał je do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy też nie. Jak wynika z uzasadnienia do projektu ww. ustawy zmieniającej, zmiana dotycząca sposobu ustalenia przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej ma charakter doprecyzowujący.

Jej celem jest wyraźne wskazanie, że zbycie składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności. Dotyczy to składników, które z uwagi na przewidywany okres ich używania krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych, jak również składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Podkreślić należy, że ww. przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r., nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika majątku do kategorii środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Reguluje on wyłącznie kwestię skutków podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r. objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Zatem, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki: · składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, · składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, · składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera bezpośredniej i legalnej deﬁnicji środków trwałych, dokonuje natomiast ich podziału na podlegające i niepodlegające amortyzacji.

Deﬁnicja pojęcia środki trwałe wywodzi się z ustawy o rachunkowości, gdzie zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 tejże ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych – rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności: a) nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego (…).

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: a) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, b) maszyny, urządzenia i środki transportu, c) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy: Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o , z uwzględnieniem art. 23. (…) Stosownie do art. 22c pkt 1 ww. ustawy amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów zwane również środkami trwałymi.

Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej). Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 1990 r. nabyli Państwo w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomość niezabudowaną gruntową stanowiącą działkę o numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 1,36 ha – gruntów rolnych.

Dla przedmiotowego terenu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w 2007 roku, a nieruchomość jest oznaczona symbolem „2 U” – teren usług handlu i gastronomii. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony z inicjatywy gminy. AA od roku 2015 prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. BA nie posiada statusu czynnego podatnika podatku VAT. Prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą w przeszłości, jednak od ponad 10 lat działalność jest wykreślona.

Fragmenty przedmiotowej działki numer 1, o wielkości odpowiednio 20 m2 w trakcie umowy najmu od 1 kwietnia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. oraz 15 m2 w trakcie trwania umowy od 1 lipca 2020 r. do 30 marca 2024 r. oraz do końca 2025 roku po wygaśnięciu umowy na podstawie indywidualnych ustaleń stron były udostępniane odpłatnie przez AA na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą – spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka wynajęła część nieruchomości w celu posadowienia banera reklamowego tejże firmy, co jest zgodne z treścią umów zawartych między Wnioskodawcą a najemcą.

AA ze względu na posiadanie statusu podatnika podatku od towarów i usług czynnego, dokumentował wyżej wskazany wynajem, fakturą VAT wystawioną z działalności gospodarczej. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez AA przychody zostały rozliczone jako przychód z prowadzonej działalności gospodarczej z tytułu najmu. Po zakończeniu tej umowy nieruchomość nie była już w żaden sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej ani oddawana w odpłatne używanie.

Analizując opis sprawy stwierdzam, że grunt będący przedmiotem sprzedaży – w części oddanej w najem – stanowił składnik majątku wykorzystywany dla celów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zatem, sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku – w tej części – wywiera konsekwencje podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. stanowi przychodów z działalności gospodarczej.

W związku z zawartą przedwstępną umową sprzedaży z 12 czerwca 2026 r. odpłatne zbycie działki opisanej we wniosku w części wykorzystywanej uprzednio w działalności gospodarczej, będzie skutkować powstaniem przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, czy działka ta w części wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej została ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy też nie.

Kwota uzyskana ze sprzedaży tej części działki – zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej. Podkreślić jednak należy, że odpłatne zbycie składnika majątkowego stanowiącego przedmiot majątku wspólnego małżonków, wykorzystywanego w działalności gospodarczej przez jednego z małżonków, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie tego podmiotu, który faktycznie przedmiotowy składnik wykorzystywał do celów prowadzonej działalności gospodarczej w analizowanej sprawie pana AA.

Biorąc pod uwagę, że tylko części działki wykorzystywana była w prowadzonej przez pana AA działalności gospodarczej, to planowana sprzedaż ww. działki 1 części niewykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej, stanowiąca Państwa prywatny majątek, w posiadaniu której byli już Państwo w 1990 roku, z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i upływ 5 letniego terminu wskazanego w tym przepisie, nie będzie stanowić źródła przychodu.

Zatem, odpłatne zbycie ww. nieruchomości, o której mowa we wniosku przez panią BA nie będzie stanowiło dla niej źródła przychodu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5 letniego terminu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Tekst u wydawcy: EUREKAPobrany 26 października 2026 r.Zgłoś dane osobowe albo błąd

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.