Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 12 października 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.312.2026.3.MPU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 6 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 sierpnia 2026 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1) Zainteresowany będący stroną postępowania: R. („Kupujący”, „Nabywca”) (ul.

(…), (…) NIP: (…)) 2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania: S. („Sprzedający” „Zbywca”) (ul. (…), (…), NIP: (…)) Opis stanu faktycznego wraz z uzupełnieniem (i) Wnioskodawcy i transakcja Niniejszy wniosek dotyczy transakcji sprzedaży nieruchomości (dalej: „Nieruchomość”) za wynagrodzeniem, na warunkach opisanych w dalszej części wniosku (dalej: „Transakcja”), która została dokonana w dniu 3 lipca 2026 r. pomiędzy Zbywcą a Nabywcą. S. (dalej: „Sprzedający”, „Zbywca”), prowadzi (oraz na moment Transakcji prowadził) w Polsce działalność gospodarczą m.in. w zakresie w zakresie (…) i (…) (…) i (…) do (…) (…), podlegającą opodatkowaniu VAT.

R. z siedzibą w (…) (dalej: „Kupujący”, „Nabywca”) prowadzi w Polsce działalność gospodarczą polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, podlegającą opodatkowaniu VAT. Nabywca i Zbywca nie byli na moment Transakcji i nie są podmiotami powiązanymi zarówno w rozumieniu ustawy o VAT, jak i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, ze zm.). Na moment Transakcji, zarówno Nabywca, jak i Zbywca, byli oraz są obecnie zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i spełniali oraz spełniają ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15 ustawy o VAT.

W dalszej części niniejszego wniosku Zbywca i Nabywca są łącznie określani jako „Wnioskodawcy”, „Strony” lub „Zainteresowani”. (ii) Opis Nieruchomości Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji, na dzień Transakcji, obejmowała: (a) prawo użytkowania wieczystego gruntu – nieruchomość składająca się z działki ewidencyjnej nr (A.), obręb (…), położona w miejscowości (…), przy ul. (…), powiat (…), województwo (…), dla której Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…) (dalej: „Grunt”). W księdze wieczystej Grunt jest oznaczony jako (…) – inne tereny zabudowane. (b) prawo własności budynku i budowli zlokalizowanych na Gruncie.

Na moment Transakcji, na Gruncie znajdowała i znajduje się hala magazynowa z zapleczem socjalno-biurowym (dalej: „Hala magazynowa” lub „Budynek”), oraz, - parking, - droga wewnętrzna, - chodnik, - plac manewrowy, - szlabany, - ogrodzenie, - przyłącze i instalacja wodociągowa, - przyłącze i instalacja elektryczna, - plac utwardzony pod halę namiotową (dalej łącznie: „Budowle”). Na dzień Transakcji Budynki i Budowle były własnością Zbywcy. Powyższy Budynek spełniał i spełnia definicję „budynku” w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm.; dalej „Prawo budowlane”).

Z kolei ww. Budowle spełniały i spełniają definicję „budowli” w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego i są trwale z związane gruntem. Hala magazynowa oraz Budowle zostały oddane do użytkowania przed (…) r., tj. na ponad dwa lata przed datą Transakcji. Dla Gruntu uchwalony jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obowiązujący także w dacie Transakcji, przyjęty uchwałą nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia (…) (…) (…) r., zgodnie z którym Grunt znajduje się na obszarze oznaczonym symbolami: (…), tj. tereny produkcyjno-usługowe (dalej: „MPZP”).

Względem Nieruchomości zostały wydane m.in. następujące decyzje: - Decyzja (…) (…) z (…) (…) (…) r., nr (…), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę Hali magazynowej (dalej: „Decyzja Pozwolenie na Budowę hali”), oraz - Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (…) z (…) (…) (…) r., nr (…), udzielająca pozwolenia na użytkowanie Hali magazynowej (dalej: „Decyzja Pozwolenie na Użytkowanie”).

(iii) Okoliczności nabycia przez Zbywcę prawa wieczystego użytkowania Gruntu i własności Budynku/Budowli, status Nieruchomości w ramach przedsiębiorstwa Zbywcy Na dzień Transakcji, Sprzedający był wyłącznym użytkownikiem wieczystym Gruntu i właścicielem Budynku i Budowli znajdujących się na Gruncie. Prawo użytkowania wieczystego Gruntu zostało nabyte przez Sprzedającego na podstawie umowy sprzedaży z dnia (…) (…) (…) r. w ramach transakcji nabycia aktywów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Na podstawie ww. umowy Zbywca nabył Grunt wraz z prawem własności Hali magazynowej i Budowli.

Przedmiotowe nabycie przez Zbywcę podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a Sprzedający był uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego przy tym nabyciu. Po nabyciu Nieruchomości Zbywca wykorzystywał do dnia Transakcji Nieruchomość do własnych potrzeb związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. jako centrum dystrybucyjne, magazyn oraz biuro. Nieruchomość była do dnia Transakcji wykorzystywana przez Sprzedającego wyłącznie do celów działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Nieruchomość nie była do dnia Transakcji wykorzystywana przez Sprzedającego do celów zwolnionych z podatku VAT w Polsce.

Nieruchomość do dnia Transakcji nie była wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział, oddział. Dla Nieruchomości do dnia Transakcji nie były prowadzone przez Zbywcę odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. Nieruchomość nie jest i do dnia Transakcji nie była traktowana przez Sprzedającego jako niezależne przedsiębiorstwo, lub jego zorganizowana część, które samodzielnie realizuje zadania gospodarcze. Zbywca nie ponosił dnia Transakcji wydatków na adaptację i modernizację/ulepszenia Budynku i Budowli, których wartość przekroczyłaby 30% wartości początkowej każdego pojedynczego Budynku/Budowli z dnia ich nabycia/wybudowania.

(iv) Składniki majątkowe będące przedmiotem Transakcji Przedmiotem Transakcji była Nieruchomość, tj. prawo użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawo własności Budynku oraz Budowli, które Nabywca nabył na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego w zamian za określoną cenę sprzedaży (dalej: „Umowa Sprzedaży”). W ramach Transakcji Zbywca nie przeniósł na rzecz Nabywcy, innych niż wskazane wyżej prawa do Nieruchomości, składników majątkowych, w szczególności aktywów, zobowiązań, umów, dokumentów lub praw związanych z działalnością gospodarczą Sprzedającego, a także praw i obowiązków, które nie są związane z Nieruchomością.

W szczególności, następujące elementy nie weszły w skład zbywanego przedmiotu Transakcji: - oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy), - wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, kontrakty w branży budowlanej, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi, - zakład pracy zgodnie z art. 231 Kodeksu Pracy, w tym pracownicy Zbywcy, - zobowiązania bilansowe i pozabilansowe, w tym zobowiązania handlowe (w szczególności kredytowe) lub związane z Nieruchomością w taki sposób, że obciążają one każdego obecnego właściciela Nieruchomości, - wierzytelności, - umowy związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa Sprzedającego, w tym w szczególności umowy o świadczenie usług księgowych, - inne aktywa, w tym środki pieniężne i rachunki bankowe, - umowy związane z ubezpieczeniem Nieruchomości oraz zarządzaniem Nieruchomością, - prawa autorskie do dokumentacji dotyczącej Nieruchomości oraz prawa wynikające z gwarancji udzielone przez wykonawców, - licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości, - prawa do domeny internetowej, jej zawartości i strona internetowa odnosząca się między innymi do Nieruchomości, - licencje lub sublicencje do oprogramowania dotyczące Nieruchomości, - wyposażenie i inne ruchomości znajdujące się w Nieruchomości, - prawa i obowiązki wynikające z umów o dostawę mediów i umów o świadczenie innych usług dot. eksploatacji i utrzymania Nieruchomości - zużywane media i inne koszty związane z bieżącym funkcjonowaniem Nieruchomości są nadal ponoszone bezpośrednio przez Sprzedającego (po Transakcji jako najemcę) dostawcom mediów i innych usług na podstawie umów zawartych bezpośrednio przez Sprzedającego.

Z ostrożności, przed Transakcją uzyskane zostały zaświadczenia wydawane na podstawie art. 306g ustawy Ordynacja Podatkowa dotyczące Zbywcy (jest to standardowa praktyka w przypadku takich transakcji). Wnioskodawcy złożyli zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b Ustawy o VAT w Umowie Sprzedaży, do zawarcia której doszło w związku z Transakcją w formie aktu notarialnego, w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT – w zakresie w jakim to zwolnienia miało zastosowanie do Budynku i Budowli.

(v) Okoliczności związane z zawarciem Umowy Sprzedaży, płatnością ceny Transakcji oraz dokumentowaniem Transakcji Po podpisaniu Umowy Sprzedaży, Zbywca wystawił na Nabywcę stosowną fakturę VAT wykazującą cenę, po której sprzedany został przedmiot Transakcji (dalej: „Cena”). Cena została powiększona o podatek VAT zgodnie z obowiązującą stawką VAT. Cena wraz z kwotą VAT należną od Ceny została zapłacona przez Nabywcę poprzez depozyt notarialny, zgodnie z którym notariusz zwolnił na rzecz Zbywcy Cenę i VAT od Ceny na jego odpowiedni rachunek bankowy. Cena została zapłacona w kwocie netto w walucie EUR, natomiast podatek VAT został zapłacony w złotych polskich.

Cena była wynagrodzeniem należnym Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży, w związku ze zbyciem Nieruchomości. (vi) Podjęcie własnej działalności przez Nabywcę po nabyciu Nieruchomości Po nabyciu Nieruchomości Nabywca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej tożsamej do prowadzonej przez Sprzedającego przy wykorzystaniu Nieruchomości. Nabywca, we własnym zakresie podjął działania umożliwiające mu rozpoczęcie prowadzenia, przy użyciu Nieruchomości, działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni Nieruchomości na cele prowadzenia działalności gospodarczej przez inne podmioty, podlegającej opodatkowaniu VAT.

Po nabyciu Nieruchomości, powyższa działalność jest i będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych. Nieruchomość, po nabyciu przez Kupującego w ramach planowanej Transakcji (tj. z dniem zawarcia Umowy Sprzedaży), stała się przedmiotem umowy najmu zawartej pomiędzy Nabywcą (jako wynajmującym) oraz Zbywcą (jako najemcą) (dalej: „Umowa Najmu”). Na podstawie Umowy Najmu Kupujący oddał Nieruchomość w najem, obciążając Sprzedającego czynszem najmu przez cały okres trwania umowy. Na podstawie zawartej Umowy Najmu, Sprzedający ma prawo do używania Nieruchomości przez okres umowy najmu.

Długość okresu obowiązywania Umowy Najmu wynosi 10 lat z możliwością przedłużenia o dodatkowe 5 lat. Sprzedający płaci i będzie płacić czynsz do Kupującego na podstawie wystawionych przez Kupującego faktur VAT. Umowa Najmu nie przewiduje opcji przejścia własności Nieruchomości na Sprzedającego w wyniku zakończenia najmu. Nie jest wykluczone, że Nabywca może w przyszłości sprzedać Nieruchomość, przy czym na moment składnia niniejszego wniosku intencją gospodarczą Nabywcy jest długoterminowy najem Nieruchomości na rzecz najemcy (tj. Sprzedającego i ew. przyszłych innych najemców).

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że: Żadna z Budowli wymienionych we wniosku (znajdujących się na Gruncie, którego dotyczy prawo wieczystego użytkowania będące przedmiotem Transakcji) nie jest częścią składową Budynku. Budynek oraz Budowle zostały oddane do użytkowania przed (…) r., tj. na ponad dwa lata przed datą Transakcji.

Sprecyzowali Państwo, że w stosunku do: - Budynku, tj. hali magazynowej z zapleczem socjalno-biurowym, do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tego budynku; - Budowli, tj.: - parkingu – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - drogi wewnętrznej – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - chodnika – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - placu manewrowego – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - szlabanów – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tych budowli; - ogrodzenia – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - przyłączy i instalacji wodociągowych – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - przyłączy i instalacji elektrycznej – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli; - placu utwardzonego pod halę namiotową – do dnia Transakcji minął okres co najmniej 2 lat od dnia pierwszego zasiedlenia tej budowli.

Wyjaśnili Państwo, że Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji dokonanej w dniu (…) (…) (…) r. była wykorzystywana przez Sprzedającego w prowadzonej działalności gospodarczej i ze względu na swoje przeznaczenie spełniała i spełnia funkcje istotne dla prowadzenia tej działalności (także po Transakcji zbyta Nieruchomość jest nadal wykorzystywana przez Sprzedającego w jego działalności gospodarczej, z tym że na podstawie Umowy Najmu). Jednocześnie Nieruchomość nie była i nie jest niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej Sprzedającego w takim znaczeniu, że wyłącznie ta konkretna nieruchomość umożliwia wykonywanie działalności gospodarczej Sprzedającego.

Funkcje realizowane przy wykorzystaniu Nieruchomości mogłyby być wykonywane przez Sprzedającego również na innej nieruchomości o zbliżonych parametrach i funkcjonalności, odpowiedniej do potrzeb prowadzonej działalności. Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1, 2, 3) Czy dokonana Transakcja została prawidłowo zakwalifikowana przez Wnioskodawców jako podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z uwagi na to, że będące jej przedmiotem składniki majątkowe nie stanowiły przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy?

Czy dokonana dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji podlegała w całości opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów (tj. nie podlegała zwolnieniu z VAT), z uwagi na skutecznie złożenie przez Wnioskodawców zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z VAT w zakresie, w jakim co do zasady zastosowanie miałoby zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT? Czy Nabywca ma prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktur dokumentujących sprzedaż Nieruchomości?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług Zdaniem Wnioskodawców: 1. Dokonana Transakcja została prawidłowo zakwalifikowana przez Wnioskodawców jako podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z uwagi na to, że będące jej przedmiotem składniki majątkowe nie stanowiły przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zbywcy.

2. Sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, podlegała opodatkowaniu VAT według właściwej stawki VAT (tj. nie podlegała zwolnieniu z VAT), z uwagi na skutecznie złożenie przez Wnioskodawców zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia z VAT w zakresie, w jakim co do zasady zastosowanie miałoby zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. 3. Nabywca ma prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców Ad 1. W celu rozstrzygnięcia, czy planowana dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji była opodatkowana podatkiem VAT, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy przedmiotowa Transakcja mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne z wyłączeń z opodatkowania VAT, wskazanych w art. 6 ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii. Uregulowanie zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, iż transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część (dalej „ZCP” lub „Zorganizowana Część Przedsiębiorstwa”) nie jest objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – tj. przedsiębiorstwa oraz ZCP – ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzyga o opodatkowaniu Transakcji podatkiem VAT albo podatkiem PCC. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, interpretacja terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT powinna być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Organ wydający interpretację jest uprawniony do dokonania wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i, tym samym, do dokonania klasyfikacji przedmiotu Transakcji (tj. oceny, czy przedstawiona w opisie stanu faktycznego Transakcja sprzedaży dotyczyła zbycia przedsiębiorstwa, zbycia ZCP czy też zbycia indywidualnych aktywów niestanowiących przedsiębiorstwa lub ZCP). Uprawnienie organów do dokonania takiej klasyfikacji znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach sądów administracyjnych – m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z dnia 4 listopada 2010 r. (sygn.

II FSK 1019/09), w wyroku NSA z dnia 6 stycznia 2010 r. (sygn. I FSK 1216/09), w wyroku NSA z dnia 9 października 2008 r. (sygn. I FSK 1239/07), w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”) w Krakowie z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. I SA/Kr 1691/11), w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2009 r. (sygn. I SA/Bd 197/09) oraz w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 r. (sygn. I SA/Gl 1044/08). A. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Transakcji za zbycie „przedsiębiorstwa” i wyłączenia jej na tej podstawie spod zakresu VAT Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa”.

Ze względu na powyższe - oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach – w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, że pojęcie przedsiębiorstwa powinno być interpretowane pomocniczo w oparciu o definicję zawartą w art. 551 Kodeksu cywilnego. W myśl regulacji zawartej w powołanym artykule, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zdaniem Zainteresowanych, nie można uznać, że przedmiot Transakcji stanowił przedsiębiorstwo Zbywcy. Wynika to z faktu, iż przedmiot Transakcji, w ocenie Zainteresowanych, nie wyczerpywał przytoczonej powyżej definicji przedsiębiorstwa. W szczególności, Transakcji nie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego [stanu faktycznego], wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy, obejmujących w szczególności należności i zobowiązania Zbywcy. W ramach Transakcji Nabywca nabył prawo użytkowania wieczystego Gruntu oraz prawo własności Budynku i Budowli.

Prawidłowość stanowiska, iż brak objęcia zakresem Transakcji któregokolwiek ze składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien skutkować uznaniem, iż Transakcja nie może zostać uznana za, niepodlegające opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT), zbycie przedsiębiorstwa, potwierdzona została również w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć: - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115-KDIT1-2.4012.239.2019.1.DM), zgodnie z którą: „(…) przedmiotem zbycia nie będzie wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa Sprzedającego.

Jak wskazał Wnioskodawca, w ramach planowanej transakcji nie dojdzie do przeniesienia na kupującego pracowników dedykowanych do obsługi farmy wiatrowej, zobowiązań finansowych z tytułu dzierżawy za grunt oraz umów i zobowiązań z tytułu serwisowania farmy. Jednocześnie należy wskazać, że nabywca będzie mógł kontynuować działalność dopiero po uzyskaniu koncesji wydanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Zatem z powyższego opisu wynika, że przedmiotem dostawy będą składniki majątkowe i niemajątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 55¹ ustawy Kodeks cywilny) lub jego zorganizowanej części (w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy), o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym transakcja sprzedaży farmy wiatrowej będzie stanowiła przeniesienie własności konkretnych składników przedsiębiorstwa, a więc dostawę towarów i świadczenie usług opodatkowane na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług według właściwych stawek podatku”; - interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 kwietnia 2021 r. (0114-KDIP4-1.4012.8.2021.3.AM), zgodnie z którą: „(…) Co do zasady, planowana Transakcja nie będzie obejmowała jakichkolwiek innych składników majątku Zbywcy poza opisanym powyżej prawem użytkowania wieczystego Działek i prawem własności Budynków i Budowli oraz prawami i obowiązkami wynikającymi z umów najmu oraz Przenoszonymi Elementami.

(…) Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz odnosząc je do przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedmiotem transakcji zbycia nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

Nie dojdzie więc do zastosowania wyłączenia spod przedmiotowego zakresu opodatkowania podatkiem VAT przewidzianego w art. 6 pkt 1 ustawy”; - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia 2020 r. (0112-KDIL1-2.4012.589.2019.3.PM), zgodnie z którą: „(…) Tymczasem w ramach planowanej Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle związane z nią prawa i obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu).

Planowanej Transakcji nie będzie towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności z umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak również (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę. W konsekwencji – po nabyciu Nieruchomości – Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w odniesieniu do Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz, zasadniczo, na podstawie umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi.

Nie można zatem – zdaniem Zainteresowanych – uznać, iż przedmiotem planowanej Transakcji jest zorganizowany zespół elementów, które łączy więź o charakterze organizacyjnym i funkcjonalnym. W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw, aby Transakcję zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy”; - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada 2018 r. (0114-KDIP1-2.4012.600.2018.2.KT), zgodnie z którą: „(…) Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że do sprzedaży opisanej Nieruchomości nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy.

Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ ww. ustawy Kodeks cywilny, gdyż - jak wynika z wniosku - transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa, które zostały wymienione w opisie zdarzenia przyszłego. Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa niezdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. (…) Przedmiot planowanej Transakcji nie będzie również stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.

Składniki majątkowe mające być przedmiotem Transakcji w momencie Transakcji nie będą posiadać zdolności do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Planowanej Transakcji nie będzie towarzyszyło przeniesienie należności oraz zobowiązań Zbywcy. Przedmiotowa Nieruchomość nie jest organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i niematerialnych. Zbywane składniki majątku nie zostały przypisane do działu/oddziału/wydziału w przedsiębiorstwie Zbywcy. Nie są również prowadzone osobne księgi rachunkowe w stosunku do sprzedawanej Nieruchomości”.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w wielu innych interpretacjach indywidualnych np. w: - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2021 r. (0114-KDIP1-2.4012.277.2021.2.RST), - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 czerwca 2021 r. (0114-KDIP4-3.4012.198.2021.2.DS), -oraz w orzeczeniach sądów administracyjnych np. w: - orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. I FSK 267/06, oraz - orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. II FSK 1662/10. Tymczasem – jak zaznaczono w opisie stanu faktycznego – w analizowanym przypadku Transakcji zasadniczo nie towarzyszył transfer należności ani zobowiązań Zbywcy.

A zatem, po dacie Transakcji, istniejące należności i zobowiązania Zbywcy pozostały w bilansie Zbywcy. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się również, iż określone składniki majątkowe dla uznania za przedsiębiorstwo muszą stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów (np. wyrok NSA z dnia 25.06.2015, sygn. akt I FSK 572/14) kwestia, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.

Zdaniem Wnioskodawców, składniki majątkowe będące przedmiotem Transakcji nie stanowiły zorganizowanego zespołu, ponieważ zobowiązania i należności oraz inne składniki służące Zbywcy do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, nie zostały przejęte przez Nabywcę. W ramach Transakcji Nabywca nabył Nieruchomość. Transakcji nie towarzyszyło przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności z umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak również (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę.

W konsekwencji - po nabyciu Nieruchomości – Nabywca prowadzi i będzie prowadzić działalność gospodarczą w odniesieniu do Nieruchomości przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz, zasadniczo, na podstawie umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi. Co więcej, Nabywca nie kontynuuje i nie zamierza kontynuować działalności Zbywcy przy wykorzystaniu przedmiotowej Nieruchomości. Nie można zatem - zdaniem Wnioskodawców - uznać, iż przedmiotem Transakcji był zorganizowany zespół elementów, które na poziomie Zbywcy łączyła więź o charakterze organizacyjnym i funkcjonalnym.

Z powyższych względów, zdaniem Wnioskodawców, nie ma podstaw, aby przeprowadzoną Transakcję sprzedaży Nieruchomości zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy. W szczególności, w ocenie Zainteresowanych, sam przedmiot Transakcji nie umożliwia Nabywcy dalszego samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte na jej podstawie składniki majątkowe. Dla prowadzenia takiej działalności gospodarczej niezbędne jest uzupełnienie przedmiotu Transakcji o szereg dodatkowych elementów.

Co więcej, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego Zbywca prowadzi i będzie prowadził inną działalność gospodarczą od tej prowadzonej przez Zbywcę, tj. Zbywca wykorzystuje i będzie wykorzystywał przedmiotową Nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Tym samym, nie można mówić o spełnianiu warunku kontynuacji przez Nabywcę po Transakcji dotychczasowej działalności Sprzedającego realizowanej w oparciu o Nieruchomość.

Stanowisko, że przedmiotu przeprowadzonej Transakcji pomiędzy Zbywcą a Nabywcą nie można uznać za przedsiębiorstwo Zbywcy znajduje potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych - dla przykładu wskazać można na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 lutego 2023 r. 0111-KDIB3-1.4012.947.2022.3.AB), czy też interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2022 r. (0111-KDIB3-1.4012.341.2022.3.AB).

Warta szczególnej uwagi jest też interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 marca 2016 r., (IPPP3/4512-60/16-2/PC), w której organ podatkowy potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskującego, że nabywana przez niego nieruchomość nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa zbywcy, gdyż „(...) planowana transakcja nie obejmie istotnych składników majątkowych służących do prowadzenia działalności gospodarczej, o których stanowi art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

W szczególności, w wyniku transakcji Nabywca nie nabędzie całego szeregu praw, obowiązków, zobowiązań i należności z umów, których stroną jest Zbywca, a które związane są z prawidłowym funkcjonowaniem i obsługą Nieruchomości. Na skutek sprzedaży Nieruchomości nie zostaną przeniesione na Nabywcę środki pieniężne, umowy rachunków bankowych, zobowiązania kredytowe, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi rachunkowe i inne dokumenty Zbywcy. W konsekwencji, po dacie przedmiotowej sprzedaży w rękach Zbywcy pozostanie szereg aktywów oraz dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej należących obecnie do jego przedsiębiorstwa.

Zatem nabyte składniki nie umożliwiają dalszego samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej”. B. Brak przesłanek uzasadniających uznanie Transakcji za zbycie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” i wyłączenia jej na tej podstawie spod zakresu VAT a) Zorganizowana część przedsiębiorstwa W myśl regulacji art. 2 pkt 27e ustawy o VAT – przez ZCP rozumieć należy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych (m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 kwietnia 2024 r. (0113-KDIPT1-3.4012.137.2024.1.MWJ), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 marca 2024 r. (0111-KDIB3-2.4012.33.2024.3.AR), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2024 r. (0114-KDIP1-1.4012.771.2023.1.AKA), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.810.2023.2.AB), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.807.2023.2.MSO), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-3.4012.416.2023.3.MPU), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 marca 2023 r. (0111-KDIB3-1.4012.47.2023.3.IK), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2019 r. (0114-KDIP4.4012.246.2019.2.MP), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115-KDIT1-2.4012.239.2019.1.DM), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2019 r. (0112-KDIL2-2.4012.210.2019.2.LS), aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązania) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki: - istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, - zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., IPPP1/4512-1114/15-2/KR, stwierdził: „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy, których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.

Podobne uwagi przedstawił również m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., IPPP3/4512-60/16-2/PC, jak również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 stycznia 2021 r. (0114-KDIP4-1.4012.582.2020.2.RMA). Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). b) Odrębność organizacyjna Przeniesione, w ramach przeprowadzonej Transakcji, składniki nie spełniały, zdaniem Wnioskodawców, kryterium wyodrębnienia organizacyjnego.

Zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych, o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze organizacyjnej danego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp. Takie wyodrębnienie organizacyjne powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze. Ponadto, odrębność organizacyjna oznacza możliwość ustalenia w każdym momencie, które składniki majątkowe przedsiębiorstwa przynależą do danej ZCP.

Co więcej, odrębność organizacyjna wymaga, by możliwe było przyporządkowanie do takiego odrębnego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych odrębnej dokumentacji, łącznie z księgami rachunkowymi, umowami stanowiącymi źródło praw i obowiązków dotyczących wyłącznie zakresu działalności gospodarczej prowadzonej przez ten zespół składników, bądź wyłącznie z wykorzystaniem tego zespołu. W opisanym stanie faktycznym, wyodrębnienie organizacyjne spełnione mogłoby zostać wówczas, gdyby zorganizowana część przedsiębiorstwa miała swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział, itp.

Tymczasem, przenoszone w ramach planowanej Transakcji składniki majątkowe i oparta o nie działalność Zbywcy nie były do dnia Transakcji wyodrębnione w żaden z powyższych sposobów w przedsiębiorstwie Zbywcy. Tym samym, nie na moment Transakcji można było mówić o wyodrębnieniu organizacyjnym składników majątkowych (Nieruchomości) zbywanych w ramach Transakcji. c) Odrębność finansowa Odrębność finansową, zdaniem Zainteresowanych, należy rozpatrywać na płaszczyźnie formalnej.

W konsekwencji, nie oznacza to samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tak rozumiana odrębność oznacza wymóg prowadzenia odrębnej księgowości, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i kosztów działalności ZCP od przychodów i kosztów całego przedsiębiorstwa. W ocenie Zainteresowanych Nieruchomość będąca przedmiotem przeprowadzonej Transakcji nie była do dnia Transakcji wyodrębniona finansowo.

Mimo bowiem pewnej potencjalnej możliwości przypisania (lub alokowania) do Nieruchomości w systemie księgowym Sprzedającego (przynajmniej częściowo) przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań, w praktyce takie ewidencjonowanie nie miało miejsca po stronie Sprzedającego. Ponadto w praktyce dla Nieruchomości były prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans ani rachunek zysków i strat. W przedmiotowym stanie faktycznym nie można więc wskazać na odrębność finansową przedmiotu Transakcji na moment Transakcji.

Z takim rozumieniem pojęcia odrębności finansowej, zgadzają się również organy podatkowe (m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2024 r. (0114-KDIP1-1.4012.771.2023.1.AKA), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.807.2023.2.MSO), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2023 r. (0111-KDIB3-2.4012.299.2023.4.ASZ), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2023 r. (0111-KDIB1-3.4010.261.2023.4.PC). d) Samodzielność ZCP Samodzielność ZCP, zdaniem Zainteresowanych, oznacza, że wyodrębnione składniki majątkowe muszą posiadać pełną zdolność do niezależnego funkcjonowania, jako samodzielne przedsiębiorstwo.

Najistotniejszym elementem konstytutywnym definicji ZCP, który w opinii Zbywcy i Nabywcy nie był spełniony, co przesądza jednocześnie o braku możliwości uznania transferowanej Nieruchomości za ZCP, jest wyodrębnienie funkcjonalne Nieruchomości w majątku Zbywcy, tj. przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych innych niż zadania gospodarcze realizowane przez przedsiębiorstwo Zbywcy jako całość. Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku, jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie.

Takie podejście znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych - np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 lutego 2024 r. (0114-KDIP1-1.4012.771.2023.1.AKA), w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.810.2023.2.AB), w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-1.4012.807.2023.2.MSO), w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2024 r. (0111-KDIB3-3.4012.416.2023.3.MPU), w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2019 r. (0114-KDIP4.4012.246.2019.2.MP), interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115-KDIT1-2.4012.239.2019.1.DM), interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 marca 2019 r. (0112-KDIL4.4012.41.2019.2.MB).

Na samodzielność jako kluczową okoliczność przesądzającą o istnieniu ZCP wskazują także sądy administracyjne w wydanych orzeczeniach. Jako przykład warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r., sygn. I FSK 815/11, w którym stwierdzono: „interpretowany przepis prawa krajowego dotyczy przedsiębiorstwa lub samodzielnej jego części, a więc składników rzeczowych i innych stanowiących łącznie przedsiębiorstwo lub jego część. Biorąc zaś pod uwagę, że opodatkowaniem VAT podlega działalność gospodarcza to przenoszony majątek winien służyć właśnie tej działalności.

Wobec tego uznać należy, że decydujące znaczenie przy określaniu zakresu przedmiotowego omawianego przepisu ma element funkcjonalny tj. podniesiona wcześniej możliwość realizowania określonych zadań gospodarczych. Ta natomiast konstatacja prowadzi do wniosku, że wyłączenie spod działania uptu dotyczy także takiej części majątku, której przydatność do prowadzenia działalności gospodarczej wynika nie tyle z rodzaju składających się na nią elementów, ile z wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, charakterystycznego dla zakładu oddziału”.

Innymi słowy, aby część przedsiębiorstwa mogła zostać uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe, materialne i niematerialne, wchodzące w skład ZCP, muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, dopiero w gestii Kupującego leży takie zorganizowanie nabywanych składników i dodanie nowych składników, aby Nieruchomość mogła być wykorzystywana do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT w Polsce.

Ponadto, jak zostało wskazane wyżej, Nabywca nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywał Nieruchomości do prowadzenia tożsamej lub nawet zbliżonej działalności prowadzanej przy wykorzystaniu Nieruchomości przez Zbywcę.

W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych, elementy majątkowe stanowiące przedmiot przeprowadzonej Transakcji na dzień Transakcji nie mogły zostać uznane za samodzielną część przedsiębiorstwa Zbywcy. e) Przedmiot Transakcji vs. normatywna definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa W ramach przeprowadzonej Transakcji na rzecz Nabywcy nie zostały przeniesione zobowiązania Zbywcy, w tym w szczególności nie zostaną przeniesione zobowiązania Zbywcy związane z finansowaniem działalności Zbywcy, kluczowe dla działania każdego biznesu. Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT wprost wskazuje na zobowiązania jako niezbędny element zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Potwierdzają to również organy podatkowe. W interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2023 r., 0111-KDIB3-3.4012.85.2023.3.MPU, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał: „Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Analiza powyższej definicji pozwala wyodrębnić następujące kryteria, których łączne spełnienie pozwala uznać zespół składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa: - musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań (…)".

Tym samym, sprzedane w ramach przeprowadzonej Transakcji składniki majątkowe nie spełniały w dacie jej zawarcia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, określonej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. f) Faktyczna możliwość kontynuowania przez Nabywcę działalności prowadzonej przez Zbywcę w oparciu o składniki majątku będące przedmiotem przeprowadzonej Transakcji oraz zamiar kontynuowania przez Nabywcę tej działalności przy pomocy składników majątku będących jej przedmiotem Stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym zbywane w ramach planowanej Transakcji składniki majątkowe nie stanowią przedsiębiorstwa ani ZCP jest zgodne z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 11 grudnia 2018 r. wydanymi przez Ministra Finansów na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - „Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych” (dalej: „Objaśnienia”).

Stosownie do treści Objaśnień (podkreślenia i pogrubienia własne Zainteresowanych): - „(…) co do zasady - dostawa nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości komercyjnych może zostać uznana za czynność niepodlegającą opodatkowaniu (…); - Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, czy też (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT uwzględnić należy następujące okoliczności: 1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz 2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji. - Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia Transakcji.

Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP.

(…); - Za standardowe elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT należy uznać przykładowo elementy takie jak: grunt, budynek (budynki), budowle, infrastruktura techniczna oraz przynależności, a także prawa i obowiązki z umów najmu, które przechodzą na kupującego z mocy prawa, jak również prawa i obowiązki z umów najmu (odpowiednio dzierżawy), na podstawie których wynajmowane powierzchnie nie zostały (i nie zostaną do dnia transakcji) przekazane najemcom.

(…); - W celu ustalenia czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT (pojęcie zdefiniowane w pkt 4.1.) na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy: - prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest stroną takich umów; - umowy o zarządzanie nieruchomością; - umowy zarządzania aktywami; - należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem (…); - Dodatkowo, za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

Sytuacja taka ma miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy. (…); - Nie w każdym przypadku podjęcie dodatkowych działań automatycznie wskazuje, że przenoszony na nabywcę zespół składników nie umożliwia kontynuacji działalności prowadzonej przez zbywcę. Taka sytuacja może mieć miejsce w kontekście umów na dostarczanie mediów (ciepło, gaz, energia elektryczna, itp.).

Umowy tego typu - czy to z przyczyn prawnych czy gospodarczych - zwykle nie są przenoszone na nabywcę w ramach transakcji zbycia nieruchomości komercyjnej. Typową sytuacją jest zawarcie przez nabywcę nieruchomości nowej umowy z poprzednim dostawcą mediów. W niektórych przypadkach zbywca nieruchomości może przez pewien czas (do zawarcia umowy przez nabywcę) nadal być stroną umowy z dostawcą mediów, a ich koszty refakturować na nabywcę nieruchomości. Zapewnienie mediów dla nieruchomości komercyjnej jest konieczne do jej wykorzystania niezależnie od przeznaczenia czy to na cele wynajmu czy też inne.

W związku z powyższym, kwestia przeniesienia tych umów w związku z transakcją nie jest decydująca dla kwalifikacji transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP. (…); - W przypadku transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych wystąpienie wskazanych poniżej integralnych elementów takich transakcji nie powinno być uznawane za wpływające na ocenę czy zbycie danej nieruchomości stanowi dostawę towaru podlegającą VAT, czy też pozostające poza jego zakresem jako zbycie przedsiębiorstwa (lub ZCP).

Należy uznać, że dla celów ustalenia skutków podatkowych transakcji nie jest istotne czy doszło do przeniesienia na nabywcę integralnych dla transakcji obejmujących nieruchomości komercyjne elementów – w szczególności – takich jak: - ruchomości stanowiące wyposażenie budynku, - oprawa z zabezpieczeń prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z umów najmu ustanowionych przez najemców (np. prawa z gwarancji bankowych, depozytów, deklaracji o dobrowolnym poddaniu się egzekucji), - oprawa z gwarancji należytego wykonania przez wykonawców prac związanych z pracami budowlanymi/remontowymi prowadzonymi w budynku, - prawa i obowiązki wynikające z umów serwisowych, w tym m.in. umów dotyczących świadczenia usług ochrony obiektu, sprzątania, obsługi nieruchomości (tzw.

Facility management agreement), itp., - prawa autorskie na wskazanych w dotyczących ich umowach polach eksploatacji, w tym prawa autorskie do projektu budynku, prawa autorskie i prawo ochronne na zastrzeżone znaki towarowe, - prawa z licencji do oprogramowania wykorzystywanego do obsługi nieruchomości, - prawa do domen internetowych dotyczących nieruchomości, - dokumentacja techniczna dotycząca budynku, w szczególności książki obiektu, projekty budowlane, protokoły z kontroli przeciwpożarowych lub kominiarskich, - dokumentacja prawna dotycząca budynku – np. kopie umów, decyzji administracyjnych. - W powyższych przypadkach wskazane elementy przydatne są do wykorzystywania nieruchomości zgodnie z jej gospodarczym przeznaczeniem niezależnie od zamiaru kontynuacji działalności zbywcy przez nabywcę.

W przypadku niektórych kryteriów takich jak obowiązki wynikające z umów serwisowych, korzystanie z tych świadczeń jest konieczne, by utrzymać nieruchomość w niepogorszonym stanie (także w okresie, gdy nie jest ona wykorzystywana do celów komercyjnych)”. W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanych, składniki majątkowe będące przedmiotem przeprowadzonej Transakcji nie stanowiły przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Przedmiotem Transakcji były bowiem wyłącznie prawa do Nieruchomości.

Co więcej, żaden z elementów uznawanych za istotne z punktu widzenia kwalifikacji transakcji jako zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, tj.: - umowa o zarządzanie nieruchomością, - umowa zarządzania aktywami, - należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem - nie były przedmiotem zrealizowanej Transakcji. Nabywca nie może i nie będzie mógł kontynuować działalności Zbywcy w oparciu o składniki, które były przedmiotem przeprowadzonej Transakcji. Co więcej, kontynuacja działalności w zakresie prowadzonym przez Zbywcę nie jest intencją Nabywcy.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Zainteresowanych wobec braku wypełnienia łącznie kryteriów wskazanych w przedmiotowych Objaśnieniach oraz braku zamiaru kontynuowania działalności prowadzonej przez Zbywcę, nie ma podstaw do uznania przedmiotu przeprowadzonej Transakcji za ZCP/przedsiębiorstwo. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że dostawa Nieruchomości w ramach przeprowadzonej Transakcji podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie była wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad 2. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Według art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Sprzedaż Nieruchomości w ramach przeprowadzonej Transakcji stanowiła sprzedaż prawa użytkowania wieczystego Gruntu wraz z posadowionymi na nim Budynkiem oraz Budowlami.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Sprzedaż Nieruchomości w ramach przeprowadzonej Transakcji była więc opodatkowana VAT jako dostawa towarów, bowiem w ocenie zainteresowanych nie znalazło efektywnie zastosowania żadne ze zwolnień przewidzianych w ustawie o VAT.

W przedmiotowym przypadku, należy rozważyć, czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji nie podlegała zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9, pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT. a) Brak możliwości zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT do przeprowadzonej Transakcji Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest więc konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu. W ocenie Zainteresowanych, przeprowadzona Transakcja nie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w związku z faktem, że Nieruchomość nie była do dnia Transakcji wykorzystywana przez Sprzedającego wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.

Podsumowując, w odniesieniu do przeprowadzonej Transakcji nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. b) Brak możliwości zastosowania do Transakcji zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Tereny budowlane zdefiniowane zostały w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Grunt jest i na moment zawarcia Transakcji był zabudowany Budynkiem i Budowlami. W konsekwencji dostawa Nieruchomości w ramach przeprowadzonej Transakcji nie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Tym samym, dostawa całości Nieruchomości w ramach przeprowadzonej Transakcji w ocenie Zainteresowanych nie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. c) Brak efektywnego zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT Pojęcie „pierwszego zasiedlenia” Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dostawa budynków, budowli i ich części jest zwolniona z VAT, chyba że: (i) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; (ii) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jednocześnie, w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: (a) wybudowaniu lub (b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z treści powyższych przepisów wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do rozpoczęcia użytkowania budynków (budowli) na potrzeby własne lub do oddania budynków (budowli) do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi.

W tym kontekście Wnioskodawcy zwracają uwagę, że zgodnie z brzmieniem ww. przepisu oraz ugruntowaną praktyką pojęcie pierwszego zasiedlenia interpretowane jest szerzej, jako obejmujące, poza wydaniem nieruchomości w ramach czynności opodatkowanych VAT, również wykorzystywanie ich przez dany podmiot na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, z którym to wykorzystaniem nie wiąże się wydanie nieruchomości w ramach czynności opodatkowanych. W wyroku NSA z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14, wskazano, iż „wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako "pierwsze zajęcie budynku, używanie".

Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. […] Spółka użytkując w części budynek dla celów działalności gospodarczej spełniła warunki przewidziane dla zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu wyżej wskazanym i nie można twierdzić, że przedmiotowa dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia […].” Prawidłowość powyższego podejścia potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE” lub „Trybunał”) w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r., C-308/16 w sprawie Kozuba Premium Selection sp. z o.o. W ocenie Trybunału, pojęcie „pierwszego zasiedlenia” nie może zostać ograniczone do oddania budynku/budowli do użytkowania w ramach czynności opodatkowanych VAT.

Oznacza to, iż pierwsze zasiedlenie stanowi nie tylko oddanie budynków lub budowli przez podatnika do użytkowania innemu podmiotowi, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu VAT (jak np. najem, dzierżawa, sprzedaż), ale także zasiedlenie budynków/budowli poprzez ich wykorzystywanie dla potrzeb własnej działalności gospodarczej podatnika. Zakres zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT Jak Wnioskodawcy wskazali w opisie stanu faktycznego, od dnia, w którym najwcześniej mogło dojść do pierwszego zasiedlenia Hali magazynowej i Budowli, do dnia Transakcji, upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Dodatkowo, Sprzedający nie poniósł do dnia Transakcji nakładów na ulepszenie Budynku i Budowli przekraczających 30% początkowej wartości tych obiektów. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, na dzień Transakcji nie nastąpiło „ponowne pierwsze zasiedlenie” z tego powodu. Zatem Hala magazynowa oraz Budowle korzystały co do zasady ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Warunkiem rezygnacji z tego zwolnienia i skorzystania z opcji efektywnego opodatkowania dostawy Budynku i Budowli (a w konsekwencji całej Nieruchomości) VAT było: (i) złożenie przez Sprzedającego i Kupującego, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości, właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym, do zawarcia którego dojdzie w związku z planowaną Transakcją, zgodnego oświadczenia w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, i wyborze opcji opodatkowania dostawy Hali magazynowej oraz (ii) posiadanie statusu czynnego zarejestrowanego podatnika VAT przez Sprzedającego i Kupującego.

Wnioskodawcy skutecznie złożyli takie zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT, przewidziane art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, dostawa Hali magazynowej oraz Budowli (a w konsekwencji, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, całej Nieruchomości) w akcie notarialnym dokumentującym sprzedaż (dostawę) Nieruchomości. W efekcie sprzedaż Hali magazynowej oraz Budowli (a w efekcie całej Nieruchomości) nie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 tejże ustawy.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawców dostawa Nieruchomości w całości podlegała opodatkowaniu VAT, z uwagi na dokonaną skuteczną rezygnację Stron ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. d) Brak możliwości zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT W ocenie Zainteresowanych do dostawy Budynku i Budowli wchodzących w skład Nieruchomości nie znalazło zastosowania zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z ww. przepisem, dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów; Jak zatem wynika z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, wskazany przepis znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy dostawa budynków, budowli lub ich części nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pod warunkiem, że są spełnione łącznie warunki opisane w pkt a i b powyżej.

Mając na uwadze opisany powyżej stan faktyczny, zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT nie znalazło zastosowania w zakresie przeprowadzonej dostawy Nieruchomości, gdyż dostawa Hali magazynowej oraz Budowli podlegały w całości fakultatywnemu zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z którego Strony zrezygnowały.

Niezależnie od powyższego, z uwagi na prawo Sprzedającego do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia prawa własności Gruntu oraz Budynku i Budowli, w ocenie Wnioskodawców przesłanki do zastosowania analizowanego zwolnienia i tak nie były spełnione. e) Podsumowanie w zakresie możliwości zastosowania zwolnień z podatku VAT Mając na uwadze powyższą argumentację, do przeprowadzonej dostawy Budynku i Budowli nie znalazły zastosowania zwolnienia przewidziane w ustawie o VAT, tj. w art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9, i pkt 10a ustawy o VAT.

Dostawa Hali magazynowej i Budowli (a w konsekwencji, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, dostawa całej Nieruchomości), korzystała ze zwolnienia z VAT z art. 43. ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jednak Strony skorzystały z dostępnej opcji rezygnacji z tego zwolnienia i wyboru jej opodatkowania zgodnie z właściwą stawka VAT. W konsekwencji, przedmiotowa Transakcja w całości podlegała opodatkowaniu VAT.

W celu uniknięcia wątpliwości, Zainteresowani wskazują również, iż uwzględnienie pytania nr 2 w formie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej jest w ich opinii zasadne i nie powinno budzić wątpliwości pod kątem potencjalnego wystąpienia o potwierdzenie w tym zakresie w ramach wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią art. 42a ustawy o VAT, „Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.

Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 4 ustawy o VAT „Wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku”. Kierując się zatem intencją ustawodawcy, wyrażoną w konstrukcji wskazanych wyżej przepisów (w szczególności w art. 42a pkt 2), wiążąca informacja stawkowa dla potrzeb stosowania przepisów w zakresie VAT może być wydawana jedynie, gdy przepisy podatkowe odwołują się do klasyfikacji statystycznych – kwalifikacji CN, Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) lub Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Wskazany wyżej zamiar ustawodawcy potwierdza również cytowany niżej fragment uzasadnienia projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Ordynacja podatkowa (druk sejmowy nr 3255), wprowadzającej instytucję wiążącej informacji stawkowej (ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw; t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1751). Mianowicie „Zgodnie z projektowanymi przepisami WIS będzie decyzją wydawaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, na potrzeby opodatkowania VAT dostawy, importu, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.

WIS – zawierająca m.in. klasyfikację towaru według CN albo według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, albo według PKWiU – będzie mogła być wykorzystana przez podatnika również na potrzeby stosowania przepisów w zakresie VAT, które tę klasyfikację przywołują, np. opodatkowania VAT transakcji na zasadzie odwróconego obciążenia, na potrzeby stosowania instytucji odpowiedzialności solidarnej, zwolnienia podmiotowego czy też zwolnienia z obowiązku stosowania kasy rejestrującej – art. 42a ustawy o VAT”.

Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska Zainteresowanych odnośnie do pytania nr 2, dostawa nieruchomości podlega zasadniczo opodatkowaniu VAT, przy czym w ustawie o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których podlega ona zwolnieniu z VAT (zwolnienia przedmiotowe), określone w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 43 ust. 1 pkt 9, art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Analiza treści wskazanych wyżej regulacji ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że zawarte w nich zwolnienia przedmiotowe nie odwołują się w żaden sposób do klasyfikacji statystycznych, lecz skonstruowane są w sposób opisowy.

Tym samym pytanie o opodatkowanie VAT w ramach przedmiotowego Wniosku dotyczące planowanej dostawy Nieruchomości nie może być przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej ze względu na fakt, iż jest ściśle związane z interpretacją przepisów ustawy o VAT dotyczących opisowych zwolnień przedmiotowych, które nie odwołują się w żaden sposób do klasyfikacji statystycznych (CN, PKOB, PKWiU).

W konsekwencji, zasadnym jest udzielenie odpowiedzi w tym zakresie przez Organ w trybie postępowania interpretacyjnego. f) Oddanie Nieruchomości w najem po Transakcji Na konkluzje i stanowisko zaprezentowane powyżej przez Wnioskodawców zakresie opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji nie może wpłynąć zawarcie umowy najmu Nieruchomości pomiędzy Zbywcą (jako najemcą) a Nabywcą (jako wynajmującym), do której doszło w dniu zawarcia Umowy Sprzedaży. Przeprowadzoną Transakcję oraz następnie wynajem Nieruchomości przez Nabywcę na gruncie VAT należy rozpatrywać jako odrębne, samodzielne świadczenia podlegające opodatkowaniu VAT.

Traktowanie zawartych transakcji jako dwóch odrębnych czynności prawnych, podlegających opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, stanowi ugruntowaną praktykę postępowania w analogicznych sytuacjach, np. w sytuacji zawierania umów leasingu operacyjnego, poprzedzonych umową sprzedaży. Powyższe stanowisko potwierdza szereg interpretacji indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, jak wskazał organ podatkowy w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.96.2025.5.EJU): „Zatem, co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT powinno być traktowane jak odrębne i niezależne.

Z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych tylko wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Z kolei jeżeli w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonywaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Natomiast w Państwa sprawie mamy do czynienia z umową, która dotyczy Nieruchomości, składającej się z dwóch następujących po sobie transakcji, tj. zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości, a następnie zawarcia umowy korzystania z Nieruchomości przez Sprzedającego (Umowa Najmu). Zatem, w ramach opisanej Transakcji wystąpią dwie niezależne czynności podlegające opodatkowaniu, a mianowicie dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy – sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego, a następnie najem tej Nieruchomości na rzecz Sprzedającego, stanowiące świadczenie usług po stronie Kupującego”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawców, przeprowadzona Transakcja stanowiła dostawę towarów na gruncie VAT, tj. dostawę Nieruchomości, podlegającą opodatkowaniu VAT. Ad 3. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Na dzień dokonania Transakcji, Nabywca był i pozostaje obecnie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Po nabyciu Nieruchomości Nabywca jako czynny podatnik VAT prowadzi i będzie prowadził, przy wykorzystaniu Nieruchomości, działalność gospodarczą opodatkowaną VAT. W konsekwencji, należy stwierdzić, że Nieruchomość jest i będzie wykorzystywana przez Nabywcę, czynnego podatnika VAT, wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Jak Wnioskodawcy wskazali w uzasadnieniu do pytania nr 1, przedmiot przeprowadzonej Transakcji nie stanowił przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w związku z czym jego dostawa podlegała opodatkowaniu VAT.

Natomiast, zgodnie z uzasadnieniem do pytania nr 2, w stosunku do dostawy Nieruchomości w ocenie Zainteresowanych Transakcja w całości była opodatkowania VAT, z uwagi na skorzystanie z opcji i skuteczną rezygnację przez Strony ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybór opodatkowania dla dostawy Nieruchomości. Biorąc pod uwagę powyższe, po zakupie Nieruchomości i otrzymaniu od Zbywcy faktur VAT dokumentujących nabycie Nieruchomości, Nabywcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur VAT, gdyż został spełniony warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia.

Należy ponadto uznać, że nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 88 ustawy o VAT, w szczególności na podstawie art. 88 ust. 4 tej ustawy, gdyż Nabywca jest i będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Również okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z VAT, nie maja i nie będą miały miejsca, m.in. z uwagi na skuteczną rezygnację Stron ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W myśl art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzyma fakturę. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego we wspomnianym wyżej okresie rozliczeniowym, może dokonać takiego obniżenia w deklaracji podatkowej zasadniczo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

W świetle powyższego – zdaniem Wnioskodawców – po dokonaniu przeprowadzonej Transakcji i otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT, Nabywca jest uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z nabycia Nieruchomości. Ponadto, jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 tej ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Konsekwentnie, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, po dokonaniu przeprowadzonej Transakcji oraz otrzymaniu prawidłowo wystawionych faktur, Nabywca jest uprawniony do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT. W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanych, po dokonaniu przeprowadzonej Transakcji i otrzymaniu od Zbywcy prawidłowo wystawionych faktur, Nabywca ma prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony wynikający z faktur dokumentujących dostawę Nieruchomości.

Stanowisko Zainteresowanych znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach wydanych przez organy podatkowe w odniesieniu do zdarzeń podobnych do przedmiotowego zdarzenia przyszłego: - interpretacja wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 14 sierpnia 2018 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.421.2018.2.KO, - interpretacja wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 28 maja 2019 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.194.2019.2.RM, - interpretacja wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 25 kwietnia 2019 r. o sygn. 0112-KDIL4.4012.85.2019.3.JK, - interpretacja wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 23 kwietnia 2019 r. o sygn. 0114-KDIP1-2.4012.133.2019.2.WH.