Stanowisko Wnioskodawcy
(sformułowane w piśmie z dnia 19 lipca 2017 r.): Zgodnie z obowiązującymi przepisami przytoczonymi powyżej, ponieważ Wnioskodawca nie prowadzi działalności medycznej w formie indywidualnej lub grupowej praktyki lekarskiej tylko w formie działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną (nie medyczną) jako podmiot leczniczy wpisany do księgi rejestrowej prowadzonej przez Wojewodę oraz kwota obrotu z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła w 2017 r. kwoty 20.000 zł Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, świadczonych usług opieki medycznej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Mn W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez pojęcie sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.
Stosownie do art. 111 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia mając na uwadze interes publiczny w szczególności sytuację budżetu państwa (…) Od 1 stycznia 2017 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r. poz. 2177).
Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących poszczególnych czynności i podatników zawarte są w § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów. Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz wysokość obrotu (zwolnienie podmiotowe). Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwolnienia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.
Zgodnie zaś z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. podatników rozpoczynających po 31 grudnia 2016 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.
W myśl § 4 ust. 2 lit. f, rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 złącznika do rozporządzenia.
Stosownie do § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia w stosunku do podatników korzystających ze zwolnienia o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł. Obowiązek ewidencji usług w zakresie opieki medycznej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zgodnie z ww. rozporządzeniem dotyczy tylko podmiotów wskazanych w tym przepisie, tj. lekarzy i lekarzy dentystów.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą. Wnioskodawca jest wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, prowadzonego przez wojewodę. Wnioskodawca wskazał, iż nie jest lekarzem. Wnioskodawca zatrudnia na umowę o świadczenie usług medycznych lekarza, który wykonuje dla Wnioskodawcy usługę, jest jego podwykonawcą. Wnioskodawca wskazał, że są to usługi ginekologiczno-położnicze. Z wniosku wynika, że działalność została rozpoczęta z dniem 15 maja 2017 roku. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku ewidencjonowania obrotów z tytułu świadczonych usług medycznych za pomocą kasy rejestrującej.
Jak wskazano powyżej w myśl § 4 pkt 2 lit. f rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze zwolnienia z obowiązku ewidencji za pomocą kas rejestrujących nie korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez lekarzy i lekarzy dentystów.
Przepisy rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących przewidują bezwzględny obowiązek ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub na rzecz rolników ryczałtowych, z wyjątkiem świadczenia usług przez podatnika na rzecz swoich pracowników. Obowiązek ten nie obejmuje jednak usług świadczonych przez podmioty lecznicze.
Należy zaznaczyć, że do tego rodzaju usług świadczonych przez podmioty lecznicze mają zastosowanie regulacje dotyczące zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w tym wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia.
W przedstawionych okolicznościach i w kontekście przywołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie jest jednym z podmiotów określonych w § 4 ust. 2 lit. f, rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2016 r., którzy podlegają bezwzględnemu obowiązkowi prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, a obroty z prowadzonej działalności na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyły w roku 2017 kwoty 20.000 zł, to Wnioskodawca w zakresie usług medycznych będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej do momentu przekroczenia limitu obrotów w kwocie 20.000 zł – maksymalnie do dnia 31 grudnia 2017 r. Po przekroczeniu tego limitu Wnioskodawca stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących będzie zobowiązany do rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w terminie dwóch miesięcy następujących po miesiącu w którym Wnioskodawca przekroczy obrót z tytułu świadczonych usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł.
W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.