Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, że Planowana Transakcja będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (pytanie nr 1) i że Kupujący będzie na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących Transakcję (pytanie nr 2), jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cytowanym przepisie sformułowanie „transakcje zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem: Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: 1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5) koncesje, licencje i zezwolenia; 6) patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8) tajemnice przedsiębiorstwa; 9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
W myśl art. 552 Kodeksu cywilnego: Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”.
Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa. Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy: Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.
Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).
Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania; 2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; 3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; 4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną część, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Trzeba zaznaczyć, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający prowadzenie określonej działalności gospodarczej.
Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl TSUE stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego. Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim w tym momencie wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający prowadzi działalność gospodarczą polegającą na (...). Spółka wyposażona jest w niezbędne aktywa materialne i niematerialne do prowadzenia działalności w tym zakresie. Obecnie Sprzedający planuje zbycie składników majątkowych związanych z produkcją energii elektrycznej z wytworzonego biogazu w zlokalizowanej w (…) instalacji (...).
W ramach transakcji Sprzedający sprzeda, a Kupujący nabędzie m.in. wymienione poniżej składniki majątkowe, używane obecnie przez Sprzedającego do prowadzenia działalności polegającej na produkcji energii elektrycznej z wytworzonego biogazu: a) nieruchomość gruntowa zlokalizowana w (…), b) służebności związane z sieciami i infrastrukturą poza terenem biogazowni, c) zbiornik magazynowy substratów płynnych, d) magazyn substratów stałych, e) dozownik substratu – podajnik na kiszonkę z systemem podawania i maceracji, f) stacja transformatorowa, g) budynek operatorski szaf sterowniczych, kogeneratorów i pompowni, h) jednostki kogeneracyjne, i) pochodnia, j) zbiorniki (...), k) instalacja do odsiarczania biogazu, l) instalacje pomocnicze: deszczowa, sanitarna, sieć wodociągowa, c.o., sieć wody użytkowej, m) linia kablowa łącząca biogazownię z siecią energetyczną.
W związku z Transakcją dojdzie również do przejęcia służebności związanych z sieciami i infrastrukturą poza terenem biogazowni. W ramach Transakcji dojdzie również do przeniesienia na Kupującego praw i obowiązków wynikających z niektórych umów handlowych zawartych pierwotnie przez Sprzedającego (tj. odpłatnej cesji umów). Wynika to z faktu, że zgodnie z przepisami prawa – nie może dojść do „sprzedaży” praw i obowiązków z umowy, lecz – formalnie rzecz ujmując – dochodzi wówczas do przelewu wierzytelności (praw) i przejęcia długu (zobowiązań) przez Kupującego za wynagrodzeniem płatnym Sprzedającemu. Cesje umów zostaną przeprowadzone w ramach (i będą elementem) Transakcji, a nie odrębnie.
W ramach Transakcji, Kupujący wejdzie zatem w prawa i obowiązki umowne Sprzedającego, wynikające m.in. z: a) umów handlowych dotyczących dostaw substratów, b) umów o współpracę w zakresie obsługi biogazowni, c) umów transportowych, d) umów leasingowych dotyczących urządzeń, e) umowy w przedmiocie monitorowania redukcji emisji CO2, f) umowy w przedmiocie usług telekomunikacyjnych, g) umowy w przedmiocie usług dystrybucji energii, h) umowy w przedmiocie przyłączenia do sieci dystrybucyjnej, i) umów w przedmiocie zakupu i sprzedaży energii elektrycznej, j) umowy w przedmiocie wywozu śmieci, k) umowy w przedmiocie użyczenia lagun, l) umowy w przedmiocie (...)i, m) umowy w przedmiocie wynajmu ładowarki, n) umowy kompleksowej na dostawę ciepła.
W związku z Transakcją dojdzie również do przeniesienia na Kupującego niektórych praw i obowiązków Sprzedającego wynikających z uzyskanych przez niego uprzednio decyzji administracyjnych i innych rozstrzygnięć o charakterze administracyjnym, w tym m.in. z: a) decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wraz z kartami informacyjnymi przedsięwzięcia, b) decyzji o warunkach zabudowy, c) pozwolenia na budowę, d) pozwolenia na użytkowanie, e) warunków przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, f) umowy przyłączeniowej do sieci, g) zezwolenia na przetwarzanie i wytwarzanie odpadów, h) decyzji Prezydenta Miasta (…), udzielającej pozwolenia zintegrowanego, i) decyzji Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie udzielającej pozwolenia wodnoprawnego, j) decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, udzielającej pozwolenia na wprowadzenie do obrotu organicznego środka poprawiającego właściwości gleby, k) zatwierdzenia weterynaryjnego, l) decyzji Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczącej nawozu, m) umowy aukcyjnej, n) decyzji o wpisie do rejestru przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego, o) rejestrów i obowiązków regulacyjnych: (…), p) świadectwa rejestracji w Agencji Rynku Rolnego.
Jednocześnie w związku z Transakcją, Kupujący wejdzie w posiadanie dokumentacji związanej z zatwierdzonymi projektami budowlanymi i wykonawczymi (konstrukcyjnymi, elektrycznymi i instalacyjnymi), dokumentacji eksploatacyjnej i serwisowej urządzeń, z ww. umowami handlowymi, decyzjami administracyjnymi oraz innymi stosunkami prawnymi. Ponadto, w związku z Transakcją, dojdzie do rozwiązania przez Sprzedającego umów o pracę zawartych z niektórymi pracownikami przypisanymi do pracy w instalacji produkcji biogazu oraz do nawiązania przez tych pracowników nowych umów o pracę z Kupującym, w oparciu o standardy obowiązujące w jego (...).
Natomiast w ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego własności niektórych składników majątkowych Sprzedającego, jak również do wstąpienia przez Kupującego w prawa i obowiązki wynikające z niektórych stosunków prawnych, których stroną jest Sprzedający.
W szczególności nie dojdzie do: a) cesji na rzecz Kupującego praw i obowiązków z umów rachunków bankowych prowadzonych na rzecz Sprzedającego, b) nabycia przez Kupującego własności środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Sprzedającego, c) nabycia przez Kupującego wszelkich należności Sprzedającego wobec podmiotów trzecich występujących na dzień Transakcji, d) nabycia przez Kupującego innych aktywów obrotowych Sprzedającego, e) wstąpienia przez Kupującego we wszelkie zobowiązania Sprzedającego wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej występujące na dzień Transakcji, f) wstąpienia przez Kupującego w zobowiązania Sprzedającego wynikające z zawartych umów pożyczek z udziałowcami, g) wstąpienia przez Kupującego w prawa i obowiązki z umów serwisowych dotyczących bieżącej działalności gospodarczej Sprzedającego, takich jak np. umowy o świadczenie usług księgowych, h) przeniesienia na rzecz Kupującego patentów i innych praw własności przemysłowej, jak również majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych należących do Sprzedającego, i) przeniesienia na rzecz Kupującego tajemnic przedsiębiorstwa Sprzedającego, j) przeniesienia na rzecz Kupującego ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Sprzedającego (oprócz wymienionych wcześniej w opisie Przedmiotu Transakcji).
Kupujący nie zawrze również umów o pracę z pracownikiem biurowym zatrudnianym obecnie przez Sprzedającego. W ramach Transakcji nie dojdzie również do nabycia nazwy przedsiębiorstwa Sprzedającego, tj. oznaczenia indywidualizującego jego przedsiębiorstwo lub wyodrębnioną część tego przedsiębiorstwa. Przedmiotem Państwa wątpliwości sformułowanych w pytaniu nr 1 w zakresie podatku od towarów i usług jest ustalenie czy Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niepodlegającą wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że planowana Transakcja nie będzie stanowiła zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 551 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego. Planowana transakcja nie będzie również stanowiła zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
Jak Państwo wskazali, składniki majątkowe będące przedmiotem Transakcji nie są/nie będą w żaden sposób wyodrębnione organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego przed dokonaniem Transakcji, w szczególności nie są ani nie będą stanowić osobnego działu, oddziału, wydziału ani innego rodzaju jednostki formalnie wyodrębnionej w wewnętrznej strukturze organizacyjnej Sprzedającego.
Składniki te nie są/nie były również ujmowane ani raportowane jako odrębny segment działalności, nie stanowiły odrębnej części przedsiębiorstwa posiadającej własną strukturę zarządczą, budżet, rachunek wyników czy dedykowane procesy ani nie były wykorzystywane w toku bieżącej działalności w sposób, który wskazywałby na ich wyodrębnienie operacyjne czy organizacyjne. Składniki te stanowiły pojedyncze aktywa funkcjonujące w ramach ogólnej struktury operacyjnej Sprzedającego, bez przypisania do określonej jednostki wewnętrznej.
Ponadto mające być przedmiotem sprzedaży składniki majątkowe nie są/nie będą w żaden sposób wyodrębnione finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego przed dokonaniem Transakcji, w szczególności, ponieważ: - nie jest dla nich prowadzona odpowiednia ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwiająca przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tych składników majątkowych, - nie są do nich przypisane w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego odrębne środki finansowe czy rachunki bankowe, - składniki te nie były prezentowane ani raportowane jako odrębna linia biznesowa lub segment działalności, - nie istniał odrębny budżet, rachunek wyników ani dedykowany system alokacji kosztów i przychodów do tych składników, - na podstawie ksiąg rachunkowych prowadzonych w praktyce nie było możliwe przyporządkowanie do tych składników przychodów, kosztów, należności i zobowiązań.
Składniki majątkowe nie są/nie będą również w żaden sposób wyodrębnione funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego przed dokonaniem Transakcji, w szczególności nie są w nim przeznaczone do realizacji odrębnych, konkretnie zdefiniowanych zadań lub celów gospodarczych. Składniki te służyły prowadzeniu ogólnej działalności gospodarczej Sprzedającego w powiązaniu z innymi składnikami przedsiębiorstwa Sprzedającego, a bez wsparcia tych innych składników nie umożliwiały prowadzenia odrębnej działalności gospodarczej.
Nie były, tym samym, w żaden sposób wydzielone jako osobny zbiór aktywów ze względu na pełnioną funkcję ani nie mogły samodzielnie służyć do realizowania konkretnych zadań/celów gospodarczych. Będące przedmiotem Transakcji składniki majątkowe nie są ani nie będą zdolne do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy, gdyż będą wymagały zaangażowania innych składników materialnych lub niematerialnych, a także struktur działalności Kupującego, aby móc rozpocząć prowadzenie działalności z ich wykorzystaniem.
W szczególności konieczne będzie zawarcie przez Kupującego szeregu umów (…) z podmiotami z jego (...), w tym umów serwisowych, umożliwiających wdrożenie sprawnego i zoptymalizowanego procesu konserwacji, serwisu i ewentualnych napraw urządzeń funkcjonujących w biogazowni w ramach zakupionego majątku trwałego. Kupujący będzie musiał również wykorzystać własne zasoby finansowe, przypisać odpowiednią kadrę zarządzającą i pracowników oraz wdrożyć własne systemy zarządzania oparte o posiadane know-how.
Uwzględniając całokształt okoliczności związanych z Transakcją należy zatem uznać, że będące przedmiotem Transakcji składniki majątkowe związane z produkcją energii elektrycznej z wytworzonego biogazu w zlokalizowanej w (…) instalacji (...) nie cechują się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym i nie są na tyle zorganizowane, aby umożliwiały prowadzenie działalności bez dodatkowych nakładów. W konsekwencji, Transakcja nie może być traktowana jako zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.
Podsumowując, w rozpatrywanej sprawie planowana Transakcja nie będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji planowana Transakcja, nie będzie podlegała wyłączeniu przewidzianemu w art. 6 pkt 1 ustawy. Wobec powyższego zbycie składników majątkowych związanych z produkcją energii elektrycznej z wytworzonego biogazu w zlokalizowanej w (…) instalacji (...), będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Odpowiadając zatem na Państwa pytanie nr 1 należy stwierdzić, że Transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niepodlegającą wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Kupujący będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu Przedmiotu Transakcji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku. We wniosku wskazali Państwo, że Kupujący jest polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym dla celów podatku od towarów i usług.
Kupujący zamierza wykorzystywać zakupione składniki majątku wyłącznie do wykonywania działalności opodatkowanej VAT m.in. w zakresie produkcji i sprzedaży energii elektrycznej oraz biometanu. Dodatkowo, Kupujący planuje wykorzystywać zakupione składniki majątku również do innych czynności opodatkowanych, w tym do produkcji i sprzedaży ciepła oraz dwutlenku węgla dla celów przemysłowych. W konsekwencji, po dokonaniu planowanej Transakcji oraz otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu Przedmiotu Transakcji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Podkreślić należy, że prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym Kupujący będzie na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących Transakcję, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Wydana interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie zadanych przez Państwa pytań.
Podkreślenia wymaga, że granice tego szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji indywidualnej co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy - Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy.
Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, wynikające z Państwa stanowiska, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości, gdyż nie zadali Państwo pytania w tym zakresie. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Zatem gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.